Πρὸς Γαλάτας

Χαιρετισμός¹Παῦλος, ἀπόστολος οὐκ ἀπ᾿ ἀνθρώπων, οὐδὲ δι᾿ ἀνθρώπου, ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, ¹Ἐγὼ ὁ Παῦλος, Ἀπόστολος, ποὺ δὲν ἔλαβα τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμα ἀπὸ ἀνθρώπους, οὔτε διὰ τῆς μεσιτείας ἀνθρώπου, ἀλλὰ κατ᾿ εὐθεῖαν διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος τὸν ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν ²καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί, ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας· ²καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί, ποὺ εἶναι μαζῆ μου, ἀπευθύνομεν τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν εἰς τὰς Ἐκκλησίας τῆς Γαλατίας ³χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ³καὶ εὐχόμεθα νὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σας ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ⁴τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν, ⁴ὁ ὁποῖος παρέδωσε τὸν εὐατὸν του εἰς σταυρικὸν θάνατον, διὰ νὰ ἐξαλείψῃ τὰς ἁμαρτίας μας, διὰ νὰ μᾶς ἀποσπάσῃ καὶ μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπὸ τὸν παρόντα αἰῶνα τῆς πονηρίας καὶ τῆς κακίας, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς μας. ⁵ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. ⁵Εἰς αὐτὸν ὀφείλεται καὶ πρέπει νὰ ἀναπέμπεται ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Ένα μόνο είναι το Ευαγγέλιο⁶Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, ⁶Κατέχομαι ἀπὸ βαθεῖαν ἔκπληξιν καὶ ἀπορίαν ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι τόσον εὔκολα καὶ γρήγορα φεύγετε ἀπὸ τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀποκάλεσε διὰ τῆς χάριτος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ μεταπηδᾶτε εἰς ἄλλην διδασκαλίαν, τὴν ὁποίαν οἱ ψευδοδιδάσκαλοι παρουσιάζουν ὡς εὐαγγέλιον τάχα τοῦ Χριστοῦ. ⁷ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μὴ τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. ⁷Αὐτὸ δὲ τὸ ψευδοευαγγέλιον δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, εἰ μὴ ὅτι ὑπάρχουν μερικοί, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἀναταράσσουν καὶ θέλουν νὰ μεταβάλουν καὶ νοθεύσουν τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. ⁸ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω. ⁸Ἀλλὰ προσέξατε τοῦτο: Ἐὰν καὶ ἡμεῖς ἀκόμη οἱ Ἀπόστολοι ἢ καὶ ἄγγελος ἀπὸ τὸν οὐρανὸν σᾶς κηρύττῃ Εὐαγγέλιον διαφορετικὸν ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἀπ᾿ ἀρχῆς σᾶς ἔχομεν κηρύξει, ἂς εἶναι αὐτὸς ἀναθεματισμένος καὶ χωρισμένος ἀπὸ τὸν Θεόν. ⁹ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ᾿ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. ⁹Ὅπως καὶ προφορικῶς, προηγουμένως σᾶς εἴχαμε πεῖ καὶ τώρα πάλιν σᾶς λέγω: Ἐὰν κανεὶς σᾶς διδάσκῃ ἄλλο Εὐαγγέλιον, διαφορετικὸν ἀπὸ ἐκεῖνο, ποὺ ἔχετε παραλάβει, ἂς εἶναι ἀναθεματισμένος. ¹⁰ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην. ¹⁰Ἐν πάσῃ περιπτώσει σᾶς ἐρωτῶ· μὲ τὸ Εὐαγγέλιον ποὺ ἐκήρυξα εἰς σᾶς καὶ κηρύττω, τί ἐπιδιώκω; Μήπως θέλω νὰ πείθω ἀνθρώπους, διὰ νὰ τοὺς κάνω ἰδικήν μου παράταξιν ἢ ἐπιζητῶ νὰ ἀρέσω εἰς τὸν Θεόν; Μώπως τυχὸν ζητῶ νὰ ἀρέσω εἰς τοὺς ἀνθρώπους; Ὄχι βέβαια διότι ἐὰν καὶ τώρα ἐπιζητοῦσα νὰ ἀρέσω εἰς τοὺς ἀνθρώπους, δὲν θὰ ἤμουν δοῦλος τοῦ Χριστοῦ. Πώς ο Παύλος έγινε απόστολος¹¹Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ᾿ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· ¹¹Σᾶς καθιστῶ δὲ γνωστόν, ἀδελφοί, ὅτι τὸ Εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἐκήρυξα εἰς σᾶς δὲν εἶναι ἔργον ἀνθρώπου καὶ δὲν ἐκφράζει σκέψεις ἀνθρώπων. ¹²οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι᾿ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ. ¹²Διότι ἐγώ-ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ ἄλλοι Ἀπόστολοι-δὲν ἔχω παραλάβει αὐτὸ ἀπὸ ἄνθρωπον οὔτε τὸ ἐδιδάχθην ἀπὸ ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ παρέλαβα κατ᾿ εὐθεῖαν δι᾿ ἀποκαλύψεων, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός μοῦ ἐφανέρωσε. ¹³Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ᾿ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν, ¹³Βεβαίως καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι ἔχετε πληροφορηθῆ τὴν ζωὴν καὶ συμπεριφοράν ποὺ εἴχα, ὅταν ἕμενα πιστὸς εἰς τὴν θρησκείαν τῶν Ἑβραίων καὶ ἀκολουθοῦσα ὅσα ὁ Ἰουδαϊσμὸς ἐδίδασκε. Ἔχετε δηλαδὴ πληροφορηθῆ ὅτι, ἐπηρεασμένος βαθύτατα ἀπὸ τὰς παλαιὰς διδασκαλίας τοῦ Νόμου καὶ τὰ ἔθιμα τῶν Ἰουδαίων, κατεδίωκα μὲ πολὺν φανατισμὸν καὶ σκληρότητα τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ καὶ προσπαθοῦσα νὰ τὴν ἐρημώσω καὶ ἀφανίσω. ¹⁴καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων. ¹⁴Χάρις δὲ εἰς τὸν φανατισμόν μου αὐτὸν προώδευα εἰς τὸν Ἰουδαϊσμὸν παραπάνω ἀπὸ πολλοὺς ὁμοεθνεὶς συνομήλικάς μου, διότι ἐδείκνυα περισσότερον ἀπὸ αὐτοὺς ζῆλον διὰ τὰς πατροπαραδότους παραδόσεις μας. ¹⁵Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ ¹⁵Ὅταν δὲ εὐδόκησεν ὁ πανάγαθος Θεός, ὁ ὁποῖος μὲ εἶχε ξεχωρίσει καὶ προορίσει ἀπὸ τὴν κοιλίαν ἀκόμη τῆς μητρός μου, καὶ μὲ ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτος του ¹⁶ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ, ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι, ¹⁶νὰ ἀποκαλύψῃ εἰς τὴν καρδίαν καὶ τὴν ψυχήν μου τὸν Υἱὸν αὐτοῦ, διὰ νὰ τὸν κηρύττω ὡς Σωτῆρα εἰς τὰ ἔθνη, ἀμέσως δὲν ἐζήτησα ἀπὸ κανένα ἄνθρωπον συμβουλὴν καὶ καθοδήγησιν διὰ τὴν μεγάλην αὐτὴν κλῆσιν. ¹⁷οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν. ¹⁷Οὔτε ἀνέβηκα εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, διὰ νὰ συναντήσω καὶ συμβουλευθῶ τοὺς Ἀποστόλους, ποὺ εἴχαν κληθῇ πρὸ ἐμοῦ εἰς τὸ ἀποστολικὸν ἔργον, ἀλλ᾿ ἀνεχώρησα εἰς τὰ μέρη τῆς Ἀραβίας καὶ πάλιν ἐπέστρεψα εἰς Δαμασκόν. ¹⁸Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Πέτρον, καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε· ¹⁸Ἔπειτα, τρία ἔτη μετὰ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐκλήθην ἀπὸ τὸν Χριστόν, ἀνέβηκα εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, διὰ νὰ συναντήσω καὶ γνωρίσω προσωπικῶς τὸν Πέτρον καὶ ἔμεινα κοντὰ του δεκαπέντε μόνον ἡμέρας. ¹⁹ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου. ¹⁹Ἄλλον δὲ ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους δὲν εἶδα, παρὰ μόνον τὸν Ἰάκωβον, τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου. ²⁰ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι. ²⁰Αὐτὰ δέ ποὺ σᾶς γράφω εἶναι ἡ ἀπόλυτος καὶ καθαρὰ ἀλήθεια. Ἰδοὺ σᾶς διαβεβαιώνω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅτι δὲν ψεύδομαι. (Σᾶς τὰ γράφω δέ, διὰ νὰ πεισθῆτε ἀπολύτως, ὅτι τὸν θησαυρὸν τοῦ Εὐαγγελίου δὲν τὸν παρέλαβα ἀπὸ κανένα ἄνθρωπον, οὔτε ἀπὸ Ἀπόστολον, ἀλλὰ κατ᾿ εὐθεῖαν ἀπὸ τὸν Χριστόν). ²¹Ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας. ²¹Ἔπειτα δὲ ἀπὸ τὴν δεκαπενθήμερον αὐτὴν παραμονήν μου εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἦλθα εἰς τὰς περιοχὰς τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας. ²²ἤμην δὲ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ· ²²Ἤμουν δὲ ἄγνωστος προσωπικῶς εἰς τὰς Ἐκκλησίας τῆς Ἰουδαίας, αἱ ὁποῖαι ἀπετελοῦντο ἀπὸ Ἰουδαίους ποὺ εἴχαν πιστεύσει εἰς τὸν Χριστόν. ²³μόνον δὲ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι ὁ διώκων ἡμᾶς ποτὲ νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει, ²³Αὐτοὶ δὲ μόνον ἐξ ἀκοῆς ἐπληροφοροῦντο, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἄλλοτε μᾶς κατεδίωκε, κηρύττει τώρα τὸ χαρμόσυνον μήνυμα τῆς πίστεώς μας, τὴν ὁποίαν ἄλλοτε κατεδίωκε καὶ προσπαθοῦσε νὰ ἀφανίσῃ. ²⁴καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν Θεόν. ²⁴Καὶ ἐδόξαζαν ὅλοι τὸν Θεὸν διὰ τὸ μεγάλο θαῦμα, ποὺ ἐπραγματοποίησε εἰς ἐμέ.