Πρὸς Ἑβραίους

Ο Ιησούς είναι ο ανώτερος αρχιερέας¹Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις, τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα, ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ¹Τὸ δὲ σημαντικώτερον καὶ βασικωτάτης σπουδαιότητος ἀπὸ ὅσα μέχρι τώρα εἴπομεν εἶναι τοῦτο ὅτι ἔχομεν τέτοιον Ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ἐκάθισεν εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τῆς θείας μεγαλωσύνης ἐπάνω εἰς τοὺς οὐρανοὺς ²τῶν ἁγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος, καὶ οὐκ ἄνθρωπος. ²καὶ ἔγινε λειτουργὸς εἰς τὰ Ἅγια τοῦ Οὐρανοῦ καὶ εἰς τὴν ἀληθινὴν σκηνήν, τὴν ὁποίαν ἐθεμελίωσε καὶ κατεσκεύασεν ὁ Κύριος καὶ ὄχι ἄνθρωπος. ³πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ προσφέρειν δῶρά τε καὶ θυσίας καθίσταται· ὅθεν ἀναγκαῖον ἔχειν τι καὶ τοῦτον ὃ προσενέγκῃ. ³Διότι κάθε ἀρχιερεὺς καθίσταται τέτοιος, διὰ νὰ προσφέρῃ δῶρα καὶ θυσίας πρὸς τὸν Θεόν. Κατὰ συνέπειαν ἧτο ἀνάγκη νὰ ἔχῃ κάτι νὰ προσφέρῃ ὡς θυσίαν καὶ αὐτός, δηλαδὴ ὁ Χριστός. Πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἔκαμε, θυσιάσας τὸν ἑαυτὸν του ἐπάνω εἰς τὸν σταυρόν. ⁴εἰ μὲν γὰρ ἦν ἐπὶ γῆς, οὐδ᾿ ἂν ἦν ἱερεύς, ὄντων τῶν ἱερέων τῶν προσφερόντων κατὰ τὸν νόμον τὰ δῶρα, ⁴Διότι, ἐὰν μὲν ὁ Χριστὸς ἧτο ἱερεὺς ἐδῶ εἰς τὴν γῆν, δὲν θὰ ἧτο κἂν ἱερεύς, ἐπειδὴ ὑπῆρχον ἐδῶ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον ἐπρόσφεραν τὰ δῶρα εἰς τὸν Θεόν. ⁵οἵτινες ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ λατρεύουσι τῶν ἐπουρανίων, καθὼς κεχρημάτισται Μωϋσῆς μέλλων ἐπιτελεῖν τὴν σκηνήν· ὅρα, γάρ φησι, ποιήσεις πάντα κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα σοι ἐν τῷ ὄρει. ⁵Αὐτοὶ ὅμως οἱ ἱερεῖς τελοῦν τὰ τῆς λατρείας κατὰ τρόπον συμβολικὸν καὶ σκιώδη, διὰ νὰ ἐξεικονίζωνται ἔτσι τὰ ἐπουράνια, ἡ ἀληθὴς δηλαδὴ λατρεία ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν, ὅπως ἄλλωστε ἔχει ἀποκαλυφθῆ εἰς τὸν Μωϋσέα, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ κατασκευάσῃ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου. Διότι ὁ Θεὸς τοῦ λέγει· <πρόσεχε, θὰ κατασκευάσῃς ὅλα σύμφωνα μὲ τὸ ὑπόδειγμα, πού σοῦ ἔχει δειχθῇ εἰς τὸ ὅρος Σινά>. ⁶Νυνὶ δὲ διαφορωτέρας τέτυχε λειτουργίας, ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστι διαθήκης μεσίτης, ἥτις ἐπὶ κρείττοσιν ἐπαγγελίαις νενομοθέτηται. ⁶Τώρα δὲ ὁ Ἀρχιερεὺς μας, ὁ Χριστός, ἔχει ἐπιτύχει καὶ πραγματοποιήσει πολὺ διαφορετικὴν καὶ ἀσυγκρίτως ἀνωτέραν λειτουργίαν, τόσον ἀνωτέραν, ὅσον εἶναι αὐτὸς ὁ ἴδιος μεσίτης καλυτέρας καὶ ἀνωτέρας διαθήκης, ἡ ὁποία ἔχει νομοθετηθῇ, διὰ νὰ προβάλλῃ καὶ προσφέρῃ εἰς τοὺς πιστοὺς τὰς καλυτέρας καὶ τελειοτέρας ὑποσχέσεις. ⁷εἰ γὰρ ἡ πρώτη ἐκείνη ἦν ἄμεμπτος, οὐκ ἂν δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος. ⁷Διότι ἐὰν ἡ πρώτη ἐκείνη διαθήκη ἧτο πράγματι πλήρης καὶ τελεία, δὲν θὰ ἐζητεῖτο τόπος καὶ τρόπος νὰ δοθῇ δευτέρα διαθήκη. ⁸μεμφόμενος γὰρ αὐτοῖς λέγει· ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν, ⁸Ἐν τούτοις προανηγγέλθη ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ δευτέρα καὶ τελεία αὐτῇ διαθήκη. Διότι αὐτὸς ὁ ἴδιος κατηγορῶν καὶ ἐπικρίνων αὐτούς ποὺ εἴχαν λάβει τὴν πρώτην διαθήκην, λέγει· <ἰδού, λέγει ὁ Κύριος, ἔρχονται ἡμέραι, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ πραγματοποιήσω καὶ θὰ συνάψω μὲ τὸ ἔθνος Ἰσραὴλ καὶ μὲ τὴν φυλὴν Ἰούδα, δηλαδὴ μὲ τὸν νέον Ἰσραὴλ τῆς χάριτος, νέαν διαθήκην. ⁹οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν ἐποίησα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, κἀγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, λέγει Κύριος· ⁹Καὶ αὐτῇ δὲν θὰ εἶναι σὰν τὴν διαθήκην, τὴν ὁποίαν συνῆψα μὲ τοὺς προπάτορας τῶν Ἰσραηλιτῶν κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ τοὺς ἐπιασα ἀπὸ τὸ χέρι, διὰ νὰ τοὺς βγάλω ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου. Διότι ἐκεῖνοι δὲν ἔμειναν πιστοὶ εἰς τὴν διαθήκην μου, δι᾿ αὐτὸ δὲ καὶ ἐγὼ τοὺς παρημέλησα, ἀπέσυρα τὴν εὔνοιάν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, λέγει ὁ Κύριος. ¹⁰ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει Κύριος· διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεὸν, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν. ¹⁰Διότι αὐτῇ εἶναι ἡ νέα διαθήκη, τὴν ὁποίαν θὰ συνάψω μὲ τὸν νέον Ἰσραὴλ τῆς χάριτος, δηλαδὴ μὲ τοὺς πιστοὺς εἰς τὸν Χριστόν, ποὺ θὰ ἀποτελοῦν τὴν Ἐκκλησίαν, ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει ὁ Κύριος. Καὶ θὰ δώσω τοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιάν των καὶ θὰ ἐγχαράξω αὐτοὺς εἰς τὰς καρδίας των καὶ θὰ εἷμαι ἐγὼ εἰς αὐτοὺς Θεὸς καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι εἰς ἐμὲ λαός. ¹¹καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, λέγων· γνῶθι τὸν Κύριον· ὅτι πάντες εἰδήσουσί με ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν· ¹¹Καὶ δὲν θὰ διδάξουν ὁ καθένας τὸν συμπατριώτην του καὶ ὁ ἄλλος τὸν ἀδελφὸν τοῦ λέγων· Μάθε ποιὸς εἶναι ὁ Κύριος. Διότι ὅλοι τότε ἀνεξαιρέτως θὰ μὲ γνωρίσουν ἀπὸ τὸν μικρὸν ἕως τὸν μεγάλον. ¹²ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν, καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι. ¹²Διότι ἐγὼ θὰ εἷμαι γεμᾶτος ἔλεος καὶ θὰ δώσω πλήρη συγχώρησιν εἰς τὰς ἀδικίας αὐτῶν καὶ δὲν θὰ ἐνθυμηθῶ πλέον τὰς ἁμαρτίας των καὶ τὰς ἀνομίας των>. ¹³ἐν τῷ λέγειν καινὴν πεπαλαίωκε τὴν πρώτην· τὸ δὲ παλαιούμενον καὶ γηράσκον ἐγγὺς ἀφανισμοῦ. ¹³Λέγων δὲ ὁ Θεὸς νέαν διαθήκην, ἔκαμε καὶ ἐκήρυξε παλαιὰν τὴν πρώτην διαθήκην. Ἐκεῖνο δέ ποὺ παληώνει καὶ γηράσκει ἐγγίζει πρὸς τὴν ἐξαφάνισιν.