Ἀποκάλυψις Ἰωάννου

Η έβδομη σφραγίδα και το χρυσό θυμιατό¹Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἑβδόμην, ἐγένετο σιγὴ ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς ἡμιώριον. ¹Καὶ ὅταν τὸ Ἀρνίον ἤνοιξεν τὴν ἑβδόμην σφραγῖδα, ἔγινε σιγὴ εἰς τὸν οὐράνιον κόσμον, περίπου μισὴν ὥραν, διὰ τὴν κρισιμότητα τῶν συνταρακτικῶν γεγονότων, ποὺ ἕντος ὀλίγου θὰ ἐπακολουθοῦσαν. ²Καὶ εἶδον τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους οἳ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἑστήκασι, καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑπτὰ σάλπιγγες. ²Καὶ εἶδα τοὺς ἑπτὰ ἐπισήμους ἀγγέλους, ποὺ στέκονται πάντοτε ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεόν, καὶ ἐδόθησαν εἰς αὐτοὺς ἑπτὰ σάλπιγγες. ³καὶ ἄλλος ἄγγελος ἦλθε καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλὰ, ἵνα δώσῃ ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου. ³Καὶ ἔνας ἄλλος ἄγγελος ἦλθε καὶ ἐστάθη εἰς τὸ ἐπουράνιον θυσιαστήριον, κρατῶν εἰς τὰ χέρια τοῦ ὁλόχρυσον θυμιατήριον. Καὶ ἐδόθησαν εἰς αὐτὸν πολλὰ θυμιάματα, αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τοὺς οὐρανούς, διὰ νὰ προσφέρῃ καὶ συνενώσῃ αὐτὰς μὲ τὰς προσευχὰς τῶν πιστῶν τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας εἰς τὸ ὁλόχρυσον θυσιαστήριον, ποὺ εἶναι ἐμπρὸς εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ. ⁴καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. ⁴Καὶ ἡ εὐωδία τῶν θυμιαμάτων αὐτῶν μαζῆ μὲ τὰς προσευχὰς τῶν πιστῶν, ποὺ ἀγωνίζονται εἰς τὴν γῆν, ἀνέβη ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ ἀγγέλου ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεόν. ⁵καὶ εἴληφεν ὁ ἄγγελος τὸν λιβανωτὸν καὶ ἐγέμισεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν. καὶ ἐγένοντο βρονταὶ καὶ φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός. ⁵Καὶ ἐπῇρεν ὁ ἄγγελος τὸ θυμιατήριον καὶ τὸ ἐγέμισεν ἀπὸ τὴν φωτιὰν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔρριψεν αὐτὴν τὴν φωτιὰν εἰς τὴν γῆν. Καὶ ἀμέσως τότε ἔγιναν βρονταὶ καὶ φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός. (Εἶναι αἱ θλίψεις, αἱ ὁποῖαι διὰ μὲν τοὺς πιστοὺς ἀποτελοῦν παιδαγωγίαν πρὸς τὴν ἀρετήν, διὰ δὲ τοὺς ἀπίστους τιμωρίαν καὶ ὄλεθρον). Οι τέσσερεις πρώτες σάλπιγγες⁶Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ἡτοίμασαν αὑτοὺς ἵνα σαλπίσωσι. ⁶Μετὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι, ποὺ εἴχαν τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας, ἡτοίμασαν τοὺς ἑαυτοὺς των, διὰ νὰ σαλπίσουν. ⁷Καὶ ὁ πρῶτος ἐσάλπισε, καὶ ἐγένετο χάλαζα καὶ πῦρ μεμιγμένα ἐν αἵματι, καὶ ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν· καὶ τὸ τρίτον τῆς γῆς κατεκάη, καὶ τὸ τρίτον τῶν δένδρων κατεκάη, καὶ πᾶς χόρτος χλωρὸς κατεκάη. ⁷Καὶ ὁ πρῶτος ἄγγελος ἐσάλπισε καὶ ἔγινε χαλάζι καὶ φωτιά, ἀνακατεμένα μὲ αἷμα, καὶ ἐρρίφθησαν μὲ ὁρμὴν εἰς τὴν γῆν. Καὶ τότε τὸν ἐν τρίτον τῆς γῆς κατεκάη καὶ τὸ ἐν τρίτο τῶν δένδρων ἔγινε παρανάλωμα τοῦ πυρὸς καὶ κάθε πράσινο χορτάρι κατεκάη. (Θεομηνία μερική, διὰ νὰ συνέλθουν καὶ μετανοήσουν οἱ ἄνθρωποι). ⁸Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ὡς ὄρος μέγα πυρὶ καιόμενον ἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῆς θαλάσσης αἷμα, ⁸Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισε καὶ ἐρρίφθη μὲ ὁρμὴν εἰς τὴν θάλασσαν κάτι σὰν μεγάλο βουνό, ποὺ ἐκαίετο. Καὶ ἔγινε τὸ ἐν τρίτον τῆς θαλάσσης αἷμα. ⁹καὶ ἀπέθανε τὸ τρίτον τῶν κτισμάτων τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὰ ἔχοντα ψυχάς, καὶ τὸ τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρη. ⁹Καὶ ἀπέθανε τὸ ἐν τρίτον ἀπὸ τὰ κτίσματα, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἔχουν ζωὴν καὶ τὸ ἐν τρίτον τῶν πλοίων, ποὺ πλέουν εἰς τὰς θαλάσσας, κατεστράφη ὁλοκληρωτικῶς. (Μετὰ τὴν ξηρὰν ἐπηκολούθησε θεομηνία καὶ εἰς τὴν θάλασσαν). ¹⁰Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρ μέγας καιόμενος ὡς λαμπάς, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ τρίτον τῶν ποταμῶν καὶ ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων. ¹⁰Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισε καὶ ἔπεσεν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν μεγάλο ἀστέρι, ποὺ ἐφλέγετο καὶ ἐκαίετο σὰν λαμπάδα. Καὶ ἔπεσεν εἰς τὸ ἐν τρίτον τῶν ποταμῶν καὶ εἰς τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων. ¹¹καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀστέρος λέγεται ὁ Ἄψινθος. καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῶν ὑδάτων εἰς ἄψινθον, καὶ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀπέθανον ἐκ τῶν ὑδάτων, ὅτι ἐπικράνθησαν. ¹¹Καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀστέρος αὐτοῦ λέγεται ὁ Ἄψινθος, διὰ τὴν πικρίαν τὴν ὁποίαν εἶχε καὶ ἐσκόρπισεν εἰς τὰ ὕδατα. Καὶ ἔγινε τότε τὸ ἐν τρίτο τῶν ὑδάτων πικρὸν σὰν τὴν ἀψινθιὰν καὶ δηλητηριασμένον. Καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἀπέθαναν ἀπὸ τὰ νερὰ αὐτά, διότι ἐδηλητηριάσθησαν. ¹²Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισε, καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν, καὶ τὸ τρίτον αὐτῆς μὴ φανῇ ἡ ἡμέρα, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως. ¹²Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισε καὶ ἐκτυπήθη καὶ ἐχάθη τὸ ἐν τρίτον ἀπὸ τὸν ἥλιον, ὥστε νὰ μειωθῇ τὸ φῶς καὶ ἡ θερμότης του καὶ τὸ ἐν τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ ἐν τρίτον τῶν ἀστέρων, ὥστε νὰ σκοτισθῇ καὶ νὰ χαθῇ τὸ ἐν τρίτον ἀπὸ τὸ φῶς τῶν οὐρανίων αὐτῶν σωμάτων. Καὶ ἡ ἡμέρα ἔχασε τὸ ἐν τρίτον ἀπὸ τὸ φῶς της καὶ ἡ νύκτα ἐπίσης ἔχασε τὸ ἐν τρίτον ἀπὸ τὴν ἀστροφεγγιὰ της καὶ ἀπὸ τὸ σεληνόφως. ¹³Καὶ εἶδον καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀετοῦ πετομένου ἐν μεσουρανήματι, λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ· Οὐαὶ, οὐαὶ, οὐαὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν. ¹³Καὶ εἶδα καὶ ἤκουσα τότε ἕνα ἀετὸν (ἄγγελον τοῦ Θεοῦ) νὰ πετᾷ εἰς τὰ μεσουράνια καὶ νὰ φωνάζῃ μὲ φωνὴν μεγάλην· <ἀλλοίμονον, ἀλλοίμονον, ἀλλοίμονον εἰς τοὺς ἀπίστους καὶ ἀσεβεῖς, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν γῆν, διὰ τὰς ἄλλας συμφοράς που θὰ ἐπακολουθήσουν εἰς τὰς φωνὰς τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται μὲ τὴν σειρὰν των νὰ σαλπίσουν>.