Κατὰ Μᾶρκον

Η ανάσταση του Ιησού¹Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. ¹Κατὰ τὴν ἑπομένην, ὅταν ἔδυσε τὸ ἥλιος καὶ ἐπερασε τὸ Σάββατον, ἡ Μαρία Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβου, καὶ ἡ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα, διὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὸν τάφον καὶ ἀλείψουν τὸν Ἰησοῦν. ²καὶ λίαν πρωῒ τς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. ²Καὶ πολὺ πρωΐ τὴν πρώτην ἡμέρα τῆς ἐβδομάδος, τὴν ὥρα ποὺ ἐγλυκοχάραζε τὸ φῶς τοῦ ἥλιου, ἦλθαν εἰς τὸ μνημεῖον. ³καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; ³Καὶ ἔλεγαν μεταξὺ των· ποιὸς θὰ μᾶς ἀποκυλίσῃ τὸν βαρὺν λίθον ἀπὸ τὴν θύραν τοῦ μνημείου; ⁴καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. ⁴Καὶ μόλις ἐσήκωσαν τὰ βλέματά των εἶδαν ὅτι εἶχε ἀποκυλισθῆ ὁ λίθος ὁ ὁποῖος ἄλωστε ἧτο πολὺ μεγάλος. ⁵καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. ⁵Καὶ ἀφοῦ ἐμπῆκαν εἰς τὸ μνημεῖον, εἶδαν νὰ κάθεται εἰς τὰ δεξιὰ ἔνας νέος, ντυμένος λευκὴν στολὴν καὶ κατελήφθησαν ἀπὸ φόβον καὶ κατάπληξιν. ⁶ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· Μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. ⁶Αὐτὸς δὲ τοὺς εἶπε· <μὴ ἀπορεῖτε καὶ μὴ φοβεῖσθε. Γνωρίζω ὅτι ζητεῖτε Ἰησοῦν τὸν Ναζαρηνόν, τὸν ἐσταυρωμένον. Ἀνεστήθη, δὲν εἶναι ἐδῶ. Ἰδοὺ ὁ τόπος ποὺ τὸν εἴχαν θέσει. ⁷ἀλλ᾿ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. ⁷Ἀλλὰ πηγαίνετε, πέστε εἰς τοὺς μαθητὰς του, καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν Πέτρον, ὅτι πηγαίνει ἐνωρίτερα ἀπὸ σᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν. Ἐκεῖ θὰ τὸν ἴδετε, ὅπως ἄλωστε σᾶς εἶχε πῆ>. ⁸καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ. ⁸Καὶ αὐταὶ ἀφοῦ ἐβγῆκαν, ἔφυγαν ἀπὸ τὸ μνημεῖον. Τὰς εἶχε δὲ καταλάβει τρόμος καὶ κατάπληξις καὶ δὲν εἶπαν εἰς κανένα τίποτε, διότι ἐφοβοῦντο.(Τὰς κατέλαβε δέος καὶ κατάπληξις διὰ τὸν ἄγγελον ποὺ εἶδαν καὶ πρὸ παντὸς διὰ τὴν ἀνάστασιν, ποὺ ἤκουσαν). Εμφανίσεις του αναστημένου Ιησού⁹Ἀναστὰς δὲ πρωῒ πρώτῃ σαββάτου ἐφάνη πρῶτον Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ, ἀφ᾿ ἧς ἐκβεβλήκει ἑπτὰ δαιμόνια. ⁹Ἀφοῦ δὲ ἀνεστήθη ὁ Ἰησοῦς τὸ πρωΐ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἐβδομάδος, παρουσιάσθηκε πρῶτον εἰς τὴν Μαρίαν τὴν Μαγδαληνήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν εἶχε διώξει ἑπτὰ δαιμόνια. ¹⁰ἐκείνη πορευθεῖσα ἀπήγγειλε τοῖς μετ᾿ αὐτοῦ γενομένοις, πενθοῦσι καὶ κλαίουσι. ¹⁰Αὐτὴ ἐπῆγε καὶ ἀνήγγειλε τὸ εὐχάριστον γεγονὸς εἰς τοὺς μαθητὰς του, οἱ ὁποῖοι ἐπενθοῦσαν καὶ ἔκλαιον. ¹¹κἀκεῖνοι ἀκούσαντες ὅτι ζῇ καὶ ἐθεάθη ὑπ᾿ αὐτῆς, ἠπίστησαν. ¹¹Ἐκεῖνοι δὲ ὅταν ἤκουσαν ὅτι ὁ Διδάσκαλος ζῇ καὶ ὅτι παρουσιάσθηκε εἰς αὐτήν, δὲν ἐπίστευσαν. ¹²Μετὰ δὲ ταῦτα δυσὶν ἐξ αὐτῶν περιπατοῦσιν ἐφανερώθη ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ, πορευομένοις εἰς ἀγρόν. ¹²Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ἐφανερώθηκε μὲ ἄλλην μορφήν, ἀπὸ ἐκείνην ποὺ εἶχε πρὶν σταυρωθῇ, εἰς δύο ἀπὸ αὐτούς ποὺ ἐπεριπατοῦσαν καὶ ἐπήγαιναν εἰς κάποιον χωράφι. ¹³κἀκεῖνοι ἀπελθόντες ἀπήγγειλαν τοῖς λοιποῖς· οὐδὲ ἐκείνοις ἐπίστευσαν. ¹³Καὶ ἐκεῖνοι ἐπῆγαν καὶ ἀνήγγειλαν τοῦτο εἰς τοὺς ἄλλους Ἀποστόλους, ἀλλ᾿ οὔτε εἰς ἐκείνους ἐπίστευσαν. ¹⁴Ὕστερον ἀνακειμένοις αὐτοῖς τοῖς ἕνδεκα ἐφανερώθη καὶ ὠνείδισε τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν καὶ τὴν σκληροκαρδίαν, ὅτι τοῖς θεασαμένοις αὐτὸν ἐγηγερμένον οὐκ ἐπίστευσαν. ¹⁴Ὕστερον δὲ ἐφανερώθηκε καὶ εἰς τοὺς ἕνδεκα, ὅταν αὐτοὶ εἴχαν καθίσῃ νὰ φάγουν, καὶ τοὺς ἤλεγξε διὰ τὴν ἀπιστίαν των καὶ τὴν σκληροκαρδίαν των, διότι δὲν ἐπίστευσαν εἰς ἐκείνους, ποὺ τὸν εἴχαν ἴδει ἀναστημένον. ¹⁵καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει. ¹⁵Καὶ τοὺς εἶπεν· <πηγαίνετε εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον, τὸ χαρμόσυνον μήνυμα τῆς σωτηρίας, εἰς ὅλην τὴν ἀνθρωπότητα. ¹⁶ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται· ¹⁶Ἐκεῖνος ποὺ θὰ πιστεύσῃ καὶ βαπτισθῇ, θὰ σωθῇ, ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἀπιστήσῃ εἰς τὸ κήρυγμά σας θὰ καταδικαστῇ. ¹⁷σημεῖα δὲ τοῖς πιστεύσασι ταῦτα παρακολουθήσει· ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλοῦσι· γλώσσαις λαλήσουσι καιναῖς· ¹⁷Ὑπερφυσικὰ δὲ σημεῖα εἰς τοὺς πιστεύοντας ποὺ θὰ μαρτυροῦν τὴν ἀλήθειαν τῆς πίστεώς των, θὰ ἀκολουθήσουν τὰ ἐξῆς: Μὲ τὴν πίστιν καὶ τὴν ἐπίκλησιν τοῦ ὀνόματός μου θὰ διώξουν δαιμόνια· θὰ ὁμιλήσουν ξένας γλώσσας, νέας καὶ ἀγνώστους εἰς αὐτούς. ¹⁸ὄφεις ἀροῦσι· κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν, οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψει· ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσι, καὶ καλῶς ἕξουσιν. ¹⁸Θὰ σηκώσουν μὲ τὰ χέρια τους φίδια φαρμακερά, χωρὶς νὰ πάθουν τίποτε ἀπὸ τὸ δάγκωμά των· καὶ ἐὰν ἀκόμη πιοῦν κανένα θανατηφόρον δηλητήριον, δὲν θὰ τοὺς βλάψῃ· θὰ βάζουν τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τοὺς ἀρρώστους καὶ ἐκεῖνοι, θὰ γίνωνται καλά>. (Τὰ θαύματα, ποὺ ἔκαμεν Ἐκεῖνος θὰ κάνουν καὶ αὐτοί). ¹⁹Ὁ μὲν οὖν Κύριος μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτοῖς ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. ¹⁹Ὁ μὲν λοιπὸν Κύριος ἔπειτα ἀπὸ τὰς ὀμιλίας αὐτὰς καὶ πολλὰς ἄλλας ποὺ ἔκαμε πρὸς αὐτούς, ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ. ²⁰ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. ἀμήν. ²⁰Ἐκεῖνοι δὲ ἀφοῦ ἐβγῆκαν πρὸς ὅλην τὴν οἰκουμένην, ἐκήρυξαν παντοῦ τὸ Εὐαγγέλιον. Ὁ δὲ Κύριος συνέπραττε καὶ συνεργοῦσε μαζῆ των καὶ ἐπιβεβαίωνε τὸ κήρυγμά των μὲ τὰ θαύματα, ποὺ ἐπακολουθοῦσαν ὕστερα ἀπὸ τὸ κήρυγμα. Ἀμήν.