Πράξεις τῶν Ἀποστόλων

Οι κατηγορίες κατά του Παύλου¹Μετὰ δὲ πέντε ἡμέρας κατέβη ὁ ἀρχιερεὺς Ἁνανίας μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ῥήτορος Τερτύλλου τινός, οἵτινες ἐνεφάνισαν τῷ ἡγεμόνι κατὰ τοῦ Παύλου. ¹Ἔπειτα δὲ ἀπὸ πέντε ἡμέρας κατέβηκε ὁ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας εἰς τὴν Καισάρειαν μαζῆ μὲ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ μὲ κάποιον δικηγόρον, ὀνόματι Τέρτυλλον, οἱ ὁποῖοι καὶ κατέθεσαν εἰς τὸν ἐπίτροπον καταγγελίαν ἐναντίον τοῦ Παύλου. ²κληθέντος δὲ αὐτοῦ ἤρξατο κατηγορεῖν ὁ Τέρτυλλος λέγων· ²Ἀφοῦ δὲ ἐκλήθη ὁ Παῦλος, ἤρχισε ὁ Τέρτυλλος νὰ τὸν κατηγορῇ λέγων· ³Πολλῆς εἰρήνης τυγχάνοντες διὰ σοῦ καὶ κατορθωμάτων γινομένων τῷ ἔθνει τούτῳ διὰ τῆς σῆς προνοίας, πάντῃ τε καὶ πανταχοῦ ἀποδεχόμεθα, κράτιστε Φῆλιξ, μετὰ πάσης εὐχαριστίας. ³<ἐπειδή, εὐγενέστατε Φῆλιξ, ἀπολαμβάνομεν χάρις εἰς σὲ πολλὴν εἰρήνην καὶ γίνονται μεγάλα ἔργα εἰς τὸ ἔθνος τοῦτο, χάρις εἰς τὴν ἰδικήν σου φροντίδα, εἰς κάθε περίστασιν καὶ εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τὰ βλέπομεν καὶ τὰ δεχόμεθα μὲ κάθε εὐγνωμοσύνην. ⁴ἵνα δὲ μὴ ἐπὶ πλεῖόν σε ἐγκόπτω, παρακαλῶ ἀκοῦσαί σε ἡμῶν συντόμως τῇ σῇ ἐπιεικείᾳ. ⁴Διὰ νὰ μὴ σὲ ἐνοχλῶ δὲ περισσότερον, διηγούμενος τὰ ἔργα σου, σὲ παρακαλῶ νὰ ἀκούσῃς μὲ εὐμένειαν αὐτά, ποὺ μὲ συντομίαν θά σοῦ εἴπωμεν. ⁵εὑρόντες γὰρ τὸν ἄνδρα τοῦτον λοιμὸν καὶ κινοῦντα στάσιν πᾶσι τοῖς Ἰουδαίοις τοῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην, πρωτοστάτην τε τῆς τῶν Ναζωραίων αἱρέσεως, ⁵Διότι εὑρήκαμεν αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον πολὺ ἐπικίνδυνον διὰ τὸν λαόν, ἀληθινὴν πληγήν, νὰ ἀναταράσσῃ καὶ νὰ ἐξερεθίζῃ εἰς στάσιν ὅλους τοὺς Ἰουδαίους, ἀνὰ τὰς διαφόρους ἐπαρχίας, νὰ εἶναι δὲ ἡ ψυχὴ καὶ ὁ πρωτοστάτης τῆς αἱρέσεως τῶν Ναζωραίων. ⁶ὃς καὶ τὸ ἱερὸν ἐπείρασε βεβηλῶσαι, ὃν καὶ ἐκρατήσαμεν καὶ κατὰ τὸν ἡμέτερον νόμον ἠθελήσαμεν κρίνειν· ⁶Αὐτὸς ἐπεχείρησε νὰ βεβηλώσῃ καὶ τὸ ἱερόν. Δι᾿ αὐτὸ καὶ τὸν ἐπιάσαμε· καὶ ἠθελήσαμεν σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον μας νὰ τὸν δικάσωμεν. ⁷παρελθὼν δὲ ὁ Λυσίας ὁ χιλίαρχος μετὰ πολλῆς βίας ἐκ τῶν χειρῶν ἡμῶν ἀπήγαγε, ⁷Ἀλλὰ κατέφθασε ὁ Λυσίας ὁ χιλίαρχος καὶ τὸν ἥρπασε ἀπὸ τὰ χέρια μας μὲ πολλὴν βίαν. ⁸κελεύσας τοὺς κατηγόρους αὐτοῦ ἔρχεσθαι ἐπὶ σέ· παρ᾿ οὗ δυνήσῃ αὐτὸς ἀνακρίνας περὶ πάντων τούτων ἐπιγνῶναι ὧν ἡμεῖς κατηγοροῦμεν αὐτοῦ. ⁸Διέταξε δὲ νὰ ἔλθουν οἱ κατήγοροί του ἐνώπιόν σου. Ἀπὸ τὸν ἴδιον δὲ τὸν Λυσίαν, ἐὰν κάμῃς ἔρευναν καὶ ἀνάκρισιν, θὰ γνωρίσῃς πολὺ καλὰ ὅλα αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς τὸν κατηγοροῦμε>. ⁹συνεπέθεντο δὲ καὶ οἱ Ἰουδαῖοι φάσκοντες ταῦτα οὕτως ἔχειν. ⁹Συνεφώνησαν δὲ καὶ οἱ παριστάμενοι Ἰουδαῖοι λέγοντες ὅτι ἔτσι ἀκριβῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Η υπεράσπιση του Παύλου¹⁰Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Παῦλος νεύσαντος αὐτῷ τοῦ ἡγεμόνος λέγειν· Ἐκ πολλῶν ἐτῶν ὄντα σε κριτὴν τῷ ἔθνει τούτῳ ἐπιστάμενος εὐθυμότερον τὰ περὶ ἐμαυτοῦ ἀπολογοῦμαι, ¹⁰Ὁ δὲ Παῦλος, ὅταν ὁ ἡγεμὼν τοῦ ἔκαμε νεῦμα νὰ ὁμιλήσῃ, ἀπεκρίθη· <ἐπειδὴ γνωρίζω, ὅτι ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἷσαι δικαστὴς εἰς τὸ ἔθνος τοῦτο, μὲ πρόθυμον διάθεσιν καὶ μὲ ἐμπιστοσύνην ἀπολογοῦμαι ἐνώπιόν σου διὰ τὰ περὶ ἐμέ. ¹¹δυναμένου σου γνῶναι ὅτι οὐ πλείους εἰσί μοι ἡμέραι δεκαδύο ἀφ᾿ ἧς ἀνέβην προσκυνήσων εἰς Ἱερουσαλήμ· ¹¹Καὶ τοῦτο, διότι ἠμπορεῖς σὺ νὰ πληροφορηθῇς, ὅτι δὲν εἶναι περισσότερες ἀπὸ δώδεκα ἡμέρες ἀπὸ τότε ποὺ ἀνέβηκα εἰς Ἱεροσόλυμα, διὰ νὰ προσκυνήσω. ¹²καὶ οὔτε ἐν τῷ ἱερῷ εὗρόν με πρός τινα διαλεγόμενον ἢ ἐπισύστασιν ποιοῦντα ὄχλου, οὔτε ἐν ταῖς συναγωγαῖς οὔτε κατὰ τὴν πόλιν· ¹²Καὶ οὔτε εἰς τὸ ἱερὸν μὲ εὐρῆκαν νὰ συζητῶ μὲ κανένα ἢ νὰ κάνω συναγερμὸν τοῦ ὄχλου οὔτε εἰς τὰς συναγωγὰς οὔτε εἰς ὁποιονδήποτε ἄλλο μέρος τῆς πόλεως. ¹³οὔτε παραστῆσαι δύνανται περὶ ὧν νῦν κατηγοροῦσί μου. ¹³Οὔτε ἠμποροῦν νὰ ἀποδείξουν αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα τώρα μὲ κατηγοροῦν. ¹⁴ὁμολογῶ δὲ τοῦτό σοι, ὅτι κατὰ τὴν ὁδὸν ἣν λέγουσιν αἵρεσιν οὕτω λατρεύω τῷ πατρῴῳ Θεῷ, πιστεύων πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν νόμον καὶ τοῖς ἐν τοῖς προφήταις γεγραμμένοις, ¹⁴Ὁμολογῶ ὅμως εἰς σὲ τοῦτο· ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν νέαν πίστιν, τὴν χριστιανικήν, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ὀνομάζουν αἵρεσιν, ἔτσι λατρεύω τὸν Θεὸν τῶν πατέρων μας, πιστεύων εἰς ὅλα ὅσα διατάσσει ὁ Νόμος καὶ εἰς ὅσα εἴνα γραμμένα εἰς τοὺς προφήτας. ¹⁵ἐλπίδα ἔχων εἰς τὸν Θεόν, ἣν καὶ αὐτοὶ οὗτοι προσδέχονται, ἀνάστασιν μέλλειν ἔσεσθαι νεκρῶν, δικαίων τε καὶ ἀδίκων· ¹⁵Ἔχω πίστιν καὶ ἐλπίδα εἰς τὸν Θεόν, τὴν ὁποίαν καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι ἔχουν καὶ συμμερίζονται, ὅτι δηλαδὴ θὰ γίνῃ ἀνάστασις νεκρῶν, δικαίων καὶ ἀδίκων. ¹⁶ἐν τούτῳ δὲ καὶ αὐτὸς ἀσκῶ ἀπρόσκοπον συνείδησιν ἔχειν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους διὰ παντός. ¹⁶Ἀκριβῶς δὲ διότι ἔχω αὐτῇ τὴν ἐλπίδα, ἐργάζομαι προσπαθῶν νὰ ἔχω πάντοτε συνείδησιν ἀγαθήν, χωρὶς καμμίαν τύψιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων. ¹⁷δι᾿ ἐτῶν δὲ πλειόνων παρεγενόμην ἐλεημοσύνας ποιήσων εἰς τὸ ἔθνος μου καὶ προσφοράς· ¹⁷Ἀφοῦ δὲ ἀπουσίασα ἀρκετὰ ἔτη, ἦρθα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ φέρω ἐλεημοσύνας εἰς τὸ ἔθνος μου καὶ νὰ προσφέρω θυσίας εἰς τὸν ναόν. ¹⁸ἐν αἷς εὗρόν με ἡγνισμένον ἐν τῷ ἱερῷ, οὐ μετὰ ὄχλου οὐδὲ μετὰ θορύβου, τινὲς ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι, ¹⁸Εἰς αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ ἔργα μου μὲ εὐρῆκαν εἰς τὸ ἱερὸν νὰ ἐκπληρώνω ὅσα διὰ τὸν ἀγνισμὸν εἶναι καθιερωμένα, ὄχι μὲ ὄχλον οὔτε μὲ ἀναταραχὴν καὶ ἀναστάτωσιν. Μὲ εὐρῆκαν δὲ μερικοὶ Ἰουδαῖοι ἀπὸ τὴν Ἀσίαν, ¹⁹οὓς ἔδει ἐπὶ σοῦ παρεῖναι καὶ κατηγορεῖν εἴ τι ἔχοιεν πρός με. ¹⁹οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε καὶ νὰ παρουσιασθοῦν ἐνώπιόν σου καὶ νὰ καταθέσουν κατηγορίαν, ἐὰν βέβαια ὑποτεθῇ ὅτι ἔχουν κάτι ἐναντίον νὰ καταθέσουν. ²⁰ἢ αὐτοὶ οὗτοι εἰπάτωσαν τί εὗρον ἐν ἐμοὶ ἀδίκημα στάντος μου ἐπὶ τοῦ συνεδρίου, ²⁰῍Η ἐπὶ τέλους, ἂς ποῦν αὐτοὶ ἐδῶ, ποῖον ἀδίκημα εὐρῆκαν εἰς ἐμέ, ὅταν ἐστάθηκα ὡς κατηγορούμενος εἰς τὸ συνέδριόν των. ²¹ἢ περὶ μιᾶς ταύτης φωνῆς ἧς ἔκραξα ἑστὼς ἐν αὐτοῖς, ὅτι περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι σήμερον ἐφ’ ὑμῶν. ²¹Ἐκτὸς ἐὰν ἀδίκημα θεωροῦν μίαν φωνήν, ποὺ ἐφώναξα δυνατὰ ὄρθιος ἐν μέσῳ αὐτῶν, ὅτι ἐγὼ δικάζομαι σήμερα ἀπὸ σᾶς περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν>. ²²ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Φῆλιξ ἀνεβάλετο αὐτοὺς, ἀκριβέστερον εἰδὼς τὰ περὶ τῆς ὁδοῦ, εἰπών· Ὅταν Λυσίας ὁ χιλίαρχος καταβῇ, διαγνώσομαι τὰ καθ᾿ ὑμᾶς, ²²Ὅταν δὲ ὁ Φῆλιξ ἤκουσε αὐτά, ἀνέβαλε νὰ βγάλῃ ἀπόφασιν, καὶ τοῦτο διότι ἐγνώριζε πολὺ καλύτερα τὰ περὶ νέας θρησκείας καὶ ἀντελήφθη ὅτι εἶναι ἀσύστατοι αἱ κατηγορίαι τῶν Ἰουδαίων ἐναντίον τοῦ Παύλου. Εἶπε ὅμως· <ὅταν ὁ Λυσίας ὁ χιλίαρχος κατεβῇ εἰς τὴν Καισάρειαν, θὰ πληροφορηθῶ καλύτερον τὸ ζήτημά σας>. ²³διαταξάμενός τε τῷ ἑκατοντάρχῃ τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον ἔχειν τε ἄνεσιν καὶ μηδένα κωλύειν τῶν ἰδίων αὐτοῦ ὑπηρετεῖν ἢ προσέρχεσθαι αὐτῷ. ²³Ἔδωσε δὲ διαταγὴν εἰς τὸν ἑκατόνταρχον, νὰ φρουρῆται ὁ Παῦλος, νὰ ἔχῃ σχετικὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐκολίαν καὶ νὰ μὴ ἐμποδίζεται κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἰδικούς του νὰ τὸν ὑπηρετῇ ἢ νὰ τὸν ἐπισκέπτεται. Ο Παύλος μπροστά στον Φήλικα και στη Δρουσίλλα²⁴Μετὰ δὲ ἡμέρας τινὰς παραγενόμενος ὁ Φῆλιξ σὺν Δρουσίλλῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, οὔσῃ Ἰουδαίᾳ, μετεπέμψατο τὸν Παῦλον καὶ ἤκουσεν αὐτοῦ περὶ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως. ²⁴Ἔπειτα δὲ ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας ᾖλθε ὁ Φῆλιξ μαζῆ μὲ τὴν σύζυγόν του τὴν Δρούσιλλαν, ἡ ὁποία ἧτο Ἰουδαία, ἐκάλεσε τὸν Παῦλον καὶ τὸν ἤκουσε νὰ ὁμιλῇ περὶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστόν. ²⁵διαλεγομένου δὲ αὐτοῦ περὶ δικαιοσύνης καὶ ἐγκρατείας καὶ τοῦ κρίματος τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι, ἔμφοβος γενόμενος ὁ Φῆλιξ ἀπεκρίθη· Τὸ νῦν ἔχον πορεύου, καιρὸν δὲ μεταλαβὼν μετακαλέσομαί σε, ²⁵Καθὼς ὅμως αὐτὸς ὠμιλοῦσε περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ περὶ τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ἔμελλε νὰ γίνῃ, ὁ Φῆλιξ, καθὸ ἔνοχος εἰς πολλὰ ἁμαρτήματα, κατελήφθη ἀπὸ φόβον καὶ ἀπήντησεν εἰς τὸν Παῦλον· <ἐπὶ τοῦ παρόντος πήγαινε καὶ ὅταν εὔρῳ εὐκαιρίαν θὰ στείλω νὰ σὲ καλέσω πάλιν>. ²⁶ἅμα δὲ καὶ ἐλπίζων ὅτι χρήματα δοθήσεται αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Παύλου ὅπως λύσῃ αὐτὸν· διὸ καὶ πυκνότερον αὐτὸν μεταπεμπόμενος ὡμίλει αὐτῷ. ²⁶Συγχρόνως ἤλπιζε ὁ Φῆλιξ ὅτι θὰ πάρῃ χρήματα ἀπὸ τὸν Παῦλον, διὰ νὰ τὸν ἀπολύσῃ. Δι᾿ αὐτὸ δὲ καὶ τὸν προσκαλοῦσε συχνότερα καὶ συνωμιλοῦσε μαζῆ του. ²⁷Διετίας δὲ πληρωθείσης ἔλαβε διάδοχον ὁ Φῆλιξ Πόρκιον Φῆστον· θέλων δὲ χάριν καταθέσθαι τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Φῆλιξ κατέλιπε τὸν Παῦλον δεδεμένον. ²⁷Ὅταν δὲ συνεπληρώθησαν δύο χρόνια, ᾖλθε διάδοχος τοῦ Φήλικος ὁ Πόρκιος Φῆστος. Ἐπειδὴ δὲ ὁ Φῆλιξ ἤθελε νὰ κάμῃ χάριν εἰς τοὺς Ἰουδαίους καὶ νὰ τοὺς καλοπιάσῃ, ἀφῆκε τὸν Παῦλον φυλακισμένον.