Ἀποκάλυψις Ἰωάννου

Η χιλιόχρονη βασιλεία¹Καὶ εἶδον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα τὴν κλεῖν τῆς ἀβύσσου καὶ ἅλυσιν μεγάλην ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ. ¹Καὶ εἶδα ἄγγελον νὰ κατεβαίνῃ ἀπὸ τὸν οὐρανόν, νὰ κρατῇ τὸ κλειδὶ τῆς ἀβύσσου τοῦ ᾅδου καὶ νὰ ἔχῃ ἐπάνω εἰς τὸ χέρι του μιὰ μεγάλῃ ἁλυσίδα. ²καὶ ἐκράτησε τὸν δράκοντα, τὸν ὄφιν τὸν ἀρχαῖον, ὅς ἐστι Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς ὁ πλανῶν οἰκουμένην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη, ²Καὶ συνέλαβε τὸν δράκοντα, τὸν ἀρχαῖον ὄφιν, ποὺ παρέσυρε εἰς τὴν ἁμαρτίαν τοὺς πρωτοπλάστους, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ διάβολος καὶ ὁ σατανᾶς ποὺ ἔχει ὡς ἔργον του νὰ συκοφαντῇ τὸν Θεὸν καὶ νὰ παρασύρῃ εἰς τὴν πλάνην τὴν οἰκουμένην. Καὶ τὸν ἔδεσε, διὰ νὰ μένῃ αἰχμάλωτος καὶ ἀνίκανος νὰ βλάψῃ ἐπὶ ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον, ποὺ συμβολίζεται μὲ χίλια ἔτη. ³καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ἄβυσσον, καὶ ἔκλεισε καὶ ἐσφράγισε ἐπάνω αὐτοῦ, ἵνα μὴ πλανᾷ ἔτι τὰ ἔθνη, ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη· μετὰ ταῦτα δεῖ αὐτὸν λυθῆναι μικρὸν χρόνον. ³Καὶ τὸν ἔρριψεν εἰς τὴν ἄβυσσον τοῦ ᾅδου καὶ ἔκλεισε καὶ ἐσφράγισε ἀσφαλῶς τὴν σκοτεινὴν φυλακὴν ἐπάνω ἀπὸ αὐτόν, διὰ νὰ μὴ παρασύρῃ πλέον εἰς τὰς πλάνας τὰ ἔθνη, μέχρις ὅτου συμπληρωθοῦν τὰ χίλια ἔτη. Μετὰ ταῦτα πρέπει, σύμφωνα μὲ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ, νὰ λυθῇ καὶ νὰ ἀπολυθῇ αὐτὸς δι᾿ ὀλίγον χρόνον. ⁴Καὶ εἶδον θρόνους, καὶ ἐκάθισαν ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ κρῖμα ἐδόθη αὐτοῖς, καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πεπελεκισμένων διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ οἵτινες οὐ προσεκύνησαν τὸ θηρίον οὔτε τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔλαβον τὸ χάραγμα ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτῶν· καὶ ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ τοῦ Χριστοῦ χίλια ἔτη· ⁴Καὶ εἶδα θρόνους καὶ ἐκάθισαν ἐπάνω εἰς αὐτοὺς οἱ Ἀπόστολοι, ὅπως τοὺς εἶχεν ὑποσχεθῇ ὁ Χριστός, καὶ οἱ ἅγιοι. Καὶ ἐδόθη εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τὸν Θεὸν δικαστικὴ ἐξουσία. Καὶ εἶδα τὰς ψυχὰς αὐτῶν, ποὺ εἴχαν πελεκηθῆ μὲ τσεκούρια καὶ θανατωθῆ μὲ βασανιστικὸν τρόπον διὰ τὴν μαρτυρίαν καὶ τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεώς των εἰς τὸν Ἰησοῦν καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπροσκύνησαν τὸ θηρίον οὔτε τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ δὲν ἐδέχθησαν νὰ πάρουν τὸ χάραγμα τῆς σφραγῖδος του ἐπάνω εἰς τὰ μέτωπά των καὶ ἐπάνω εἰς τὸ χέρι των. Καὶ αὐτοὶ ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν καὶ ἐδοξάσθησαν μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, ποὺ συμβολίζεται μὲ τὰ χίλια ἔτη. ⁵καὶ οἱ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἕως τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη. ⁵Οἱ δὲ ὑπόλοιποι ἀπὸ τοὺς νεκρούς, οἱ ἀσεβεῖς καὶ ἀμετανόητοι, δὲν ἀνέζησαν κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, μέχρις ὅτου συμπληρωθοῦν τὰ χίλια ἔτη. Αὐτῇ ἡ ἀναβίωσις τῶν δικαίων διὰ τὰ χίλια αὐτὰ ἔτη, εἶναι ἡ πρώτη ἀνάστασις. ⁶μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ᾿ ἔσονται ἱερεῖς Θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσι μετ᾿ αὐτοῦ χίλια ἔτη. ⁶Μακάριος καὶ ἅγιος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἔχῃ μέρος εἰς τὴν πνευματικὴν αὐτήν, τὴν πρώτην ἀνάστασιν. Ἐπάνω εἰς αὐτοὺς δὲν ἔχει καμμίαν ἐξουσίαν ὁ δεύτερος θάνατος, (ὁ πλήρης δηλαδὴ καὶ αἰώνιος χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Θεόν), ἀλλὰ θὰ εἶναι ἱερεῖς τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Θεοῦ, καὶ θὰ βασιλεύσουν μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν ἐπὶ χίλια ἔτη. Η ήττα του σατανά⁷Καὶ ὅταν τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη, λυθήσεται ὁ Σατανᾶς ἐκ τῆς φυλακῆς αὐτοῦ, ⁷Καὶ ὅταν συμπληρωθῇ ἡ μακρὰ περίοδος, ποὺ συμβολίζεται μὲ τὰ χίλια ἔτη, θὰ λυθῇ ὁ σατανᾶς ἀπὸ τὴν φυλακὴν του· ⁸καὶ ἐξελεύσεται πλανῆσαι τὰ ἔθνη τὰ ἐν ταῖς τέσσαρσι γωνίαις τῆς γῆς, τὸν Γὼγ καὶ Μαγώγ, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον, ὧν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης. ⁸καὶ θὰ βγῇ, διὰ νὰ πλανήσῃ τὰ ἄγρια ἔθνη, τὰ ὁποῖα μακρὰν ἀπὸ τοὺς πιστοὺς θὰ ζοῦν εἰς τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, καὶ τὰ ὁποῖα συμβολίζονται ἀπὸ τὸν Γώγ, τὸν σκληρὸν βασιλέα, καὶ τὸν Μαγώγ, τὸν βάρβαρον καὶ ἄγριον λαόν του. Αὐτοὺς τοὺς ἀγρίους καὶ αἱμοχαρεῖς, τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς θὰ εἶναι σὰν τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης, θὰ τοὺς συγκεντρώσῃ ὁ σατανᾶς, διὰ νὰ πολεμήσουν ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ. ⁹καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς γῆς, καὶ ἐκύκλευσαν τὴν παρεμβολὴν τῶν ἁγίων καὶ τὴν πόλιν τὴν ἠγαπημένην· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτούς· ⁹Καὶ ἀνέβησαν, πράγματι, οἱ λαοὶ αὐτοὶ καὶ κατέκλυσαν τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς καὶ περιεκύκλωσαν τὴν παράταξιν τῶν ἁγίων καὶ τὴν ἀγαπημένην πόλιν τοῦ Θεοῦ, τὴν νέαν Σιών, τὴν στρατευομένην Ἐκκλησίαν. Καὶ κατέβηκε φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ τοὺς κατέφαγε. ¹⁰καὶ ὁ διάβολος ὁ πλανῶν αὐτοὺς ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ θείου, ὅπου καὶ τὸ θηρίον καὶ ὁ ψευδοπροφήτης, καὶ βασανισθήσονται ἡμέρας καὶ νυκτὸς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ¹⁰Καὶ ὁ διάβολος, ποὺ τοὺς παραπλανοῦσε εἰς τὸ ψεῦδος καὶ εἰς τὴν κακίαν, ἐρρίφθη εἰς τὴν λίμνην τῆς φωτιᾶς καὶ τοῦ θειαφιοῦ, ὅπου ἦσαν τὸ θηρίον, δηλαδὴ ὁ ἀντίχριστος, καὶ ὁ ψευδοπροφήτης. Καὶ θὰ βασανισθοῦν ἐκεῖ ἀκατάπαυστα ἡμέραν καὶ νύκτα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Η τελική κρίση¹¹Καὶ εἶδον θρόνον μέγαν λευκὸν καὶ τὸν καθήμενον ἐπ᾿ αὐτῷ, οὗ ἀπὸ προσώπου ἔφυγεν ἡ γῆ καὶ ὁ οὐρανός, καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς. ¹¹Καὶ εἶδα θρόνον μεγάλον, ὁλόλευκον, καὶ ἐκεῖνον, ποὺ ἐκάθητο ἐπάνω εἰς αὐτόν, τὸν Χριστόν, καὶ ἀπὸ τὸ πρόσωπον τοῦ ὁποίου ἔφυγε καὶ ἐχάθηκε ἡ φθαρτὴ οὐσία καὶ τὸ προσωρινὸν σχῆμα τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ δὲν εὑρέθη τόπος καὶ τρόπος διὰ τὴν παλαιὰν των ὑπόστασιν, (διότι ὁ Χριστὸς θὰ ἀναδημιουργοῦσε τώρα νέους οὐρανοὺς καὶ νέαν γῆν). ¹²καὶ εἶδον τοὺς νεκρούς, τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς μικρούς, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου, καὶ βιβλία ἠνοίχθησαν· καὶ ἄλλο βιβλίον ἠνοίχθη, ὅ ἐστι τῆς ζωῆς· καὶ ἐκρίθησαν οἱ νεκροὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων ἐν τοῖς βιβλίοις κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. ¹²Καὶ εἶδα τοὺς νεκροὺς τῶν αἰώνων, τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς μικρούς, νὰ στέκωνται ἐμπρὸς εἰς τὸν θρόνον τοῦ Χριστοῦ. Καὶ εἶδα ὅτι ἠνοίχθησαν βιβλία, ποὺ εἴχαν γραμμένας τὰς πράξεις τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἄλλο βιβλίο ἠνοίχθη, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς, διότι εἰς αὐτὸ εἶναι γραμμένοι ὅσοι θὰ κληρονομήσουν τὴν αἰωνίαν ζωήν. Καὶ ἀπὸ ὅσα εἶναι γραμμένα μέσα εἰς τὰ βιβλία ἐκρίθησαν ὅλοι οἱ νεκροί, σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα των. ¹³καὶ ἔδωκεν ἡ θάλασσα τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτῇ, καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἔδωκαν τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτοῖς, καὶ ἐκρίθησαν ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. ¹³Καὶ ἔδωσεν ἡ θάλασσα τοὺς νεκρούς, ποὺ εἴχαν πνιγῆ εἰς αὐτήν· καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ Ἅδης ἔδωσαν, ἐπίσης, ὅλους τοὺς νεκρούς. Καὶ ἐκρίθησαν ὁ καθένας σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα των. ¹⁴καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός· οὗτος ὁ θάνατος ὁ δεύτερός ἐστιν. ¹⁴Καὶ τότε ὁ θάνατος καὶ ὁ Ἅδης ἐρρίφθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός, (διὰ νὰ μὴ ἐξέλθουν ποτὲ πλέον ἀπὸ ἐκεῖ. Θὰ ἔχουν καταργηθῆ διὰ παντός). Αὐτὸς εἶναι ὁ δεύτερος θάνατος, ὁ αἰώνιος δηλαδὴ χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Θεόν, ἡ φρικτὴ καὶ ἀτελείωτος κόλασις. ¹⁵καὶ εἴ τις οὐχ εὑρέθη ἐν τῇ βίβλῳ τῆς ζωῆς γεγραμμένος, ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός. ¹⁵Καὶ ὁποῖος δὲν εὐρέθηκε γραμμένος εἰς τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἐρρίφθη εἰς τὴν λίμνην τῆς φωτιᾶς.