Πράξεις τῶν Ἀποστόλων

Θεραπεία του χωλού¹Ἐπὶ τὸ αὐτὸ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀνέβαινον εἰς τὸ ἱερὸν ἐπὶ τὴν ὥραν τῆς προσευχῆς τὴν ἐνάτην. ¹Ὁ Πέτρος δὲ καὶ ὁ Ἰωάννης ἀνέβαιναν μαζῆ εἰς τὸν ναὸν μίαν ἀπὸ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, κατὰ τὴν τρίτην ἀπογευματινήν, ποὺ ἧτο ὥρα προσευχῆς. ²καί τις ἀνὴρ χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων ἐβαστάζετο, ὃν ἐτίθουν καθ᾿ ἡμέραν πρὸς τὴν θύραν τοῦ ἱεροῦ τὴν λεγομένην ὡραίαν τοῦ αἰτεῖν ἐλεημοσύνην παρὰ τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὸ ἱερόν· ²Καὶ ἔφεραν, κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνη, εἰς τὰ χέρια, ἕνα ἄνθρωπον ἐκ γενετῆς χωλόν, τὸν ὁποῖον κάθε ἡμέραν ἔβαζαν εἰς τὴν θύραν τῆς αὐλῆς τοῦ ναοῦ, ἡ ὁποία ἐλέγετο ὡραία, διὰ νὰ ζητῇ ἐλεημοσύνην ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ εἰσήρχοντο εἰς τὸν ναόν. ³ὃς ἰδὼν Πέτρον καὶ Ἰωάννην μέλλοντας εἰσιέναι εἰς τὸ ἱερὸν ἠρώτα ἐλεημοσύνην. ³Αὐτός, ὅταν εἶδε τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην νὰ προχωροῦν, διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν ναόν, τοὺς παρεκάλεσε νὰ τὸν ἐλεήσουν. ⁴ἀτενίσας δὲ Πέτρος εἰς αὐτὸν σὺν τῷ Ἰωάννῃ εἶπε· Βλέψον εἰς ἡμᾶς. ⁴Τὸν ἐκύτταξε κατάματα ὁ Πέτρος μαζῆ μὲ τὸν Ἰωάννην καὶ εἶπε· <κύτταξέ μας>. ⁵ὁ δὲ ἐπεῖχεν αὐτοῖς προσδοκῶν τι παρ᾿ αὐτῶν λαβεῖν. ⁵Ἐκεῖνος δὲ τοὺς ἐκύτταξε μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον καὶ προσοχήν, περιμένων κάτι νὰ λάβῃ ἀπὸ αὐτούς. ⁶εἶπε δὲ Πέτρος· Ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ ὑπάρχει μοι· ὃ δὲ ἔχω τοῦτό σοι δίδωμι· ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου ἔγειρε καὶ περιπάτει. ⁶Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος· <ἀργυρὰ καὶ χρυσᾶ νομίσματα δὲν ἔχω. Ἐκεῖνο δέ ποὺ ἔχω, αὐτὸ καί σοῦ δίδω, ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, σήκω ὄρθιος καὶ περιπάτει ἐλεύθερα>. ⁷καὶ πιάσας αὐτὸν τῆς δεξιᾶς χειρὸς ἤγειρε· παραχρῆμα δὲ ἐστερεώθησαν αὐτοῦ αἱ βάσεις καὶ τὰ σφυρά, ⁷Καὶ ἀφοῦ τὸν ἐπιασε ἀπὸ τὸ δέξι χέρι τὸν ἐσήκωσε. Ἀμέσως δὲ ἐστερεώθησαν τὰ πέλματα αὐτοῦ καὶ οἱ ἀστράγαλοι ⁸καὶ ἐξαλλόμενος ἔστη καὶ περιεπάτει, καὶ εἰσῆλθε σὺν αὐτοῖς εἰς τὸ ἱερὸν περιπατῶν καὶ ἁλλόμενος καὶ αἰνῶν τὸν Θεόν. ⁸καὶ γεμᾶτος χαρὰν ἐσηκώθηκε μὲ πήδημα, ἐστάθηκε ὄρθιος καὶ περιπατοῦσε χωρὶς καμμίαν δυσκολίαν. Ἐμπῆκε δὲ μαζῆ μὲ αὐτοὺς εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ναοῦ, ἐλεύθερα περιπατῶν καὶ πηδῶν καὶ δοξάζων τὸν Θεὸν διὰ τὴν θεραπείαν του. ⁹καὶ εἶδεν αὐτὸν πᾶς ὁ λαὸς περιπατοῦντα καὶ αἰνοῦντα τὸν Θεόν· ⁹Ὅλος δὲ ὁ λαὸς τὸν εἶδε νὰ περιπατῇ ἐντελῶς ὑγιὴς καὶ νὰ δοξάζῃ τὸν Θεόν. ¹⁰ἐπεγίνωσκόν τε αὐτὸν ὅτι αὐτὸς ἦν ὁ πρὸς τὴν ἐλεημοσύνην καθήμενος ἐπὶ τῇ ὡραίᾳ πύλῃ τοῦ ἱεροῦ, καὶ ἐπλήσθησαν θάμβους καὶ ἐκστάσεως ἐπὶ τῷ συμβεβηκότι αὐτῷ. ¹⁰Ἐγνώριζαν δὲ πολὺ καλὰ αὐτὸν καὶ ἦσαν ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι αὐτὸς ἧτο ἐκεῖνος, ποὺ ἐκάθητο εἰς τὴν ὡραίαν πύλην τῆς αὐλῆς τοῦ ναοῦ, διὰ νὰ ζητῇ ἐλεημοσύνην. Καὶ ἐγέμισαν ἀπὸ θάμβος καὶ κατάπληξιν ἐμπρὸς εἰς τὸ μεγάλο αὐτὸ γεγονός. Ομιλία του Πέτρου στο ναό¹¹Κρατοῦντος δὲ τοῦ ἰαθέντος χωλοῦ τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην συνέδραμε πρὸς αὐτοὺς πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ τῇ στοᾷ τῇ καλουμένῃ Σολομῶντος ἔκθαμβοι. ¹¹Ἐνῶ δὲ ὁ θεραπευθεὶς χωλὸς ἀκολουθοῦσε κατὰ πόδας τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην καὶ δὲν ἐχωρίζετο καθόλου ἀπὸ αὐτούς, ἔτρεξε πρὸς αὐτοὺς ὅλος ὁ λαὸς μαζῆ μὲ πολὺν θαυμασμὸν καὶ ἔκπληξιν εἰς τὸ ὑπόστεγον, ποὺ ὠνομάζετο στοὰ τοῦ Σολομῶντος. ¹²ἰδὼν δὲ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν λαόν· Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, τί θαυμάζετε ἐπὶ τούτῳ, ἢ ἡμῖν τί ἀτενίζετε ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσι τοῦ περιπατεῖν αὐτόν; ¹²Ὅταν δὲ εἶδε ὁ Πέτρος τὸν λαόν, ἔλαβε τὸν λόγον καὶ εἶπε· <ἄνδρες Ἰσραηλῖται, τί θαυμάζετε, διὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, ἢ διατὶ ἔχετε καρφώσει τὰ μάτια σας εἰς ἡμᾶς, ὡς ἐὰν ἡμεῖς μὲ τὴν ἰδικὴν μας δύναμιν ἢ εὐσέβειαν ἐκάμαμε αὐτὸν νὰ περιπατῇ; ¹³ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, ἐδόξασε τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν· ὃν ὑμεῖς μὲν παρεδώκατε καὶ ἠρνήσασθε αὐτόν κατὰ πρόσωπον Πιλάτου, κρίναντος ἐκείνον ἀπολύειν· ¹³Ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακώβ, ὁ Θεὸς τῶν προγόνων μας, ἐδόξασε τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἐνανθρώπησίν του ἔγινε κατὰ πάντα ὑπάκουος εἰς τὸν Πατέρα του, διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων. Σεῖς ὅμως τὸν παρεδώκατε εἰς τὸν σταυρικὸν θάνατον καὶ τὸν ἀρνηθήκατε ἐμπρὸς εἰς τὸν Πιλᾶτον, ὅταν ἐκεῖνος ἔκρινε ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸν ἀπολύσῃ. ¹⁴ὑμεῖς δὲ τὸν ἅγιον καὶ δίκαιον ἠρνήσασθε, καὶ ᾐτήσασθε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν, ¹⁴Σεῖς ὅμως ἀντιθέτως πρὸς τὸν Πιλᾶτον ἀρνηθήκατε τὸν ἀπολύτως ἅγιον καὶ δίκαιον, τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐζητήσατε νὰ σᾶς χαρισθῇ ἔνας φονιᾶς. ¹⁵τὸν δὲ ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς ἀπεκτείνατε, ὃν ὁ Θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, οὗ ἡμεῖς μάρτυρές ἐσμεν. ¹⁵Αὐτὸν δέ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀρχηγὸς καὶ χορηγὸς τῆς ζωῆς, τὸν ἐφονεύσατε. Ὁ Θεὸς ὅμως τὸν ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν καὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοί του εἵμεθα οἱ αὐτόπται μάρτυρες. ¹⁶καὶ ἐπὶ τῇ πίστει τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ τοῦτον, ὃν θεωρεῖτε καὶ οἴδατε, ἐστερέωσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἡ πίστις ἡ δι᾿ αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν ὁλοκληρίαν ταύτην ἀπέναντι πάντων ὑμῶν. ¹⁶Καὶ αὐτὴ ἡ πίστις μας εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐστερέωσε εἰς τὰ πόδια του τοῦτον τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον βλέπετε ὑγιῆ καὶ ἐγνωρίζατε καλὰ ὅτι ἧτο προηγουμένως χωλός. Ἡ πίστις, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ αὐτὸν καὶ ἀναφέρεται εἰς αὐτόν, ἔδωσε εἰς τὸν τέως χωλὸν πλήρη καὶ τελείαν τὴν θεραπείαν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια ὅλων. ¹⁷καὶ νῦν, ἀδελφοί, οἶδα ὅτι κατὰ ἄγνοιαν ἐπράξατε, ὥσπερ καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν· ¹⁷Τώρα δέ, ἀδελφοί, προσέξατε αὐτά, ποὺ θὰ σᾶς πῶ. Γνωρίζω ὅτι ἐξ ἀγνοίας ἐπράξατε σεῖς, ὅπως καὶ οἱ ἄρχοντες σας, τὸ μεγάλο αὐτὸ ἔγκλημα τῆς σταυρώσεως τοῦ ἀθώου. ¹⁸ὁ δὲ Θεὸς ἃ προκατήγγειλε διὰ στόματος πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ παθεῖν τὸν Χριστὸν ἐπλήρωσεν οὕτω. ¹⁸Ὁ Θεὸς ὅμως μὲ τὴν σταυρικὴν θυσίαν τοῦ Υἱοῦ του ἐπραγματοποίησε ὅσα εἶχε προαναγγείλει μὲ τὸ στόμα ὅλων τῶν προφητῶν του διὰ τὸ σωτήριον πάθος τοῦ Χριστοῦ. ¹⁹μετανοήσατε οὖν καὶ ἐπιστρέψατε εἰς τὸ ἐξαλειφθῆναι ὑμῶν τὰς ἁμαρτίας, ¹⁹Μετανοήσατε, λοιπόν, καὶ γυρίσατε πλησίον εἰς τὸν Θεόν· πιστεύσατε εἰς τὸν Χριστόν, διὰ νὰ ἐξαλειφθοῦν αἱ ἁμαρτίαι σας. ²⁰ὅπως ἂν ἔλθωσι καιροὶ ἀναψύξεως ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου καὶ ἀποστείλῃ τὸν προκεχειρισμένον ὑμῖν Χριστόν Ἰησοῦν, ²⁰Καὶ διὰ νὰ ἔλθουν εἰς σᾶς ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου καιροὶ λυτρώσεως καὶ ἀναψυχῆς καὶ νὰ ἀποστείλῃ εἰς σᾶς λυτρωτὴν τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν ὁποῖον πρὸ πάντων τῶν αἰώνων εἶχε προορίσει καὶ ὡς ἰδικὸν σας Μεσσίαν. ²¹ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων ὧν ἐλάλησεν ὁ Θεὸς διὰ στόματος πάντων ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν ἀπ᾿ αἰῶνος. ²¹Αὐτόν, σύμφωνα μὲ τὰς προφητείας, πρέπει νὰ τὸν ὑποδεχθῇ καὶ νὰ τὸν ἔχῃ ἐκεῖ ἐν μέσῳ τοῦ πνευματικοῦ κόσμου ἔνδοξον ὁ οὐρανός, ἕως ὅτου ἔλθουν οἱ προκαθωρισμένοι χρόνοι διὰ τὴν ἀποκατάστασιν καὶ ἀνακαίνισιν τοῦ σύμπαντος, διὰ τοὺς ὁποίους χρόνους ἔχει ὁμιλήσει ὁ Θεὸς μὲ τὸ στόμα ὅλων τῶν διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἁγίων προφητῶν του. ²²Μωϋσῆς μὲν γὰρ πρὸς τοὺς πατέρας εἶπεν ὅτι προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα ὅσα ἂν λαλήσῃ πρὸς ὑμᾶς. ²²Διότι ὁ μὲν Μωϋσῆς εἶπε εἰς τοὺς προγόνους σας, ὅτι προφήτην ὡσὰν ἐμέ, νομοθέτην καὶ μεσίτην, θὰ ἀναδείξῃ εἰς σᾶς Κύριος ὁ Θεὸς σας ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς σας. Αὐτὸν ἔχετε καθῆκον νὰ ὑπακούετε εἰς ὅλα ὅσα θὰ σᾶς διδάξῃ. ²³ἔσται δὲ πᾶσα ψυχὴ, ἥτις ἐὰν μὴ ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου, ἐξολεθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ. ²³Κάθε δὲ ψυχή, ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑπακούσῃ εἰς τὸν προφήτην ἐκεῖνον, θὰ ἐξολοθρευθῇ ἀνάμεσα ἀπὸ τὸν λαόν. ²⁴καὶ πάντες δὲ οἱ προφῆται ἀπὸ Σαμουὴλ καὶ τῶν καθεξῆς ὅσοι ἐλάλησαν, καὶ κατήγγειλαν τὰς ἡμέρας ταύτας. ²⁴Καὶ ὅλοι οἱ προφῆται ἀπὸ τὸν Σαμουὴλ καὶ ἔπειτα, ὅσοι ἐκήρυξαν πρὸς τοὺς προγόνους σας, προανήγγειλαν αὐτὰς τὰς ἡμέρας ποὺ ζῶμεν σήμερα. ²⁵ὑμεῖς ἐστε υἱοὶ τῶν προφητῶν καὶ τῆς διαθήκης ἧς διέθετο ὁ Θεὸς πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν, λέγων πρὸς Ἀβραάμ· καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου ἐνευλογηθήσονται πᾶσαι αἱ πατριαὶ τῆς γῆς. ²⁵Σεῖς εἷσθε οἱ ἀπόγονοι τῶν προφητῶν καὶ οἱ κληρονόμοι τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἔκαμε μὲ τοὺς πατέρας σας λέγων πρὸς τὸν Ἀβραάμ: Διὰ τοῦ Μεσσίου, ὁ ὁποῖος κατὰ σάρκα θὰ εἶναι ἰδικός σου ἀπόγονος, θὰ εὐλογηθοῦν ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. ²⁶ὑμῖν πρῶτον ἀναστήσας ὁ Θεὸς τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν ἀπέστειλεν αὐτὸν εὐλογοῦντα ὑμᾶς ἐν τῷ ἀποστρέφειν ἕκαστον ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν. ²⁶Εἰς σᾶς πρῶτον ὁ Θεός, ἀφοῦ ἀνέστησε τὸν παῖδα του τὸν Ἰησοῦν, καὶ τὸν ἀπέδειξε ὡς Μεσσίαν, τὸν ἔστειλε νὰ σᾶς εὐλογῇ, ὅταν θὰ μετανοήσετε διὰ τὰς ἁμαρτίας σας καὶ ὁ καθένας σας θὰ ξεκόβῃ ἀπὸ τὰς πονηρίας σας