Κατὰ Ματθαῖον

Το κήρυγμα του Ιωάννη του Βαπτιστή¹Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας ¹Κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας (ποὺ ὁ Ἰησοῦς ἐζοῦσε ἀφανὴς εἰς τὴν Ναζαρέτ) ἔκαμε τὴν ἐμφάνισίν του ὁ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς καὶ ἐκήρυσσε εἰς τὴν ἔρημος τῆς Ἰουδαίας (ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὰ βόρεια τῆς Νεκρᾶς θαλάσσης). ²καὶ λέγων· Μετανοεῖτε· ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. ²Καὶ ἔλεγε· <μετανοεῖτε, ἀλλάξατε φρονήματα καὶ ζωήν, διότι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν (τὴν ὁποίαν θὰ μᾶς φέρῃ ὁ Μεσσίας) ἔχει πλέον πλησιάσει>. ³οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ῥηθεὶς διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ. ³Αὐτὸς δὲ ὁ Ἰωάννης ἧτο ἐκεῖνος, διὰ τὸν ὁποῖον εἶχε προφητεύσει ὁ Ἠσαΐας λέγων· <φωνὴ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος κράζει μεγαλοφώνως εἰς τὴν ἔρημον: Ἑτοιμάσατε τὸν δρόμον τοῦ Κυρίου, κάματε εὐθεῖς καὶ ὁμαλοὺς τοὺς δρόμους αὐτοῦ· (δηλαδὴ προπαρασκευάσατε τὶς καρδιὲς σας καὶ καθαρίσατε τὶς ψυχὲς σας, διὰ νά τὶς ἐπισκεφθῇ ὁ Κύριος). ⁴Αὐτὸς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶχεν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ ἀπὸ τριχῶν καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, ἡ δὲ τροφὴ ἦν αὐτοῦ ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριον. ⁴Ὁ δὲ Ἰωάννης (ἀφοσιωμένος εἰς τὸν Κύριον καὶ τὴν ἀποστολὴν του) ἐζοῦσε ἀσκητικὴν ζωήν· ἐφοροῦσε ἔνδυμα ἀπὸ τρίχας καμήλου καὶ δερματίνην ζώνην, γύρῳ ἀπὸ τὴν μέσην του. Ἔτρωγε δὲ μόνον ἀκρίδας (ἀπὸ ἐκείνας, ποὺ κοπάδια ἤρχοντο ἀπὸ τὴν Ἀραβίαν καὶ τὰς ἄλλας περιοχάς) καὶ μέλι, τὸ ὁποῖον ἄγρια μελίσσια ἀποθήκευαν εἰς σχισμὰς βράχων ἢ κουφάλες δένδρων. ⁵τότε ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν Ἱεροσόλυμα καὶ πᾶσα ἡ Ἰουδαία καὶ πᾶσα ἡ περίχωρος τοῦ Ἰορδάνου, ⁵Οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ ὅλης τῆς περιοχῆς δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τοῦ Ἰορδάνου ἔβγαιναν τότε εἰς τὴν ἔρημον πρὸς τὸν Ἰωάννην. ⁶καὶ ἐβαπτίζοντο ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. ⁶Καὶ ἐβαπτίζοντο ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὸν Ἰορδάνην, ὅπου συγχρόνως ἐξωμολογοῦντο καὶ τὰς ἁμαρτίας των. ⁷Ἰδὼν δὲ πολλοὺς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων ἐρχομένους ἐπὶ τὸ βάπτισμα αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· Γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς; ⁷Ὅταν δὲ ὁ Ἰωάννης εἶδε πολλοὺς ἀπὸ τάξιν τῶν ὑποκριτῶν Φαρισαίων καὶ τῶν ὑλιστῶν Σαδδουκαίων νὰ ἔρχονται, διὰ νὰ δεχθοῦν τὸ βάπτισμά του, εἶπε πρὸς αὐτούς· <Γεννήματα ἀπὸ φαρμακιερὲς ὀχιές (ποὺ ἔχετε κληρονομικῶς ἀπὸ τοὺς προγόνος σας τὸ δηλητήριον τῆς κακίας καὶ τῆς μοχθηρίας) ποιὸς σᾶς ὡδήγησε νὰ ἀποφύγετε τὴν δικαίαν τοῦ Θεοῦ ὀργήν, ποὺ θὰ ξεσπάσῃ ἕντος ὀλίγου; ⁸ποιήσατε οὖν καρπὸν ἄξιον τῆς μετανοίας· ⁸Διὰ νὰ σωθῆτε, δὲν ἀρκεῖ τὸ βάπτισμα, ἀλλὰ πρέπει νὰ κάμετε καὶ ἔργα καλά, ποὺ θὰ εἶναι καρπὸς καὶ ἀπόδειξις τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας σας. ⁹καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, Πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ. ⁹Καὶ μὴ νομίσετε ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ σωθῆτε μὲ τὸ νὰ λέγετε μέσα σας, καὶ μάλιστα με καύχησιν, πατέρα ἔχομεν τὸν πατριάρχην Ἀβραάμ. Διότι σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι ὁ Θεὸς ἠμπορεῖ καὶ ἀπὸ αὐτὲς τὶς πέτρες νὰ ἀναδείξῃ διὰ θαύματος ἀξίου ἀπογόνους τοῦ Ἀβραάμ. ¹⁰ἤδη δὲ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται· πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. ¹⁰Τώρα δὲ καὶ τὸ τσεκούρι εὑρίσκεται πλέον κοντὰ εἰς τὴν ρίζαν τῶν δένδρων. (Ἔφθασε δηλαδὴ ὁ καιρός, ποὺ θὰ ἐκδηλωθῇ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ)· κάθε δένδρον, ποὺ δὲν κάνει καρπὸν καλόν, κόπτετει σύριζα καὶ ρίχνεται στὴν φωτιὰ (αὐτὸ θὰ πάθῃ κάθε ἄνθρωπος, τοῦ ὁποίου τὰ ἔργα δὲν εἶναι καλά). ¹¹ἐγὼ μὲν ὑμᾶς βαπτίζω ἐν ὕδατι εἰς μετάνοιαν· ὁ δὲ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἰσχυρότερός μού ἐστιν, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς τὰ ὑποδήματα βαστάσαι· αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί· ¹¹Ἐγὼ μὲν σᾶς βαπτίζω μὲ νερό, διὰ νὰ σᾶς ὁδηγήσω εἰς τὴν μετάνοιαν· ἐκεῖνος ὅμως ποὺ ἔρχεται ἔπειτα ἀπὸ ἐμέ, εἶναι ἰσχυρότερός μου καὶ δὲν εἷμαι ἐγὼ ἄξιος οὔτε τὰ ὑποδήματά του νὰ βαστάσω. Αὐτὸς θὰ σᾶς βαπτίσῃ μὲ Πνεῦμα Ἅγιον καί μὲ τὸ πῦρ τῆς χάριτος (ποὺ κατακαίει τὴν ἁμαρτίαν, καθαρίζει δὲ καὶ ζωογονεῖ τὴν ψυχήν). ¹²οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διακαθαριεῖ τὴν ἅλωνα αὐτοῦ, καὶ συνάξει τὸν σῖτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἀποθήκην, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ. ¹²Αὐτὸς κρατεῖ εἰς τὸ χέρι του τὸ φτυάρι καὶ θὰ καθαρίσῃ πλήρως τὸ ἁλώνι του· καὶ τὸ μὲν σιτάρι του θὰ τὸ συγκεντρώσῃ εἰς τὴν ἀποθήκην (τοὺς δικαίους δηλαδὴ καὶ ἐναρέτους θὰ παραλάβῃ εἰς τὴν βασιλείαν του) τὸ δὲ ἄχυρον θὰ τὸ κατακαύσῃ εἰς ἄσβεστον πῦρ, (δηλαδὴ τοὺς ἀμετανοήτους ἁμαρτωλοὺς θὰ τοὺς καταδικάσῃ εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός). Ἀκούσατέ τα αὐτὰ Σαδδουκαῖοι καὶ Φαρισσαῖοι>. Η βάπτιση του Ιησού¹³Τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ. ¹³Τότε ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν (ὅπου ἕμενε καὶ ἠσχολεῖτο με τὴν ξυλουργικὴν τέχνην) εἰς τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην, διὰ νὰ βαπτισθῇ ἀπὸ αὐτόν. ¹⁴ὁ δὲ Ἰωάννης διεκώλυεν αὐτὸν λέγων· Ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με; ¹⁴Ὁ Ἰωάννης ὅμως τὸν ἐμπόδιζε μὲ ἐπιμονὴν καὶ ἔλεγε· <ἐγώ, ὁ ἀτελὴς καὶ ἀδύνατος ἄνθρωπος, ἔχω ἀνάγκην νὰ βαπτισθῶ ἀπό σὲ, καὶ σύ, ὁ ἀναμάρτητος καὶ τέλειος, ἔρχεσαι νὰ βαπτισθῇς ἀπὸ ἐμέ;> ¹⁵ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ἄφες ἄρτι· οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην. τότε ἀφίησιν αὐτόν· ¹⁵Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· <ἔτσι εἶναι, ἀλλὰ ἄφησε τώρα τὰς ἀντιρρήσεις καὶ μὴ φέρνεις δυσκολίες εἰς τὸ βάπτισμά μου, διότι ἔτσι πρέπει, καὶ γιὰ μένα καὶ γιὰ σένα, νὰ ἐκπληρώσω κάθε ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ· μία ἀπὸ τὰς ἐντολὰς εἶναι καὶ αὐτή>. Τότε ὁ Ἰωάννης τὸν ἀφῆκε νὰ βαπτισθῇ. ¹⁶καὶ βαπτισθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἀνέβη εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὕδατος· καὶ ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδεν τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπ᾿ αὐτόν· ¹⁶Καὶ ὁ Ἰησοῦς, ὅταν ἐβαπτίσθη, ἐβγῆκε ἀμέσως ἀπὸ τὸ νερὸ (διότι δὲν εἶχε καμμίαν ἁμαρτίαν νὰ ἐξομολογηθῇ, ἐνῶ οἱ ἄλλοι ἔμεναν εἰς αὐτό, ὅσον χρόνον διαρκοῦσε ἡ ἐξομολόγησίς των). Καὶ ἰδοῦ ἠνοίχθησαν χάριν αὐτοῦ οἱ οὐρανοὶ καὶ εἶδε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ νὰ κατεβαίνῃ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς περιστερᾶς καὶ νὰ ἔρχεται ἐπάνω εἰς αὐτόν. ¹⁷καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα· Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα. ¹⁷Καὶ ἰδοὺ ἠκούσθη ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν: <Αὐτὸς εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπημένος (ὁ μονογενὴς ὡς Θεὸς υἱός μου, καὶ ὁ ἀπολύτως ἀναμάρτητος ὡς ἄνθρωπος) εἰς τὸν ὁποῖον ἀναπαύομαι πάντοτε πλήρως, διότι πράττει τὸ ἀρεστὸν εἰς ἐμέ>.