Κατὰ Ἰωάννην

Η εμφάνιση του Ιησού σε εφτά μαθητές¹Μετὰ ταῦτα ἐφανέρωσεν ἑαυτὸν πάλιν ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς ἐπὶ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος· ἐφανέρωσε δὲ οὕτως. ¹Ἔπειτα ἀπὸ αὐτά, ἐφανέρωσε τὸν εὐατὸν του πάλιν ὁ Ἰησοῦς κοντὰ εἰς τὴν λίμνην τῆς Τιβεριάδος· ἐφανερώθηκε δὲ ὡς ἐξῆς: ²ἦσαν ὁμοῦ Σίμων Πέτρος, καὶ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος, καὶ Ναθαναὴλ ὁ ἀπὸ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο. ²Ἦσαν μαζῆ ὁ Σίμων Πέτρος καὶ ὁ Θωμᾶς, ποὺ ἐλέγετο Δίδυμος, καὶ ὁ Ναθαναήλ, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ἄλλοι δύο ἀπὸ τοὺς μαθητὰς του. ³λέγει αὐτοῖς Σίμων Πέτρος· Ὑπάγω ἁλιεύειν. λέγουσιν αὐτῷ· Ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς σὺν σοί. ἐξῆλθον καὶ ἐνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον εὐθύς, καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐπίασαν οὐδέν. ³Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Σίμων Πέτρος· <πηγαίνω νὰ ψαρέψω>. Λέγουν εἰς αὐτὸν καὶ ἐκεῖνοι· <ἐρχόμαστε καὶ ἡμεῖς μαζῆ σου>. Ἐβγῆκαν, λοιπόν, πρὸς τὴν θάλασσαν, ἐμπῆκαν ἀμέσως εἰς τὸ πλοῖον καὶ ἤρχισαν νὰ ρίπτουν τὰ δίκτυα. Ἐκείνη ὅμως τὴν νύκτα δὲν ἔπιασαν τίποτε. ⁴πρωΐας δὲ ἤδη γενομένης ἔστη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν αἰγιαλόν· οὐ μέντοι ᾔδεισαν οἱ μαθηταὶ ὅτι Ἰησοῦς ἐστι. ⁴Ὅταν δὲ πλέον ἔγινε πρωΐ, ἐστάθηκεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν παραλίαν. Οἱ μαθηταὶ ὅμως δὲν ἀντελήφθησαν ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰησοῦς. ⁵λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Παιδία, μή τι προσφάγιον ἔχετε; ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· Οὔ. ⁵Λέγει, λοιπόν, εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς σὰν ἄγνωστος διαβάτης καὶ μὲ τὴν συνηθισμένην τότε οἰκειότητα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, <παιδιά, μήπως ἔχετε κανένα ψάρι γιὰ προσφάγι;> Τοῦ ἀπήντησαν· <ὄχι· δὲν ἔχομεν τίποτε>. ⁶ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Βάλετε εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ δίκτυον, καὶ εὑρήσετε. ἔβαλον οὖν, καὶ οὐκέτι αὐτὸ ἑλκύσαι ἴσχυσαν ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἰχθύων. ⁶Ἐκεῖνος τότε τοὺς εἶπε· <ρίξτε τὸ δίκτυ εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου καὶ θὰ βρῆτε ψάρια>. Ἔρριξαν τότε τὸ δίκτυ καὶ ἐπιασαν τόσον πολλά, ὥστε δὲν ἠμπόρεσαν πλέον νὰ σηκώσουν τὸ δίκτυον καὶ νὰ τὸ τραβήξουν ἐπάνω εἰς τὸ πλοῖον ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ψαριῶν. ⁷λέγει οὖν ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος, ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς, τῷ Πέτρῳ· Ὁ Κύριός ἐστι. Σίμων οὖν Πέτρος ἀκούσας ὅτι ὁ Κύριός ἐστι, τὸν ἐπενδύτην διεζώσατο· ἦν γὰρ γυμνός· καὶ ἔβαλεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν· ⁷Ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἀγαποῦσε ἰδιαιτέρως ὁ Ἰησοῦς, ἐθυμήθηκε τότε καὶ ἄλλην, πρὸ τριῶν ἐτῶν, θαυμαστὴν ἁλιείαν πλήθους ψαριῶν καὶ λέγει εἰς τὸν Πέτρον· <αὐτὸς εἶναι ὁ Κύριος>. Ὅταν, λοιπόν, ὁ Σίμων Πέτρος ἤκουσε ὅτι αὐτὸς ποὺ στέκεται ἐκεῖ εἶναι ὁ Κύριος, ἔρριξε ἐπάνω του καὶ ἐζώστηκε τὸν ἐπενδύτην. Διότι ἧτο σχεδὸν γυμνὸς κατὰ τὰς ὥρας τοῦ ψαρέματος. Ἐρρίφθη εἰς τὴν θάλασσαν, διὰ νὰ ἔλθῃ ὅσον ἠμποροῦσε συντομώτερα πρὸς τὸν Κύριον. ⁸οἱ δὲ ἄλλοι μαθηταὶ τῷ πλοιαρίῳ ἦλθον· οὐ γὰρ ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τῆς γῆς, ἀλλ᾿ ὡς ἀπὸ πηχῶν διακοσίων· σύροντες τὸ δίκτυον τῶν ἰχθύων. ⁸Οἱ ἄλλοι ὅμως μαθηταὶ ἦλθαν μὲ τὸ πλοιάριον, διότι δὲν ἀπεῖχαν πολὺ ἀπὸ τὴν ξηράν, ἀλλὰ περίπου διακόσιες πῆχες, δηλαδὴ ἑκατὸ περίπου μέτρα. Καὶ ἦλθαν σύροντες τὸ δίκτυ, ποὺ ἧτο γεμᾶτο ψάρια. ⁹ὡς οὖν ἀπέβησαν εἰς τὴν γῆν, βλέπουσιν ἀνθρακιὰν κειμένην καὶ ὀψάριον ἐπικείμενον καὶ ἄρτον. ⁹Ἀμέσως δὲ μόλις ἐβγῆκαν εἰς τὴν ξηράν, βρεγμένοι καὶ πεινασμένοι, βλέπουν ἀναμμένα κάρβουνα σωρὸν καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὰ ψάρι καὶ κοντὰ εἰς τὴν φωτιὰ ψωμί. ¹⁰λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἐνέγκατε ἀπὸ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπιάσατε νῦν. ¹⁰Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· <φέρτε καὶ ἀπὸ τὰ ψάρια, ποὺ ἐπιάσατε τώρα>. ¹¹ἀνέβη Σίμων Πέτρος καὶ εἵλκυσε τὸ δίκτυον ἐπὶ τῆς γῆς, μεστὸν ἰχθύων μεγάλων ἑκατὸν πεντήκοντα τριῶν· καὶ τοσούτων ὄντων οὐκ ἐσχίσθη τὸ δίκτυον. ¹¹Ἀνέβηκε ὁ Σίμων Πέτρος εἰς τὸ πλοιάριον καὶ ἐτράβηξε εἰς τὴν ξηρὰν τὸ δίκτυ, γεμάτο ἀπὸ ἑκατὸν πενήντα τρία μεγάλα ψάρια. Καὶ ἐνῶ τόσον πολλὰ καὶ μεγάλα ἦσαν τὰ ψάρια, δὲν ἐσχίσθηκε τὸ δίκτυον. ¹²λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Δεῦτε ἀριστήσατε. οὐδεὶς δὲ ἐτόλμα τῶν μαθητῶν ἐξετάσαι αὐτόν σὺ τίς εἶ, εἰδότες ὅτι ὁ Κύριός ἐστιν. ¹²Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· <ἐλᾶτε τώρα νά φᾶτε τὸ πρωϊνὸ σας φαγητό>. Κανεὶς δὲ ἀπὸ τοὺς μαθητὰς δὲν ἐτολμοῦσε νὰ τὸν ἐξετάσῃ καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσῃ, ποιὸς εἷσαι σύ, διότι ὅλοι ἐγνώριζαν πολὺ καλὰ ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Κύριος. ¹³ἔρχεται οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ λαμβάνει τὸν ἄρτον καὶ δίδωσιν αὐτοῖς καὶ τὸ ὀψάριον ὁμοίως. ¹³Ἔρχεται λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς καὶ παίρνει τὸ ψωμὶ εἰς τὰ χέρια του καὶ τοὺς τὸ ἐμοίρασε, ἐπίσης δὲ καὶ τὸ ψάρι. ¹⁴Τοῦτο ἤδη τρίτον ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν. ¹⁴Αὐτῇ ἧτο ἡ τρίτη φορά, ποὺ ἐφανερώθηκε ὁ Ἰησοῦς εἰς συγκεντρωμένους μαθητὰς του, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἀνεστήθη ἐκ νεκρῶν. Ο Ιησούς και ο Πέτρος¹⁵Ὅτε οὖν ἠρίστησαν, λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με πλέον τούτων; λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε, σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ· Βόσκε τὰ ἀρνία μου. ¹⁵Ἀφοῦ, λοιπόν, ἐπῆραν τὸ πρωϊνό τους φαγητό, λέγει εἰς τὸν Σίμωνα Πέτρον ὁ Ἰησοῦς· <Σίμων, παιδὶ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς περισσότερο ἀπὸ αὐτούς, ὅπως εἶχες ἰσχυρισθῆ κατὰ τὴν νύκτα τῆς συλλήψεώς μου;> Ὁ Πέτρος, χωρὶς τώρα νὰ ὑποτιμήσῃ τὴν ἀγάπην τῶν ἄλλων μαθητῶν, μὲ ταπεινοφροσύνην πολλὴν λέγει· <ναί, Κύριε, σὺ γνωρίζεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ>. Τοῦ λέγει ὁ Ἰησοῦς· <βόσκε τὰ λογικὰ ἀρνιά μου τῆς πνευματικῆς μου ποίμνης. (Δίδαξε τὴν ἀλήθειαν εἰς τοὺς καλοπροαιρέτους ἀνθρώπους, ποὺ θὰ γίνουν μέλῃ τῆς Ἐκκλησίας μου· θρέψε τους καὶ ἀνάθρεψέ τους μὲ τὴν χάριν τῶν μυστηρίων)>. ¹⁶λέγει αὐτῷ πάλιν δεύτερον· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με; λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε, σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ· Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου. ¹⁶Λέγει εἰς αὐτὸν πάλιν δευτέραν φορὰν ὁ Κύριος· <Σίμων, παιδὶ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς;> Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Πέτρος· <ναί, Κύριε, σὺ γνωρίζεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ>. Τοῦ λέγει· <ποίμαινε τὰ λογικά μου πρόβατα>. ¹⁷λέγει αὐτῷ τὸ τρίτον· Σίμων Ἰωνᾶ, φιλεῖς με; ἐλυπήθη ὁ Πέτρος ὅτι εἶπεν αὐτῷ τὸ τρίτον, φιλεῖς με, καὶ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, σὺ πάντα οἶδας, σὺ γινώσκεις ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Βόσκε τὰ πρόβατά μου. ¹⁷Λέγει εἰς αὐτὸν τρίτην φορὰν ὁ Κύριος· <Σίμων, υἱὲ τοῦ Ἰωνᾶ, μὲ ἀγαπᾷς;> Ὁ Πέτρος ἐλυπήθηκε, διότι τρεῖς φορὲς τοῦ εἶπε ὁ Ἰησοῦς, <ἀγαπᾶς με;> ἐπειδὴ ἐνόμισε ὅτι ἀμφέβαλλεν ὁ Κύριος διὰ τὴν ἀγάπην του, καὶ τοῦ εἶπε· >Κύριε, σὺ γνωρίζεις τὰ πάντα, σὺ γνωρίζεις ὅτι σὲ ἀγαπῶ>. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν τριπλῆν αὐτὴν ὁμολογίαν (ποὺ ἔσβησε ὁριστικὰ πλέον τὴν τριπλῆν του ἄρνησιν καὶ τὸν ἀποκατέστησε εἰς τὸ ἀποστολικὸν του ἀξίωμα), ὁ Κύριος τοῦ λέγει· <βόσκε τὰ πρόβατά μου>. ¹⁸ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ἦς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτὸν καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες· ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει, καὶ οἴσει ὅπου οὐ θέλεις. ¹⁸Καὶ πληροφορῶν αὐτὸν ὁ Κύριος, ὅτι θὰ μείνῃ πλέον πιστὸς μέχρι θανάτου, τοῦ λέγει· <σὲ διαβεβαιώνω καὶ σὲ πληροφορῶ, ὅτι ὅταν ἤσουν νεώτερος ἔζωνες τὸν ἑαυτόν σου καὶ ἐπήγαινες, ὅπου ἤθελες. Ὅταν ὅμως γηράσῃς θὰ ἀπλώσῃς τὰ χέρια σου καὶ ἄλλος θὰ σὲ ζώσῃ καὶ θὰ σὲ φέρῃ ἐκεῖ, ὅπου δὲν θέλεις· (θὰ σὲ ὁδηγήσῃ δηλαδὴ εἰς σκληρὸν μαρτύριον, τὸ ὁποῖον θὰ δεχθῇς, παρὰ τὴν φυσικὴν ἀποστροφὴν πρὸς τὸν θάνατον)>. ¹⁹τοῦτο δὲ εἶπε σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν Θεόν. καὶ τοῦτο εἰπὼν λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. ¹⁹Εἶπε δὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Κύριος δηλώνων, μὲ ποῖον θάνατον ἔμελλε νὰ δοξάσῃ ὁ Πέτρος τὸν Θεόν. Καὶ ἀφοῦ εἶπε τοῦτο ὁ Κύριος τοῦ λέγει· <ἀκολούθησε με>. Ο Ιησούς και ο αγαπημένος μαθητής²⁰ἐπιστραφεὶς δὲ ὁ Πέτρος βλέπει τὸν μαθητὴν ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς ἀκολουθοῦντα, ὃς καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ καὶ εἶπε· Κύριε, τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς σε; ²⁰Καθὼς δὲ ἐπροχωροῦσαν, ἐγύρισε ὁ Πέτρος πίσῳ τὴν κεφαλὴν καὶ βλέπει τὸν μαθητήν, ποὺ ἀγαποῦσε ὁ Ἰησοῦς, νὰ τοὺς ἀκολουθῇ. Ὁ μαθητὴς αὐτὸς ἧτο ἐκεῖνος, ποὺ εἶχε πέσει κατὰ τὸν μυστικὸν δεῖπνον εἰς τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ καὶ εἶπε· <Κύριε, ποιὸς εἶναι αὐτὸς ποῦ θὰ σὲ παραδώσῃ;> ²¹τοῦτον ἰδὼν ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ· Κύριε, οὗτος δὲ τί; ²¹Αὐτὸν ὅταν τὸν εἶδε ὁ Πέτρος, λέγει εἰς τὸν Ἰησοῦν· <Κύριε, αὐτὸς τί θὰ γίνῃ; Τί θὰ τοῦ συμβῇ εἰς τὸ μέλλον;> ²²λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; σύ ἀκολούθει μοι. ²²Λέγει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν Πέτρον· <ἐὰν ἐγὼ θέλω νὰ μένῃ αὐτὸς εἰς τὴν ζωήν, ἕως ὅτου θὰ ἔλθω πάλιν κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, τί σὲ ἐνδιαφέρει αὐτό; Τί ἔχεις νὰ ὠφεληθῇς ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικῆς, ἐὰν μάθῃς τί θὰ γίνη μὲ τὸν μαθητὴν αὐτόν; Σὺ ἀκολούθησέ με καὶ φρόντισε διὰ τὸν ἑαυτόν σου, δι᾿ αὐτά ποὺ σοῦ λέγω ἐγὼ καί ποὺ ἀφοροῦν ἐσέ>. ²³ἐξῆλθεν οὖν ὁ λόγος οὗτος εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος οὐκ ἀποθνήσκει· καὶ οὐκ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει, ἀλλ᾿ Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; ²³Διαδόθηκε λοιπὸν ἡ φήμη αὐτῇ μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν, ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος δὲν πεθαίνει. Καὶ δὲν εἶπεν εἰς τὸν Πέτρον ὁ Ἰησοῦς ὅτι ὁ μαθητὴς αὐτὸς δὲν πεθαίνει, ἀλλὰ ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι θέλω νὰ μένῃ αὐτὸς εἰς τὴν ζωήν, μέχρις ὅτου ἔλθω, αὐτὸ τί ἐνδιαφέρει ἐσένα; Ιωάννου Θεολόγου²⁴Οὗτός ἐστιν ὁ μαθητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων καὶ γράψας ταῦτα, καὶ οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ. ²⁴Αὐτὸς εἶναι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος, ποὺ δίδει τὴν μαρτυρίαν δι᾿ ὅλα αὐτὰ καί ποὺ τὰ ἔγραψεν εἰς τὸ Εὐγγέλιόν του. Καὶ γνωρίζομεν καλὰ ὅτι εἶναι ἀληθινὴ ἡ μαρτυρία του. ²⁵ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ᾿ ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία. Ἀμήν. ²⁵Ὑπάρχουν δὲ καὶ πολλὰ ἄλλα, ὅσα ἔκαμεν ὁ Ἰησοῦς, τὰ ὁποῖα ἐὰν ἤθελαν γραφῆ ἕνα πρὸς ἕνα, νομίζω ὅτι ὁλόκληρος ὁ κόσμος μὲ τὰς βιβλιοθήκας του δὲ θὰ ἐχωροῦσε τὰ βιβλία, ποὺ θὰ ἐγράφοντο. Πράγματι>.