Κατὰ Ματθαῖον

1Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ

1Τότε ὁ Ἰησοῦς κατὰ ἕνα τρόπον ἐπίσημον καὶ ἔντονον ἐλάλησε πρὸς τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ καὶ τοὺς μαθητὰς του

2λέγων· Ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι.

2λέγων· <εἰς τὴν διδασκαλικὴν ἔδραν τοῦ Μωϋσέως ἐκάθησαν οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι.

3πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γὰρ, καὶ οὐ ποιοῦσι.

3Ὅσα λοιπὸν ἂν σᾶς διδάσκουν νὰ τηρῆτε, τηρεῖτετα καὶ πράττετέ τα. Μὴ πράττετε ὅμως κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν, διότι λέγουν ἄλλα δὲν ἐφαρμόζουν ὅσα λέγουν.

4δεσμεύουσιν γὰρ φορτία βαρέα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά.

4Διότι δένουν φορτία βαρειὰ καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιβάλλουν αὐτὰ εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, ἐνῶ οἱ ἴδιοι οὔτε μὲ τὸν δάκτυλον δὲν θέλουν να τὰ κινήσουν.

5πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις, πλατύνουσι γὰρ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἰματίων αὐτῶν,

5Ὅλα δὲ τὰ ἔργα των τὰ πράττουν, διὰ νὰ ἐπιδεικνύωνται καὶ δοξάζωνται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Διότι δένουν καὶ κρεμοῦν ἀπὸ τὰ χέρια των πλατειὲς λωρίδες μὲ ρητὰ ἐκ τοῦ Νόμου καὶ κατασκευάζουν μεγαλύτερα τὰ κρόσσια γύρῳ ἀπὸ τὰ ἱμάτιά των, διὰ νὰ φανοῦν ἔτσι, ὅτι εἶναι εὐσεβεῖς καὶ διὰ νὰ κάμουν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους.

66 φιλοῦσι δὲ τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς

6Ἀγαποῦν δὲ νὰ καταλαμβάνουν τὰς πρώτας θέσεις εἰς τὰ δεῖπνα καὶ τὰ πρῶτα καθίσματα εἰς τὰς συναγωγὰς

7καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, ῥαββὶ ῥαββί.

7καὶ νὰ τοὺς χαιρετοῦν οἱ ἄνθρωποι μὲ βαθείας ὑποκλίσεις καὶ ἐκδηλώσεις σεβασμοῦ καὶ νὰ προσφωνοῦνται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους: Διδάσκαλε, διδάσκαλε.

8ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ῥαββί· εἷς γάρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, ὁ Χριστός· πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε.

8Ἀλλὰ σεῖς μὴ ἐπιδιώκετε νὰ καλῆσθε διδάσκαλοι· διότι ἔνας εἶναι ὁ διδάσκαλος σας, ὁ Χριστός, ὅλοι δὲ σεῖς εἷσθε ἀδελφοὶ καὶ ἄρα ἴσοι μεταξὺ σας.

9καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς· εἷς γάρ ἐστιν ὁ πατὴρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

9Καὶ πατέρα, εἴτε σαρκικὸν εἴτε πνευματικόν, μὲ τὴν ἔννοιαν ὅτι αὐτὸς ἔχει ἀπόλυτον κῦρος ἀπέναντί σας καὶ ἀπεριόριστον ἐξουσίαν, μὴ καλέσετε κανένα ἐδῶ εἰς τὴν γῆν, διότι ἔνας εἶναι ὁ πατὴρ σας, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

10μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί· εἷς γάρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητὴς, ὁ Χριστός.

10Οὔτε νὰ ὀνομασθῆτε καθηγηταί, διότι ἔνας εἶναι ὁ μοναδικὸς καὶ τέλειος καθηγητὴς σας, ὁ Χριστός, (ὁ ὁποῖος καὶ μόνος διδάσκει ἀνόθευτον τὴν ἀλήθεια καὶ καθοδηγεῖ μὲ ἀσφάλειαν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὸν δύσκολον δρόμον τῆς σωτηρίας).

11ὁ δὲ μείζων ὑμῶν ἔσται ὑμῶν διάκονος.

11Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ εἶναι μεγαλύτερος μεταξὺ σας ὡς πρὸς τὴν γνῶσιν καὶ τὸ ἀξίωμα πρέπει μὲ ταπείνωσιν καὶ καλωσύνην νὰ ὑπηρετῇ τοὺς ἄλλους.

12ὅστις δὲ ὑψώσει ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, καὶ ὅστις ταπεινώσει ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

12Ὅποιος δὲ ὑπερηφανευθῇ καὶ ὑψώσει τὸν εὐατὸν του ἀπέναντι τῶν ἄλλων θὰ ταπεινωθῇ καὶ ὅποιος μὲ χριστιανικὴν ἀγάπην καὶ συναίσθησιν ταπεινώσει τὸν ἑυατὸν του καὶ γίνῃ ὑπηρέτης τῶν ἄλλων, θὰ ἐξυψωθῇ καὶ δοξασθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν.

13Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρίμα.

13Ἀλλοίμονον δὲ εἰς σᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι, ἄπληστοι καὶ πλεονέκται καθὼς εἷσθε, κατατρώγετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ συγχρόνως μὲ τὸ πρόσχημα τῆς εὐλαβείας κάνετε μακρὰς προσευχάς· διὰ τοῦτο καὶ θὰ τιμωρηθῆτε ἀπὸ τὴν θείαν δικαιοσύνην πολὺ περισσότερο, παρ᾿ ὅσον οἱ ἄλλοι ἅρπαγες καὶ κλέπται.

14Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.

14Ἀλλοίμονό σας, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι μὲ τὴν διεστραμμένην διδασκαλίαν σας, ποὺ τὴν παρουσιάζετε ὡς διδασκαλίαν τάχα τοῦ Θεοῦ, κλείετε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐμπρὸς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Ἔτσι, καὶ σεῖς δὲν εἰσέρχεσθε, ἀλλὰ καὶ ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ εἰσέλθουν δὲν τοὺς ἀφήνετε

15Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν.

15Ἀλλοίμονόν σας, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι γυρίζετε εἰς ὅλα τὰ μέρη, περιέρχεσθε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν, διὰ νὰ κάμετε ἕνα εἰδωλολάτρην προσήλυτον Ἰουδαῖον. Καὶ ὅταν γίνῃ, τὸν ἐξωθεῖτε εἰς τὴν κακίαν καὶ τὴν πώρωσιν καὶ τὸν κάνετε γέννημα τῆς κολάσεως δυὸ φορὲς χειρότερον ἀπὸ σᾶς.

16Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοὶ, οἱ λέγοντες· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ ὀφείλει.

16Ἀλλοίμονό σας, ὁδηγοὶ τυφλοί, ποὺ λέγετε: ῍Αν τυχὸν ὁρκισθῇ κανεὶς εἰς τὸν ναόν, δὲν εἶναι τίποτε, ὅποιος ὅμως ὁρκισθῇ εἰς τὸ χρυσάφι τοῦ ναοῦ, ὀφείλει νὰ τηρήσῃ τὸν ὅρκον του.

17μωροὶ καὶ τυφλοί! τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν;

17Εἷσθε μωροὶ καὶ τυφλοί! Διότι ποιὸς εἶναι μεγαλυτέρας τιμῆς ἄξιος καὶ σεβασμοῦ ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ναὸς ποὺ ἁγιάζει τὸν χρυσόν;

18καί· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει.

18Καὶ πάλιν λέγετε· ὅποιος τυχὸν ὁρκισθῇ εἰς τὸ θυσιαστήριον, εἶναι σὰν νὰ μὴ ἔχῃ κάμει ὅρκον, ὅποιος ὅμως ὁρκισθῆ εἰς τὸ δῶρον, ποὺ ἔχει προσφερθῆ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὀφείλει νὰ τηρήσῃ τὸν ὅρκον του,

19μωροὶ καὶ τυφλοί! τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον;

19Μωροὶ καὶ τυφλοί! Τί εἶναι ἀνώτερον καὶ ἱερώτερον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον ποὺ ἁγιάζει τὸ δῶρον;

20ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ·

20Μάθετε λοιπόν, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ὁρκίζεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁρκίζεται εἰς αὐτὸ καὶ εἰς ὅλα ὅσα ὑπάρχουν ἐπάνω εἰς αὐτό.

21καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικήσαντι αὐτόν·

21Καὶ ἐκεῖνος ποὺ ὁρκίζεται εἰς τὸν ναόν, ὁρκίζεται ὄχι μόνον εἰς αὐτόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν Θεόν ποὺ τὸν ἔχει κάμει κατοικίαν του.

22καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ.

22Καὶ ἐκεῖνος ποὺ ὁρκίζεται εἰς τὸν οὐρανόν, ὁρκίζεται συγχρόνως εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὸν Θεόν, ποὺ κάθεται ἐπάνω εἰς αὐτόν.

23Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι.

23Ἀλλοίμονο σὲ σᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι δίδετε εἰς τὸν ναὸν διὰ τοὺς ἱερεῖς τὸ δέκατον ἀπὸ τὸν δύοσμον καὶ τὸν ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, τηρεῖτε δηλαδὴ τὰς ἐπουσιώδεις διατάξεις τοῦ Νόμου, καὶ ἀφήσατε τὰ βαρύτερα καὶ σπουδαιότερα, δηλαδὴ τὴν δικαίαν κρίσιν καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν καὶ τὴν ἀληθινὴν πίστιν· καὶ αὐτὰ ἔπρεπε να ἐφαρμόσετε καὶ ἐκεῖνα δὲν ἔπρεπε νὰ ἀφίνετε.

24ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες!

24Ὁδηγοὶ τυφλοί, ποὺ περνᾶτε ἀπὸ λεπτὸ σουρωτήρι τὸ κρασὶ καὶ τὸ νερό, μήπως καταπιῆτε κανένα κουνούπι, ἐνῶ καταπίνετε ὁλόκληρη γκαμήλα. (Τηρεῖτε τὰ μικρὰ καὶ ἀσήμαντα καὶ ἀδιαφορεῖτε διὰ τὰ μεγάλα καὶ σπουδαῖα).

25Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας.

25Ἀλλοίμονό σας, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι καθαρίζετε τὸ ἔξω ἀπὸ τὸ ποτήρι καὶ τὸ πιάτο, μέσα δὲ αὐτὰ εἶναι γεμάτα ἀπὸ τροφάς, ποὺ προέρχονται ἀπὸ ἁρπαγές καὶ ἀδικίες.

26Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.

26Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισε πρῶτα αὐτό ποὺ ὑπάρχει μέσα εἰς τὸ ποτήρι καὶ τὸ πιάτο, ὥστε νὰ μὴ προέρχεται ἀπὸ ἀδικίαν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν τιμίαν ἐργασίαν σου, διὰ νὰ γίνῃ καὶ τὸ ἀπ᾿ ἔξω καθαρόν. (Μὴ προσπαθεῖτε, δηλαδή, ἐξωτερικῶς μόνον νὰ φαίνεσθε εὐσεβεῖς, ἀλλὰ προσπαθεῖτε νὰ ἀποκτήσετε καὶ τὴν ἐσωτερικὴν καθαρότητα καὶ ἁγιότητα).

27Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.

27Ἀλλοίμονό σας, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι ὁμοιάζετε μὲ τάφους ἀσβεστωμένους, οἱ ὁποῖοι ἐξωτερικῶς μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἐνῶ ἀπὸ μέσα εἶναι γεμᾶτοι μὲ κόκκαλα πεθαμένων καὶ μὲ κάθε ἀκαθαρσίαν.

28οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δέ μεστοὶ ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.

28Ἔτσι καὶ σεῖς, ἐξωτερικῶς μὲν φαίνεσθε εἰς τοὺς ἀνθρώπους δίκαιοι, ἐνῶ ἀπὸ μέσα εἷσθε γεμᾶτοι ἀπὸ ὑποκρισίαν καὶ κάθε παρανομίαν.

29Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων,

29Ἀλλοίμονο σὲ σᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ στολίζετε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων

30καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.

30καὶ λέτε, ἐὰν ἐζούσαμε εἰς τὰς ἡμέρας τῶν προγόνων μας, δὲν θὰ συμμετείχαμε εἰς τὴν αἱματοχυσίαν καὶ τὸν ἄδικον θάνατον τῶν προφητῶν.

31ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας.

31Ὥστε σεῖς οἱ ἴδιοι βεβαιώνετε ὅτι εἷσθε γνήσιοι καὶ ἀντάξιοι ἀπόγονοι ἐκείνων, ποὺ ἐφόνευσαν τοὺς προφήτας.

32καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν.

32Λοιπὸν ὁλοκληρῶστε καὶ ἐσεῖς τὸ ἔργον τῶν πατέρων σας, κάμετε ὅσα ἐκεῖνοι δὲν ἔκαμαν, φονεύσατε τὸν Μεσσίαν, διὰ νὰ φθάσετε ἔτσι εἰς τὸ ἔσχατον ὅριον τῆς κακίας.

33ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;

33Φίδια, ὀχιές, πῶς εἴνα δυνατὸν νὰ ἀποφύγετε τὴν δικαίαν καὶ τρομερὰν καταδίκην τῆς γέεννης;

36ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.

36Σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ ξεσπάσουν εἰς τὴν γενεὰν αὐτήν.

37Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτέννουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν! ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου ὃν τρόπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε.

37Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ, σύ ποὺ φονεύεις τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολεῖς ἐκείνους ποὺ ὁ Θεός σοῦ ἔχει στείλει! Πόσες καὶ πόσες φορὲς ἠθέλησα νὰ περιμαζεύσω τὰ παιδιά σου, ὅπως ἡ κλῶσσα συγκετρώνει τὰ μικρὰ πουλιὰ της κάτω ἀπό τις φτεροῦγες της, καὶ δὲν ἠθελήσατε.

38ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος.

38Ἰδού, πρὸς τιμωρίαν τῆς κακίας σας καὶ καταστροφὴν σας ἀφίνεται ἔρημος καὶ ἀπροσταύτετος ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ πόλις σας καὶ ὁ ναός.

39λέγω γὰρ ὑμῖν, οὐ μή με ἴδητε ἀπ᾿ ἄρτι ἕως ἂν εἴπητε, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

39Διότι σᾶς λέγω ὅτι δὲν θὰ μὲ δῆτε πλέον, ἕως ὅτου μετανοημένοι πῆτε: Εὐλογημένος εἶναι αὐτός, ποὺ ἔρχεται ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου>.