Πρὸς Ἑβραίους

¹Πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν Θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν, ¹Διότι κάθε ἀρχιερεύς, ποὺ λαμβάνεται καὶ ξεχωρίζεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως συμβαίνει μεταξὺ τῶν Ἰουδαίων, γίνεται καὶ ἐγκαθίσταται ἀρχιερεὺς ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ προσφέρῃ δῶρα καὶ θυσίας πρὸς συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ. ²μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσι καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν· ²Καὶ ἠμπορεῖ αὐτὸς νὰ συμπαθῇ καὶ νὰ φέρεται μὲ μετριοπάθειαν πρὸς αὐτούς, ποὺ παρασύρονται εἰς τὴν ἁμαρτίαν ἀπὸ ἄγνοιαν καὶ πλάνην, διότι καὶ αὐτὸς σὰν ἄνθρωπος περιβάλλεται καὶ διαποτίζεται καὶ φέρει τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν. ³καὶ διὰ ταύτην ὀφείλει, καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ, οὕτω καὶ περὶ ἑαυτοῦ προσφέρειν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν. ³Ἀκριβῶς δὲ ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς ἀσθενείας καὶ ἐνοχῆς του ὡς ἀνθρώπου ἔχει καθῆκον νὰ προσφέρῃ θυσίας καὶ διὰ τὸν ἑαυτὸν του, διὰ τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν του, ὅπως προσφέρει ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. ⁴καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καὶ Ἀαρών. ⁴Καὶ κανεὶς δὲν παίρνει μόνος του καὶ αὐθαιρέτως τὴν μεγάλην τιμὴν τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος, ἀλλὰ τὴν λαμβάνει, ὅταν προσκαλῆται ἀπὸ τὸν Θεόν, ὅπως εἶχε προσκληθῇ καὶ ὁ Ἀαρών. ⁵οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ᾿ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε· ⁵Ἔτσι καὶ ὁ Χριστός, ὁ μέγας Ἀρχιερεύς, δὲν ἐδόξασε μόνος του τὸν ἑαυτὸν του εἰς τὸν νὰ γίνῃ Ἀρχιερεύς, δὲν ἀπέμεινε αὐτὸς εἰς τὸν ἑαυτὸν του τὸ ἀξίωμα, ἀλλ᾿ ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπε· <σὺ εἷσαι Υἱός μου, ἐγὼ σὲ ἐγέννησα σήμερα, πού σοῦ ἔδωκα τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν>. ⁶καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. ⁶Καθὼς καὶ εἰς ἄλλο χωρίον τῆς Γραφῆς λέγει· <σὺ εἷσαι ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα, ἔχεις αἰωνίαν καὶ ἀκατάλυτον τὴν ἀρχιερωσύνην, σύμφωνα μὲ τὸν τύπον, ποὺ προφητικῶς ἐδόθη ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Μελχισεδὲκ εἰς τὴν Π. Διαθήκην>. ⁷ὃς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας, καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας, ⁷Αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἐνανθρωπήσεώς του καὶ τῆς ἐπιγείου σωματικῆς ζωῆς προσέφερε πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος ἠδύνατο νὰ τὸν σώσῃ ἀπὸ τὸ φρικτὸν μαρτύριον τῆς ἀγωνίας καὶ τοῦ σταυρικοὺ θανάτου, θερμὰς δεήσεις καὶ ἰκεσίας μὲ κραυγὴν ἰσχυρὰν καὶ μὲ δάκρυα, καὶ εἱσηκούσθη, χάρις εἰς τὴν ἄπειρον αὐτοῦ εὐλάβειαν (ὥστε καρτερικῶς νὰ πίῃ τὸ ποτήριον τοῦ σταυρικοὺ θανάτου του). ⁸καίπερ ὢν υἱὸς, ἔμαθεν ἀφ᾿ ὧν ἔπαθε τὴν ὑπακοήν, ⁸Ἔτσι δέ, καίτοι ἧτο Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ μονογενὴς καὶ ὁμοούσιος τοῦ Πατρός, ἔμαθε ἐκ προσωπικῆς πείρας ὡς ἄνθρωπος ἀπὸ ὅσα ἔπαθε τὴν ὑπακοήν. ⁹καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ πᾶσιν αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου, ⁹Καὶ ἀφοῦ ἔγινε τέλειος κατὰ πάντα καὶ ὡς ἄνθρωπος, ἔγινεν αἴτιος αἰωνίου σωτηρίας εἰς ὅλους ὅσοι τὸν ὑπακούουν. ¹⁰προσαγορευθεὶς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἀρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. ¹⁰Καὶ ὠνομάσθη καὶ προσεφωνήθη ἀπὸ τὸν Θεὸν αἰώνιος Ἀρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. Συμβουλές για εμμονή στην πίστη¹¹Περὶ οὗ πολὺς ἡμῖν ὁ λόγος καὶ δυσερμήνευτος λέγειν, ἐπεὶ νωθροὶ γεγόνατε ταῖς ἀκοαῖς. ¹¹Δι᾿ αὐτὸν δὲ τὸν Μελχισεδέκ, τὸν τύπον καὶ τὸ προεικόνισμα τῆς ἀρχιερωσύνης τοῦ Χριστοῦ, πολλὰ ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, τὰ ὁποῖα ὅμως δύσκολα ἑρμηνεύονται, μάλιστα δὲ εἰς σᾳν, ἐπειδὴ ἔχετε γίνει βραδεῖς καὶ δυσκίνητοι εἰς τὸ νὰ ἀκούετε καὶ νὰ ἐννοῆτε τὰς μεγάλας ἀληθείας τῆς πίστεως. ¹²καὶ γὰρ ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι διὰ τὸν χρόνον, πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς τίνα τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ Θεοῦ, καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος καὶ οὐ στερεᾶς τροφῆς. ¹²Καὶ ἐνῶ σεῖς θὰ ἔπρεπε νὰ εἷσθε διδάσκαλοι τῶν ἄλλων, ἀφοῦ ἐπὶ τόσον χρόνον ἀκούετε τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ, ἐν τούτοις ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς διδάσκουν ποῖαι εἶναι αἱ στοιχειώδεις καὶ θεμελιώδεις ἀλήθειαι τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ, αἱ ὁποῖαι διδάσκονται εἰς τοὺς νεοφωτίστους κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς πίστεώς των εἰς τὸν Χριστόν. Καὶ ἔτσι παρουσιάζεσθε σὰν νήπια, ποὺ ἔχουν ἀνάγκην ἀπὸ γάλα καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πάρουν καὶ νὰ ἀφομοιώσουν στερεὰν τροφήν. Εἷσθε νήπιοι κατὰ τὴν πίστιν καὶ ὄχι ὥριμοι. ¹³πᾶς γὰρ ὁ μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου δικαιοσύνης· νήπιος γάρ ἐστι· ¹³Διότι καθένας ποὺ τρέφεται μὲ γάλα, ποὺ ἐξακολουθεῖ δηλαδὴ νὰ παίρνῃ μόνον τὰς στοιχειώδεις ἀληθείας τῆς πίστεως, δὲν ἔχει λάβει ἀκόμη πεῖραν καὶ δὲν γνωρίζει τὴν διδασκαλίαν, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν δικαίωσιν καὶ τὴν ἐνάρετον ζωήν. Εἶναι ἀκόμη ἀπὸ πνευματικῆς ἀπόψεως νήπιον. ¹⁴τελείων δέ ἐστιν ἡ στερεὰ τροφή, τῶν διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ. ¹⁴Ἡ στερεὰ τροφή, ἡ βαθεῖα καὶ φωτισμένη πνευματικὴ διδασκαλία, εἶναι διὰ τοὺς τελείους, δι᾿ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν μὲ τὴν πνευματικὴν ἐργασίαν καὶ συνήθειαν γυμνασμένα καὶ ἱκανὰ τὰ αἰσθητήρια τῆς ψυχῆς, ὥστε νὰ διακρίνουν εὔκολα μεταξὺ καλοῦ καὶ κακοῦ.