Κατὰ Ἰωάννην

Η προσευχή του Ιησού για τους μαθητές του¹Ταῦτα ἐλάλησεν Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱὸς σου δοξάσῃ σέ, ¹Αὐτὰ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς μαθητὰς του καὶ ἔπειτα ἐσήκωσε τὰ μάτια του εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· <Πάτερ ἔφθασεν ἡ ὥρα, τὴν ὁποίαν ἡ ἀγαθότης καὶ ἡ σοφία σου ὥρισε. Δόξασε καὶ ὡς ἄνθρωπον τὸν Υἱόν σου, ὁ ὁποῖος βαδίζει πρὸς τὴν θυσίαν, διὰ νὰ σὲ δοξάσῃ καὶ ὁ Υἱός σου μὲ τὰ ἀναρίθμητα πλήθη τῶν ἀνθρώπων, τὰ ὁποῖα διὰ τῆς λυτρωτικῆς του θυσίας θὰ πιστεύσουν εἰς σὲ καὶ θὰ σωθοῦν. ²καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. ²Δόξασέ τον, ὅπως ἄλωστε καὶ τὸν ἐδόξασες ἕως τώρα, διότι τοῦ ἔδωκες ἐξουσίαν ἐπὶ ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος, διὰ νὰ δώσῃ εἰς ὅλους αὐτούς, ποὺ τοῦ ἔδωκες, ζωὴν αἰώνιον. ³αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσιν σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. ³Αὐτὴ δὲ εἶναι ἡ αἰώνιος ζωή, νὰ γνωρίζουν οἱ ἄνθρωποι σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, νὰ ἀπολαμβάνουν τὰς ἀπείρους τελειότητάς σου μὲ τὴν στενὴν ἐπικοινωνίαν καὶ ἀγάπην πρὸς σέ, νὰ γνωρίζουν δὲ ἐπίσης καὶ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ποὺ ἔστειλες εἰς τὸν κόσμον. ⁴ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελειώσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· ⁴Ἐγὼ μὲ τὴν ζωὴν καὶ τὸ ἔργον μου σὲ ἐδόξασα εἰς τὴν γῆν. Ἔκαμα γνωστὸν τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ μὲ τὴν σταυρικήν μου θυσίαν τὴν ὁποίαν μετ᾿ ὀλίγον προσφέρω, ἐτελείωσα τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔδωκες νὰ πραγματοποιήσω. ⁵καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. ⁵Καὶ τώρα, δόξασέ με καὶ σύ, Πάτερ, πλησίον σου μὲ τὴν δόξαν τὴν ὁποίαν εἴχα κοντά σου, πρὶν ἄκομα λάβῃ ὕπαρξιν ἀπὸ σὲ ὁ κόσμος. ⁶Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. ⁶Ἐφανέρωσα τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους σὺ ἐπῇρες ἀπὸ τὸν κόσμον καί μοῦ τοὺς ἔδωκες ὡς μαθητάς μου. Ἦσαν ἰδικοί σου, σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν διάθεσιν ποὺ εἴχαν, καὶ σὺ τοὺς ἔδωκες εἰς ἐμέ, καὶ αὐτοὶ ἐφύλαξαν τὴν ἐντολήν σου. ⁷νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ εἰσιν· ⁷Τώρα ἔμαθαν καλύτερα ὅτι ὅλα ὅσα μοῦ ἔχεις δώσει προέρχονται ἀπὸ σέ. ⁸ὅτι τὰ ῥήματα ἃ ἔδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. ⁸Τὴν γνῶσιν των καὶ πεποίθησιν αὐτὴν μαρτυρεῖ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι τοὺς λόγους, πού μοῦ ἔδωκες, τοὺς ἔδωσα εἰς αὐτοὺς καὶ αὐτοὶ τοὺς ἐδέχθησαν καὶ ἐσχημάτισαν τὴν βεβαίαν γνῶσιν καὶ πεποίθησιν, ὅτι πράγματι ἐγὼ ἐγεννήθηκα καὶ ἐβγῆκα εἰς τὸν κόσμον ἀπὸ σὲ καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σὺ μὲ ἔστειλες. ⁹ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, ⁹Ἐγὼ εἰδικῶς δι᾿ αὐτοὺς σὲ παρακαλῶ τώρα ὡς μέγας ἀρχιερεὺς καὶ μεσίτης· δὲν σὲ παρακαλῶ διὰ τὸν κόσμον τὸν ἁμαρτωλὸν καὶ ἄπιστον, ἀλλὰ δι᾿ αὐτοὺς ποὺ μοῦ ἔδωκες, διότι ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἰδικοί σου. ¹⁰καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστιν καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. ¹⁰Ἄλλωστε ὅλα τὰ ἰδικά μου εἶναι ἰδικά σου καὶ τὰ ἰδικά σου εἶναι ἰδικά μου. Καὶ αὐτοὶ οἱ μαθηταί μου ἦσαν ἰδικοί σου καὶ ἔγιναν ἰδικοί μου καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἰδικοί σου. Καὶ ἐγὼ ἔχω δοξασθῇ ἐν μέσῳ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐγνώρισαν ὡς Υἱόν σου καὶ Θεόν. ¹¹καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ αὐτοὶ ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου οὓς δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. ¹¹Καὶ δὲν εἷμαι πλέον εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν αἰσθητῶς μεταξὺ των μὲ τὸ σῶμα μου, καὶ αὐτοὶ εἶναι εἰς τὸν κόσμον, διὰ νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ὑψηλὴν ἀποστολὴν των. Καὶ ἐγὼ ἔρχομαι πρὸς σέ. Πάτερ ἅγιε, φύλαξέ τους μὲ τὴν θείαν σου δύναμιν καὶ ἀγάπην, αὐτοὺς τοὺς ὁποίους σύ μοῦ ἔδωκες, ὥστε νὰ εἶναι ἐνωμένοι μεταξὺ των εἰς ἕνα πνευματικὸν σῶμα, ὅπως εἵμεθα ἡμεῖς. ¹²ὅτε ἤμην μετ᾿ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. ¹²Ὅταν ἤμουν μαζῆ των εἰς τὸν κόσμον, ἐγὼ τοὺς ἐπροφύλασσα μὲ τὴν ἰδικήν σου ἀκαταγώνιστον δύναμιν καὶ προστασίαν. Ἐφύλαξα αὐτούς πού μοῦ ἔδωκες καὶ κανένας ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἐχάθηκε, παρὰ μόνον ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ὁ προδότης, διὰ νὰ ἐκπληρωθοῦν ἔτσι καὶ αἱ προφητεῖαι τῆς Γραφῆς. ¹³νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὑτοῖς. ¹³Τώρα ὅμως ἔρχομαι πρὸς σὲ καὶ ἐνῶ εὑρίσκομαι ἀκόμη εἰς τὸν κόσμον, λέγω αὐτά, διὰ νὰ τὰ ἀκούσουν καὶ οἱ ἴδιοι, ὥστε νὰ ἔχουν τὴν ἰδικήν μου τελείαν χαρὰν ὁλόκληρον καὶ πλήρη ἕντος αὐτῶν. ¹⁴ἐγὼ δέδωκα αὐτοῖς τὸν λόγον σου, καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν αὐτούς, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου, καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου. ¹⁴Ἐγὼ ἔδωκα εἰς αὐτοὺς τὸν λόγον σου. Καὶ ὁ κόσμος τῆς ἁμαρτίας τοὺς ἐμίσησε, διότι δὲν ἀνήκουν πλέον εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν κατὰ τὰ φρονήματα καὶ τὴν ζωήν, ὅπως καὶ ἐγὼ δὲν εἷμαι καὶ δὲν ἀνήκω εἰς τὸν κόσμον αὐτόν. ¹⁵οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ᾿ ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ. ¹⁵Δὲν σὲ παρακαλῶ νὰ τοὺς πάρῃς τώρα ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν εἰς τοὺς οὐρανούς, ἀλλὰ νὰ τοὺς προφυλάξῃς ἀπὸ τὸν πονηρόν, ὁ ὁποῖος ἐμπνέει καὶ ἐξουσιάζει τὸν κόσμον. ¹⁶ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσὶν καθὼς ἐγὼ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰμὶ. ¹⁶Δὲν προέρχονται πλέον ἐκ τοῦ κόσμου καὶ δὲν ἀνήκουν εἰς τὸν κόσμον, ὅπως καὶ ἐγὼ δὲν εἷμαι ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτόν. ¹⁷ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά ἐστι. ¹⁷Μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν ἀναγέννησιν ποὺ δίδει ἡ ἀλήθειά σου, ἁγίασέ τους καὶ καθιέρωσε τους μονίμως πλέον εἰς τὸ ἔργον σου. Ὁ λόγος ὁ ἰδικός σου εἶναι πάντοτε ἡ ἀπόλυτος καὶ καθαρὰ ἀλήθεια. ¹⁸καθὼς ἐμὲ ἀπέστειλας εἰς τὸν κόσμον, κἀγὼ ἀπέστειλα αὐτοὺς εἰς τὸν κόσμον· ¹⁸Ἁγίασέ τους, Πάτερ, διότι ὅπως σὺ ἔστειλες ἐμὲ εἰς τὸν κόσμον, ἔτσι καὶ ἐγὼ ἔστειλα αὐτοὺς ὡς ἐργάτας τοῦ εὐαγγελίου εἰς τὸν κόσμον· καὶ δι᾿ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι ἅγιοι. ¹⁹καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτόν, ἵνα καὶ αὐτοὶ ὦσιν ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ. ¹⁹Καὶ ἐγὼ χάριν αὐτῶν ἀφιέρωσα τὸν εὐατόν μου εἰς σὲ καὶ τὸν προσφέρω θυσίαν, διὰ νὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἁγιασμένοι μὲ τὴν ἀλήθειαν, ποὺ ἔχουν δεχθῇ, καὶ μὲ τὴν θυσίαν μου, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ συμμετέχουν. ²⁰Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ, ²⁰Δὲν σὲ παρακαλῶ δὲ δι᾿ αὐτοὺς μόνον, ἀλλὰ καὶ δι᾿ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, χάρις εἰς τὴν διδασκαλίαν των, θὰ πιστεύουν εἰς ἐμέ. ²¹ἵνα πάντες ἓν ὦσιν, καθὼς σύ, πάτερ, ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν σοί, ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ὦσιν, ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας. ²¹Σὲ παρακαλῶ δι᾿ ὅλους αὐτούς, νὰ εἶναι ἕνα πνευματικὸν σῶμα μὲ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ὁμοφροσύνην των. Ὅπως σύ, Πάτερ, εἷσαι ἐνωμένος μὲ ἐμὲ καὶ ἐγὼ μὲ σέ, διότι ἔχομεν τὴν αὐτὴν οὐσίαν, ἔτσι σὲ παρακαλῶ, νὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἕνα διὰ τῆς ἐνώσεως καὶ ἐπικοινωνίας ποὺ θὰ ἔχουν μὲ ἡμᾶς, διὰ νὰ πιστεύσῃ ὁ κόσμος, βλέπων τὸ θαῦμα αὐτὸ τῆς ἑνότητος, ὅτι σὺ μὲ ἔστειλες. ²²κἀγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμὲν, ²²Καὶ ἐγὼ τὴν ἀπεριόριστον δόξαν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωκες ὡς πρὸς ἄνθρωπον, τὴν ἔδωκα εἰς αὐτούς, διὰ νὰ εἶναι ἕνα, ὅπως καὶ ἡμεῖς εἵμεθα ἕνα. ²³ἐγὼ ἐν αὐτοῖς καὶ σὺ ἐν ἐμοί, ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς ἕν, καὶ ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ με ἀπέστειλας καὶ ἠγάπησας αὐτοὺς καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας. ²³Ἐγὼ νὰ ζῶ μέσα εἰς ἕνα ἕκαστον ἀπὸ αὐτούς, ὅπως καὶ σὺ ζῇς ἕντος ἐμοῦ, διὰ νὰ ἔχουν τελειοποιηθῆ εἰς ἕνα πνευματικὸν σῶμα καὶ νὰ γνωρίζῃ ὁ κόσμος, βλέπων αὐτὸ τὸ θαῦμα τῆς ἑνότητος, καὶ πιστεύῃ ὅτι σὺ μὲ ἔστειλες εἰς τὸν κόσμον καὶ ὅτι ἠγάπησες αὐτούς, ὅπως ἠγάπησες ἐμέ. ²⁴Πάτερ, οὓς δέδωκάς μοι, θέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ κἀκεῖνοι ὦσι μετ᾿ ἐμοῦ, ἵνα θεωρῶσιν τὴν δόξαν τὴν ἐμὴν ἣν δέδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησάς με πρὸ καταβολῆς κόσμου. ²⁴Πάτερ, θέλω ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους μοῦ ἔχεις δώσει, νὰ εἶναι μαζῆ μου ὅπου εἷμαι ἐγώ, διὰ νὰ βλέπουν καὶ ἀπολαμβάνουν τὴν δόξαν μου τὴν ὁποίαν προαιωνίως μοῦ ἔχεις δώσει, διότι μὲ ἔχεις ἀγαπήσει πρὸ πάντων τῶν αἰώνων, πρὶν νὰ τεθοῦν τὰ θεμέλια τοῦ κόσμου. ²⁵πάτερ δίκαιε, καὶ ὁ κόσμος σε οὐκ ἔγνω, ἐγὼ δέ σε ἔγνων, καὶ οὗτοι ἔγνωσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας, ²⁵Πάτερ δίκαιε, μολονότι ὁ κόσμος, ἐξ αἰτίας τῆς κακότητός του, δὲν σὲ ἐγνώρισε, ἐγὼ ὅμως καὶ ὡς ἄνθρωπος σὲ ἐγνώρισα σαφῶς εἰς βαθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον κανένας ἄλλος ἄνθρωπος οὔτε σὲ ἐγνώρισε οὔτε θὰ σὲ γνωρίσῃ. Καὶ αὐτοὶ ἀκούοντες τὴν διδασκαλίαν μου καὶ βλέποντες τὰ ἔργα μου ἐπληροφορήθησαν πλέον σαφῶς καὶ ἐπίστευσαν, ὅτι σὺ μὲ ἀπέστειλες εἰς τὸν κόσμον καὶ διὰ τοῦτο εἶναι ἄξιοι τῆς πατρικῆς σου στοργῆς καὶ προστασίας. ²⁶καὶ ἐγνώρισα αὐτοῖς τὸ ὄνομά σου καὶ γνωρίσω, ἵνα ἡ ἀγάπη ἣν ἠγάπησάς με ἐν αὐτοῖς ᾖ κἀγὼ ἐν αὐτοῖς. ²⁶Καὶ ἐγὼ ἐγνωστοποίησα εἰς αὐτοὺς τὸ ὄνομά σου καὶ διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος θὰ τοὺς τὸ κάμω ἀκόμη περισσότερον γνωστόν, ὥστε ἡ ἄπειρος ἀγάπη, μὲ τὴν ὁποίαν μὲ ἔχεις ἀγαπήσει, νὰ εἶναι μέσα εἰς τὰς ψυχὰς των καὶ νὰ αἰσθάνωνται καθαρώτατα, ὅτι ἐγὼ εἷμαι μέσα εἰς τὸν καθένα ἀπὸ αὐτοὺς καὶ εἰς ὅλους μαζῆ, ὥστε νὰ ἀποτελοῦν ἕνα πνευματικὸν σῶμα μὲ ἐμέ>.