Ἰούδα

1Ἰούδας, Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου, τοῖς ἐν Θεῷ πατρὶ ἠγιασμένοις καὶ Ἰησοῦ Χριστῷ τετηρημένοις κλητοῖς·

1Ἐγὼ ὁ Ἰούδας, δοῦλος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀδελφὸς δὲ τοῦ Ἰακώβου, πρὸς τοὺς κεκλημένους εἰς τὴν χριστιανικὴν πίστιν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἁγιασθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα καὶ ἔχουν διαφυλαχθῆ ἀπὸ τὸν κίνδυνον καὶ τὸν μολυσμὸν τῆς ἁμαρτίας πρὸς χάριν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

2ἔλεος ὑμῖν καὶ εἰρήνη καὶ ἀγάπη πληθυνθείη.

2εὔχομαι νὰ αὐξάνῃ καὶ νὰ πλεονάζῃ εἰς σᾶς τὸ ἔλεος καὶ ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἀγάπη.

3Ἀγαπητοί, πᾶσαν σπουδὴν ποιούμενος γράφειν ὑμῖν περὶ τῆς κοινῆς σωτηρίας, ἀνάγκην ἔσχον γράψαι ὑμῖν παρακαλῶν ἐπαγωνίζεσθαι τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις πίστει.

3Ἀγαπητοί, μολονότι ᾑσθανόμην μεγάλον πόθον καὶ ἐνδιαφέρον νὰ σᾶς γράψω διὰ τὴν σωτηρίαν, τὴν ὁποίαν εἰς ὅλους μᾶς χαρίζει ὁ Χριστός, εὐρέθηκα καὶ εἰς τὴν ἀνάγκην ἀπὸ αὐτὰ ταῦτα τὰ πράγματα νὰ σᾶς γράψω, διὰ νὰ σας παρακαλέσω καὶ σᾶς προτρέψω νὰ ἀγωνίζεσθε μὲ δύναμιν καὶ ἐπιμονὴν ὑπὲρ τῆς πίστεως, ἡ ὁποία ἅπαξ διὰ παντὸς ἔχει παραδοθῇ εἰς τοὺς Χριστιανούς.

4παρεισέδυσαν γάρ τινες ἄνθρωποι, οἱ πάλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο τὸ κρίμα, ἀσεβεῖς, τὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν χάριν μετατιθέντες εἰς ἀσέλγειαν καὶ τὸν μόνον δεσπότην καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀρνούμενοι.

4Καὶ τοῦτο, διότι μὲ τρόπον δόλιον καὶ ἀπατηλὸν εἰσεχώρησαν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μερικοὶ ἄνθρωποι, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Γραφὴ πρὸ πολλοῦ χρόνου εἶχε προφυτεύσει καὶ ὁρίσει, ὅτι θα ἔπαιρναν ἐπάνω τους αὐτὴν τὴν φοβερὰ καταδίκην. Ἀσεβεῖς αὐτοί, νοθεύουν καὶ διαστρέφουν τὴν δωρεὰν καὶ τὴν ἀλήθειαν, ποὺ μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός, ζητοῦντες μὲ σοφιστικὰ καὶ πονηρὰ ἐπιχειρήματα νὰ δικαιολογήσουν τὴν φαυλότητα καὶ ἀνηθικότητα αὐτῶν καὶ ἀρνούμενοι τὸν ἕνα καὶ μόνον Δεσπότην καὶ Κύριον μας, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

5Ὑπομνῆσαι δὲ ὑμᾶς βούλομαι, εἰδότας ὑμᾶς ἅπαξ τοῦτο, ὅτι ὁ Κύριος λαὸν ἐκ τῆς Αἰγύπτου σώσας, τὸ δεύτερον τοὺς μὴ πιστεύσαντας ἀπώλεσεν,

5Θέλω δὲ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, μολονότι σεῖς τὸ ἔχετε μάθει καλὰ ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι ὁ Κύριος ἀφοῦ πρῶτον διὰ πλήθους θαυμάτων ἔσωσε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἔπειτα ὅσους δὲν ἐπίστευσαν τοὺς κατεδίκασε νὰ ἀποθάνουν εἰς τὴν ἔρημον.

6ἀγγέλους τε τοὺς μὴ τηρήσαντας τὴν ἑαυτῶν ἀρχὴν, ἀλλὰ ἀπολιπόντας τὸ ἴδιον οἰκητήριον εἰς κρίσιν μεγάλης ἡμέρας δεσμοῖς ἀϊδίοις ὑπὸ ζόφον τετήρηκεν·

6Καὶ τοὺς ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι δὲν διεφύλαξαν τὴν ἀρχικὴν αὐτῶν ἁγνότητα καὶ ἁγιότητα, τὸ ὑψηλὸν των ἀγγελικὸν ἀξίωμα, ἀλλ᾿ ἐγκατέλειψαν τὴν οὐρανίαν αὐτῶν κατοικίαν καὶ ζωήν, τοὺς ἔχει φυλάξει δεμένους μὲ τὰ αἰώνια σκοτεινὰ δεσμὰ τῆς βαρείας ἐνοχῆς των, διὰ νὰ δικασθοῦν κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς κρίσεως.

7ὡς Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ αἱ περὶ αὐτὰς πόλεις τὸν ὅμοιον τούτοις τρόπον ἐκπορνεύσασαι καὶ ἀπελθοῦσαι ὀπίσω σαρκὸς ἑτέρας, πρόκεινται δεῖγμα, πυρὸς αἰωνίου δίκην ὑπέχουσαι.

7Ὅπως ἐπίσης τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορα καὶ αἱ ὁλόγυρά των πόλεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τρόπον ὅμοιον μὲ τοὺς ἀσεβεῖς, περὶ τῶν ὁποίων ἔγραψα παρὰ πάνω, παρεδόθησαν, εἰς τὴν πορνείαν καὶ ἔτρεξαν πρὸς παρὰ φύσιν ἀσελγείας εἰς ἄλλα σώματα καὶ διεφθάρησαν καὶ ἐβεβηλώθησαν, εἶναι ἐνώπιόν μας παράδειγμα διεστραμμένων ἀνθρώπων, ποὺ ἐτιμωρήθησαν μὲ τὸ καταστρεπτικὸν πῦρ, ποὺ ἡ θεία ὀργὴ ἔστειλεν ἐξ οὐρανοῦ.

8ὁμοίως μέντοι καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μὲν μιαίνουσι, κυριότητα δὲ ἀθετοῦσι, δόξας δὲ βλασφημοῦσιν.

8Κατὰ ἕνα ὅμοιον τρόπον καὶ αὐτοὶ οἱ ἀσεβεῖς παραπλανώνται ἀπὸ τὰ ἁμαρτωλὰ ὄνειρα τῆς ἐξημμένης φαντασίας των, καὶ τὸ μὲν σῶμα μολύνουν μὲ τὰς αἰσχρὰς πράξεις, τὴν μεγαλειώδη δὲ ἐξουσίαν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἀπορρίπτουν, ὑβρίζουν δὲ καὶ χλευάζουν τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους.

9ὁ δὲ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος, ὅτε τῷ διαβόλῳ διακρινόμενος διελέγετο περὶ τοῦ Μωϋσέως σώματος, οὐκ ἐτόλμησε κρίσιν ἐπενεγκεῖν βλασφημίας, ἀλλ᾿ εἶπεν· ἐπιτιμήσαι σοι Κύριος.

9Ὁ δὲ Μιχαήλ, ὁ ἀρχάγγελος, ὅταν ἀντηγωνίζετο καὶ συνδιελέγετο μὲ τὸν διάβολον, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ ἁρπάξῃ τὸ νεκρὸν σῶμα τοῦ Μωϋσέως, δὲν ἐτόλμησε νὰ ἐκφέρῃ ἐναντίον του καταδικαστικὴν κρίσιν μὲ ὑβριστικοὺς καὶ χλευαστικοὺς λόγους. Ἀλλ᾿ εἶπεν εἰς τὸν διάβολον· <ὁ Κύριος νὰ σὲ τιμωρήσῃ διὰ τὴν δολίαν πρᾶξιν, ποὺ ἐπιχειρεῖς νὰ κάμῃς>.

10οὗτοι δὲ ὅσα μὲν οὐκ οἴδασι βλασφημοῦσιν, ὅσα δὲ φυσικῶς ὡς τὰ ἄλογα ζῷα ἐπίστανται, ἐν τούτοις φθείρονται.

10Αὐτοὶ ὅμως ὅσα μὲν μεγάλα καὶ πνευματικὰ καὶ θεῖα δὲν γνωρίζουν, τὰ ὑβρίζουν καὶ τὰ χλευάζουν, ὅσα δὲ μὲ τὰς φυσικὰς των αἰσθήσεις καὶ ἐπιθυμίας, σὰν τὰ ἄλογα ζῷα, γνωρίζουν, μέσα εἰς αὐτὰ διαφθείρονται καὶ καταστρέφονται.

11οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι τῇ ὁδῷ τοῦ Κάϊν ἐπορεύθησαν, καὶ τῇ πλάνῃ τοῦ Βαλαὰμ μισθοῦ ἐξεχύθησαν, καὶ τῇ ἀντιλογίᾳ τοῦ Κόρε ἀπώλοντο.

11Ἀλλοίμονον εἰς αὐτούς, διότι ἐβάδισαν τὸν δρόμον τοῦ Κάϊν καὶ ἐγκληματοῦν μὲ τὸ παράδειγμά των καὶ τὰς ψευδολογίας των, ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν των.Ἀλλοίμονόν των διότι ἐχύθηκαν ἀσυγκράτητοι εἰς τὴν πλάνην τοῦ Βαλαάμ, ἕνεκα ὑλικοῦ κέρδους, καὶ ἐχάθηκαν μέσα εἰς τὴν ἐπανάστασιν τοῦ Κόρε κατὰ τοῦ Θεοῦ.

12Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐν ταῖς ἀγάπαις ὑμῶν σπιλάδες, συνευωχούμενοι ἀφόβως, ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες, νεφέλαι ἄνυδροι ὑπὸ ἀνέμων παραφερόμεναι, δένδρα φθινοπωρινὰ ἄκαρπα, δὶς ἀποθανόντα, ἐκριζωθέντα,

12Αὐτοὶ εἶναι ἐστίαι μολύνσεως εἰς τὰ κοινὰ δεῖπνα σας, τὰ συνδεδεμένα μὲ τὸ μυστήριον τῆς θείας Εὐχαριστίας. Συντρώγουν μαζῆ σας, χωρὶς κανένα φόβον καὶ καμμίαν ἐντροπήν. Αὐτοὶ ποιμένουν κατὰ τὰς ὀρέξεις των τὸν ἑαυτὸν των καὶ ζοῦν εἰς βάρος τῶν ἄλλων, χωρὶς νὰ προσφέρουν τίποτε, ἄστατοι καὶ χωρὶς περιεχόμενον, σὰν σύννεφα χωρὶς νερό, ποὺ σπρώχνονται καὶ στροβιλίζονται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ἀπὸ τοὺς ἀνέμους. Εἶναι δένδρα φθινωπορινά, ποὺ καὶ ἂν τύχῃ καὶ ἀνθίσουν, μένουν ὀπωσδήποτε ἄκαρπα, δύο φορὲς πεθαμένα καὶ ξηρά, (μίαν πρὶν πιστεύσουν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ δευτέραν, ποὺ ἔχουν ἀπαρνηθῆ καὶ ξεκόψει ἀπ᾿ τὸν Χριστόν)· δένδρα, ποὺ ἔχουν ξερριζωθῆ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.

13κύματα ἄγρια θαλάσσης ἐπαφρίζοντα τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας, ἀστέρες πλανῆται, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς τὸν αἰῶνα τετήρηται.

13Εἶναι ἄγρια κύματα θαλάσσης ποὺ χύνουν πρὸς τὰ ἔξω σὰν ἀηδιαστικὸν ἀφρὸν τὰς αἰσχρὰς καὶ ἐπαισχύντους πράξεις των. Εἶναι ἀστέρια, ποὺ πλανῶνται ἔξω ἀπὸ τὴν τροχιὰν των ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, διὰ νὰ ἐξαπατοῦν τοὺς ταξιδεύοντας, να βαδίζουν δὲ καὶ οἱ ἴδιοι πρὸς τὸν ὄλεθρον. Εἰς αὐτοὺς ἔχει ἐπιφυλαχθῆ αἰωνία ἡ τιμωρία, τὸ πυκνὸν καὶ ἀδιαπέραστον σκότος τοῦ ᾍδου.

14προεφήτευσε δὲ καὶ τούτοις ἕβδομος ἀπὸ Ἀδὰμ Ἑνὼχ λέγων· ἰδοὺ ἦλθε Κύριος ἐν ἁγίαις μυριάσιν αὐτοῦ,

14Ἔχει δὲ προφητεύσει δι᾿ αὐτοὺς καὶ ὁ Ἐνώχ, ἕβδομος εἰς τοὺς γενεαλογικοὺς καταλόγους ἀπὸ τὸν Ἀδάμ, λέγων· <ἰδοὺ ᾖλθεν ὁ Κύριος μὲ τὰς μυριάδας τῶν ἁγίων αὐτοῦ ἀγγέλων καὶ δικαίων,

15ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων καὶ ἐλέγξαι πάντας τοὺς ἀσεβεῖς αὐτῶν περὶ πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν καὶ περὶ πάντων τῶν σκληρῶν ὧν ἐλάλησαν κατ᾿ αὐτοῦ ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς.

15διὰ νὰ κάμῃ κρίσιν ἐναντίον ὅλων τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ νὰ ἐλέγξῃ ὅλους τοὺς ἀσεβεῖς μεταξὺ αὐτῶν, δι᾿ ὅλα τὰ ἔργα τῆς ἀσεβείας των, μὲ τὰ ὁποῖα ὕβρισαν τὸν Θεόν, καὶ δι᾿ ὅλα τὰ βλάσφημα καὶ διεστραμμένα λόγια, τὰ ὁποῖα ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς εἶπαν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ>.

16Οὗτοί εἰσι γογγυσταί, μεμψίμοιροι, κατὰ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι, καὶ τὸ στόμα αὐτῶν λαλεῖ ὑπέρογκα, θαυμάζοντες πρόσωπα ὠφελείας χάριν.

16Αὐτοὶ γογγύζουν πάντοτε καὶ μεμψιμοιροῦν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ζῶντες καὶ συμπεριφερόμενοι σύμφωνα μὲ τὰς ἁμαρτωλὰς ἐπιθυμίας τῆς καρδίας των, τὸ στόμα των λαλεῖ ἀλαζονικὰ καὶ πομπώδη λόγια, προσποιούμενοι ὅτι θαυμάζουν πρόσωπα πλούσια καὶ ἰσχυρά, τὰ ὁποῖα καὶ κολακεύουν, διὰ νὰ ἐπιτύχουν μὲ τὰς κολακείας των ὑλικὰ κέρδη.

17Ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί, μνήσθητε τῶν ῥημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

17Σεῖς δέ, ἀγαπητοί, ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν προτέρων καὶ ὡς προφητικὰ ἔχουν λεχθῇ ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

18ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν.

18Ἐνθυμηθῆτε, ὅτι αὐτοὶ σᾶς ἔλεγαν, πὼς κατὰ τοὺς τελευταίους καιρούς, ποὺ θὰ προηγηθοῦν ἀπὸ τὴν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ, θα ὑπάρξουν ἄνθρωποι εἴρωνες καὶ χλευασταὶ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ θελήματός του, ποὺ θὰ ζοῦν καὶ θὰ συμπεριφέρονται σύμφωνα μὲ τὰς φαύλας ἐπιθυμίας των, διὰ νὰ διαπράττουν ἔτσι ἀσεβείας.

19Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες, ψυχικοί, Πνεῦμα μὴ ἔχοντες.

19Αὐτοὶ εἶναί ποὺ δημιουργοῦν διαιρέσεις εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ἄνθρωποι ζωώδεις ποὺ κυριαρχονται ἀπὸ τὰ κατώτερα ἔνστικτα καὶ οἱ ὁποῖοι οὔτε Πνεῦμα Θεοῦ ἔχουν οὔτε καὶ τὸ ἰδικὸν των πνεῦμα ἔχουν καλλιεργημένον καὶ προικισμένον μὲ τὴν θείαν χάριν.

20Ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί, τῇ ἁγιωτάτῃ ὑμῶν πίστει ἐποικοδομοῦντες ἑαυτοὺς, ἐν Πνεύματι ἁγίῳ προσευχόμενοι,

20Σεῖς ὅμως, ἀγαπητοί, οἰκοδομοῦντες τοὺς ἑαυτοὺς σας ἐπάνω εἰς τὸ θεμέλιον τῆς ἁγιωτάτης πίστεώς σας, προσευχόμενοι μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,

21ἑαυτοὺς ἐν ἀγάπῃ Θεοῦ τηρήσατε, προσδεχόμενοι τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς ζωὴν αἰώνιον.

21φυλάξατε τοὺς ἑαυτοὺς σας μέσα εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ, περιμένοντες μὲ ἐμπιστοσύνην καὶ ὑπομονὴν τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ ἀξιωθῆτε ἔτσι νὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν αἰώνιον ζωήν.

22καὶ οὓς μὲν ἐλεεῖτε διακρινόμενοι,

22Καὶ εἰς ἄλλους μὲν νὰ δείχνετε ἔλεος καὶ καλωσύνην, συνομιλοῦντες καὶ καθοδηγοῦντες αὐτοὺς εἰς τὴν γνῶσιν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ,

23οὓς δὲ ἐν φόβῳ σῴζετε, ἐκ τοῦ πυρὸς ἁρπάζοντες, μισοῦντες καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένον χιτῶνα.

23ἄλλους δὲ μὲ φόβον καὶ σύνεσιν μήπως καὶ σεῖς βλαβῆτε ἀπὸ τὸ κακὸν των παράδειγμα, ἀγωνισθῆτε νὰ τοὺς σῴζετε, ἁρπάζοντες αὐτοὺς ἀπὸ τὴν φωτιὰν τῶν θανασίμων κινδύνων τῆς ἁμαρτίας καὶ μισοῦντες σὰν ρυπαρὸν χιτῶνα τὴν ζωήν, τὴν μολυσμένην ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας καὶ τὰ πάθη τῆς σαρκός.

24Τῷ δὲ δυναμένῳ φυλάξαι αὐτοὺς ἀπταίστους καὶ στῆσαι κατενώπιον τῆς δόξης αὐτοῦ ἀμώμους ἐν ἀγαλλιάσει,

24Εἰς αὐτὸν δέ, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ σᾶς προφυλάξῃ καὶ διατηρήσῃ ἀπταίστους καὶ νὰ σᾶς παρουσιάσῃ ἐμπρὸς εἰς τὴν ἄπειρον δόξαν τοῦ ἀκηλιδώτους καὶ ἁγνούς, γεμάτους ἀγαλλίασιν,

25μόνῳ σοφῷ Θεῷ σωτῆρι ἡμῶν, δόξα καὶ μεγαλωσύνη, κράτος καὶ ἐξουσία καὶ νῦν καὶ εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

25εἰς τὸν μόνον σοφὸν Θεόν, τὸν Σωτῆρα μας, ἂς εἶναι ἡ ἄπειρος δόξα καὶ μεγαλειότης, ἡ ἀπόλυτος κυριαρχία καὶ ἐξουσία καὶ τώρα καὶ εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας. Ἀμὴν