Κατὰ Ματθαῖον

1Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ τετράρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ,

1Κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνος ὁ Ἡρώδης Ἀντίπας, ὁ τετράρχης τῆς Γαλιλαίας, ἐπληροφορήθη τὴν φήμην τοῦ Ἰησοῦ,

2καὶ εἶπεν τοῖς παισὶν αὐτοῦ· Οὗτός ἐστιν Ἰωάννης ὁ βαπτιστής· αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ.

2καὶ εἶπεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ περιβάλλοντός του· <αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἀποκεφάλισα· αὐτὸς ἀνεστήθη ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦν δι᾿ αὐτοῦ αἱ θαυματουργικαὶ δυνάμεις>.

3Ὁ γὰρ Ἡρῴδης κρατήσας τὸν Ἰωάννην ἔδησεν αὐτὸν καὶ ἔθετο ἐν φυλακῇ διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ·

3Διότι ὁ Ἡρώδης εἶχε συλλάβει τὸν Ἰωάννην, τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ἔρριψεν εἰς τὴν φυλακὴν ἓξ αἰτίας τῆς Ἡρῳδιάδος, μὲ τὴν ὁποίαν παρανόμως συζοῦσε, διότι αὐτὴ ἧτο σύζυγος τοῦ ἀδελφοῦ του Φιλίππου.

4ἔλεγεν γὰρ αὐτῷ ὁ Ἰωάννης· Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν αὐτήν.

4Ἐπειδὴ ἔλεγεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἰωάννης· <δέν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ συζῇς μὲ αὐτήν>.

5καὶ θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι ἐφοβήθη τὸν ὄχλον, ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.

5Καὶ ἐνῶ ἤθελε νὰ τὸν θανατώσῃ, δὲν τὸν ἐθανάτωνε, διότι ἐφοβεῖτο τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα ἐθεωροῦσαν τὸν Ἰωάννην ὡς προφήτην.

6γενεσίων δὲ ἀγομένων τοῦ Ἡρῴδου ὠρχήσατο ἡ θυγάτηρ τῆς Ἡρῳδιάδος ἐν τῷ μέσῳ καὶ ἤρεσε τῷ Ἡρῴδῃ,

6Ὅταν ὅμως ὁ Ἡρῴδης ἑώρταζε τὰ γενέθλιά του, ἐχόρευσε μὲ τέχνην καὶ προκλητικότητα ἡ κόρη τῆς Ἡρωδιάδος, ἡ Σαλώμη, ἐνώπιον τῶν προσκεκλημένων καὶ ἤρεσεν ὁ χορὸς της εἰς τὸν Ἡρώδην.

7ὅθεν μεθ᾿ ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ἐὰν αἰτήσηται.

7Διὰ τοῦτο ὑπεσχέθη εἰς αὐτὴν μὲ ὅρκον δημοσίᾳ, νὰ τῆς δώσῃ ὁ,τιδήποτε καὶ ἂν τοῦ ζητήσῃ.

8ἡ δὲ προβιβασθεῖσα ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς, Δός μοι, φησίν, ὧδε ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.

8Ἐκείνη δὲ καθοδηγηθεῖσα ἀπὸ τὴν μητέρα της εἶπε· <δός μου ἐδῶ ἐπάνω εἰς τὸ πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ>.

9καὶ ἐλυπήθη ὁ βασιλεὺς, διὰ δὲ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους ἐκέλευσε δοθῆναι,

9Καὶ ἐστενοχωρήθη μὲν ὁ βασιλεύς, ἀλλὰ διὰ τοὺς ὅρκους καὶ διὰ νὰ μὴ ἐκτεθῇ εἰς τοὺς συνδαιτημόνας ὡς ἐπίορκος, διέταξε νὰ δοθῇ ἡ κεφαλὴ τοῦ Ἰωάννου.

10καὶ πέμψας ἀπεκεφάλισε τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ·

10Καὶ ἔστειλε δήμιον καὶ ἀποκεφάλισε τὸν Ἰωάννην εἰς τὴν φυλακήν.

11καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι καὶ ἐδόθη τῷ κορασίῳ, καὶ ἤνεγκε τῇ μητρὶ αὐτῆς.

11Καί ἔφεραν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπάνω εἰς ἕνα πιάτο καὶ τὴν ἔδωσαν εἰς τὴν κόρην καὶ ἐκείνη τὴν ἔφερεν εἰς τὴν μητέρα της.

12καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦραν τὸ σῶμα καὶ ἔθαψαν αὐτό, καὶ ἐλθόντες ἀπήγγειλαν τῷ Ἰησοῦ.

12Ἐπῆγαν κατόπιν οἱ μαθηταὶ τοῦ Ἰωάννου, ἐπῆραν τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ τὸ ἔθαψαν. Ἔπειτα δὲ ἦλθαν εἰς τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνήγγειλαν εἰς αὐτὸν τὸ θλιβερὸν γεγονός.

13Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ εἰς ἔρημον τόπον κατ᾿ ἰδίαν· καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζῇ ἀπὸ τῶν πόλεων.

13Ὅταν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἤκουσε αὐτά, ἀνεχώρησε ἀπὸ ἐκεῖ μὲ πλοῖον εἰς ἔρημον τόπον, ὅπου ἔμεινε μόνος μὲ τοὺς μαθητὰς του. Ὅταν ὅμως ἐπληροφορήθησαν τὰ πλήθη τὴν ἀναχώρησιν τοῦ Ἰησοῦ, τὸν ἠκολούθησαν πεζῇ ἀπὸ τὰς πόλεις.

14Καὶ ἐξελθὼν εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν.

14Καὶ ὅταν ἐβγῆκεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἔμενεν, εἶδε πολὺν λαόν, ἐπλαγχνίσθη αὐτοὺς καὶ ἐθεράπευσεν ὅλους ὅσοι ἦσαν ἄρωστοι.

15ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.

15Ἀργὰ δὲ τὸ ἀπόγευμα προσῆλθαν οἱ μαθηταὶ καὶ τοῦ εἶπαν· <ὁ τόπος εἶναι ἔρημος καὶ ἡ ὥρα ἔχει περάσει· διέλυσε τὰ πλήθη, ὥστε νὰ πᾶνε εἰς τὰ γύρῳ χωριὰ καὶ νὰ ἀγοράσουν διὰ τὸν ἑαυτὸν τους τροφάς>.

16ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.

16Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπεν· <δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ πᾶνε· δῶστε τους σεῖς νὰ φάγουν>. (Καὶ εἶπε τοῦτο, διὰ νὰ δώσῃ εὐκαιρίαν εἰς τοὺς μαθητὰς νὰ δείξουν τὴν ἀγάπην των, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ τοὺς προπαρασκευάσῃ ψυχολογικὼς διὰ τὸ θαῦμα).

17οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας.

17Ἐκεῖνοι δὲ τοῦ εἶπαν· <ἐδῶ δὲν ἔχομεν παρὰ μόνον πέντε ἄρτους καὶ δύο ψάρια>.

18ὁ δὲ εἶπε· Φέρετέ μοι αὐτούς ὧδε.

18Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε <φέρετέ τα ἐδῶ εἰς ἐμέ>.

19καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.

19Καὶ ἀφοῦ συνέστησε εἰς τὰ πλήθη νὰ καθήσουν ἐπάνω εἰς τὰ χόρτα, ἐπῇρε τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τὰ δύο ψάρια, ἐσήκωσε τὰ μάτια εἰς τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ εὐχαριστήσῃ τὸν οὐράνιον Πατέρα, εὐλόγησε, ἔκοψε τοὺς ἄρτους εἰς κομμάτια καὶ τὰ ἔδωσε εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ οἱ μαθηταὶ εἰς τοὺς ὄχλους.

20καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις.

20Ἔφαγαν δὲ ὅλοι καὶ ἐχόρτασαν καὶ ἐμάζευσαν ὅ,τι ἐπερίσσευσεν ἀπὸ τὰ κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμάτα.

21οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.

21Ἐκεῖνοι δέ ποὺ ἔφαγαν ἦσαν πέντε περίπου χιλιάδες, ἐκτὸς ἀπὸ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδιά.

22Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

22Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ πλοῖον καὶ νὰ πᾶνε πρὸ αὐτοῦ εἰς τὸ ἀπέναντι μέρος, μέχρις ὅτου αὐτὸς ἀπολύσῃ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ. (Τοῦτο δὲ τὸ ἔκαμε διὰ νὰ μὴ παρασυρθοῦν καὶ οἱ μαθηταὶ ἀπὸ τὸν ἄκριτον ἐνθουσιασμὸν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ποὺ ἤθελαν νὰ τὸν ἀνακηρύξουν βασιλέα).

23καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ.

23Ἀφοῦ δὲ διέλυσε τὰ πλήθη, ἀνέβη εἰς τὸ ὅρος, διὰ νὰ προσευχηθῇ μόνος καὶ ἀπερίσπαστος. Ὅταν δὲ ἄρχισε νὰ νυκτώνῃ, ἧτο μόνος.

24τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος.

24Τὸ δὲ πλοῖον εὑρίσκετο εἰς τὸ μέσον τῆς θαλάσσης καὶ ἐταλαιπωρεῖτο πολὺ ἀπὸ τὰ κύματα, διότι ἧτο ἀντίθετος ὁ ἄνεμος.

25τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης.

25Κατὰ δὲ τὰ χαράματα, τὸ τέταρτον τρίωρον τῆς νυκτός, κατὰ τὸν χρόνον ποὺ ἡ τετάρτη βάρδια τῶν φρουρῶν ἀνελάμβανε ὑπηρεσίαν, ᾖλθεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς μαθητὰς περιπατῶν ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν.

26καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν.

26Ὅταν δὲ τὸν εἶδαν οἱ μαθηταὶ νὰ περιπατῇ ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, ἐταράχθησαν καὶ ἔλεγαν ὅτι εἶναι φάντασμα καὶ ἀπὸ τὸν φόβον ἔκραξαν.

27εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε.

27Ἀμέσως ὅμως ὡμίλησεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτοὺς καὶ τοὺς εἶπε· <θάρρος, ἐγὼ εἷμαι· μὴ φοβεῖσθε>.

28ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα·

28Ἀπεκρίθη δὲ εἰς αὐτὸν ὁ Πέτρος καὶ εἶπε· <Κύριε, ἐὰν εἷσαι σύ, διάταξέ με νὰ ἔλθω πρὸς σὲ περιπατῶν ἐπάνω εἰς τὰ νερά>.

29ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν.

29Ὁ δὲ Κύριος τοῦ εἶπε· <ἔλα>. Κατέβηκε ὁ Πέτρος ἀπὸ τὸ πλοῖον καὶ ἐπεριπάτησε ἐπάνω εἰς τὰ νερά, διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν Ἰησοῦν.

30βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με.

30Ὅταν ὅμως εἶδε τὸν ἄνεμον ἰσχυρόν, ἐφοβήθη, ἐκλονίσθη ἡ πίστις του, ἤρχισε νὰ βυθίζεται καὶ ἐφώναξε δυνατὰ λέγων· <Κύριε σῶσε με>.

31εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας;

31Αμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἄπλωσε τὸ χέρι του, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ εἶπε· ὀλιγόπιστε διατὶ ἐκλονίσθης εἰς τὴν πίστιν καὶ ἐδειλίασες;>

32καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος.

32Ὅταν δὲ ἀνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον, ἔπαυσε ὁ ἄνεμος.

33οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ.

33Οἱ μαθηταί, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ πλοῖον, ἦλθαν, ἐγονάτισαν μὲ σεβασμὸν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπαν· <ἀληθινὰ σὺ εἷσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ>.

34Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.

34Καὶ ἀφοῦ διέσχισαν τὴν θάλασσαν, ἦλθαν εἰς τὴν χώραν τῆς Γεννησαρέτ.

35καὶ ἐπιγνόντες αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας,

35Οἱ δὲ ἄνθρωποι τοῦ τόπου ἐκείνου μόλις τὸν ἀντελήφθησαν, ἔστειλαν ἀγγελιοφόρους εἰς ὅλην τὴν περιοχὴν ἐκείνην, διὰ νὰ ἀναγγείλουν τὴν ἔλευσίν του, καὶ τοῦ ἔφεραν ὅλους τοὺς ἀσθενεῖς.

36καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἄν μόνον ἅψωνται τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· καὶ ὅσοι ἥψαντο διεσώθησαν.

36Τὸν παρακαλοῦσαν δὲ νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ, ἔστω καὶ νὰ ἐγγίσουν μόνον τὴν ἄκρη ἀπὸ τὸ ἱμάτιόν του· καὶ ὅσοι τὸ ἤγγισαν ἐθεραπεύθησαν.