Πέτρου Α΄

Χαιρετισμός¹Πέτρος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐκλεκτοῖς παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, Ἀσίας καὶ Βιθυνίας, ¹Ὁ Πέτρος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς σᾶς τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι εἷσθε τώρα προσωρινοὶ κάτοικοι, διασκορπισμένοι εἰς τὰς χώρας τοῦ Πόντου, τῆς Γαλατίας, τῆς Καππαδοκίας, τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Βιθυνίας, ²κατὰ πρόγνωσιν Θεοῦ πατρός, ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος, εἰς ὑπακοὴν καὶ ῥαντισμὸν αἵματος Ἰησοῦ Χριστοῦ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη. ²καὶ ἔχετε γίνει ἐκλεκτοί, σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν προγνῶσιν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, μὲ τὸν ἁγιασμόν, ποὺ χαρίζει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, διὰ νὰ ὑπακούσετε εἰς τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου καὶ λάβετε τὴν ἀπολύτρωσιν, ποὺ ἐπήγασεν ἀπὸ τὸ χυθὲν αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εὔχομαι ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη νὰ αὐξάνῃ καὶ νὰ πληθύνεται εἰς σᾶς. Η ζωντανή ελπίδα³Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ κατὰ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν δι᾿ ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκ νεκρῶν, ³Ἂς εἶναι εὐλογημένος καὶ δοξασμένος ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος καὶ τὴν ἄπειρον εὐσπλαγχνίαν του μᾶς ἔχει ἀναγεννήσει πνευματικῶς, ὥστε μὲ ζωντανὴν καὶ ἀδιάψευστον ἐλπίδα νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὰ αἰώνια ἀγαθὰ διὰ τῆς ἀναστάσεως ἐκ νεκρῶν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ βεβαίωσιν καὶ ἀπόδειξιν καὶ τῆς ἰδικῆς μας ἀναστάσεως. ⁴εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον καὶ ἀμάραντον, τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς εἰς ὑμᾶς, ⁴Αὐτῇ δὲ ἡ ἐλπὶς ἀναφέρεται εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμόλυντον καὶ ἀμάραντον, ἡ ὁποία ἔχει φυλαχθῇ διὰ σᾶς εἰς τοὺς οὐρανούς. (Καὶ εἶναι ἡ κληρονομία αὐτῇ, ἡ αἰωνία καὶ μακαρία καὶ ἔνδοξος βασιλεία τῶν οὐρανῶν)· ⁵τοὺς ἐν δυνάμει Θεοῦ φρουρουμένους διὰ πίστεως εἰς σωτηρίαν ἑτοίμην ἀποκαλυφθῆναι ἐν καιρῷ ἐσχάτῳ· ⁵διὰ σᾶς, οἱ ὁποῖοι φρουρεῖσθε καὶ μένετε ἀσφαλεῖς μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ, διὰ τῆς θερμῆς καὶ ἐνεργοῦ πίστεως πρὸς αὐτόν, ὥστε νὰ ἀποκτήσετε τὴν σωτηρίαν, ποὺ εἶναι ἑτοίμη νὰ ἀποκαλυφθῆ εἰς ὅλην τῆς τὴν δόξαν κατὰ τὸν ἔσχατον καιρὸν τῆς Δευτέρας Παρουσίας. ⁶ἐν ᾧ ἀγαλλιᾶσθε, ὀλίγον ἄρτι, εἰ δέον ἐστί, λυπηθέντες ἐν ποικίλοις πειρασμοῖς, ⁶Δι᾿ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ χαίρετε πάντοτε, ἔστω καὶ ἂν παραστῇ ἀνάγκη, διὰ τὸν καταρτισμὸν καὶ τὴν πρόοδόν σας εἰς τὴν ἀρετήν, νὰ λυπηθῆτε τώρα ὀλίγον μὲ τοὺς διαφόρους πειρασμοὺς καὶ τὰς ποικίλας θλίψεις. ⁷ἵνα τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως πολυτιμότερον χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου διὰ πυρὸς δὲ δοκιμαζομένου εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ τιμὴν καὶ δόξαν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ, ⁷Αἱ θλίψεις ἄλλωστε αὐταὶ σκοπὸν ἔχουν νὰ κάμουν δόκιμον καὶ λαμπροτέραν τὴν πίστιν σας, πολυτιμοτέραν ἀπὸ τὸν φθαρτὸν χρυσόν, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν φωτιὰν καθαρίζεται ἀπό τις σκουριὲς καὶ λαμπικαρίζεται. Καὶ νὰ εὑρεθῇ ἔτσι ἡ πίστις σας πρὸς ἔπαινον καὶ πρὸς τιμὴν καὶ δόξαν σας, ὅταν θὰ ἀποκαλυφθῇ μὲ ὅλην του τὴν δόξαν ὁ Χριστός, κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν. ⁸ὃν οὐκ εἰδότες ἀγαπᾶτε, εἰς ὃν ἄρτι μὴ ὁρῶντες, πιστεύοντες δὲ ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καὶ δεδοξασμένῃ, ⁸Τὸν Χριστόν, καίτοι δὲν τὸν ἐγνωρίσατε καὶ δὲν τὸν εἴδατε προσωπικῶς, ὅμως τὸν ἀγαπᾶτε. Ἐπειδὴ δὲ πιστεύετε εἰς αὐτόν, καίτοι δὲν τὸν βλέπετε τώρα μὲ τὰ μάτια τοῦ σώματος, δοκιμάζετε ἀγαλλίασιν, ἔνδοξον καὶ ἀπερίγραπτον χαράν, τὴν ὁποίαν στόμα ἀνθρώπου δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκφράσῃ. ⁹κομιζόμενοι τὸ τέλος τῆς πίστεως ὑμῶν, σωτηρίαν ψυχῶν. ⁹Βέβαιοι ἀπολύτως, ὅτι θὰ κερδήσετε τὸν σκοπὸν καὶ τὴν κατάληξιν τῆς πίστεώς σας, δηλαδὴ τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας. ¹⁰περὶ ἧς σωτηρίας ἐξεζήτησαν καὶ ἐξηρεύνησαν προφῆται οἱ περὶ τῆς εἰς ὑμᾶς χάριτος προφητεύσαντες, ¹⁰Περὶ τῆς σωτηρίας αὐτῆς μὲ πολὺν ζῆλον καὶ ἐνδιαφέρον ἐζήτησαν νὰ μάθουν καὶ ἠρεύνησαν οἱ προφῆται, οἱ ὁποῖοι εἴχαν προφητεύσει περὶ τῆς χάριτος καὶ τῆς δωρεάς, ποὺ θὰ ἐδίδετο εἰς σᾶς. ¹¹ἐρευνῶντες εἰς τίνα ἢ ποῖον καιρὸν ἐδήλου τὸ ἐν αὐτοῖς Πνεῦμα Χριστοῦ προμαρτυρόμενον τὰ εἰς Χριστὸν παθήματα καὶ τὰς μετὰ ταῦτα δόξας· ¹¹Ἠρεύνησαν δηλαδὴ εἰς ποῖον χρόνον καὶ κκατὰ ποίαν ἐποχὴν καὶ περίστασιν θὰ ἐλάμβαναν χώραν τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ καὶ αἱ δόξαι ποὺ θὰ τὰ ἐπακολουθοῦσαν, ὅπως ἐφανέρωνε εἰς αὐτοὺς τὸ Πνεύμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶχαν μέσα των, ὅταν προανήγγειλε τὰ ἐξαίρετα αὐτὰ γεγονότα. ¹²οἷς ἀπεκαλύφθη ὅτι οὐχ ἑαυτοῖς, ὑμῖν δὲ διηκόνουν αὐτά, ἃ νῦν ἀνηγγέλη ὑμῖν διὰ τῶν εὐαγγελισαμένων ὑμᾶς ἐν Πνεύματι ἁγίῳ ἀποσταλέντι ἀπ᾿ οὐρανοῦ, εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι. ¹²Εἰς αὐτοὺς δὲ τοὺς προφήτας εἶχεν ἀποκαλυφθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν, ὅτι ὄχι δι᾿ αὐτούς, ἀλλὰ διὰ σᾶς καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας θὰ ἐπραγματοποιοῦντο τὰ προφητευόμενα λόγια, τὰ ὁποῖα τώρα ἔχουν ἀναγγελθῇ πρὸς σᾶς, διὰ μέσου τῶν Ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐκήρυξαν τὸ Εὐαγγέλιον, φωτιζόμενοι καὶ ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ εἶχε σταλῇ ἀπὸ τοὺς οὐρανούς. Καὶ εἶναι τόσον μεγάλα καὶ καταπληκτικὰ αὐτὰ τὰ γεγονότα τῆς σωτηρίας μας, ὥστε καὶ οἱ ἄγγελοι ἐπιθυμοῦν νὰ σκύψουν μὲ ἐνδιαφέρον ἐπάνω των καὶ νὰ ἐμβαθύνουν εἰς τὴν κατανόησίν των. Η ζωή του χριστιανού¹³Διὸ ἀναζωσάμενοι τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν, νήφοντες, τελείως ἐλπίσατε ἐπὶ τὴν φερομένην ὑμῖν χάριν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ, ¹³Δι᾿ αὐτό, λοιπόν, περισφίξατε καὶ συγκεντρώσατε τὸν νοῦν σας, ἀπαλλάξατε τὸν ἀπὸ κάθε τί ποὺ τὸν σκοτίζει καὶ τὸν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν Θεόν, ἄγρυπνοι δὲ καὶ ἐγκρατεῖς ἐλπίσατε πλήρως καὶ τελείως εἰς τὴν θείαν χάριν τῆς ἐνδόξου σωτηρίας, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσε τώρα, θὰ σᾶς προσφέρῃ δὲ εἰς ὅλην τῆς τὴν μεγαλειότητα ὁ Χριστὸς κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς δευτέρας καὶ μεγαλοπρεποῦς φανερώσεως καὶ παρουσίας τοῦ· ¹⁴ὡς τέκνα ὑπακοῆς μὴ συσχηματιζόμενοι ταῖς πρότερον ἐν τῇ ἀγνοίᾳ ὑμῶν ἐπιθυμίαις, ¹⁴σὰν παιδιά ὑπακοῆς, ποὺ ὑποτάσσοντο εἰς τὴν ἀλήθειαν, χωρὶς νὰ συμμορφώνεσθε καὶ νὰ παρασύρεσθε εἰς τὰς ἐπιθυμίας, αἱ ὁποῖαι σᾶς εἴχαν ὑποδουλώσει εἰς τὸν καιρὸν τῆς ἀγνοίας σας τότε, ποὺ δὲν ἐγνωρίζετε τὸν Χριστὸν καὶ τὸ Εὐαγγέλιον. ¹⁵ἀλλὰ κατὰ τὸν καλέσαντα ὑμᾶς ἅγιον καὶ αὐτοὶ ἅγιοι ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενήθητε, ¹⁵Ἀλλὰ κατὰ τὸν τύπον τοῦ Ἁγίου Θεοῦ, ποὺ σᾶς ἐκάλεσε εἰς τὸν δρόμον τοῦ ἁγιασμοῦ, γίνεσθε καὶ σεῖς εἰς ὅλην σας τὴν ἐσωτερικὴν καὶ ἐξωτερικὴν συμπεριφορὰν ἅγιοι. ¹⁶διότι γέγραπται· ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι. ¹⁶Διότι εἶναι γραμμένον εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν· <νὰ γίνεσθε εἰς ὅλην σας τὴν ζωὴν ἅγιοι, διότι ἐγώ, ὁ Θεὸς καὶ Πατέρας σας, εἷμαι ἅγιος>. ¹⁷καὶ εἰ πατέρα ἐπικαλεῖσθε τὸν ἀπροσωπολήπτως κρίνοντα κατὰ τὸ ἑκάστου ἔργον, ἐν φόβῳ τὸν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε, ¹⁷Καὶ ἐφ᾿ ὅσον ἐπικαλεῖσθε ὡς Πατέρας σας τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος κρίνει τὸν καθένα χωρὶς προσωποληψίαν, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα τῆς ζωῆς του, νὰ συμπεριφερθῆτε καὶ νὰ περάσετε τὸν χρόνον τῆς προσωρινῆς αὐτῆς κατοικίας σας εἰς τὴν γῆν μὲ φόβον Θεοῦ· ¹⁸εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς, ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἐλυτρώθητε ἐκ τῆς ματαίας ὑμῶν ἀναστροφῆς πατροπαραδότου, ¹⁸γνωρίζοντες καλά, ὅτι δὲν ἐξαγορασθήκατε καὶ δὲν ἐλευθερωθήκατε ἀπὸ τὴν πατροπαράδοτον ματαίαν καὶ ἁμαρτωλὴν ζωὴν καὶ συμπεριφορὰν μὲ λύτρα φθαρτά, μὲ ἀργυρ ἢ χρυσᾶ νομίσματα, ¹⁹ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ, ¹⁹ἀλλ᾿ ἔχετε ἐξαγορασθῆ μὲ τὸ ἀτίμητον αἷμα τοῦ Χριστοῦ ὁ ὁποῖος προσεφέρθη θυσία, ὡς ἀμόλυντος καθαρὸς καὶ ἀκηλίδωτος ἀμνός. ²⁰προεγνωσμένου μὲν πρὸ καταβολῆς κόσμου, φανερωθέντος δὲ ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν χρόνων δι᾿ ὑμᾶς ²⁰Ὁ Χριστὸς δὲ εἶχε προγνωσθῇ καὶ προορισθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, πρὶν ἀκόμη δημιουργηθῇ ὁ κόσμος, διὰ τὴν μεγάλην αὐτὴν λυτρωτικὴν θυσίαν, ἐφανερώθη δὲ μὲ τὴν ἐνανθρώπησίν του κατὰ τοὺς τελευταίους τούτους χρόνους διὰ σᾶς, ²¹τοὺς δι᾿ αὐτοῦ πιστεύοντας εἰς Θεὸν τὸν ἐγείραντα αὐτὸν ἐκ νεκρῶν καὶ δόξαν αὐτῷ δόντα, ὥστε τὴν πίστιν ὑμῶν καὶ ἐλπίδα εἶναι εἰς Θεόν. ²¹οἱ ὁποῖοι διὰ μέσου αὐτοῦ πιστεύετε εἰς τὸν Θεόν, ποὺ τὸν ἀνέστησε ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ τοῦ ἔδωσεν ἀπεριόριστον δόξαν, ὥστε ἡ πίστις σας καὶ ἡ ἐλπίδα σας πρὸς αὐτόν, νὰ εἶναι πίστις καὶ ἐλπὶς εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν ἄπειρον Θεὸν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος τὸν ἔστειλε Σωτῆρα τῶν ἀνθρώπων καὶ τὸν ἐδόξασε διὰ τῆς ἀναστάσεως καὶ ἀναλήψεως εἰς τοὺς οὐρανούς. ²²Τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἡγνικότες ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας διὰ Πνεύματος εἰς φιλαδελφίαν ἀνυπόκριτον, ἐκ καθαρᾶς καρδίας ἀλλήλους ἀγαπήσατε ἐκτενῶς, ²²Ἀφοῦ δὲ κατὰ καθῆκον καὶ πρὸς τὸ συμφέρον σας καταστήσατε τὰς ψυχὰς σας ἁγνὰς καὶ καθαρὰς ἀπὸ κάθε μολυσμὸν καὶ ἐπιθυμίαν τῆς ἁμαρτίας μὲ τὴν πρόθυμον ὑπακοὴν σας εἰς τὴν ἀλήθειαν διὰ τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς δυνάμεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὥστε νὰ εἶναι αἱ ψυχαὶ σας δεκτικαὶ μιᾶς εἰλικρινοῦς καὶ ἀνυποκρίτου φιλαδελφίας, ἀγαπήσατε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον θερμῶς καὶ πλουσίως μὲ καρδίαν καθαρὰν ἀπὸ κάθε ἰδιοτέλειαν καὶ ἀντιζηλίαν. ²³ἀναγεγεννημένοι οὐκ ἐκ σπορᾶς φθαρτῆς, ἀλλὰ ἀφθάρτου, διὰ λόγου ζῶντος Θεοῦ καὶ μένοντος εἰς τὸν αἰῶνα· ²³Καὶ τοῦτο, διότι ἔχετε ἀναγεννηθῇ ὡς νέοι πνευματικοὶ ἄνθρωποι καὶ ἀδελφοί, ὄχι ἀπὸ σπορὰν σαρκικὴν καὶ φθαρτήν, ἀλλὰ μὲ τοῦ Θεοῦ τὸν λόγον, ὁ ὁποῖος εἶναι γεμᾶτος ζωὴν καὶ δύμαμιν καὶ μένει ἀκατάλυτος εἰς τὸν αἰῶνα. ²⁴διότι πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου· ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· ²⁴Ἡ ἀναγέννησίς σας αὐτῇ δὲν εἶναι σὰν τὴν σαρκικὴν καὶ φθαρτὴν γέννησίν σας ἀπὸ τοὺς γονεῖς σας. Διότι κάθε ἄνθρωπος γενικῶς εἶναι σὰν τὸ χορτάρι καὶ κάθε δόξα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι σὰν τὸ ἄνθος τοῦ χόρτου. Ἐξηράθηκε τὸ χόρτον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἔπεσε μαραμένον εἰς τὴν γῆν. Ἔτσι μοιάζει ἡ σαρκικὴ γέννησις καὶ ἐπίγειος ζωή. ²⁵τὸ δὲ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα. τοῦτο δέ ἐστι τὸ ῥῆμα τὸ εὐαγγελισθὲν εἰς ὑμᾶς. ²⁵Ἐξ ἀντιθέτου ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μένει αἰώνιος καὶ ἀκατάλυτος· καὶ ἡ ζωή, τὴν ὁποίαν χαρίζει εἶναι ἄφθαρτος. Ὁ ζωοποιὸς δὲ αὐτὸς λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸ κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον σὰν χαρμόσυνον μήνυμα ἔχει κηρυχθῆ εἰς σᾶς.