Πρὸς Φιλιππησίους

1Παῦλος καὶ Τιμόθεος, δοῦλοι Ἰησοῦ Χριστοῦ, πᾶσι τοῖς ἁγίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις·

1Ἡμεῖς, ὁ Παῦλος καὶ ὁ Τιμόθεος, δοῦλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς ὅλους τοὺς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πιστοὺς Χριστιανούς, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τοὺς Φιλίππους μαζῆ μὲ τοὺς ἐπισκόπους καὶ τοὺς διακόνους,

2χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

2εὐχόμεθα νὰ εἶναι εἰς σᾶς ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

3Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν,

3Εὐχαριστίας ἀναπέμπω εἰς τὸν Θεόν μου κάθε φοράν, ποὺ σᾶς ἐνθυμοῦμαι.

4πάντοτε ἐν πάσῃ δεήσει μου ὑπὲρ πάντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς τὴν δέησιν ποιούμενος

4Πάντοτε, εἰς κάθε μου δέησιν, μὲ χαρὰν παρακαλῶ καὶ ἱκετεύω τὸν Θεὸν δι᾿ ὅλους σας, νὰ προοδεύετε εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν πίστιν καὶ ζωήν.

5ἐπὶ τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἄχρι τοῦ νῦν,

5Εὐχαριστῶ τὸν Θεὸν διὰ τὴν συμμετοχὴν σας εἰς τὴν χάριν τοῦ Εὐαγγελίου καὶ εἰς τὸ ἔργον τῆς διαδόσεώς του ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, ποὺ ἐπιστεύσατε μέχρι σήμερον.

6πεποιθὼς αὐτὸ τοῦτο, ὅτι ὁ ἐναρξάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθὸν ἐπιτελέσει ἄχρις ἡμέρας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

6Εἷμαι δὲ βέβαιος εἰς τοῦτο ἀκριβῶς, ὅτι δηλαδὴ ὁ Θεός, ποὺ ἤρχισεν εἰς σᾶς τὸ ἀγαθὸν αὐτὸ ἔργον τῆς σωτηρὶας σας καὶ τῆς συμμετοχῆς σας εἰς τὴν νέαν ζωὴν τοῦ Εὐαγγελίου, θὰ τὸ φέρῃ εἰς ἄρτιον καὶ τέλειον πέρας μέχρι τῆς μεγάλης ἐκείνης ἡμέρας, τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

7καθώς ἐστι δίκαιον ἐμοὶ τοῦτο φρονεῖν ὑπὲρ πάντων ὑμῶν διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς, ἔν τε τοῖς δεσμοῖς μου καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳ καὶ βεβαιώσει τοῦ εὐαγγελίου συγκοινωνούς μου τῆς χάριτος πάντας ὑμᾶς ὄντας.

7Καὶ εἶναι δι᾿ ἐμὲ ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ ἔχω αὐτὸ τὸ καλὸν φρόνημα δι᾿ ὅλους σας, ἐπειδὴ τρέφω πρὸς σᾶς πολλὴν ἀγάπην καὶ σᾶς ἔχω μέσα εἰς τὴν καρδία μου. Διότι σεῖς καὶ εἰς τὰ δεσμὰ τῆς φυλακῆς μου καὶ εἰς τὴν ἀπολογίαν μου ἐνώπιον τῶν δικαστῶν καὶ εἰς τὴν ἐπιβεβαίωσιν τοῦ Εὐαγγελικοῦ μου κηρύγματος μὲ τὸν βίον μου γενικῶς καὶ εἰδικώτερον μὲ τὴν ὑπομονὴν εἰς τὰς σημερινὰς θλίψεις μου, εἷσθε ὅλοι συμμέτοχοι μαζῆ μου εἰς τὸ Εὐαγγέλιον καὶ εἰς τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, ποὺ μὲ ἐνισχύει.

8μάρτυς γὰρ μού ἐστιν ὁ Θεός, ὡς ἐπιποθῶ πάντας ὑμᾶς ἐν σπλάγχνοις Ἰησοῦ Χριστοῦ.

8Διότι εἶναι μάρτυς μου ὁ Θεός, πόσον πολὺ σᾶς ποθῶ καὶ σᾶς ἀγαπῶ μὲ τὴν καρδίαν μου, ἡ ὁποία ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸν Χριστόν.

9καὶ τοῦτο προσεύχομαι, ἵνα ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει,

9Ἀκόμη δὲ προσεύχομαι καὶ διὰ τοῦτο· ἡ ἀγάπη σας πρὸς τὸν Θεὸν καὶ μεταξὺ σας νὰ αὐξάνῃ καὶ νὰ πλεονάζη μὲ πλήρη καὶ καθαρὰν γνῶσιν τῆς ἀληθείας, μὲ κατανόησιν καὶ σύνεσιν,

10εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τὰ διαφέροντα, ἵνα ἦτε εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοποι εἰς ἡμέραν Χριστοῦ,

10ὥστε νὰ ἐρευνᾶτε καὶ νὰ διακρίνετε ὀρθῶς τὰ συμφέροντα καὶ τὰ ἄριστα, διὰ νὰ εἷσθε γνήσιοι καὶ ἀκέραιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, χωρὶς οὔτε οἱ ἴδιοι νὰ προσκόπτετε οὔτε εἰς τοὺς ἄλλους νὰ παραθέτετε πρόσκομμα, ἀθῶοι καὶ ἄμεμπτοι κατὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ.

11πεπληρωμένοι καρπῶν δικαιοσύνης τῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον Θεοῦ.

11Γεμάτοι ἀπὸ τοὺς καρποὺς τῆς ἀρετῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπιτυγχάνονται μὲ τὴν χάριν καὶ τὴν δύναμιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πρὸς δόξαν καὶ ἔπαινον τοῦ Θεοῦ.

12Γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βούλομαι, ἀδελφοί, ὅτι τὰ κατ᾿ ἐμὲ μᾶλλον εἰς προκοπὴν τοῦ εὐαγγελίου ἐλήλυθεν,

12Θέλω δέ, ἀδελφοί μου, νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὰ κατ᾿ ἐμὲ (καὶ αὐτὰ τὰ πολλὰ καὶ δυσάρεστα πού μοῦ συνέβησαν) ἐβοήθησαν μᾶλλον καὶ συνετέλεσαν εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος,

13ὥστε τοὺς δεσμούς μου φανεροὺς ἐν Χριστῷ γενέσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσι,

13διότι ἡ φυλακὴ καὶ τὰ δεσμά, ποὺ ὑπομένω ἐξ αἰτίας τῆς πίστεώς μου πρὸς τὸν Χριστόν, ἔγιναν γνωστὰ καὶ φανερὰ εἰς ὅλην τὴν φρουρὰν τοῦ Πραιτωρίου καὶ εἰς τοὺς ἄλλους κατοίκους τῆς Ρώμης.

14καὶ τοὺς πλείονας τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου περισσοτέρως τολμᾶν ἀφόβως τὸν λόγον λαλεῖν.

14Καὶ ἔτσι οἱ πλεῖστοι ἀπὸ τοὺς ἐν Κυρίῳ ἀδελφοὺς ἐνισχύθησαν εἰς τὴν πίστιν καὶ ἀπέκτησαν θάρρος ἀπὸ τὰ δεσμὰ καὶ τὴν φυλακήν μου, ὥστε νὰ ἔχουν τώρα μεγαλυτέραν τόλμην, διὰ νὰ κηρύττουν χωρὶς φόβον τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου.

15τινὲς μὲν καὶ διὰ φθόνον καὶ ἔριν, τινὲς δὲ καὶ δι᾿ εὐδοκίαν τὸν Χριστὸν κηρύσσουσιν·

15Καὶ μερικοὶ μὲν κηρύττουν τὸν Χριστὸν ἔνεκα φθόνου πρὸς ἐμὲ (δημιουργοῦντες ἀντιθέσεις καὶ φιλονεικίας μὲ τὸν σκοπὸν νὰ μὲ βλάψουν) Μερικοὶ ὅμως κηρύττουν τὸν Χριστὸν ἀπὸ ἀγαθὴν διάθεσιν καὶ καρδίαν.

16οἱ μὲν ἐξ ἐριθείας τὸν Χριστὸν καταγγέλλουσιν, οὐχ ἁγνῶς, οἰόμενοι θλῖψιν ἐπιφέρειν τοῖς δεσμοῖς μου·

16Ἄλλοι, μέν, λοιπόν, ἀπὸ φατριασμὸν καὶ ἰδιοτέλειαν κηρύττουν τὸν Χριστόν, ὄχι ἀπὸ ἁγνὰ καὶ εἰλικρινῆ ἐλατήρια, ἀλλὰ διότι νομίζουν ὅτι ἔτσι θὰ προσθέσουν μεγαλυτέραν θλῖψιν εἰς τὴν φυλάκισίν μου.

17οἱ δὲ ἐξ ἀγάπης, εἰδότες ὅτι εἰς ἀπολογίαν τοῦ εὐαγγελίου κεῖμαι.

17Ἄλλοι δὲ κηρύττουν ἀπὸ ἀγάπην, γνωρίζοντες ὅτι ἐγὼ ζῶ καὶ ὑπάρχω διὰ νὰ ἀπολογοῦμαι, νὰ ὑπερασπίζω καὶ νὰ διαδίδω τὸ Εὐαγγέλιον.

18τί γάρ; πλὴν παντὶ τρόπῳ, εἴτε προφάσει εἴτε ἀληθείᾳ, Χριστὸς καταγγέλλεται, καὶ ἐν τούτῳ χαίρω. ἀλλὰ καὶ χαρήσομαι·

18Ἀλλὰ τί πειράζει; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε μὲ πρόφασιν εἴτε μὲ εἰλικρινῆ διάθεσιν, ὁ Χριστὸς κηρύττεται εἰς τὴν Ρώμην. Καὶ δι᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ γεγονὸς χαίρω, ἀλλὰ καὶ θὰ χαίρω.

19οἶδα γὰρ ὅτι τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ὑμῶν δεήσεως καὶ ἐπιχορηγίας τοῦ Πνεύματος Ἰησοῦ Χριστοῦ,

19Διότι γνωρίζω καλὰ ὅτι τοῦτο, τὸ νὰ αὐξάνωνται αἱ θλίψεις μου καὶ νὰ διαδίδεται ἐξ αἰτίας μου τὸ Εὐαγγέλιον, θά μοῦ ἀποβῇ εἰς πνευματικὴν ὠφέλειαν καὶ σωτηρίαν διὰ τῆς προσευχῆς σας, διὰ τῆς χάριτος καὶ τῶν δωρεῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον ὁ Χριστὸς μᾶς δίδει.

20κατὰ τὴν ἀποκαραδοκίαν καὶ ἐλπίδα μου ὅτι ἐν οὐδενὶ αἰσχυνθήσομαι, ἀλλ᾿ ἐν πάσῃ παρρησίᾳ, ὡς πάντοτε, καὶ νῦν μεγαλυνθήσεται Χριστὸς ἐν τῷ σώματί μου εἴτε διὰ ζωῆς εἴτε διὰ θανάτου.

20Ἡ πρόοδός μου δὲ αὐτῇ καὶ ἡ αἰωνία σωτηρία μου εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν σφοδρὰν καὶ φλογερὰν προσδοκίαν, τὴν προσμονὴν καὶ ἐλπίδα μου, ὅτι εἰς τίποτε δὲν θὰ ἐντροπιασθῶ, ἀλλά, ὅπως πάντοτε, ἔτσι καὶ τώρα, μὲ κάθε παρρησίαν καὶ ἀφοβίαν θὰ δοξασθῇ ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ φυλακισμένου καὶ θλιβομένου αὐτοῦ σώματός μου εἴτε ζήσω εἴτε θανατωθῶ.

21Ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος.

21Ἄλλωστε δι᾿ ἐμὲ ὅλη μου ἡ ζωὴ εἶναι ὁ Χριστός, ἀφοῦ ζῶ ἐν Χριστῷ καὶ ὁ Χριστὸς ζῇ ἐν ἐμοί. Ἀλλὰ καὶ τὸ νὰ ἀποθάνω εἶναι κέρδος, διότι θὰ ἐκδημήσω ἔτσι πρὸς τὸν οὐρανὸν εἰς πλήρη καὶ τελείαν κοινωνίαν καὶ ἕνωσιν μὲ τὸν Χριστόν.

22εἰ δὲ τὸ ζῆν ἐν σαρκί, τοῦτό μοι καρπὸς ἔργου, καὶ τί αἱρήσομαι οὐ γνωρίζω.

22Ἐὰν ὅμως, τὸ νὰ ζῶ τὴν σωματικὴν αὐτὴν ζωὴν καὶ νὰ συνεχίσω ἐργαζόμενος διὰ τὸ Εὐαγγέλιον, φέρῃ πνευματικὸν καρπὸν εἰς τοὺς πιστοὺς καὶ προάγῃ τὸ ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου, τί νὰ προτιμήσω δὲν γνωρίζω.

23συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δύο, τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι. πολλῷ γὰρ μᾶλλον κρεῖσσον·

23Κυριαρχοῦμαι δὲ καὶ πιέζομαι ἀπὸ τὰ δύο, καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ζωῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ θανάτου. Ὑπερισχύει δὲ μέσα μου ἡ ἐπιθυμία νὰ ἐκδημήσω ἀπὸ τὴν ζωὴν αὐτὴν καὶ νὰ εἷμαι μαζῆ μὲ τὸν Χριστό, διότι αὐτὸ ἄλλωστε εἶναι ἀσυγκρίτως καλύτερον δι᾿ ἐμέ.

24τὸ δὲ ἐπιμένειν ἐν τῇ σαρκὶ ἀναγκαιότερον δι’ ὑμᾶς.

24Τὸ νὰ παραμείνω ὅμως μὲ τὸ σῶμα μου εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν εἶναι ἀναγκαιότερον διὰ σᾶς, ἐπειδὴ θὰ ἐξυπηρετῇ τὴν πνευματικὴν σας ὠφέλειαν.

25καὶ τοῦτο πεποιθὼς οἶδα ὅτι μενῶ καὶ συμπαραμενῶ πᾶσιν ὑμῖν εἰς τὴν ὑμῶν προκοπὴν καὶ χαρὰν τῆς πίστεως,

25Ἔχων δὲ πεποίθησιν εἰς τὸ τελευταῖον τοῦτο, γνωρίζω ὅτι θὰ μείνω ἀκόμη εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν καὶ θὰ παραμείνω μαζῆ μὲ ὅλους σας, διὰ τὴν πνευματικὴν σας πρόοδον καὶ τὴν χαράν, ποὺ σᾶς δίδει ἡ ζωντανὴ πίστις.

26ἵνα τὸ καύχημα ὑμῶν περισσεύῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐν ἐμοὶ διὰ τῆς ἐμῆς παρουσίας πάλιν πρὸς ὑμᾶς.

26Καὶ θὰ μείνω μαζῆ σας, διὰ νὰ αὐξάνῃ καὶ πλεονάζῃ τὸ ἱερὸν καύχημα σας ἐν τῷ Ἰησοῦ Χριστῷ ἐξ αἰτίας τῆς ἰδικής μου πάλιν παρουσίας καὶ ἐργασίας εἰς σᾶς.

27Μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθε, ἵνα εἴτε ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ὑμᾶς εἴτε ἀπὼν ἀκούσω τὰ περὶ ὑμῶν, ὅτι στήκετε ἐν ἑνὶ πνεύματι, μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου,

27Μόνον σᾶς παρακαλῶ νὰ πορεύεσθε καὶ νὰ φέρεσθε κατὰ τρόπον ἄξιον τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ὥστε εἴτε ὅταν ἔλθω καὶ σᾶς ἴδω, εἴτε ὅταν δὲν κατορθώσω νὰ ἔλθω καὶ εἷμαι ἀπών, ἀκούσω ὅμως πληροφορίας διὰ σᾶς, νὰ βεβαιωθῶ ὅτι στέκεσθε καὶ μένετε σταθεροὶ εἰς τὸν πνευματικὸν ἀγῶνα, συναγωνιζόμενοι διὰ τὴν πίστιν τοῦ Εὐαγγελίου ὅλοι μαζῆ μὲ ἕνα φρόνημα καὶ μὲ μία ψυχήν,

28καὶ μὴ πτυρόμενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων, ἥτις αὐτοῖς μέν ἐστιν ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῖν δὲ σωτηρίας, καὶ τοῦτο ἀπὸ Θεοῦ·

28χωρὶς καθόλου νὰ φοβῆσθε καὶ νὰ ταράττεσθε εἰς τίποτε ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους τοῦ Χριστοῦ. Αὐτῇ δὲ ἡ ἀπτόητος καὶ γενναία συμπεριφορὰ σας εἶναι δι᾿ αὐτοὺς μὲν ἀπόδειξις, ὅτι θὰ καταλήξουν εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπώλειαν, ἀμετανόητοι εἰς τὴν ἀποστασίαν των, διὰ σᾶς δὲ εἶναι ἀπόδειξις αἰωνίας σωτηρίας. Καὶ τοῦτο, τὸ διώκεσθε ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὸ νὰ κερδίσετε τὴν σωτηρίαν, εἶναι δῶρον Θεοῦ.

29ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν,

29Διότι εἰς σᾶς ἔχει δοθῇ ὡς χάρισμα καὶ δῶρον ἀπὸ τὸν Θεόν, ὄχι μόνον τὸ νὰ πιστεύετε εἰς τὸν Χριστόν, ἀλλὰ καὶ νὰ πάσχετε διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ.

30τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἔχοντες, οἷον εἴδετε ἐν ἐμοὶ καὶ νῦν ἀκούετε ἐν ἐμοί.

30Ἔτσι δὲ ἔχετε καὶ τὸν ἴδιον μὲ ἐμὲ ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον μὲ εἴδατε νὰ διεξάγω, ὅταν εὑρισκόμην εἰς τοὺς Φιλίππους, ὅπου ἐδάρην καὶ ἐφυλακίσθην, καὶ τὸν ὁποῖον τώρα ἀκούετε, ὅτι ἔχω ἐπίσης εἰς τὴν Ρώμην.