Πρὸς Κολοσσαεῖς

¹Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός, ¹Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος εἷμαι Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Τιμόθεος, ὁ πνευματικὸς ἀδελφός, ²τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. ²εἰς τοὺς Χριστιανούς, τοὺς στερεοὺς ἐν τῇ πίστει καὶ ἀδελφοὺς ἐν Χριστῷ, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὰς Κολοσσάς, εὐχόμεθα νὰ σᾶς δοθῇ χάρις καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Ευχαριστία προς το Θεό για τους Κολασσαείς³Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πατρὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάντοτε περὶ ὑμῶν προσευχόμενοι, ³Πάντοτε, κάθε φορά ποὺ προσευχόμεθα διὰ σᾶς, εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ⁴ἀκούσαντες τὴν πίστιν ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ τὴν ἀγάπην τὴν εἰς πάντας τοὺς ἁγίους, ⁴διότι ἐπληροφορήθημεν τὴν ἁγνὴν καὶ θερμὴν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πίστιν σας καὶ τὴν ἀγάπην σας, ποὺ ἔχετε καὶ ἐκδηλώνετε πρὸς ὅλους τοὺς Χριστιανούς. ⁵διὰ τὴν ἐλπίδα τὴν ἀποκειμένην ὑμῖν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἣν προηκούσατε ἐν τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας τοῦ εὐαγγελίου ⁵Τὸν εὐχαριστοῦμεν καὶ τὸν εὐγνωμονοῦμεν ἀκόμη διὰ τὰ ἐλπιζόμενα πλούσια ἀγαθά, ποὺ ἔχουν ἀποθησαυρισθῆ ἀπὸ αὐτὸν εἰς τοὺς οὐρανοὺς διὰ σᾶς καὶ διὰ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ παρελθὸν ἠκούσατε εἰς τὸ γεμάτο ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. ⁶τοῦ παρόντος εἰς ὑμᾶς, καθὼς καὶ ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ, καὶ ἔστι καρποφορούμενον καὶ αὐξανόμενον καθὼς καὶ ἐν ὑμῖν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἠκούσατε καὶ ἐπέγνωτε τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ, ⁶Καὶ τὸ ὁποῖον Εὐαγγέλιον εἶναι πάντοτε παρὸν καὶ φωτεινὸν ἐνώπιόν σας, ὅπως καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Καὶ συνεχῶς φέρει καρποὺς ἀρετῆς καὶ σωτηρίας εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἀπλώνεται καὶ διαδίδεται πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, ὅπως καὶ μεταξὺ σας ἀπὸ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ πρώτην φορὰν ἠκούσατε καὶ ἐγνωρίσατε καλὰ τὴν εὐαγγελικὴν διδασκαλίαν, ποὺ μᾶς ἐφανέρωσεν ὁ Θεὸς καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως ἀληθινή. ⁷καθὼς καὶ ἐμάθετε ἀπὸ Ἐπαφρᾶ τοῦ ἀγαπητοῦ συνδούλου ἡμῶν, ὅς ἐστι πιστὸς ὑπὲρ ἡμῶν διάκονος τοῦ Χριστοῦ, ⁷Ἔτσι ἀκριβῶς, καθαρὸν καὶ ἀνόθευτον, ἐπήρατε καὶ ἐμάθατε τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸν Ἐπαφρᾶν, τὸν ἀγαπητὸν σύνδουλόν μας, ὁ ὁποῖος εἶναι πιστὸς καὶ ἀφωσιωμένος ὑπηρέτης καὶ ἐργάτης τοῦ Χριστοῦ διὰ τὴν ἰδικὴν σας σωτηρίαν καὶ πρόοδον. ⁸ὁ καὶ δηλώσας ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἀγάπην ἐν Πνεύματι. ⁸Αὐτὸς δὲ καὶ ἐγνωστοποίησεν εἰς ἡμᾶς τὴν ἀγάπην σας, τὴν ὁποίαν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐκαλλιέργησε καὶ ἀνέπτυξεν εἰς τὰς ψυχὰς σας. Προσευχή για την πνευματική πρόοδο των αναγνωστών⁹Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι, ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ, ⁹Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς ἀπὸ ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ποὺ ἠκούσαμεν αὐτὰς τὰς πληροφορίας, δὲν παύομεν νὰ προσευχώμεθα διὰ σᾶς εἰς τὸν Θεὸν καὶ νὰ ζητοῦμεν νὰ ἐμπλησθῆτε καὶ νὰ ἐμποτισθῆτε ἀκόμη περισσότερον ἀπὸ τὴν πλήρη καὶ τελείαν γνῶσιν τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ μὲ κάθε πνευματικὴν σοφίαν καὶ σύνεσιν, ¹⁰περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ Κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρεσκείαν, ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ, ¹⁰ὥστε νὰ ζήσετε καὶ νὰ πορευθῆτε καθὼς πρέπει καὶ ἀξίζει εἰς τὸν Κύριον, εἰς κάθε τι ποὺ εἶναι εὐάρεστον εἰς αὐτόν, καρποφοροῦντες πλουσίως κάθε καλὸν ἔργον καὶ προοδεύοντες συνεχῶς εἰς τὴν καθαρὰν καὶ τελείαν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ, ¹¹ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι κατὰ τὸ κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμίαν, μετὰ χαρᾶς ¹¹ἐνδυναμούμενοι μὲ κάθε δύναμιν κατὰ τὴν ἔνδοξον αὐτοῦ ἰσχὺν καὶ κραταιότητα, προοδεύοντες συνεχῶς εἰς κάθε ὑπομονὴν κατὰ τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰς θλίψεις, εἰς κάθε μεγαλοκαρδίαν ἀπέναντι ἐκείνων, ποὺ σᾶς ἀδικοῦν. Μετὰ χαρᾶς δὲ πάντοτε ¹²εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ τῷ ἱκανώσαντι ἡμᾶς εἰς τὴν μερίδα τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτί, ¹²νὰ εὐχαριστῆτε καὶ νὰ δοξάζετε τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος μᾶς ἠξίωσε καὶ μὲ τὴν χάριν του μᾶς ἔδωσε τὴν ἱκανότητα, νὰ λάβωμεν μέρος καὶ νὰ γίνωμεν μέτοχοι τῆς κληρονομίας, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν οἱ ἅγιοι, (δηλαδὴ τῆς μακαρίας καὶ φωτεινῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ) Ύμνος στο Χριστό¹³ὃς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους καὶ μετέστησεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ, ¹³Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ μᾶς ἐλύτρωσεν ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν σκοτεινῶν δαιμόνων καὶ μᾶς κατέταξε εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ τῆς ἀγάπης του. ¹⁴ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν, τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν· ¹⁴Διὰ τοῦ Υἱοῦ του δέ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐπήραμε καὶ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν, τὴν συγχώρησιν καὶ ἐξάλειψιν τῶν ἁμαρτιῶν μας. ¹⁵ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως, ¹⁵Αὐτός, ὁ Υἱός, εἶναι ἀπαράλλακτη εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτοτόκος, ποὺ δὲν ἐκτίσθη, ἀλλ᾿ ἐγεννήθη προαιωνίως ἀπὸ τὴν αὐτὴν οὐσίαν τοῦ Πατρός, Θεοῦ τέλειος, πρὶν ἀκόμη δημιουργηθῇ κανένα ἀπολύτως ἀπὸ ὅλα τὰ κτίσματα. ¹⁶ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα, τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα δι᾿ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται· ¹⁶Διότι δι᾿ αὐτοῦ ἐκτίσθησαν τὰ πάντα, ὅλα ὅσα ὑπάρχουν εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ εἰς τὴν γῆν, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα· εἴτε τὰ ἀόρατα αὐτὰ εἶναι οἱ Θρόνοι εἴτε εἶναι αἱ Κυριότητες εἴτε εἶναι αἱ Ἐξουσίαι, ὅλα ἐν γένει τὰ τάγματα τῶν ἀγγέλων δι᾿ αὐτοῦ καὶ εἰς δόξαν αὐτοῦ ἔχουν κτισθῇ. ¹⁷καὶ αὐτός ἐστι πρὸ πάντων, καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκε, ¹⁷Καὶ αὐτὸς ἄναρχος καὶ προαιώνιος ὑπάρχει πρὶν ἀπὸ ὅλα, καὶ τὰ πάντα συγκρατονται εἰς τὴν ὕπαρξιν καὶ κυβερνῶνται ἀπὸ αὐτόν. ¹⁸καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων, ¹⁸Καὶ αὐτὸς εἶναι ἡ κεφαλὴ καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ σώματος, δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας· ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ ζωοποιὸς δύναμις τῆς Ἐκκλησίας, ὁ πρῶτος ποὺ ἀνεστήθη ἐκ τῶν νεκρῶν, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸς καὶ ὡς ἄνθρωπος πρῶτος εἰς ὅλα. ¹⁹ὅτι ἐν αὐτῷ εὐδόκησε πᾶν τὸ πλήρωμα κατοικῆσαι ¹⁹Διότι εἰς αὐτὸν ἔχει εὐαρεστηθῆ καὶ εὐχαριστηθῆ νὰ κατοικήσῃ ὁλόκληρος ἡ θεότης. ²⁰καὶ δι᾿ αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι τὰ πάντα εἰς αὐτόν, εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ, δι᾿ αὐτοῦ εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. ²⁰Καὶ διὰ μέσου αὐτοῦ εὐηρεστήθη καὶ ἠθέλησεν ὁ Θεὸς νὰ συμφιλιώση τὰ πάντα πρὸς τὸν ἑαυτὸν του. Εἰρήνευσε δὲ καὶ συνεφιλίωσε μὲ τὸ αἷμα τῆς σταυρικῆς του θυσίας τόσον τοὺς ἀνθρώπους τῆς γῆς μεταξὺ τους καὶ μὲ τὸν Θεόν, ὅσον καὶ τοὺς ἐν οὐρανοῖς ἀγγέλους μὲ ὅλους ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους. Η συμφιλίωση των Κολασσαέων με το Θεό²¹καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς, νυνὶ δὲ ἀποκατήλλαξεν ²¹Καὶ σᾶς, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἤσασθε ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἐχθροὶ αὐτοῦ, κατὰ τὸν ἐσωτερικὸν σας ἄνθρωπον, μὲ τὰ πονηρὰ του ἔργα, τώρα σᾶς συνεφιλίωσε ²²ἐν τῷ σώματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ διὰ τοῦ θανάτου, παραστῆσαι ὑμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους καὶ ἀνεγκλήτους κατενώπιον αὐτοῦ, ²²διὰ τοῦ σώματος του, τῆς ἰδικῆς του σαρκός, μὲ τὸν σταυρικὸν τοῦ θάνατον, διὰ νὰ σᾶς καταστήσῃ καὶ σᾶς παραστήσῃ ἐνώπιον του ἁγίους καὶ ἀμέμπτους καὶ χωρὶς καμμίαν κατηγορίαν. ²³εἴ γε ἐπιμένετε τῇ πίστει τεθεμελιωμένοι καὶ ἑδραῖοι καὶ μὴ μετακινούμενοι ἀπὸ τῆς ἐλπίδος τοῦ εὐαγγελίου οὗ ἠκούσατε, τοῦ κηρυχθέντος ἐν πάσῃ τῇ κτίσει τῇ ὑπὸ τὸν οὐρανόν, οὗ ἐγενόμην ἐγὼ Παῦλος διάκονος. ²³Αὐτὰ τὰ σωτηρία καὶ ἀνεκτίμητα δῶρα σᾶς τὰ ἔδωσε ὡς ἰδικὰ σας πλέον, ἐὰν βέβαια καὶ σεῖς ἔχετε πάρει τὴν ἀπόφασιν νὰ μένετε σταθερὰ θεμελιωμένοι εἰς τὴν πίστιν, στερεοὶ καὶ ἀμετακίνητοι ἐπάνω εἰς τὴν ἐλπίδα, ποὺ μᾶς παρέχει τὸ Εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἔχει κηρυχθῇ εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην τὴν κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ τοῦ ὁποίου Εὐαγγελίου ἐγώ, ὁ Παῦλος, ἔγινα διάκονος. Η διακονία του Παύλου με την Εκκλησία²⁴Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ ἐκκλησία, ²⁴Τώρα δὲ φυλακισμένος καὶ δέσμιος χαίρω διὰ τὰ παθήματα, ποὺ ὑποφέρω πρὸς χάριν σας καὶ ἀναπληρώνω ὅσα δὲν ἐπρόφθασε νὰ πάθη διὰ σᾶς ὁ Χριστός, τὰ ἀναπληρώνω σὰν ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου του, ποὺ ἐν μέσῳ κόπων καὶ κινδύνων καὶ θλίψεων, προσφέρω τὴν σωτηρίαν εἰς τοὺς συγχρόνους μου ἀνθρώπους. Καὶ ὑφίσταμαι αὐτὰ διὰ τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ Ἐκκλησία. ²⁵ἧς ἐγενόμην ἐγὼ διάκονος κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι εἰς ὑμᾶς, πληρῶσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ²⁵Αὐτῆς δὲ τῆς Ἐκκλησίας εἷμαι ἐγὼ διάκονος σύμφωνα μὲ τὴν πνευματικὴν διαχείρισιν καὶ ἐνέργειαν καὶ χάριν τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μοῦ ἐδόθη, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσω σᾶς καὶ νὰ κηρύξω ἀνόθευτον καὶ πλήρη τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. ²⁶τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν, νυνὶ δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, ²⁶Δηλαδὴ νὰ κηρύξω τὴν βουλὴν καὶ ἀπόφασιν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία βουλὴ καὶ ἀπόφασις ἧτο ἄγνωστος καὶ κρυμμένη ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ χρόνου καὶ εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς γενεάς, καὶ ἡ ὁποία ἐφανερώθη τώρα μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τοὺς ἁγίους τοῦ Θεοῦ, εἰς τοὺς Χριστιανούς. ²⁷οἷς ἠθέλησεν ὁ Θεὸς γνωρίσαι τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅς ἐστι Χριστὸς ἐν ὑμῖν, ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης· ²⁷Εἰς αὐτοὺς ἠθέλησεν ὁ Θεὸς νὰ γνωστοποιήσῃ ποῖος εἶναι ὁ ἀφάνταστος πλοῦτος τῆς δόξῃς τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ὅπως μάλιστα φαίνεται εἰς τὴν σωτηρίαν τῶν ἐθνικῶν. Αὐτὸς δὲ ὁ προηγουμένως ἄγνωστος καὶ ἄπειρος θησαυρὸς εἶναι ὁ σαρκωθεὶς καὶ σταυρωθεὶς Χριστός, ὁ ὁποῖος σὰν ἰδικὸς σας Σωτὴρ ὑπάρχει μεταξὺ σας καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐλπίζομεν ὅλοι νὰ ἀποκτήσωμεν τὴν αἰωνίαν δόξαν. ²⁸ὃν ἡμεῖς καταγγέλλομεν νουθετοῦντες πάντα ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες πάντα ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ, ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ²⁸Αὐτὸν δὲ τὸν Χριστὸν κηρύττομεν ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοι, συμβουλεύοντες κάθε ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες πάντα ἄνθρωπον, μὲ κάθε σοφίαν καὶ σύνεσιν, διὰ νὰ τὸν καταστήσωμεν καὶ παραστήσωμεν τέλειον διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ²⁹εἰς ὃ καὶ κοπιῶ ἀγωνιζόμενος κατὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἐμοὶ ἐν δυνάμει. ²⁹Πρὸς τοῦτο δὲ καὶ κοπιάζω ἀγωνιζόμενος, σύμφωνα μὲ τὴν χάριν καὶ τὴν δραστηριότητα, ἡ ὁποία ἐνεργεῖται ἕντος ἐμοῦ καὶ δι᾿ ἐμοῦ μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Χριστοῦ.