Ἀποκάλυψις Ἰωάννου

Η μεγάλη πόρνη και το θηρίο¹Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ᾿ ἐμοῦ λέγων· Δεῦρο, δείξω σοι τὸ κρίμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν, ¹Καὶ ἦλθεν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν ἕνας ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων, ποὺ εἴχαν τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ συνωμίλησε μαζῆ μου, λέγων· <ἔλα νά σοῦ δείξω τὴν κατάκρισιν καὶ καταδίκην τῆς πόρνης τῆς μεγάλης (τῆς διεφθαρμένης, δηλαδή, καὶ ἐξηχρειωμένης πολυαρίθμου πόλεως), ἡ ὁποία κάθεται ἐπάνω εἰς ὕδατα πολλὰ (τὰ ὁποῖα συμβολίζουν λαοὺς καὶ ἔθνη μὲ ἁμαρτωλὰ καὶ γήϊνα φρονήματα, ὡσὰν τὴν μεγάλην πόλιν). ²μεθ᾿ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας. ²Μὲ αὐτὴν διεφθάρησαν καὶ ἐξεφαυλίσθησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ ἐμέθυσαν οἱ κάτοικοι τῆς γῆς ἀπὸ τὸν οἶνον τῆς πορνείας της> (ἀπὸ τὴν μεθυστικὴν ζάλην καὶ παραφορὰν τῆς ἠθικῆς ἐξαθλιώσεώς της). ³καὶ ἀπήνεγκέ με εἰς ἔρημον ἐν πνεύματι. καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ τὸ θηρίον τὸ κόκκινον, γέμον ὀνόματα βλασφημίας, ἔχον κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα. ³Καὶ μὲ μετέφερε ἐν ἐκστάσει κατὰ ἕνα τρόπον πνευματικὸν εἰς ἕνα τόπον ἔρημον ἀπὸ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἶδα μίαν γυναῖκα (ποὺ ἐξεικόνιζε τὴν διεφθαρμένην Ρώμην) νὰ κάθεται ἐπάνω εἰς τὸ θηρίον τὸ κόκκινον (τὸ αἱμοχαρὲς καὶ αἱματοβαμμένον ἀπὸ τὰ ἐγκλήματά του), τὸ ὁποῖον ἧτο γεμᾶτον ἀπὸ βλασφημίας καὶ εἶχε ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ δέκα κέρατα (τὰ ὁποῖα συμβολίζουν ἀσεβεῖς αὐτοκράτορας, ποὺ εἴχαν θεοποιήσει τὸν ἑαυτὸν τους). ⁴καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, γέμον βδελυγμάτων, καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας τῆς γῆς, ⁴Καὶ ἡ γυναῖκα αὐτῇ ἐφοροῦσε πολύτιμον πορφυροῦν ἔνδυμα, κατακόκκινον ὅμως ἀπὸ τὰ αἵματα, καὶ ἧτο χρυσωμένη καὶ κοσμημένη μὲ χρυσᾶ στολίδια καὶ πολυτίμους λίθους καὶ μαργαριτάρια. Καὶ εἶχε εἰς τὸ χέρι της ποτήρι χρυσό, ποὺ ἧτο γεμάτο ἀπὸ τὰ ἀηδιαστικὰ βδελύγματα τῆς ἀποχαλινωμένης εἰδωλολατρίας· ἐκρατοῦσε δὲ ἀκόμη καὶ τὰ ἀκάθαρτα ἔργα τῆς φαυλότητός της, ποὺ ἐμόλυναν τὴν γῆν. ⁵καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον, μυστήριον· Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς. ⁵Καὶ ἐπάνω εἰς τὸ μέτωπον αὐτῆς ἦτο γραμμένον ὄνομα, ποὺ ἐφαίνετο μυστηριῶδες καὶ ἀκατάληπτο· <Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ πρωτεύουσα καὶ ἡ μητέρα πολυαρίθμων διεφθαρμένων πόλεων, τόπος φαυλότητος καὶ εἰδωλολατρίας, ποὺ εἶναι βδελύγματα τῆς γῆς>. ⁶καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων Ἰησοῦ. καὶ ἐθαύμασα ἰδὼν αὐτὴν θαῦμα μέγα. ⁶Καὶ εἶδα αὐτὴν τὴν γυναῖκα νὰ μεθᾷ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν Χριστιανῶν καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰησοῦ, τοὺς ὁποίους ἐμισοῦσε καὶ κατεδίωκε, διὰ νὰ τοὺς ἐξοντώσῃ. Καὶ ὅταν τὴν εἶδα, ἐθαύμασα μεγάλον θαυμασμὸν καὶ διὰ τὴν μεγαλοπρεπῆ ἐμφάνισίν της καὶ διὰ τὴν ἐξοντωτικὴν της δύναμιν ἐναντίον τῶν πιστῶν. ⁷Καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελος· Διατί ἐθαύμασας; ἐγὼ ἐρῶ σοι τὸ μυστήριον τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. ⁷Καί μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· <διατὶ ἐθαύμασες; Ἐγὼ θά σοῦ εἴπω καὶ θά σοῦ ἐξηγήσω τὸ ἀκατάληπτον διὰ τοὺς πολλοὺς μυστικόν, σχετικῶς μὲ τὴν γυναῖκα καὶ μὲ τὸ θηρίον, ποὺ τὴν βαστάζει, καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. ⁸Τὸ θηρίον ὃ εἶδες, ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν· καὶ θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐπὶ τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, βλεπόντων τὸ θηρίον ὅτι ἦν, καὶ οὐκ ἔστι καὶ παρέσται. ⁸Τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον εἶδες (καὶ τὸ ὁποῖον συμβολίζει τοὺς ἀσεβεῖς καὶ τὸν ἑαυτὸν τους θεοποιοῦντας αὐτοκράτορας, ὅπως καὶ τὰς διεφθαρμένας βασιλείας των) ἧτο κάποτε καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον, διότι ἔχει συντριβῆ. Καὶ μέλλει πάλιν νὰ ἀνεβῇ ἀπὸ τὴν ἄβυσσον καὶ νὰ ἐνσαρκωθῇ εἰς τὸ πρόσωπον τῶν ἀθέων ἠγετῶν καὶ αὐτοκρατοριῶν, ἀλλὰ καὶ πάλιν μέλλει νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν ὄλεθρον καὶ τὸν ἀφανισμὸν κατανικημένον ἀπὸ τὴν δύναμιν τοῦ Χριστοῦ. Καὶ οἱ κάτοικοι τῆς γῆς, τῶν ὁποίων τὸ ὄνομα δὲν εἶναι γραμμένον εἰς τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ τότε ποὺ ἐκτίζετο ὁ κόσμος, θὰ θαυμάσουν, ὅταν ἴδουν ὅτι τὸ θηρίον ὑπῆρχε μὲν κάποτε καὶ δὲν ὑπάρχει, καὶ ὅμως πάλιν θὰ παρουσιασθῇ. ⁹Ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ὄρη ἑπτὰ εἰσίν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ᾿ αὐτῶν, ⁹Ἐδῶ δείχνεται ὁ νοῦς, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ. Αἱ ἑπτὰ κεφαλαί, ἐπὶ τῶν ὁποίων κάθεται ἡ γυναῖκα, συμβολίζουν ἑπτὰ ὄρη, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἡ διεφθαρμένη Ρώμη εἶναι κτισμένη. ¹⁰καὶ βασιλεῖς ἑπτά εἰσιν· οἱ πέντε ἔπεσαν, ὁ εἷς ἐστιν, ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθε, καὶ ὅταν ἔλθῃ, ὀλίγον αὐτὸν δεῖ μεῖναι. ¹⁰Συμβολίζουν ἀκόμη καὶ ἑπτὰ βασιλεῖς, ποὺ ἐκπροσωποῦν ἑπτὰ βασιλείας ἀσεβεῖς καὶ διεφθαρμένας. Αἱ πέντε, αἱ προχριστιανικαί, ἔπεσαν, ἡ μία ὑπάρχει ἀκόμη. Ἡ ἄλλη, ἡ τοῦ ἀντιχρίστου, δὲν ἦλθεν ἀκόμη. Καὶ ὅταν ἔλθῃ θὰ εἶναι προσωρινὴ καὶ παροδική. Ὀλίγον χρόνον θὰ μείνῃ σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον τοῦ Θεοῦ. ¹¹καὶ τὸ θηρίον ὃ ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ αὐτὸς ὄγδοός ἐστι, καὶ ἐκ τῶν ἑπτά ἐστι, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει. ¹¹Καὶ τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον ἧτο καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον, εἶναι καὶ αὐτὸ ὁ ὄγδοος βασιλεύς, ποὺ κατὰ τὰ φρονήματα καὶ τὴν κακίαν εἶναι ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ προηγουμένους βασιλεῖς, (διότι αὐτὸ ἐνέπνεε καὶ ἐκείνους). Καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι παροδικόν, διότι βαδίζει πρὸς τὴν καταστροφὴν καὶ τὸν ἐξαφανισμόν. ¹²καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες δέκα βασιλεῖς εἰσιν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ᾿ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσι μετὰ τοῦ θηρίου. ¹²Καὶ τὰ δέκα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶδες, συμβολίζουν δέκα βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐβασίλευσαν ἀκόμη, ἀλλὰ σὰν βασιλεῖς παίρνουν βασιλικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ μίαν ὥραν (ἐπὶ μικρὸν δηλαδὴ χρονικὸν διάστημα) καὶ θὰ βασιλεύσουν μαζῆ μὲ τὸ θηρίον ὀλίγον χρόνον. ¹³οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσι, καὶ τὴν δύναμιν καὶ ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν. ¹³Καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὰ ἴδια φρονήματα καὶ τὰς ἰδίας διαθέσεις, καὶ δίδουν εἰς τὸ θηρίον τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν των. ¹⁴οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶ καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί. ¹⁴Αὐτοί, (μοχθηρὰ καὶ αἱμοβόρα ὄργανα τοῦ θηρίου καθὼς εἶναι) θὰ πολεμήσουν ἐναντίον τοῦ Ἀρνίου, ἀλλά θὰ τοὺς νικήσῃ τὸ Ἀρνίον, διότι εἶναι κύριος τῶν κυρίων καὶ βασιλεὺς τῶν βασιλέων, καὶ αὐτοί ποὺ εἶναι μαζῆ του καὶ ἀποτελοῦν τὴν βασιλικὴν του παράταξιν, εἶναι οἱ προσκεκλημένοι καὶ διαλεγμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν πιστοί>. ¹⁵Καὶ λέγει μοι· Τὰ ὕδατα ἃ εἶδες, οὗ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσὶ καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι. ¹⁵Καί μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· <τὰ νερά, τὰ ὁποῖα εἶδες, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἐκάθητο ἡ διεφθαρμένη πόλις, ἡ Ρώμη, εἶναι λαοὶ καὶ ὄχλοι καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι διάφοροι, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα κυριαρχεῖ ἡ πόρνη, δηλαδὴ ἡ ἐνσάρκωσις τῆς διαφθορᾶς. ¹⁶καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες καὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσι τὴν πόρνην, καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί. ¹⁶Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ποὺ εἶδες καὶ τὰ ὁποῖα συμβολίζουν δέκα βασιλεῖς καὶ τὸ θηρίον, ποὺ τοὺς ἐμπνέει, ὅλοι αὐτοὶ θὰ μισήσουν τὴν διεφθαρμένην Ρώμην καὶ τὴν κοσμοκρατορίαν της, θὰ ἐξεγερθοῦν ἐναντίον της, (διότι ἀνάμεσα εἰς τοὺς κακοὺς κυριαρχεῖ κατὰ κανόνα τὸ ἀνθρωποκτόνον καὶ καταστρεπτικὸν μῖσος) καὶ θὰ τὴν κάμουν ἔρημον καὶ γυμνὴν ἀπὸ τὰ πλούτη καὶ τὴν δόξαν της, θὰ καταφάγουν τὰς σάρκας της (θὰ διαμοιρασθοῦν δηλαδὴ μεταξὺ των τὰς περιοχὰς της) καὶ θὰ τὴν κατακαύσουν μὲ φωτιάν. ¹⁷ὁ γὰρ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι μίαν γνώμην καὶ δοῦναι τὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ, ἄχρι τελεσθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ. ¹⁷Διότι ὁ Θεός, (ποὺ ὑποτάσσει καὶ τοὺς κακοὺς εἰς τὰ σχέδια του) ἔδωσεν εἰς τὰς καρδίας των βουλὴν καὶ ἀπόφασιν νὰ κάμουν τὸ θέλημά του καὶ νὰ συμφωνήσουν μὲ μίαν γνώμην μεταξὺ των καὶ νὰ δώσουν τὴν βασιλείαν των εἰς τὸ θηρίον, μέχρις ὅτου λάβουν πλήρη πραγματοποίησιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ. ¹⁸καὶ ἡ γυνὴ ἣν εἶδες ἔστιν ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. ¹⁸Καὶ ἡ γυναῖκα, τὴν ὁποίαν εἶδες, εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ Ρώμη, ἡ ὁποία ἐκτείνει τώρα τὴν κυριαρχίαν της ἐπάνω εἰς τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς>, (διὰ νὰ θερίσῃ μετ᾿ ὀλίγον τὴν καταστροφὴν της ἀπὸ αὐτοὺς τούτους τοὺς βασιλεῖς).