Ἰωάννου Β΄

Χαιρετισμός¹Ὁ πρεσβύτερος ἐκλεκτῇ κυρίᾳ καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῆς, οὓς ἐγὼ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ, καὶ οὐκ ἐγὼ μόνος, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ ἐγνωκότες τὴν ἀλήθειαν, ¹Ἐγώ, ὁ μεγαλύτερος κατὰ τὴν ἡλικίαν καὶ κατὰ τὸ ἀξίωμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔχει δώσει ὁ Θεός, γράφω πρὸς τὴν ἀκλεκτήν κυρίαν καὶ τὰ τέκνα της, πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν δηλαδὴ τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ πιστὰ αὐτῆς μέλῃ, ποὺ ἐγὼ τοὺς ἀγαπῶ μὲ τὴν ἀληθινὴν καὶ εἰλικρινὴ ἀγάπην. Καὶ ὄχι μόνον ἐγὼ τοὺς ἀγαπῶ, ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι ἔχουν γνωρίσει καὶ δεχθῆ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Χριστοῦ. ²διὰ τὴν ἀλήθειαν τὴν μένουσαν ἐν ἡμῖν, καὶ μεθ᾿ ἡμῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα· ²Καὶ ἀκριβῶς διὰ τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, ἡ ὁποία μένει καὶ βασιλεύει εἰς τὰς καρδίας σας καὶ κατευθύνει τὴν ζωὴν σας, σᾶς ἀγαπῶμεν. Καὶ ἡ ἀλήθεια αὐτῇ θὰ εἶναι μαζῆ σας πάντοτε, αἰώνιος καὶ ἀναφαίρετος θησαυρός. ³ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν χάρις, ἔλεος, εἰρήνη παρὰ Θεοῦ πατρός καὶ παρὰ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ πατρός, ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀγάπῃ. ³Εἶναι καὶ θὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σας ἡ χάρις, τὸ ἔλεος, ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός. Αὐταὶ δὲ αἱ δωρεαὶ τοῦ Θεοῦ ἂς ὑπάρχουν μέσα σας συνυφασμέναι μὲ τὴν ἀλήθειαν καὶ μὲ τὴν ἐνεργὸν ἀγάπην. Αλήθεια και αγάπη⁴Ἐχάρην λίαν ὅτι εὕρηκα ἐκ τῶν τέκνων σου περιπατοῦντας ἐν ἀληθείᾳ, καθὼς ἐντολὴν ἐλάβομεν παρὰ τοῦ πατρός. ⁴Ἐχάρηκα πάρα πολύ, διότι προσωπικῶς ἐγνώρισα μερικὰ ἀπὸ τὰ τέκνα σου καὶ τὰ εὑρῆκα νὰ πορεύωνται καὶ νὰ ζοῦν κατὰ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν ποὺ ἐλάβαμεν ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ⁵καὶ νῦν ἐρωτῶ σε, κυρία, οὐχ ὡς ἐντολὴν γράφων σοι καινὴν, ἀλλὰ ἣν εἴχομεν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους. ⁵Καὶ τώρα σὲ παρακαλῶ, κυρία, ὄχι σὰν νά σοῦ γράφω κάποια νέα ἐντολήν, ἀλλὰ τὴν ἐντολήν ποὺ εἴχαμεν λάβει εὐθὺς ἓξ ἀρχῆς, νὰ ἀγαπῶμεν ὁ ἔνας τὸν ἄλλον. ⁶καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη, ἵνα περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολή, καθὼς ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε. ⁶Αὐτῇ δὲ εἶναι καὶ εἰς τοῦτο συνίσταται ἡ ἀγάπη, νὰ ζῶμεν καὶ νὰ συμπεριφερώμεθα σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἀγάπη αὐτῇ εἶναι ἡ μεγάλη καὶ βασικὴ ἐντολή, ὅπως ἔχετε ἀκούσει εὐθὺς ἓξ ἀρχῆς, ἀπὸ τότε ποὺ ἐδιδάχθητε τὸ Εὐαγγέλιον, διὰ νὰ πορεύεσθε καὶ νὰ ζῆτε μέσα εἰς τὴν ἀγάπην. ⁷ὅτι πολλοὶ πλάνοι εἰσῆλθον εἰς τὸν κόσμον, οἱ μὴ ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστὸν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτός ἐστιν ὁ πλάνος καὶ ὁ ἀντίχριστος. ⁷Ἀγωνίζεσθε νὰ κρατῆτε τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν ἀγάπην, διότι πολλοὶ πλανεμένοι εἰσήλθαν μέσα εἰς τὸν κόσμον, οἱ ὁποῖοι δὲν παραδέχονται καὶ δὲν ὁμολογοῦν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, θα ἔλθῃ πάλιν ὡς Θεὸς καὶ ἄνθρωπος νὰ κρίνῃ τὸν κόσμον. Αὐτός ποὺ δὲν παραδέχεται τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν εἶναι ὁ ἀντίχριστος, ὁ πλανεμένος, ποὺ προσπαθεῖ νὰ ἐξαπατήσῃ τοὺς ἀνθρώπους. ⁸βλέπετε ἑαυτούς, ἵνα μὴ ἀπολέσωμεν ἃ εἰργασάμεθα, ἀλλὰ μισθὸν πλήρη ἀπολάβωμεν. ⁸Παρακολουθεῖτε καὶ προσέχετε πολὺ τοὺς ἑαυτοὺς σας, διὰ νὰ μὴ χάσωμεν ὅσα ἕως τώρα ἔχομεν ἐργασθῇ, ἀλλὰ νὰ παρῶμεν πλήρη καὶ ὁλόκληρον τὸν μισθὸν μας. ⁹πᾶς ὁ παραβαίνων καὶ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν οὐκ ἔχει· ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος καὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἔχει. ⁹Καθένας ποὺ παραβαίνει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν μένει μέσα εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ, δὲν ἔχει τὸν Θεὸν μαζῆ του. Ἐξ ἀντιθέτου, ἐκεῖνος ποὺ μένει πιστὸς εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ, αὐτὸς ἔχει μέσα τοῦ κατοικοῦντας τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν. ¹⁰εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε· ¹⁰Ἐὰν κανεὶς ἔρχεται πρὸς σᾶς καὶ δὲν ἔχῃ μαζῆ του ὡς ἀκλόνητον πίστιν του αὐτὴν τὴν διδασκαλίαν, μὴ τὸν παίρνετε εἰς τὸ σπίτι σας καὶ οὔτε χαιρετισμὸν νὰ τοῦ ἀπυθύνετε. ¹¹ὁ γὰρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς. ¹¹Διότι ἐκεῖνος ποὺ τὸν χαιρετᾷ καὶ τὸν συναναστρέφεται μὲ οἰκειότητα, εἶναι σὰν νὰ τὸν ἀμνηστεύῃ καὶ νὰ τὸν ἐθαρρύνῃ εἰς τὰ πονηρὰ ἔργα καὶ νὰ γίνεται συμμέτοχος εἰς αὐτά. Τελικός χαιρετισμός¹²Πολλὰ ἔχων ὑμῖν γράφειν, οὐκ ἠβουλήθην διὰ χάρτου καὶ μέλανος, ἀλλὰ ἐλπίζω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ στόμα πρὸς στόμα λαλῆσαι, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν ᾖ πεπληρωμένη. ¹²Μολονότι ἔχω πολλὰ νὰ σᾶς γράψω, δὲν ἠθέλησα μὲ χαρτὶ καὶ μελάνη νὰ τὰ ἐκθέσω, ἀλλ᾿ ἐλπίζω νὰ σᾶς ἐπισκευθῶ καὶ νὰ ὁμιλήσω μαζῆ σας ἀπὸ κοντά, στόμα μὲ στόμα, διὰ νὰ εἶναι ἡ χαρὰ μας πλήρης καὶ τελεία. ¹³ἀσπάζεταί σε τὰ τέκνα τῆς ἀδελφῆς σου τῆς ἐκλεκτῆς· ἀμήν. ¹³Σὲ χαιρετοῦν τὰ παιδιά τῆς ἐκλεκτῆς ἀδελφῆς σου, τῆς Ἐκκλησίας δηλαδή ποὺ εἶναι ἐδῶ. Ἀμήν.