Πρὸς Φιλήμονα

Προοίμιο¹Παῦλος, δέσμιος Χριστοῦ Ἰησοῦ καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφὸς Φιλήμονι τῷ ἀγαπητῷ καὶ συνεργῷ ἡμῶν ¹Ἐγὼ ὁ Παῦλος, δέσμιος καὶ φυλακισμένος εἰς τὴν Ρώμην διὰ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός, πρὸς τὸν Φιλήμονα, τὸν ἀγαπητὸν διὰ τὴν ἀρετὴν του καὶ συνεργάτην μας εἰς τὸ κήρυγμα ²καὶ Ἀπφίᾳ τῇ ἀδελφῇ καὶ Ἀρχίππῳ τῷ συστρατιώτῃ ἡμῶν καὶ τῇ κατ᾿ οἶκόν σου ἐκκλησίᾳ· ²καὶ πρὸς τὴν Ἀπφιὰν τὴν ἀγαπητήν, καὶ τὸν Ἄρχιππον, τὸν συστρατιώτην μας καὶ συναγωνιστὴν εἰς τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνας, καὶ εἰς ὅλην τὴν συνάθροισιν τῶν πιστῶν, ποὺ γίνεται εἰς τὸ σπίτι σου· ³χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. ³εἴθε νὰ εἶναι μαζῆ σας ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα ἡμῶν καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Η αγάπη και η πίστη του Φιλήμονα⁴Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου πάντοτε μνείαν σου ποιούμενος ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου, ⁴Εὐχαριστῶ τὸν Θεόν μου πάντοτε, ἐνθυμούμενος σὲ εἰς τὰς προσευχάς μου. ⁵ἀκούων σου τὴν ἀγάπην καὶ τὴν πίστιν ἣν ἔχεις πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ εἰς πάντας τοὺς ἁγίους, ⁵Τὸν εὐχαριστῶ δὲ ἐπειδὴ πληροφοροῦμαι τὴν ἀγάπην καὶ τὴν πίστιν σου· τὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ἔχεις πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν, καὶ τὴν ἀγάπην ποὺ ἐκδηλώνεις πρὸς ὅλους τοὺς Χριστιανούς. ⁶ὅπως ἡ κοινωνία τῆς πίστεώς σου ἐνεργὴς γένηται ἐν ἐπιγνώσει παντὸς ἀγαθοῦ τοῦ ἐν ἡμῖν εἰς Χριστόν Ἰησοῦν. ⁶Καὶ παρακαλῶ τὸν Κύριον νὰ γίνῃ ἡ συμμετοχή σου εἰς τὴν πίστιν ἔμπρακτος καὶ ἐνεργητική, μὲ πλήρη ἐπίγνωσιν καὶ ἀκριβῆ πραγματοποίησιν παντὸς ἀγαθοῦ, ποὺ εἶναι εἰς τὸ χέρι μας νὰ κάμωμεν πρὸς δόξαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ⁷χάριν γὰρ ἔχομεν πολλὴν καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ, ἀδελφέ. ⁷Εὐχαριστῶ δὲ τὸν Θεὸν διὰ σέ, ἀδελφέ, διότι ἔχομεν πολλὴν παρηγορίαν καὶ ἐνίσχυσιν καὶ χαρὰν διὰ τὴν ἀγάπην σου, ἐπειδὴ αἱ καρδίαι τῶν ἀδελφῶν Χριστιανῶν εὐρίσκουν εἰς σὲ ἄνεσιν καὶ ἀνάπαυσιν. Η αδελφική παράκληση για τον Ονήσιμο⁸Διό, πολλὴν ἐν Χριστῷ παρρησίαν ἔχων ἐπιτάσσειν σοι τὸ ἀνῆκον, ⁸Δι᾿ αὐτό, μολονότι μὲ τὸ δικαίωμα, πού μοῦ δίδει ὁ Χριστὸς καὶ ἡ κοινὴ πίστις μας πρὸς τὸν Χριστόν, ἔχω τὸ θάρρος νὰ διατάσσω εἰς σὲ ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ πράττῃς, ⁹διὰ τὴν ἀγάπην μᾶλλον παρακαλῶ, τοιοῦτος ὢν ὡς Παῦλος πρεσβύτης, νυνὶ δὲ καὶ δέσμιος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ⁹ἐν τούτοις διὰ τὴν ἀγάπην, πού σοῦ ἔχω, σὲ παρακαλῶ· καὶ τὸ πράττω αὐτὸ μὲ τὸ κῦρος ποὺ ἔχω, σὰν Παῦλος ἠλικιωμένος, τώρα δὲ φυλακισμένος καὶ δέσμιος πρὸς χάριν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ¹⁰παρακαλῶ σε περὶ τοῦ ἐμοῦ τέκνου, ὃν ἐγέννησα ἐν τοῖς δεσμοῖς μου, Ὀνήσιμον, ¹⁰Σὲ παρακαλῶ, λοιπόν, διὰ τὸ πνευματικόν μου τέκνον, τὸν ὁποῖον ἐγέννησα πνευματικῶς κατὰ τὸ διάστημα αὐτό ποὺ εἷμαι δέσμιος, διὰ τὸν Ὀνήσιμον, ¹¹τόν ποτέ σοι ἄχρηστον νυνὶ δὲ σοὶ καὶ ἐμοὶ εὔχρηστον, ὃν ἀνέπεμψά ¹¹ὁ ὁποῖος ἄλλοτε σοῦ ἧτο ἄχρηστος, διότι σὲ εἶχε κλέψει καὶ εἶχε δραπετεύσει, τώρα ὅμως ποὺ ἐδέχθη τὴν χάριν τοῦ Εὐαγγελίου, εἶναι χρήσιμος εἰς σὲ καὶ εἰς ἐμὲ καί σοῦ τὸν στέλλω πάλιν. ¹²σὺ δὲ αὐτόν, τοῦτ᾿ ἔστι τὰ ἐμὰ σπλάγχνα προσλαβοῦ· ¹²Σὺ δὲ νὰ τὸν δεχθῇς καὶ νὰ κρατήσῃς πάλιν πλησίον σου μὲ καλωσύνην αὐτόν, ποὺ εἶναι σπλάγνο μου. ¹³ὃν ἐγὼ ἐβουλόμην πρὸς ἐμαυτὸν κατέχειν, ἵνα ὑπὲρ σοῦ διακονῇ μοι ἐν τοῖς δεσμοῖς τοῦ εὐαγγελίου, ¹³Ἐγὼ ἤθελα νὰ τὸν κρατήσω διὰ τὸν εὐατόν μου καὶ νὰ τὸν ἔχω κοντά μου, διὰ νὰ μὲ ὑπηρετῇ πρὸς λογαριασμὸν ἰδικόν σου κατὰ τὸ διάστημα τῶν δεσμῶν καὶ τῆς φυλακίσεώς μου. ¹⁴χωρὶς δὲ τῆς σῆς γνώμης οὐδὲν ἠθέλησα ποιῆσαι, ἵνα μὴ ὡς κατὰ ἀνάγκην τὸ ἀγαθόν σου ᾖ, ἀλλὰ κατὰ ἑκούσιον. ¹⁴Ἀλλὰ χωρὶς τὴν ἰδικήν σου γνώμην καὶ συγκατάθεσιν δὲν ἠθέλησα νὰ κάμω τίποτε μόνος μου, διὰ νὰ μὴν εἶναι κατ᾿ ἀνάγκην τὸ καλόν, τὸ ὁποῖον θά μοῦ προσέφερες, ἀλλὰ νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἰδικήν σου καλὴν θέλησιν καὶ καρδίαν. ¹⁵τάχα γὰρ διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη πρὸς ὥραν ἵνα αἰώνιον αὐτὸν ἀπέχῃς, ¹⁵Λοιπόν, αὐτὸν πρέπει νὰ τὸν δεχθῇς μὲ ἀδελφικὴν ἀγάπην, διότι ἴσως δι᾿ αὐτὸ ἐχωρίσθη ἀπὸ σὲ ἐπὶ ὀλίγον διάστημα, διὰ νὰ τὸν ξαναπάρῃς πάλιν καὶ νὰ τὸν ἔχῃς αἰωνίως μαζῆ σου, ¹⁶οὐκέτι ὡς δοῦλον ἀλλ ὑπὲρ δοῦλον, ἀδελφὸν ἀγαπητόν, μάλιστα ἐμοί, πόσῳ δὲ μᾶλλον σοὶ καὶ ἐν σαρκὶ καὶ ἐν Κυρίῳ. ¹⁶ὄχι πλέον ὡς δοῦλον, ἀλλὰ παρὰ πάνω ἀπὸ δοῦλον σὰν ἀγαπητὸν ἀδελφόν, ἀγαπητὸν μάλιστα εἰς ἐμέ, πόσῳ μᾶλλον ἀγαπητὸν εἰς σὲ καὶ ὡς ἄνθρωπος ποὺ θὰ σὲ ὑπηρετῇ μὲ πίστιν καὶ ἀφωσίωσιν καὶ ὡς ἀδελφὸς ἐν Κυρίῳ. ¹⁷Εἰ οὖν με ἔχεις κοινωνόν, προσλαβοῦ αὐτὸν ὡς ἐμέ. ¹⁷Ἐάν, λοιπόν, ἔχῃς, ἐμὲ ἀδελφὸν συγκοινωνὸν καὶ συμμέτοχον εἰς τὴν ἰδίαν πίστιν καὶ τὰ ἴδια φρονήματα, νὰ δεχθῇς πάλιν αὐτὸν ὅπως θὰ ἐδέχεσο ἐμέ. ¹⁸εἰ δέ τι ἠδίκησέ σε ἢ ὀφείλει, τοῦτο ἐμοὶ ἐλλόγει· ¹⁸Ἐὰν δὲ σὲ ἔχῃ ἀδικήσει εἰς τίποτε ἢ σοῦ ὀφείλῃ κάτι, αὐτὸ λογάριασέ το εἰς ἐμέ. ¹⁹ἐγὼ Παῦλος ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί, ἐγὼ ἀποτίσω· ἵνα μὴ λέγω σοι ὅτι καὶ σεαυτόν μοι προσοφείλεις. ¹⁹Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ποὺ ἔγραψα μὲ τὸ χέρι μου τὴν ἐπιστολήν, ἐγὼ θὰ πληρώσω εἰς σὲ τὸ χρέος του· διὰ νὰ μὴ εἴπω, ὅτι σύ μοῦ χρεωστεῖς ὄχι μόνον ὅλα ὅσα σοῦ ἀνήκουν, ἀλλὰ καὶ τὸν εὐατόν σου ἀκόμη. ²⁰ναί, ἀδελφέ, ἐγώ σου ὀναίμην ἐν Κυρίῳ· ἀνάπαυσόν μου τὰ σπλάγχνα ἐν Κυρίῳ. ²⁰Ναί, ἀδελφέ, περιμένω ἀπὸ σὲ αὐτὴν τὴν χαρὰν καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν ἐν Κυρίῳ. Ἀνάπαυσε καὶ χαροποίησε τὴν καρδίαν μου μὲ τὴν ἐν Κυρίῳ χαράν. ²¹Πεποιθὼς τῇ ὑπακοῇ σου ἔγραψά σοι, εἰδὼς ὅτι καὶ ὑπὲρ ὃ λέγω ποιήσεις. ²¹Ἐπειδὴ ἔχω πεποίθησιν εἰς τὴν ὑπακοήν σου, σοῦ ἔγραψα αὐτὴν τὴν ἐπιστολὴν γνωρίζων καλά, ὅτι θὰ κάμῃς καὶ παρὰ πάνω ἀπὸ αὐτό πού σοῦ λέγω. ²²ἅμα δὲ καὶ ἑτοίμαζέ μοι ξενίαν, ἐλπίζω γὰρ ὅτι διὰ τῶν προσευχῶν ὑμῶν χαρισθήσομαι ὑμῖν. ²²Συγχρόνως δὲ ἐτοίμαζέ μου καὶ φιλοξενίαν. Διότι ἐλπίζω, ὅτι μὲ τὰς προσευχὰς σας θὰ μὲ ἐλευθερώσῃ ὁ Θεὸς ἀπὸ τὰ δεσμὰ καὶ τὴν φυλακὴν καὶ θὰ μὲ χαρίσῃ σὰν δῶρον εἰς σᾶς. Ασπασμοί και τελική ευλογία²³Ἀσπάζεταί σε Ἐπαφρᾶς ὁ συναιχμάλωτός μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ²³Σὲ χαιρετᾷ μὲ ὅλη του τὴν καρδιὰ ὁ Ἐπαφρᾶς, ὁ ὁποῖος πρὸς χάριν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μένει θεληματικὰ μαζῆ μου φυλακισμένος καὶ αἰχμάλωτος. ²⁴Μᾶρκος, Ἀρίσταρχος, Δημᾶς, Λουκᾶς, οἱ συνεργοί μου. ²⁴Ἐπίσης σὲ χαιρετοῦν ὁ Μᾶρκος, ὁ Ἀρίσταρχος, ὁ Δημᾶς, ὁ Λουκᾶς, οἱ συνεργάται μου. ²⁵Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν· ἀμὴν. ²⁵Εἴθε ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι πάντοτε μετὰ τοῦ πνεύματος σας· ἀμήν.