Πρὸς Ἐφεσίους · Α΄
Ἐπιστολή

Πρὸς Ἐφεσίους

Κεφάλαιον Α΄

Προοίμιο1Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσιν ἐν Ἐφέσῳ καὶ πιστοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· 1Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, εἰς τοὺς Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἔφεσον καὶ ἁγιάζονται μὲ τὴν θείαν χάριν καὶ ἔχουν πιστεύσει εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν· 2χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. 2εὔχομαι νὰ εἶναι εἰς σας ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Υμνος στο Θεό για το λυτρωτικό του3Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ, 3῍Ας εἶναι εὐλογημένος καὶ δοξασμένος ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔχει χορηγήσει πλουσίως κάθε πνευματικὴν εὐλογίαν διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ ἀποκτήσωμεν καὶ νὰ ἀπολαύσωμεν τὰ ἐπουράνια ἀγαθά. 4καθὼς καὶ ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν αὐτῷ πρὸ καταβολῆς κόσμου εἶναι ἡμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ, ἐν ἀγάπῃ 4Αὐτὸ δὲ τὸ ἐπραγματοποίησε σύμφωνα μὲ τὴν ἐκλογήν, ποὺ μᾶς ἔκανε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὶν ἀκόμη δημιουργηθῇ ὁ κόσμος, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ εἵμεθα ἡμεῖς ἅγιοι καὶ ἀνεπίληπτοι ἐνώπιόν του. Ἐν τῇ ἀγάπῃ του δὲ 5προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν, κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ, 5προώρισεν ἡμᾶς ν᾿ ἀποκτήσωμεν τὴν υἱοθεσίαν καὶ νὰ γίνωμεν τέκνα του κατὰ χάριν διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν του διάθεσιν καὶ τὸ ἅγιόν του θέλημα, ποὺ ἔχει διὰ νὰ σωθῶμεν, 6εἰς ἔπαινον δόξης τῆς χάριτος αὐτοῦ, ἐν ᾗ ἐχαρίτωσεν ἡμᾶς ἐν τῷ ἠγαπημένῳ, 6διὰ νὰ ὑμνῆται ἔτσι καὶ νὰ δοξάζεται ἡ φιλάνθρωπος χάρις αὐτοῦ καὶ αἱ πλούσιαι δωρεαί του, μὲ τὰς ὁποίας μᾶς ἐκόσμησε καὶ μᾶς ἔκαμε χαριτωμένους διὰ μέσου τοῦ ἀγαπημένου τοῦ Υἱοῦ. 7ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ, τὴν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων, κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ, 7Πράγματι διὰ τοῦ Υἱοῦ του ἐλάβομεν καὶ ἔχομεν τὴν ἀπελευθέρωσιν ἀπὸ τὴν δουλείαν τῆς ἁμαρτίας καὶ τὴν σωτηρίαν μὲ τὸ αἷμα του, ποὺ ἐχύθη ἐπάνω εἰς τὸν σταυρὸν καὶ ἐδόθη διὰ τὴν ἐξαγορὰν μας. Ἐλάβομεν ἔτσι καὶ ἔχομεν τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν μας σύμφωνα μὲ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτός του. 8ἧς ἐπερίσσευσεν εἰς ἡμᾶς ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει, 8Αὐτὴν δὲ τὴν χάριν τὴν ἐχορήγησε μὲ τὸ παραπάνω, πλουσίαν εἰς ἡμᾶς, μαζῆ μὲ κάθε σοφίαν, διὰ νὰ γνωρίσωμεν τὰς ὑψηλὰς ἀληθείας, καὶ μὲ κάθε ὀρθοφροσύνην νὰ σκεπτώμεθα καὶ κανονίζωμεν τὰ καθ᾿ ἡμᾶς, ὅπως πρέπει. 9γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ, ἣν προέθετο ἐν αὐτῷ 9Κατέστησε δὲ εἰς ἡμᾶς γνωστὸν τὸ κρυμμένον καὶ ἄγνωστον εἰς τὸ ἀνθρώπινον πνεῦμα θέλημα του σύμφωνα μὲ τὴν εὐμενῆ καὶ ἀγαθὴν του θέλησιν, τὴν ὁποίαν εἶχε πρὸ πάντων τῶν αἰώνων εἰς τὸ ἄπειρον πνεῦμα του, 10εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν, ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ, τὰ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν αὐτῷ, 10διὰ νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ, ὅταν θὰ ἤρχετο ὁ κατάλληλος καιρὸς πρὸς σωτηρίαν ἡμῶν, ὥστε νὰ συνενώσῃ εἰς μίαν ἁρμονικὴν ἑνότητα τὰ πάντα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ἀνθρώπους τῆς γῆς. 11ἐν ᾧ καὶ ἐκληρώθημεν προορισθέντες κατὰ πρόθεσιν τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ, 11Διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡμεῖς οἱ Χριστιανοὶ ἔχομεν ἐκλεγῇ, σὰν μὲ κλῆρον, καὶ ἔχομεν προορισθῆ σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ καὶ πράττει ὅλα, ὅπως εὐδοκεῖ καὶ ἀρέσει εἰς τὸ θέλημα Αὐτοῦ. 12εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς εἰς ἔπαινον δόξης αὐτοῦ, τοὺς προηλπικότας ἐν Χριστῷ· 12Ἔχομεν, λοιπόν, προορισθῆ νὰ εἵμεθα εἰς παντοτεινὸν ἔπαινον καὶ ὕμνον τῆς ἀπείρου του δόξῃς καὶ ἀγαθότητος, ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, ποὺ προερχόμεθα ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους, καὶ εἴχαμεν ἐκ τῶν προτέρων ἐλπίσει καὶ ἐπεριμέναμε τὴν διὰ τοῦ Χριστοῦ σωτηρίαν. 13ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς ἀκούσαντες τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, τὸ εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας ὑμῶν, ἐν ᾧ καὶ πιστεύσαντες ἐσφραγίσθητε τῷ Πνεύματι τῆς ἐπαγγελίας τῷ ἁγίῳ, 13Διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ σεῖς οἱ ἐθνικοί, ποὺ ἤσασθε ἄλλοτε εἰδωλολάτραι, ἀφοῦ ἠκούσατε τὸ κήρυγμα τῆς ἀληθείας, τὸ χαρμόσυνον μήνυμα τῆς σωτηρίας σας, καὶ ἀφοῦ ἐπιστεύσατε πλέον εἰς αὐτό, ἐλάβατε τὴν σφραγῖδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, (τὸ ὁποῖον Ἅγιον Πνεῦμα εἶχεν ὑποσχεθῆ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ προφήτου Ἰωήλ, ὅτι θὰ τὸ ἔστελλεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους). 14ὅς ἐστιν ἀρραβὼν τῆς κληρονομίας ἡμῶν, εἰς ἀπολύτρωσιν τῆς περιποιήσεως, εἰς ἔπαινον τῆς δόξης αὐτοῦ. 14Αὐτὸ δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι ἡ ἀσφαλὴς ἐγγύησις διὰ τὴν ἐπουράνιον κληρονομίαν μας, προετοιμάζει δὲ καὶ παρέχει τὴν ἀπολύτρωσιν εἰς τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ ὑμνῆται ἔτσι ἡ ἄπειρος δόξα του. Ευχαριστία και δέηση του Παύλου προς το Θεό15Διὰ τοῦτο κἀγώ, ἀκούσας τὴν καθ᾿ ὑμᾶς πίστιν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ καὶ τὴν ἀγάπην τὴν εἰς πάντας τοὺς ἁγίους, 15Ἀνήκετε, λοιπόν, καὶ σεῖς εἰς τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ. Διὰ τοῦτο καὶ ἐγώ, ὅταν ἤκουσα τὴν πίστιν σας πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν δεικνύετε πρὸς ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ἀνεξαρτήτως ἐθνικότητος καὶ τάξεως, 16οὐ παύομαι εὐχαριστῶν ὑπὲρ ὑμῶν μνείαν ὑμῶν ποιούμενος ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου, 16δὲν παύω νὰ εὐχαριστῶ τὸν Θεὸν διὰ σᾶς καὶ νὰ σᾶς ἐνθυμοῦμαι πάντοτε εἰς τὰς προσευχάς μου. 17ἵνα ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῆς δόξης, δώῃ ὑμῖν πνεῦμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως ἐν ἐπιγνώσει αὐτοῦ, 17Ζητῶ δὲ εἰς τὰς προσευχάς μου νὰ σᾶς δώσῃ ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ Πατὴρ τῆς δόξῃς πνευματικὸν χάρισμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως τῶν θείων ἀληθειῶν, διὰ νὰ λάβετε ὅσον τὸ δυνατὸν τελειοτέραν γνῶσιν αὐτοῦ καὶ τοῦ ἁγίου του θελήματος. 18πεφωτισμένους τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας ὑμῶν εἰς τὸ εἰδέναι ὑμᾶς τίς ἐστιν ἡ ἐλπὶς τῆς κλήσεως αὐτοῦ, καὶ τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἐν τοῖς ἁγίοις, 18Παρακαλῶ δὲ ἀκόμη τὸν Θεόν, νὰ σᾶς δώσῃ φωτισμένα τὰ μάτια τῆς καρδίας σας, διὰ νὰ γνωρίσετε σεῖς καλὰ ποῖα εἶναι τὰ ἐλπιζόμενα ἀγαθά, διὰ τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχει καλέσει ὁ Θεός, καὶ ποιὸς εἶναι ὁ ἀφάνταστος πλοῦτος τῆς δόξῃς, τὴν ὁποίαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἔχει ἀποφασίσει νὰ δώσῃ ὡς κληρονομίαν εἰς τοὺς πιστούς. 19καὶ τί τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κράτους τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, 19Καὶ νὰ γνωρίσετε ἀκόμη, ποῖον εἶναι τὸ ἀσύλληπτον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔδειξε καὶ δεικνύει εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας, ὥστε νὰ μᾶς σώσῃ ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ οὐρανοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀκατανικήτου ἰσχύος του, 20ἣν ἐνήργησεν ἐν τῷ Χριστῷ ἐγείρας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις 20τὴν ὁποίαν ἔχει ἐκδηλώσει ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν ἐνέστησεν αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ τὸν ἔθεσεν εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου του, ἐπάνω εἰς τοὺς οὐρανίους κόσμους. 21ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι· 21Καὶ τὸν ἔβαλεν ὑψηλότερα ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, πάρα-πάνω ἀπὸ κάθε Ἀρχὴν καὶ Ἐξουσίαν καὶ Δύναμιν καὶ Κυριότητα καὶ ἀπὸ κάθε ἄλλο ἀγγελικὸν καὶ ἔνδοξον ὄνομα, ποὺ ὑπάρχει καὶ ὀνομάζεται ὄχι μονάχα εἰς τὴν παροῦσαν ζωήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν. 22καὶ πάντα ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ αὐτὸν ἔδωκε κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ, 22Καὶ ὑπέταξε τὰ πάντα κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του. Τὸν ἔνδοξον δὲ αὐτὸν Κύριόν μας τὸν κατέστησε καφαλὴν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, παρά-πάνω ἀπὸ ὅλα. 23ἥτις ἐστὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου. 23Αὐτῇ δὲ ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ σῶμα του, τὸ συμπλήρωμα τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἀνθρώπου καὶ ὡς κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας· τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ὡς ἄπειρος Θεὸς γεμίζει τὰ πάντα μὲ τὴν πανάγαθον παρουσίαν του καὶ χορηγεῖ τὰ πάντα εἰς ὅλα τὰ δημιουργήματά του.

Τέλος του Α΄ κεφαλαίου Κεφάλαιον Β΄ →
Σελίδα από · στίχοι