Πράξεις τῶν Ἀποστόλων

Στην Κόρινθο¹Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον· ¹Ἔπειτα δὲ ἀπὸ αὐτὰ ἀνεχώρησε ὁ Παῦλος ἀπὸ τὰς Ἀθήνας καὶ ᾖλθε εἰς τὴν Κόρινθον. ²καὶ εὑρών τινα Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, καὶ Πρίσκιλλαν γυναῖκα αὐτοῦ, διὰ τὸ διατεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τῆς Ρώμης, προσῆλθεν αὐτοῖς, ²Ἐκεῖ δὲ εὑρῆκε κάποιον Ἰουδαῖον, Ἀκύλαν ὀνόματι, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὸν Πόντον. Εἶχε δὲ ἔλθει κατὰς τὰς ἡμέρας ἐκείνας αὐτὸς καὶ ἡ γυναῖκα του ἡ Πρίσκιλλα ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν, ἐπειδὴ εἶχε διατάξει ὁ Κλαύδιος νὰ ἀπομακρυνθοῦν ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι ἀπὸ τὴν Ρώμην. Εἰς αὐτοὺς λοιπὸν ᾖλθεν ὁ Παῦλος. ³καὶ διὰ τὸ ὁμότεχνον εἶναι ἔμεινε παρ᾿ αὐτοῖς καὶ εἰργάζετο· ἦσαν γὰρ σκηνοποιοὶ τῇ τέχνῃ. ³Ἐπειδὴ δὲ ἐγνώριζε τὴν ἰδίαν τέχνην μὲ ἐκείνους, ἕμενε εἰς τὸ σπίτι των καὶ εἰργάζετο. Διότι καὶ ἐκεῖνοι ἦσαν σκηνοποιοί. ⁴διελέγετο δὲ ἐν τῇ συναγωγῇ κατὰ πᾶν σάββατον, ἔπειθέ τε Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας. ⁴Κάθε δὲ Σάββατον ὠμιλοῦσε καὶ συνωμιλοῦσε μὲ τοὺς Ἑβραίους εἰς τὴν συναγωγὴν καὶ ἔπειθεν Ἰπυδαίους καὶ Ἕλληνας μὲ τὴν διδασκαλίαν του. ⁵Ὡς δὲ κατῆλθον ἀπὸ τῆς Μακεδονίας ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος, συνείχετο τῷ πνεύματι ὁ Παῦλος διαμαρτυρόμενος τοῖς Ἰουδαίοις τὸν Χριστόν Ἰησοῦν. ⁵Ὅταν δὲ κατέβηκαν ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν ὁ Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος, ὁ Παῦλος εὑρίσκετο εἰς κατάστασιν στενοχωρίας διὰ τὴν ἀπροθυμίαν τῶν Ἰουδαίων, πρὸς τοὺς ὁποίους αὐτὸς ἀπεδείκνυε ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἧτο ὁ Χριστός. ⁶ἀντιτασσομένων δὲ αὐτῶν καὶ βλασφημούντων ἐκτιναξάμενος τὰ ἱμάτια εἶπε πρὸς αὐτούς· Τὸ αἷμα ὑμῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ὑμῶν· καθαρὸς ἐγώ· ἀπὸ τοῦ νῦν εἰς τὰ ἔθνη πορεύσομαι. ⁶Ἐπειδὴ ὅμως ἐκεῖνοι ἀντετάσσοντο εἰς τὸ ἔργον του καὶ ἐξεστόμιζαν ὕβρεις καὶ βλασφημίας ἐναντίον αὐτοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ, ἐτίναξε τὰ ἐνδύματά του καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· <ἡ εὐθύνῃ διὰ τὴν ἀπιστίαν σας ἂς πέσῃ ἐπάνω εἰς τὰ κεφάλια σας· ἐγὼ εἷμαι ἀνεύθυνος. Ἀπὸ τώρα δὲ καὶ εἰς τὸ ἐξῆς θὰ ὑπάγω νὰ κηρύξω εἰς τοὺς ἐθνικοὺς τῆς Κορίνθου>. ⁷καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς οἰκίαν τινὸς ὀνόματι Ἰούστου, σεβομένου τὸν Θεόν, οὗ ἡ οἰκία ἦν συνομοροῦσα τῇ συναγωγῇ. ⁷Καὶ πράγματι ἔφυγε ἀπὸ τὴν συναγωγήν. Καὶ ᾖλθε εἰς τὸ σπίτι κάποιου προσηλύτου, ὀνόματι Ἰούστου, ποὺ ἐσέβετο τὸν Θεὸν καὶ τοῦ ὁποίου ἡ οἰκία ἐγειτόνευε μὲ τὴν συναγωγήν. ⁸Κρίσπος δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος ἐπίστευσε τῷ Κυρίῳ σὺν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τῶν Κορινθίων ἀκούοντες ἐπίστευον καὶ ἐβαπτίζοντο. ⁸Ὁ Κρίσπος δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος ἐπίστευσε εἰς τὸν Κύριον μαζῆ μὲ ὅλο του τὸ σπίτι καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Κορινθίους, καθὼς ἤκουαν τὸ κήρυγμα τοῦ Παύλου, ἐπίστευαν καὶ ἐβαπτίζοντο. ⁹Εἶπε δὲ ὁ Κύριος δι᾿ ὁράματος ἐν νυκτὶ τῷ Παύλῳ· Μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει καὶ μὴ σιωπήσῃς, ⁹Εἶπε δὲ ὁ Κύριος εἰς τὸν Παῦλον κατὰ τὴν νύκτα μὲ ἕνα ὅραμα· <μὴ φοβᾶσαι, ἀλλὰ κήρυττε καὶ μὴ σιωπήσῃς. ¹⁰διότι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ, καὶ οὐδεὶς ἐπιθήσεταί σοι τοῦ κακῶσαί σε, διότι λαός ἐστί μοι πολὺς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ. ¹⁰Διότι ἐγὼ εἷμαι μαζῆ σου καὶ κανεὶς δὲν θά σοῦ ἐπιτεθῇ διὰ νὰ σὲ βλάψῃ. Κήρυττε, διότι εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν εἶναι πολὺς λαός μου>. ¹¹ἐκάθισέ τε ἐνιαυτὸν καὶ μῆνας ἓξ διδάσκων ἐν αὐτοῖς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. ¹¹Ἐκάθισε, πράγματι, ὁ Παῦλος ἐκεῖ ἕνα ἔτος καὶ ἓξ μῆνες, διδάσκων μεταξὺ τῶν κατοίκων τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. ¹²Γαλλίωνος δὲ ἀνθυπατεύοντος τῆς Ἀχαΐας κατεπέστησαν ὁμοθυμαδὸν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ Παύλῳ καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐπὶ τὸ βῆμα, ¹²Κατὰ τὸν καιρὸν δέ ποὺ ἐκυβερνοῦσε τὴν Ἀχαῒαν ὡς ἀνθύπατος ὁ Γαλλίων, ἐξηγέρθησαν οἱ Ἰουδαῖοι μὲ μιὰ γνώμη ἐναντίον τοῦ Παύλου καὶ τὸν ἔφεραν ἐμπρὸς εἰς τὴν δικαστικὴν ἔδραν τοῦ Γαλλίωνος ¹³λέγοντες ὅτι παρὰ τὸν νόμον οὗτος ἀναπείθει τοὺς ἀνθρώπους σέβεσθαι τὸν Θεόν. ¹³λέγοντες ὅτι αὐτὸς παρασύρει μὲ δολίους λόγους τοὺς ἀνθρώπους νὰ λατρεύουν τὸν Θεόν, μὲ τρόπον διαφορετικὸν ἀπὸ αὐτόν, ποὺ λέγει ὁ νόμος τοῦ Μωϋσέως. ¹⁴μέλλοντος δὲ τοῦ Παύλου ἀνοίγειν τὸ στόμα εἶπεν ὁ Γαλλίων πρὸς τοὺς Ἰουδαίους· Εἰ μὲν οὖν ἦν ἀδίκημά τι ἢ ῥᾳδιούργημα πονηρόν, ὦ Ἰουδαῖοι, κατὰ λόγον ἂν ἠνεσχόμην ὑμῶν· ¹⁴Ὅταν δὲ ἐπρόκειτο νὰ ἀνοίξῃ τὸ στόμα του ὁ Παῦλος καὶ νὰ ἀπολογηθῇ, εἶπε ὁ Γαλλίων πρὸς τοὺς Ἰουδαίους· <ἐὰν μὲν αὐτό ποὺ καταγγέλετε, ὦ Ἰουδαῖοι, ἧτο ἀδίκημα ποὺ τὸ τιμωρεῖ ὁ νόμος ἢ ἧτο κάποια ἐγκληματικὴ πρᾶξις ἐναντίον σας, θὰ σᾶς ἤκουα μὲ ὑπομονὴν κατὰ λόγον δικαιοσύνης. ¹⁵εἰ δὲ ζήτημά ἐστι περὶ λόγου καὶ ὀνομάτων καὶ νόμου τοῦ καθ᾿ ὑμᾶς, ὄψεσθε αὐτοί· κριτὴς γὰρ ἐγὼ τούτων οὐ βούλομαι εἶναι. ¹⁵Ἐὰν ὅμως εἶναι ζήτημα σχετικὸν μὲ διδασκαλίας καὶ ὀνόματα καὶ μὲ διατάξεις τοῦ νόμου σας, τακτοποιήσατέ το σεῖς μόνοι σας. Διότι ἐγὼ δὲν θέλω νὰ γίνω δικαστὴς εἰς τέτοια ζητήματα>. ¹⁶καὶ ἀπήλασεν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος. ¹⁶Καὶ τοὺς ἐδίωξε ἀπὸ τὸ δικαστήριον. ¹⁷ἐπιλαβόμενοι δὲ πάντες οἱ Ἕλληνες Σωσθένην τὸν ἀρχισυνάγωγον ἔτυπτον ἔμπροσθεν τοῦ βήματος· καὶ οὐδὲν τούτων τῷ Γαλλίωνι ἔμελεν. ¹⁷Τότε ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἐπιασαν τὸν Σωσθένην, τὸν ἀρχισυνάγωγον, καὶ τὸν ἐκτυποῦσαν ἐμπρὸς εἰς τὸ δικαστικὸν βῆμα. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ ἀφῆκαν ἐντελῶς ἀδιάφορον τὸν Γαλλίωνα. Επιστροφή στην Αντιόχεια – Αρχή της τρίτης περιοδείας¹⁸Ὁ δὲ Παῦλος ἔτι προσμείνας ἡμέρας ἱκανὰς, τοῖς ἀδελφοῖς ἀποταξάμενος ἐξέπλει εἰς τὴν Συρίαν, καὶ σὺν αὐτῷ Πρίσκιλλα καὶ Ἀκύλας, κειράμενος τὴν κεφαλήν ἐν Κεγχρεαῖς· εἶχε γὰρ εὐχήν. ¹⁸Ὁ δὲ Παῦλος, ἀφοῦ ἔμεινε ἀρκετὰς ἡμέρας ἀκόμη ἐκεῖ, ἀπεχαιρέτησε τοὺς ἀδελφοὺς καὶ μὲ πλοῖον ἀνεχώρησε διὰ τὴν Συρίαν. Μαζῆ δὲ μὲ αὐτὸν ἀνεχώρησαν ἡ Πρίσκιλλα καὶ ὁ Ἀκύλας. Πρὶν δὲ ὁ Παῦλος ἀναχωρήσῃ ἐκούρευσε τὴν κεφαλὴν του εἰς τὰς Κεγχρεάς· διότι εἶχε κάνει τάξιμον σύμφωνα μὲ τὸν ἰουδαϊκὸν ἔθιμον νὰ μείνῃ ἀκούρευτος ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον καὶ νὰ προσφέρῃ κατόπιν τὴν κόμην του θυσίαν εἰς τὸν Θεόν. ¹⁹κατήντησε δὲ εἰς Ἔφεσον, κἀκείνους κατέλιπεν αὐτοῦ, αὐτὸς δὲ εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγὴν διελέχθη τοῖς Ἰουδαίοις. ¹⁹Ἦλθε δὲ εἰς τὴν Ἔφεσον· καὶ τὸν μὲν Ἀκύλαν καὶ τὴν Πρίσκιλλαν ἄφησε ἐκεῖ, αὐτὸς δὲ εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγὴν συνωμίλησε μὲ τοὺς Ἰουδαίους. ²⁰ἐρωτώντων δὲ αὐτῶν ἐπὶ πλείονα χρόνον μεῖναι παρ᾿ αὐτοῖς οὐκ ἐπένευσεν, ²⁰Ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνοι τὸν παρακαλοῦσαν νὰ μείνῃ περισσότερον χρόνον κοντὰ των, αὐτὸς δὲν συγκατετέθη, ²¹ἀλλὰ ἀποτάξατο αὐτοῖς εἰπών· Δεῖ με πάντως τὴν ἑορτὴν τὴν ἐρχομένην ποιῆσαι εἰς Ἱεροσόλυμα, πάλιν δὲ ἀνακάμψω πρὸς ὑμᾶς τοῦ Θεοῦ θέλοντος. καὶ ἀνήχθη ἀπὸ τῆς Ἐφέσου, ²¹ἀλλὰ τοὺς ἀπεχαιρέτησε καὶ εἶπε· <πρέπει ὀπωσδήποτε τὴν προσεχῆ ἑορτὴν νὰ τὴν κάνω εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Πάλιν δέ, Θεοῦ θέλοντος, θὰ ἐπιστρέψω εἰς σᾶς>. Καὶ ἀνεχώρησε ἀπὸ τὴν Ἔφεσον μὲ πλοῖον. ²²καὶ κατελθὼν εἰς Καισάρειαν, ἀναβὰς καὶ ἀσπασάμενος τὴν ἐκκλησίαν κατέβη εἰς Ἀντιόχειαν, ²²Ἀπεβιβάσθη εἰς τὴν Καισάρειαν καὶ ἀφοῦ ἀνέβηκε εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἐχαιρέτησε τὴν ἐκεῖ Ἐκκλησίαν τῶν πιστῶν, κατέβηκε εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. ²³καὶ ποιήσας χρόνον τινὰ ἐξῆλθε διερχόμενος καθεξῆς τὴν Γαλατικὴν χώραν καὶ Φρυγίαν, ἐπιστηρίζων πάντας τοὺς μαθητάς. ²³Ἀφοῦ δὲ ἔμεινεν ὀλίγον χρόνον ἐκεῖ, ἔφυγε καὶ περιώδευε ἐν συνεχεία τὴν χώραν τῆς Γαλατίας καὶ τὴν Θρυγίαν, στηρίζων εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν πίστιν καὶ ζωὴν ὅλους τοὺς μαθητάς. Ο Απολλώς²⁴Ἰουδαῖος δέ τις Ἀπολλὼς ὀνόματι, Ἀλεξανδρεὺς τῷ γένει, ἀνὴρ λόγιος, κατήντησεν εἰς Ἔφεσον, δυνατὸς ὢν ἐν ταῖς γραφαῖς. ²⁴Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ κάποιος Ἰουδαῖος, ὀνόματι Ἀπολλώς, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ ἧτο μορφωμένος καὶ εὔγλωττος καὶ βαθὺς γνώστης τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ᾖλθεν εἰς τὴν Ἔφεσον. ²⁵οὗτος ἦν κατηχημένος τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, καὶ ζέων τῷ πνεύματι ἐλάλει καὶ ἐδίδασκεν ἀκριβῶς τὰ περὶ τοῦ Κυρίου, ἐπιστάμενος μόνον τὸ βάπτισμα Ἰωάννου· ²⁵Αὐτὸς εἶχε διδαχθῇ τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου καὶ ἧτο θερμὸς καὶ ἐνθουσιώδης κατὰ τὸ πνεῦμα. Ὠμιλοῦσε καὶ ἐδίδασκε μὲ ἀκρίβειαν τὰ περὶ τοῦ Κυρίου, μολονότι ἐγνώριζε μόνον τὸ βάπτισμα καὶ τὸ κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου. ²⁶οὗτός τε ἤρξατο παρρησιάζεσθαι ἐν τῇ συναγωγῇ. ἀκούσαντες δὲ αὐτοῦ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα προσελάβοντο αὐτὸν καὶ ἀκριβέστερον αὐτῷ ἐξέθεντο τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ. ²⁶Αὐτὸς ἤρχισε μὲ θάρρος νὰ κηρύττῃ εἰς τὴν συναγωγήν. Ὅταν δὲ τὸν ἤκουσαν ὁ Ἀκύλας καὶ ἡ Πρίσκιλλα, τὸν ἐπῆραν μὲ ἀγάπην κοντὰ των καὶ ἐξέθεσαν εἰς αὐτὸν μὲ ἀκόμη μεγαλυτέραν ἀκρίβειαν τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ. ²⁷βουλομένου δὲ αὐτοῦ διελθεῖν εἰς τὴν Ἀχαΐαν προτρεψάμενοι οἱ ἀδελφοὶ ἔγραψαν τοῖς μαθηταῖς ἀποδέξασθαι αὐτόν· ὃς παραγενόμενος συνεβάλετο πολὺ τοῖς πεπιστευκόσι διὰ τῆς χάριτος. ²⁷Ἐπειδὴ δὲ αὐτὸς ἤθελε νὰ περάσῃ εἰς τὴν Ἀχαΐαν, τὸν παρεκίνησαν καὶ τὸν ἐνεθάρρυναν οἱ ἀδελφοὶ δι᾿ αὐτὸ καὶ ἔγραψαν εἰς τοὺς ἐκεῖ Χριστιανοὺς νὰ τὸν δεχθοῦν μὲ κάθε ἀγάπην καὶ ἐμπιστοσύνην. Αὐτὸς δέ, ὅταν ᾖλθε εἰς τὴν Κόρινθον, ὠφέλησε καὶ ἐστήριξε εἰς τὴν πίστιν πολὺ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ εἶχον πιστεύσει εἰς τὸν Κύριον. ²⁸εὐτόνως γὰρ τοῖς Ἰουδαίοις διακατηλέγχετο δημοσίᾳ ἐπιδεικνὺς διὰ τῶν γραφῶν εἶναι τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν. ²⁸Διότι μὲ πολλὴν δύναμιν ἐξήλεγχε καὶ ἀπεστόμωνε δημοσία τοὺς Ἰουδαίους ἀποδεικνύων διὰ τῶν Γραφῶν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἧτο ὁ Μεσσίας, ὁ Χριστός.