Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Α΄ · Α΄
Ἐπιστολή

Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Α΄

Κεφάλαιον Α΄

Χαιρετισμός1Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ πατρὶ καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. 1Ὁ Παῦλος καὶ ὁ Σιλουανὸς καὶ ὁ Τιμόθεος πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Θεσσαλονικέων, ἡ ὁποία ἱδρύθη καὶ ὑπάρχει ἐν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ καὶ ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦς Χριστῷ· εἴθε νὰ εἶναι εἰς σᾶς ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη καὶ αἱ ἄλλαι δωρεαὶ ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα ἡμῶν καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Ευχαριστία2Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν μνείαν ὑμῶν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν, 2Εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν πάντοτε δι᾿ ὅλους σας, διὰ τὰς πνευματικὰς προόδους, ποὺ ἔχετε σημειώσει, μνημονεύοντές σας εἰς τὰς προσευχὰς μας. 3ἀδιαλείπτως μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν, 3Συνεχῶς δὲ ἐνθυμούμεθα τὸ ἔργον, ποὺ εἶναι καρπὸς τῆς πίστεως καὶ τοῦ κόπου εἰς τὸν ὁποῖον ὑποβάλλεσθε ἕνεκα τῆς ἀγάπης σας καὶ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς ἐλπίδος, ποὺ ἔχετε εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ τὸ ἔργον σας αὐτὸ γίνεται ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός μας, ὁ ὁποῖος βλέπει καὶ παρακολουθεῖ τὰ πάντα. 4εἰδότες, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Θεοῦ, τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν, 4Εὐχαριστοῦμεν τὸν Κύριον, ἀδελφοὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Θεόν, διότι γνωρίζομεν καλὰ τὴν ἐκλογήν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔχει κάμει ὁ Θεός. 5ὅτι τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν δυνάμει καὶ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ ἐν πληροφορίᾳ πολλῇ, καθὼς οἴδατε οἷοι ἐγενήθημεν ἐν ὑμῖν δι᾿ ὑμᾶς· 5Ἔχετε ἀναδειχθῇ ἄξιοι αὐτῆς τῆς ἐκλογῆς, διότι τὸ Εὐαγγέλιον, ποὺ ἐκηρύξαμεν εἰς σᾶς, δὲν σᾶς παρεδόθη μὲ λόγον μόνον, ἀλλὰ καὶ μὲ δύναμιν Θεοῦ καὶ μὲ Πνεῦμα Ἅγιον, ποὺ φωτίζει πάντοτε καὶ ἐνισχύει τοὺς πιστούς, καὶ μὲ πληροφορίαν καὶ βεβαιότητα πολλὴν εἰς τὴν ψυχὴν σας, ὅπως ἄλλωστε καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε πῶς ἡμεῖς συνανεστράφημεν καὶ ἐφέρθημεν μεταξὺ σας, μὲ μοναδικὸν σκοπὸν νὰ σᾶς μεταδώσωμεν τὸ Εὐαγγέλιον καὶ δι᾿ αὐτοῦ τὴν κατὰ Θεὸν ζωήν. Η πίστη των Θεσσαλονικέων παράδειγμα για τις άλλες εκκλησίες6καὶ ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ Κυρίου δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς Πνεύματος ἁγίου, 6Ἀλλὰ καὶ σεῖς ἐμιμήθητε ἡμᾶς καὶ τὸν Κύριον μὲ τὸ νὰ δεχθῆτε τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου ἐν μέσῳ πολλῶν θλίψεων, ποὺ σᾶς εἴχαν προκαλέσει οἱ διωγμοί, ἀλλὰ καὶ μὲ χαράν, τὴν ὁποίαν γεννᾷ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα εἰς τὰς καλοπροαιρέτους καρδίας. 7ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπους πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ. 7Μὲ τὸν τρόπον δὲ αὐτὸν ἔχετε ἀναδειχθῇ πράγματι ἐκλεκτοὶ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ γίνετε τύπος καὶ παράδειγμα εἰς ὅλους τοὺς πιστοὺς τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Νοτίου Ἐλλάδος. 8ἀφ᾿ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου· οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἡμᾶς ἔχειν λαλεῖν τι· 8Διότι ἀπὸ σᾶς ἔχει διαλαληθῆ καὶ ἀκουσθῇ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, ὄχι δὲ μόνον εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ εἰς κάθε τόπον ἔχει ἀπλωθῇ καὶ ἔχει φθάσει ἡ καλὴ πληροφορία διὰ τὴν ζωντανὴν πίστιν σας, ὥστε νὰ μὴ εὑρισκόμεθα ἡμεῖς εἰς ἀνάγκην νὰ λέγωμεν τίποτε δι᾿ αὐτήν. 9αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων δουλεύειν Θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ, 9Διότι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ Χριστιανοὶ τῆς Μακεδονίας, τῆς Νοτίου Ἑλλάδος καὶ τῶν ἄλλων μερῶν διηγοῦνται πῶς ἡμεῖς εἰσήλθαμεν εἰς τὴν πόλιν σας, ποίους δηλαδὴ κινδύνους ἀντικρύσαμεν ἐκ μέρους τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως, καί πῶς σεῖς, παρὰ τοὺς κινδύνους καὶ τὰς ἄλλας περιπετείας, ἐδέχθητε τὴν νέαν πίστιν, ἐγκαταλείψατε τὰ εἴδωλα καὶ ἐπεστρέψατε εἰς τὸν Θεόν, διὰ νὰ δουλεύετε πλέον, ὄχι εἰς τὰ εἴδωλα, ἀλλὰ εἰς τὸν Θεὸν τὸν ζωντανὸν καὶ ἀληθινόν· 10καὶ ἀναμένειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ τῶν νεκρῶν, Ἰησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης. 10καὶ διὰ νὰ περιμένετε μὲ πίστιν καὶ χαρὰν τὸν Υἱὸν του κατὰ τὴν ἔνδοξον Δευτέραν Παρουσίαν του ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, δηλαδὴ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν ὁποῖον ἀνέστησε ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ὁ ὁποῖος μᾶς σῴζει καὶ μᾶς ἐλευθερώνει ἀπὸ τὴν θείαν ὀργήν, ποὺ πρόκειται νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ ἐκσπάσῃ κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν.

Τέλος του Α΄ κεφαλαίου Κεφάλαιον Β΄ →
Σελίδα από · στίχοι