Ἰωάννου Α΄

Η κοινωνία με το Λόγο της ζωής¹Ὃ ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ Λόγου τῆς ζωῆς· ¹Διὰ τὸν Υἱὸν καὶ Λόγον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρχε προαιωνίως, πρὸ πάσης πνευματικῆς καὶ ὑλικῆς δημιουργίας, τὸν ὁποῖον ἠκούσαμεν μὲ τὰ αὐτιὰ μας καὶ τὸν εἴδαμεν καλὰ μὲ τὰ ἴδια μας τὰ μάτια, καὶ εἴδαμε καὶ ξαναείδαμε πολλὲς φορές, καὶ αἱ χεῖρες μας ἐψηλάφησαν, διὰ τὸν ἐνυπόστατον Λόγον, ὁ ὁποῖος ἔχει προαιωνίως τὴν ζωὴν καὶ μεταδίδει ζωήν. ²- καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη, καὶ ἑωράκαμεν καὶ μαρτυροῦμεν καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον, ἥτις ἦν πρὸς τὸν πατέρα καὶ ἐφανερώθη ἡμῖν· - ²-Καὶ αὐτῇ ἡ ἐνυπόστατος ζωὴ ἔλαβε τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν καὶ ἐφανερώθη μεταξὺ μας καὶ τὴν ἔχομεν ἴδει μὲ τὰ μάτια μας καὶ δίδομεν ἐπίσημον μαρτυρίαν καὶ σᾶς ἀναγγέλλομεν τὴν αἰωνίαν ζωήν, ποὺ ὑπῆρχε πάντοτε πλησίον τοῦ Πατρὸς καὶ ἐφανερώθη εἰς ἡμᾶς τοὺς Ἀποστόλους καὶ πολλοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. ³ὃ ἑωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν, ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν, ἵνα καὶ ὑμεῖς κοινωνίαν ἔχητε μεθ᾿ ἡμῶν· καὶ ἡ κοινωνία δὲ ἡ ἡμετέρα μετὰ τοῦ πατρὸς καὶ μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ³Αὐτόν, λοιπόν, ποὺ ἔχομεν ἴδει καὶ ἀκούσει, καὶ εἵμεθα κατὰ πάντα ἀξιόπιστοι μάρτυρες, κηρύττομεν εἰς σᾶς, διὰ νὰ ἔχετε μέσῳ τοῦ Χριστοῦ μαζῆ μας στενὸν σύνδεσμον καὶ ἐνεργὸν συμμετοχήν. Αὐτῇ δὲ ἡ συμμετοχὴ καὶ ὁ σύνδεσμος μαζῆ μας εἶναι συμμετοχή, ἐπικοινωνία καὶ σύνδεσμος μὲ τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ μὲ τὸν Υἱὸν αὐτοῦ, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. ⁴καὶ ταῦτα γράφομεν ἡμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν ᾖ πεπληρωμένη. ⁴Καὶ αὐτὰ σᾶς τὰ γράφομεν διὰ νὰ εἶναι πλήρης καὶ τελεία ἡ χαρὰ μας, ποὺ πηγάζει ἀπὸ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν στενὴν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν Θεόν, καὶ μεταξὺ μας. Η κοινωνία αυτή αποκλείει την αμαρτία και το μίσος⁵Καὶ αὕτη ἔστιν ἡ ἐπαγγελία ἣν ἀκηκόαμεν ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀναγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Θεὸς φῶς ἐστι καὶ σκοτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν οὐδεμία. ⁵Καὶ αὐτῇ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀκούσει ἀπὸ αὐτὸν τὸν Υἱὸν καὶ σᾶς ἀναγγέλλομεν, ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι φῶς, τὸ ἀπόλυτον φῶς τῆς ἀπείρου ἁγιότητος καὶ πάσης τελειότητος καὶ δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτὸν σκότος οὔτε ἴχνος σκότους, οὐδεμία, οὔτε ἡ παραμικροτέρα, κηλὶς ἀτελείας. ⁶ἐὰν εἴπωμεν ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ σκότει περιπατῶμεν, ψευδόμεθα καὶ οὐ ποιοῦμεν τὴν ἀλήθειαν· ⁶Ἐάν, λοιπόν, εἴπωμεν ὅτι ἔχομεν στενὸν σύνδεσμον καὶ ἐπικοινωνίαν μὲ αὐτόν, ἀλλὰ ζῶμεν μέσα εἰς τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ἀγνοίας καὶ ἔχομεν συμπεριφορὰν ἁμαρτωλήν, τότε ψευδόμεθα καὶ οὔτε ἔχομεν ὡς φρόνημά μας τὴν ἀλήθειαν οὔτε καὶ τὴν τηροῦμεν. ⁷ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν, ὡς αὐτός ἐστιν ἐν τῷ φωτί, κοινωνίαν ἔχομεν μετ᾿ ἀλλήλων, καὶ τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας. ⁷Ἐὰν ὅμως ζῶμεν καὶ συμπεριφερώμεθα σύμφωνα μὲ τὸ φῶς τῆς θείας ἀληθείας, ὅπως ζῇ καὶ ὑπάρχει πάντοτε μέσα εἰς τὸ ἀπόλυτον ἠθικὸν φῶς αὐτὸς οὗτος ὁ Θεός, τότε ἔχομεν στενὴν σχέσιν καὶ κοινωνίαν μεταξὺ μας καὶ τὸ αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ του, ποὺ ἐχύθη κατὰ τὴν σταυρικὴν θυσίαν, μᾶς καθαρίζει ἀπὸ κάθε ἁμαρτίαν. ⁸ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. ⁸Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἁμαρτίαν, ἐξαπατῶμεν τοὺς ἑαυτούς μας καὶ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ δὲν ὑπάρχει μέσα μας. ⁹ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας. ⁹Ἐὰν ὅμως, μὲ αὐτογνωσίαν καὶ συναίσθησιν τῆς ἐνοχῆς μας, ὁμολογοῦμεν τὰς ἁμαρτίας μας, εἶναι ἀξιόπιστος ὁ Θεός, διὰ τὴν τήρησιν τῆς ὑποσχέσεώς του περὶ τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν μας, εἶναι δὲ καὶ δίκαιος, ὥστε βάσει τῆς θυσίας τοῦ Υἱοῦ του, νὰ συγχωρήσῃ τὰς ἁμαρτίας μας καὶ νὰ μᾶς καθαρίσῃ ἀπὸ κάθε ἀδικίαν. ¹⁰ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν, ψεύστην ποιοῦμεν αὐτὸν, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. ¹⁰Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἁμαρτήσει, εἶναι ὡς ἐὰν νὰ διαψεύδωμεν τὸν Θεὸν (ὁ ὁποῖος βεβαιώνει εἰς τὴν Ἁγία Γραφὴν ὅτι: Πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἐστὶ ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἐστὶν ἕως ἑνός). Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ λόγος καὶ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ δὲν ὑπάρχει ἕντος ἡμῶν.