Ἀποκάλυψις Ἰωάννου

1Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ,

1Ἀποκάλυψις τῆς θείας βουλῆς καὶ ἀποφάσεως περὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας του, τὴν ὁποίαν ἀποκάλυψιν ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεὸς ὡς πρὸς ἀρχηγὸν τῆς Ἐκκλησίας, διὰ νὰ δείξῃ καὶ φανερώσῃ εἰς τοὺς πιστοὺς δούλους του ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε κατὰ τὴν θείαν βουλὴν νὰ πραγματοποιηθοῦν συντόμως. Καὶ κατέστησεν αὐτὰ γνωστὰ εἰς τὸν Ἰωάννην, τὸν δοῦλον αὐτοῦ, διὰ μέσου τοῦ ἀγγέλου, τὸν ὁποῖον ἀπέστειλε.

2ὃς ἐμαρτύρησε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅσα εἶδε.

2Αὐτὸς ὁ Ἰωάννης ἐφανέρωσε καὶ ἐβεβαίωσε τὰς ἀποκαλύψεις αὐτάς, τὸν λόγον δηλαδὴ τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ· ὅλα ὅσα εἶδε.

3μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα· ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς.

3Μακάριος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἀναγινώσκει, καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀκούουν τὰ λόγια τῆς θείας αὐτῆς προφητείας καὶ τηροῦν μὲ εὐλάβειαν καὶ πίστιν ὅλα ὅσα εἶναι γραμμένα εἰς αὐτήν· διότι ὁ καιρός, ποὺ θὰ πραγματοποιηθοῦν αὐτά, εἶναι πολὺ κοντά.

4Ἰωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ πνευμάτων, ἃ ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ,

4Ὁ Ἰωάννης εἰς τὰς ἑπτὰ Ἐκκλησίας, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, εὔχεται νὰ εἶναι εἰς σᾶς ἡ χάρις καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τελείαν ὕπαρξιν ἐξ εὐατοῦ πάντοτε καὶ ὑπῆρχε πρὸ πάντων τῶν αἰώνων χωρὶς καμμίαν ποτὲ ἀρχὴν καὶ θὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ αἰώνιον μέλλον χωρὶς τέλος ποτέ, καὶ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα μὲ τὴν πληρότητα καὶ τελειότητα τῶν ἀπείρων πνευματικῶν του χαρισμάτων, ποὺ εἶναι ἐμπρὸς εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ διὰ τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀνθρώπων·

5καὶ ἀπὸ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν καὶ ὁ ἄρχων τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Τῷ ἀγαπῶντι ἡμᾶς καὶ λούσαντι ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ,

5καὶ ἀπὸ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ποὺ εἶναι ὁ ἀπολύτως ἀξιόπιστος μάρτυς καὶ ἐνεστήθη πρῶτος ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ἔγινεν ἀρχὴ ἀναστάσεως ὅλων τῶν πιστῶν διὰ τὴν νέαν ζωήν. Αὐτὸς εἶναι ὁ αἰώνιος ἐξουσιαστὴς καὶ κύριος ὅλων τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Εἰς αὐτόν, ποὺ μᾶς ἀγαπᾷ μὲ ἄπειρον ἀγάπην καὶ μᾶς ἔλουσε καὶ μᾶς ἐκαθάρισεν ἀπὸ τὸν ρύπον τῶν ἁμαρτιῶν μας μὲ τὸ αἷμα τῆς σταυρικῆς του θυσίας,

6καὶ ἐποίησεν ἡμᾶς βασιλείαν, ἱερεῖς τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὐτοῦ, αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

6καὶ μᾶς ἀνέδειξεν ἰδικὴν του θείαν πνευματικὴν βασιλείαν, ἱερεῖς διὰ νὰ προσφέρωμεν πνευματικὰς θυσίας λατρείας πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα του, εἰς αὐτὸν τὸν Θεάνθρωπον Σωτῆρα καὶ βασιλέα ἀνήκει ἡ ἄπειρος δόξα καὶ ἡ ἀκατάλυτος ἐξουσία εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

7Ἰδοὺ ἔρχεται μετὰ τῶν νεφελῶν, καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλμὸς καὶ οἵτινες αὐτὸν ἐξεκέντησαν, καὶ κόψονται ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. ναί, ἀμήν.

7Ἰδού, ἔρχετε ὁ Κύριος μὲ τὰς νεφέλας τοῦ οὐρανοῦ, σὰν ἔνδοξος Θεός ποὺ εἶναι, καὶ θὰ τὸν ἵδῃ κάθε μάτι, ὅλοι ἀνεξαιρέτως καὶ αὐτοί, ποὺ δὲν πιστεύουν, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὸν ἐσταύρωσαν καὶ τὸν ἐλόγχισαν ἐπάνω εἰς τὸν σταυρόν· καὶ ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, ποὺ ἠρνήθησαν νὰ πιστεύσουν εἰς αὐτὸν θὰ καταληφθοῦν ἀπὸ φόβον καὶ τρόμον καὶ θὰ θρηνολογήσουν μὲ πικρὰν μεταμέλειαν διὰ τὴν ἀπιστίαν, ποὺ ἔδειξαν πρὸς αὐτόν. Ναί, ἀμήν.

8Ἐγώ εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ.

8<Ἐγὼ εἷμαι τὸ Α καὶ τὸ Ω καὶ κλείω εἰς τὸν ἄπειρον ἑαυτόν μου τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος ὅλης τῆς δημιουργίας>, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπὸ τὸν ἑαυτὸν του προαιωνίαν καὶ τελείαν ὕπαρξιν καὶ ὑπῆρχε προαιωνίως χωρὶς ἀρχὴν καὶ θὰ ὑπάρχῃ αἰωνίως εἰς τὸ μέλλον χωρὶς τέλος, ὁ ἐξουσιαστὴς καὶ κύριος τοῦ παντός.

9Ἐγὼ Ἰωάννης, ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν καὶ συγκοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει καὶ βασιλείᾳ καὶ ὑπομονῇ ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ, ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

9Ἐγὼ ὁ Ἰωάννης, ὁ ἀδελφὸς σας καὶ συμμέτοχος εἰς τὴν θλῖψιν, ποὺ δοκιμάζετε ἐξ αἰτίας τῶν διωγμῶν διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, συμμέτοχος ὅμως καὶ εἰς τὴν ἔνδοξον βασιλείαν, ποὺ θὰ ἀπολαύσωμεν χάρις εἰς τὴν ὑπομονήν μας διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἦλθα εἰς τὴν νῆσον, ποὺ λέγεται Πάτμος, ἐξόριστος ἐξ αἰτίας τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς μαρτυρίας, ποὺ δίδω καὶ διαλαλῶ διὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

10ἐγενόμην ἐν πνεύματι ἐν τῇ κυριακῇ ἡμέρᾳ, καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος

10Κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κυριακῆς περιέπεσα εἰς πνευματικὴν ἔκτασιν καὶ ἄμεσον ἐπικοινωνίαν μὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ ἤκουσα ὀπίσω μου φωνὴν μεγάλην καὶ ἰσχυράν, σὰν φωνὴν σάλπιγγος,

11λεγούσης· Ὃ βλέπεις γράψον εἰς βιβλίον καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις, εἰς Ἔφεσον καὶ εἰς Σμύρναν καὶ εἰς Πέργαμον καὶ εἰς Θυάτειρα καὶ εἰς Σάρδεις καὶ εἰς Φιλαδέλφειαν καὶ εἰς Λαοδίκειαν.

11ἡ ὁποία ἔλεγε· <γράψε αὐτά, ποὺ τώρα βλέπεις, εἰς βιβλίον καὶ στεῖλε αὐτὸ τὸ βιβλίον εἰς τὰς ἑπτὰ Ἐκκλησίας, ποὺ εἶναι εἰς τὴν Ἔφεσον καὶ εἰς τὴν Σμύρνην καὶ εἰς τὴν Πέργαμον καὶ εἰς τὰ Θυάτειρα καὶ εἰς τὰς Σάρδεις καὶ εἰς τὴν Φιλαδέλφειαν καὶ εἰς τὴν Λαοδικείαν>.

12Καὶ ἐκεῖ ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλει μετ᾿ ἐμοῦ· καὶ ἐπιστρέψας εἶδον ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς,

12Καὶ ἐκεῖ ἐγύρισα πρὸς τὰ ὀπίσω νὰ ἴδω Αὐτόν, τοῦ ὁποίου ἤκουα τὴν φωνήν. Καὶ καθὼς ἐστράφην, εἶδα ἑπτὰ χρυσᾶς λυχνίας, κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἑπτὰ Ἐκκλησιῶν, ποὺ φωτίζουν εἰς τὴν ἀλήθειαν τὸν κόσμον.

13καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαστοῖς ζώνην χρυσῆν·

13Καὶ εἰς τὸ μέσον τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν εἶδα ἔνδοξον πρόσωπον, ποὺ ὠμοίαζε μὲ υἱὸν ἀνθρώπου, καὶ ἐφοροῦσε ἔνδυμα, ποὺ ἔφθανε ἕως τὰ πόδια του, καὶ ἧτο ζωσμένος κοντὰ εἰς τὸ στῆθος μὲ ὁλόχρυσον ζώνην.

14ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καὶ αἱ τρίχες λευκαὶ ὡς ἔριον λευκόν, ὡς χιών, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός,

14Ἡ κεφαλὴ του δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς του ἦσαν ὁλόλευκα σὰν τὸ κάτασπρο μαλλί, σὰν τὸ χιόνι· καὶ τὰ μάτια του σὰν φλόγα φωτιᾶς, ἡ ὁποία φωτίζει καὶ βλέπει τὰ πάντα.

15καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ, ὡς ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι, καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν,

15Καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ἦσαν ὅμοιοι, ὡς πρὸς τὴν λαμπρότητα καὶ τὴν στερεότητα, μὲ μίγμα χρυσοῦ καὶ ἀργύρου, σὰν νὰ εἴχαν πυρακτωθῆ καὶ χυθῇ μέσα εἰς τὸ καμίνι, καὶ ἡ φωνὴ του ἧτο ἰσχυρὰ ὡσὰν τὴν βοὴν πολλῶν ὑδάτων, ποὺ πίπτουν εἰς καταρράκτας.

16καὶ ἔχων ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ αὐτοῦ ἀστέρας ἑπτά, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ.

16Καὶ ἐκρατοῦσεν εἰς τὸ δέξι του χέρι ἑπτὰ ἀστέρια, τοὺς ἐπισκόπους τῶν ἑπτὰ Ἐκκλησιῶν, καὶ ἀπὸ τὸ στόμα του ἔβγαινε δίκοπος καὶ κοφτερὴ ρομφαῖα, ποὺ ἐσυμβόλιζε τὴν δύναμιν τοῦ λόγου του καὶ τὴν ἀπροκατάληπτον δικαιοσύνην του ὡς κριτοῦ. Καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἧτο ὁλόλαμπρον, ὅπως λάμπει ὁ ἥλιος εἰς ὅλην του τὴν δύναμιν καὶ λαμπρότητα.

17Καὶ ὅτε εἶδον αὐτόν, ἔπεσα πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός, καὶ ἔθηκε τὴν δεξιὰν αὐτοῦ χεῖρα ἐπ᾿ ἐμὲ λέγων· Μὴ φοβοῦ· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος

17Καὶ ὅταν τὸν εἶδα, ἔπεσα ἐμπρὸς εἰς τὰ πόδια του σὰν νεκρός, ἀπὸ φόβον καὶ κατάπληξιν. Καὶ ἔθεσε τὸ δέξι του χέρι ἐπάνω μου καὶ εἶπε· <μὴ φοβεῖσαι· ἐγὼ εἷμαι ὁ πρῶτος, διότι ὑπάρχω πρὸ πάντων τῶν αἰώνων καὶ ὁ ἔσχατος, διότι θὰ εἷμαι πάντοτε χωρὶς τέλος ποτέ.

18καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου.

18Εἷμαι ἀκόμη ἐκεῖνος ποὺ ζῇ πάντοτε, ποὺ ἔχει ἀπὸ τὸν εὐατὸν του τὴν τελείαν ζωὴν καὶ εἶναι πηγὴ τῆς ζωῆς. Καὶ ἔγινα νεκρὸς (διότι παρέδωσα τὸν εὐατόν μου εἰς θάνατον ἐπάνω εἰς τὸν σταυρὸν διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων). Καὶ ἰδοὺ ὅτι ζῶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Καὶ ἔχω τὰ κλειδιὰ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου (διότι ἐνίκησα μὲ τὴν σταυρικήν μου θυσίαν καὶ κατέλυσα τὴν δύναμιν τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου).

19γράψον οὖν ἃ εἶδες, καὶ ἅ εἰσι καὶ ἃ μέλλει γίνεσθαι μετὰ ταῦτα·

19Γράψε, λοιπόν, αὐτά, ποὺ εἶδες, καὶ αὐτά, ποὺ ὑπάρχουν τώρα, καὶ ἐκεῖνα ποὺ πρόκειται ὕστερα νὰ γίνουν εἰς τὸ μέλλον.

20τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων ὧν εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς. οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσι, καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν.

20Γράψε τὸ συμβολικὸν καὶ μυστικὸν ὅραμα τῶν ἑπτὰ ἀστέρων, ποὺ εἶδες εἰς τὸ δέξι μου χέρι, καὶ τῶν ἑπτὰ χρυσῶν λυχνιῶν. Μάθε ὅτι οἱ ἑπτὰ ἀστέρες συμβολίζουν ἑπτὰ ἐπισκόπους τῶν ἑπτὰ Ἐκκλησιῶν, καὶ αἱ ἑπτὰ λυχνίαι συμβολίζουν τὰς ἑπτὰ Ἐκκλησίας.