Ἀποκάλυψις Ἰωάννου

1Τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Ἐφέσῳ ἐκκλησίας γράψον· τάδε λέγει ὁ κρατῶν τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν τῶν χρυσῶν·

1Πρὸς τὸν ἐπίσκοπον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐφέσου γράψε: Αὐτὰ λέγει ἐκεῖνος, ποὺ κρατεῖ εἰς τὸ δεξί του χέρι ὡς ἐξουσιαστὴς τοὺς ἑπτὰ ἐπισκόπους, καί ποὺ περιπατεῖ ὡς κυρίαρχος καὶ κυβερνήτης, ἀνάμεσα εἰς τὰς ἑπτὰ χρυσᾶς λυχνίας, αἱ ὁποῖαι συμβολίζουν τὰς ἑπτὰ Ἐκκλησίας.

2οἶδα τὰ ἔργα σου καὶ τὸν κόπον σου καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ ὅτι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς, καὶ ἐπείρασας τοὺς λέγοντας ἑαυτοὺς ἀποστόλους εἶναι, καὶ οὐκ εἰσί, καὶ εὗρες αὐτοὺς ψευδεῖς·

2Γνωρίζω καλὰ τὸ ἔργον σου καὶ τὸν κόπον σου εἰς τὸν ὁποῖον ὡς ἐπίσκοπος ὑποβάλλεσαι, καὶ τὴν ὑπομονήν ποὺ δικνύεις εἰς τὰς διαφόρους δοκιμασίας, καὶ ὅτι χάρις εἰς τὴν ἠθικήν σου εὐαισθησίαν δὲν ἠμπορεῖς νὰ ἀνέχεσαι τοὺς κακούς. Καὶ δι᾿ αὐτὸ ἠρεύνησες μὲ προσοχὴν καὶ ἐδοκίμασες ἐκείνους, ποὺ λέγουν τοὺς ἑαυτοὺς των ἀποστόλους χωρὶς νὰ εἶναι, καὶ τοὺς εὑρῆκες ψευδεῖς.

3καὶ ὑπομονὴν ἔχεις, καὶ ἐβάστασας διὰ τὸ ὄνομά μου, καὶ οὐ κεκοπίακας.

3Καὶ ἔχεις ὑπομονὴν εἰς τὰς διαφόρους δοκιμασίας καὶ ἔδειξες ἀντοχὴν διὰ τὸ ὄνομά μου καὶ δὲν ἀπέκαμες ἀπὸ τοὺς κόπους, εἰς τοὺς ὁποίους ὑπεβλήθης.

4ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ, ὅτι τὴν ἀγάπην σου τὴν πρώτην ἀφῆκας.

4Ἀλλ᾿ ἔχω ἐναντίον σου, διότι ἀφῆκες καὶ ἔχασες κάπως τὴν πρώτην σου ἀγάπην.

5μνημόνευε οὖν πόθεν πέπτωκας, καὶ μετανόησον καὶ τὰ πρῶτα ἔργα ποίησον· εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχὺ καὶ κινήσω τὴν λυχνίαν σου ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς, ἐὰν μὴ μετανοήσῃς.

5Νὰ ἐνθυμῆσαι, λοιπόν, συνεχῶς ἀπὸ ποῦ ἔχεις ξεπέσει καὶ μετανόησε καὶ κάμε πάλιν τὰ πρῶτα ἀγαθὰ ἔργα σου. Εἰ δ᾿ ἄλλως θὰ ἔλθω πολὺ σύντομα πρὸς σὲ καὶ θὰ μετακινήσω τὴν Ἐκκλησίαν σου ἀπὸ τὴν θέσιν, ποὺ κατέχει σήμερα, ἐὰν ὅλοι σας δὲν μετανοήσετε.

6ἀλλὰ τοῦτο ἔχεις, ὅτι μισεῖς τὰ ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, ἃ κἀγὼ μισῶ.

6Ἔχεις ὅμως τοῦτο τὸ πλεονέκτημα, ὅτι μισεῖς τὰ αἰσχρὰ σαρκικὰ ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, τὰ ὁποῖα καὶ ἐγὼ μισῶ.

7Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅ ἐστιν ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ μου.

7Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀνοικτὰ τὰ αὐτιὰ τῆς ψυχῆς του, ἂς ἀκούσῃ τί μὲ τὰς προφητείας αὐτὰς λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἰς τὰς Ἐκκλησίας. Εἰς ἐκεῖνον ποὺ θὰ νικήσῃ, ἀγωνιζόμενος κατὰ τοῦ πονηροῦ καὶ τῆς ἁμαρτίας, θὰ τοῦ δώσω νὰ φάγῃ ἀπὸ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς. Θὰ τοῦ δώσω τὰ ἀγαθὰ τῆς αἰωνίου ζωῆς μέσα εἰς τὸν Παράδεισον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ Θεὸς ἰδικός μου κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην μου φύσιν.

8Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σμύρνῃ ἐκκλησίας γράψον· τάδε λέγει ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ὃς ἐγένετο νεκρὸς καὶ ἔζησεν·

8Καὶ εἰς τὸν ἐπίσκοπον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σμύρνης γράψε: Αὐτὰ λέγει ἐκεῖνος ποὺ ὑπάρχει προαιωνίως πρῶτος ἀπὸ ὅλα καὶ θὰ ὑπάρχῃ αἰωνίως ἔσχατος ἀπὸ ὅλα, ποὺ κλείει εἰς τὴν ἄπειρον αὐτοῦ ὕπαρξιν καὶ παρουσίαν τὰ πάντα· αὐτός ποὺ ἔγινε νεκρὸς διὰ τῆς σταυρικῆς του θυσίας καὶ ἔζησε πάλιν.

9οἶδά σου τὰ ἔργα καὶ τὴν θλῖψιν καὶ τὴν πτωχείαν· ἀλλὰ πλούσιος εἶ· καὶ τὴν βλασφημίαν ἐκ τῶν λεγόντων Ἰουδαίους εἶναι ἑαυτούς, καὶ οὐκ εἰσὶν, ἀλλὰ συναγωγὴ τοῦ σατανᾶ.

9Γνωρίζω καλὰ τὰ ἔργα σου καὶ τὴν θλῖψιν καὶ τὴν πτωχείαν ἐξ αἰτίας τῶν διωγμῶν. Ἀλλ᾿ εἶσαι πλούσιος ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικῶν χαρισμάτων καὶ δωρεῶν. Εἰξεύρω ἀκόμη τὴν ἀσεβῆ ἐναντίον τῆς ὑπολήψεώς σου διαβολήν, ποὺ σοῦ ἔγινε ἐκ μέρους ἐκείνων ποὺ λέγουν τὸν εὐατὸν των ὅτι εἶναι Ἰουδαῖοι, ἐνῷ πραγματικῶς δὲν εἶναι, ἀλλ᾿ εἶναι συναγωγὴ τοῦ σατανᾶ.

10μηδὲν φοβοῦ ἃ μέλλεις παθεῖν. ἰδοὺ δὴ μέλλει βαλεῖν ὁ διάβολος ἐξ ὑμῶν εἰς φυλακὴν ἵνα πειρασθῆτε, καὶ ἕξετε θλῖψιν ἡμέρας δέκα. γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς.

10Μὴ φοβεῖσαι καθόλου δι᾿ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ πάθῃς. Ἰδοὺ τώρα ὁ σατανᾶς μέλλει νὰ ρίψῃ εἰς τὴν φυλακὴν μερικοὺς ἀπὸ σᾶς, διὰ νὰ δοκιμασθῆτε ἔτσι ὅλοι σας, καὶ θὰ ἔχετε θλῖψιν δέκα ἡμέρας, (δηλαδὴ ἐπὶ ὀλίγον διάστημα). Προσπάθησε καὶ ἀγωνίσου νὰ γίνῃς πιστὸς μέχρι καὶ μαρτυρικοῦ ἀκόμη θανάτου διὰ τὴν πίστιν σου καὶ θά σοῦ δώσω ὡς βραβεῖον τῶν ἀγώνων σου τὸν στέφανον τῆς αἰωνίου ζωῆς.

11Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. ὁ νικῶν οὐ μὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου.

11Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀνοικτὰ τὰ αὐτιὰ τῆς ψυχῆς του, ἂς ἀκούσῃ τί λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἰς τὰς Ἐκκλησίας. Ὁ νικητὴς εἰς τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνας δὲν θὰ ἀδικηθῇ ἀπὸ τὸν πνευματικὸν καὶ αἰώνιον θάνατον, ποὺ σὰν δεύτερος, ἀλλὰ ἀσυγκρίτως φοβερώτερος μετὰ τὸν σωματικὸν θάνατον, περιμένει τοὺς ἁμαρτωλούς.

12Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Περγάμῳ ἐκκλησίας γράψον· τάδε λέγει ὁ ἔχων τὴν ῥομφαίαν τὴν δίστομον τὴν ὀξεῖαν·

12Καὶ εἰς τὸν ἐπίσκοπον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Περγάμου γράψε: Αὐτὰ λέγει ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὴν δίκοπον καὶ κοπτερὰν ρομφαίαν·

13οἶδα τὰ ἔργα σου καὶ ποῦ κατοικεῖς· ὅπου ὁ θρόνος τοῦ σατανᾶ· καὶ κρατεῖς τὸ ὄνομά μου, καὶ οὐκ ἠρνήσω τὴν πίστιν μου καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις αἷς Ἀντίπας ὁ μάρτυς μου ὁ πιστός, ὃς ἀπεκτάνθη παρ᾿ ὑμῖν, ὅπου ὁ σατανᾶς κατοικεῖ.

13Γνωρίζω καλὰ τὰ ἔργα σου καὶ τὴν εἰδωλολατρικὴν περιοχήν, εἰς τὴν ὁποίαν κατοικεῖς, ὅπου ἔχεις στήσει τὸν θρόνον του ὁ σατανᾶς. Καὶ κρατεῖς στερεὰ τὸ ὄνομά μου καὶ δὲν ἠρνήθης τὴν πίστιν μου ἀκόμη καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας τοῦ διωγμοῦ, κατὰ τὰς ὁποίας κατεδιώχθη ὁ πιστὸς μάρτυς μου ὁ Ἀντίπας, ὁ ὁποῖος καὶ ἐφονεύθη εἰς τὴν πόλιν σας ὅπου κατοικεῖ ὁ σατανᾶς.

14ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ὅτι ἔχεις ἐκεῖ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν Βαλαάμ, ὃς ἐδίδαξε τὸν Βαλὰκ βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα καὶ πορνεῦσαι.

14Ἀλλ᾿ ἔχω μερικὰ ἐναντίον σου· διότι ἔχεις ἐκεῖ μερικούς, ποὺ σέβονται καὶ κρατοῦν τὴν διδασκαλίαν τοῦ Βαλαὰμ (μάγου καὶ μάντεως τῶν ἐθνικών), ὁ ὁποῖος ἐδίδαξε καὶ προέτρεψε τὸν βασιλέα τῶν Μωαβιτῶν Βαλὰκ νὰ βάλῃ σκάνδαλον ἐμπρὸς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ φάγουν εἰδωλόθυτα καὶ νὰ παρεκτραποῦν εἰς πορνείαν.

15οὕτως ἔχεις καὶ σὺ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν τῶν Νικολαϊτῶν ὁμοίως.

15Ἔτσι καὶ σὺ ἔχεις μερικούς, ποὺ κρατοῦν τὴν αἰσχρὰν διδασκαλίαν τῶν Νικολαϊτῶν, ὅπως τὴν ἐκράτησαν καὶ μερικοὶ Ἰουδαῖοι τῆς ἐποχὴς τοῦ Βαλαάμ.

16μετανόησον οὖν· εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχύ καὶ πολεμήσω μετ᾿ αὐτῶν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ στόματός μου.

16Μετανόησε, λοιπόν· εἰ δ᾿ ἄλλως ἔρχομαι ἐναντίον σου σύντομα καὶ θὰ πολεμήσω ἐναντίον αὐτῶν μὲ τὴν ρομφαίαν τοῦ στόματός μου.

17Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ τοῦ μάννα τοῦ κεκρυμμένου, καὶ δώσω αὐτῷ ψῆφον λευκὴν, καὶ ἐπὶ τὴν ψῆφον ὄνομα καινὸν γεγραμμένον, ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ ὁ λαμβάνων.

17Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀνοικτὰ τὰ αὐτιὰ τῆς ψυχῆς του, ἂς ἀκούσῃ τί λέγει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα εἰς τὰς Ἐκκλησίας. Εἰς τὸν νικητὴν τοῦ ἀγῶνος κατὰ τῆς ἁμαρτίας θὰ τοῦ δώσω ἀπὸ τὸ μάννα, ποὺ εἶναι κρυμμένον εἰς τοὺς οὐρανούς, (δηλαδὴ τὴν κοινωνίαν τοῦ οὐρανίου Ἄρτου, ποὺ παρέχει αἰωνίαν ζωήν). Καὶ ἀκόμη θὰ τοῦ δώσω λευκήν, ἀθωωτικὴν ψῆφον, καὶ ἐπάνω εἰς τὴν ψῆφον θὰ εἶναι γραμμένον ἕνα νέον ὄνομα, αἰώνιον, ὄνομα, τὸ ὁποῖον κανένας δὲν γνωρίζει, παρὰ μόνος ἐκεῖνος ποὺ τὸ λαμβάνει.

18Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας γράψον· τάδε λέγει ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ·

18Καὶ εἰς τὸν ἐπίσκοπον τῆς Ἐκκλησίας τῶν Θυατείρων γράψε: Αὐτὰ λέγει ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔχει τὰ μάτια αὐτοῦ σὰν φλόγα πυρός, ὥστε νὰ βλέπῃ καὶ νὰ παρακολουθῇ τὰ πάντα, καὶ τοῦ ὁποίου τὰ πόδια εἶναι στερεὰ καὶ λαμπρά, ὅμοια μὲ μίγμα ἀργύρου καὶ χρυσοῦ.

19οἶδά σου τὰ ἔργα καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν διακονίαν καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ τὰ ἔργα σου τὰ ἔσχατα πλείονα τῶν πρώτων.

19Γνωρίζω τὰ ἔργα σου καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν ὑπηρεσίαν, ποὺ προσφέρεις πρὸς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην, καὶ τὴν ὑπομονήν ποὺ δεικνύεις εἰς τὰς θλίψεις καὶ τοὺς διωγμούς. Καὶ γνωρίζω ἀκόμη, ὅτι τὰ ἔργα σου τῆς τελευταίας περιόδου εἶναι περισσότερα ἀπὸ τὰ τῆς πρώτης.

20ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ὅτι ἀφεῖς τὴν γυναῖκα σου Ἰεζάβελ, ἣ λέγει ἑαυτὴν προφῆτιν, καὶ διδάσκει καὶ πλανᾷ τοὺς ἐμοὺς δούλους πορνεῦσαι καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα.

20Ἀλλ᾿ ἔχω ἐναντίον σου καὶ ὀλίγας κατηγορίας, ὅτι δηλαδὴ ἀφίνεις τὴν γυναῖκα σου, ποὺ ὁμοιάζει κατὰ τὴν ἀσέβειαν καὶ ἁμαρτωλότητά της μὲ τὴν Ἰεζάβελ, ἡ ὁποία λέγει τὸν εὐατὸν τῆς προφῆτιν καὶ μὲ τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα της διδάσκει ἀσεβεῖς διδασκαλίας καὶ παρασύρει εἰς τὴν πλάνην τοὺς δούλους μου, νὰ πορνεύσουν καὶ νὰ φάγουν εἰδωλόθυτα.

21καὶ ἔδωκα αὐτῇ χρόνον ἵνα μετανοήσῃ, καὶ οὐ θέλει μετανοῆσαι ἐκ τῆς πορνείας αὐτῆς.

21Καὶ ἔδωκα εἰς αὐτὴν καιρόν, διὰ νὰ μετανοήσῃ, καὶ δὲν θέλει νὰ μετανοήσῃ καὶ νὰ ἀπαρνηθῇ τὴν διαφθορὰν καὶ ἀσέβειάν της.

22ἰδοὺ βάλλω αὐτὴν εἰς κλίνην καὶ τοὺς μοιχεύοντας μετ᾿ αὐτῆς εἰς θλῖψιν μεγάλην, ἐὰν μὴ μετανοήσωσιν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῆς,

22Ἰδοὺ θὰ τὴν ρίψω εἰς τὸ κρεββάτι τιμωρίας μεγάλης, πόνου καὶ ὀδύνης. Καὶ ἐκείνους ποὺ ἁμαρτάνουν μαζῆ της καὶ ὅσους παρασύρονται ἐξ αἰτίας της εἰς φαυλότητας, θὰ τοὺς βάλω μαζῆ μὲ αὐτὴν καὶ θὰ τοὺς καταδικάσω εἰς μεγάλην θλῖψιν, ἐὰν δὲν μετανοήσουν καὶ δὲν ἀπαρνηθοῦν τὰ φαῦλα ἔργα, εἰς τὰ ὁποῖα αὐτὴ τοὺς παρεπλάνησε.

23καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς ἀποκτενῶ ἐν θανάτῳ, καὶ γνώσονται πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ ἐρευνῶν νεφροὺς καὶ καρδίας, καὶ δώσω ὑμῖν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα ὑμῶν.

23Καὶ τὰ παιδιά της θὰ τὰ φονεύσω μὲ θανατηφόρον ἐπιδημίαν καὶ ἔτσι θὰ μάθουν ὅλαι αἱ Ἐκκλησίαι, ὅτι ἐγὼ εἷμαι ἐκεῖνος, ποὺ ἐρευνᾷ καὶ γνωρίζει νεφρὰ καὶ καρδιές, (καὶ τὰς πλέον ἀπόκρυφα βάθη τῆς ψυχῆς καὶ διανοίας τοῦ ἀνθρώπου) καὶ θὰ ἀνταποδώσω εἰς τὸν καθένα ἀπὸ σᾶς, σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα σας.

24ὑμῖν δὲ λέγω τοῖς λοιποῖς τοῖς ἐν Θυατείροις, ὅσοι οὐκ ἔχουσι τὴν διδαχὴν ταύτην, οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τὰ βαθέα τοῦ σατανᾶ, ὡς λέγουσιν· οὐ βάλλω ἐφ᾿ ὑμᾶς ἄλλο βάρος·

24Λέγω δὲ εἰς σᾶς τοὺς ὑπολοίπους ποὺ κατοικεῖτε εἰς τὰ Θυάτειρα, ὅσοι δὲν ἔχουν δεχθῇ τὴν ἀσεβῆ καὶ πλανεμένην αὐτὴν διδασκαλίαν, τὰς δῆθεν βαθυτέρας ἀληθείας ὅπως τὰς παρουσιάζουν οἱ αἱρετικοὶ καὶ φαῦλοι, πράγματι δὲ σατανικὰς πλάνας. Δὲν θὰ σᾶς ἐπιβάλω ἄλλας ὑποχρεώσεις, ἐκτὸς ἀπὸ ἐκείνας ποὺ γνωρίζετε.

25πλὴν ὃ ἔχετε κρατήσατε ἄχρις οὗ ἂν ἥξω.

25Πλὴν ὅμως ἐκεῖνο ποὺ σᾶς ἔχει παραδοθῇ ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους, τὴν ἀλήθειαν δηλαδὴ τοῦ Εὐαγγελίου, κρατήσατέ την καλὰ μέχρις ὅτου ἔλθω.

26Καὶ ὁ νικῶν καὶ ὁ τηρῶν ἄχρι τέλους τὰ ἔργα μου, δώσω αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ἐθνῶν,

26Καὶ ἐκεῖνος ποὺ θὰ νικήσῃ καὶ θὰ τηρήσῃ μέχρι τέλους τοῦ βίου του τὰ ἔργα μου, ἐγὼ θὰ δώσω εἰς αὐτὸν ἐξουσίαν ἐπάνω εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ καὶ πολέμια ἔθνη.

27καὶ ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ, ὡς τὰ σκεύη τὰ κεραμικὰ συντριβήσεται, ὡς κἀγὼ εἴληφα παρὰ τοῦ πατρός μου,

27Καὶ θὰ ποιμάνῃ καὶ θὰ ὑποτάξῃ τοὺς ἐθνικοὺς καὶ εἰδωλολάτρας μὲ ράβδον σιδερένιαν καὶ θὰ συντριβοῦν οἱ σκληροὶ καὶ ἀνυπότακτοι σὰν τὰ πήλινα σκεύη. Καὶ θὰ ἀποκτήσῃ αὐτὸς τέτοιαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν, ὡσὰν ἐκείνην ποὺ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἔχω λάβει ἀπὸ τὸν Πατέρα μου.

28καὶ δώσω αὐτῷ τὸν ἀστέρα τὸν πρωϊνόν.

28Καὶ θὰ τοῦ δώσω ἀκόμη τὸ λαμπρὸ πρωϊνὸ ἀστέρι, (τὴν θείαν δηλαδὴ λαμπρότητα καὶ αἴγλην) ὥστε νὰ γίνῃ καὶ αὐτός φῶς.

29Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

29Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀνοικτὰ τὰ αὐτιὰ τῆς ψυχῆς του, ἂς ἀκούσῃ τί λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἰς τὰς Ἐκκλησίας.