Ἀποκάλυψις Ἰωάννου

1Καὶ εἶδον ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ μέγα καὶ θαυμαστόν, ἀγγέλους ἑπτὰ ἔχοντας πληγὰς ἑπτὰ τὰς ἐσχάτας, ὅτι ἐν αὐταῖς ἐτελέσθη ὁ θυμὸς τοῦ Θεοῦ.

1Καὶ εἶδα ἄλλο σημεῖον εἰς τὸν οὐρανὸν μεγάλο καὶ θαυμαστόν. Εἶδα ἑπτὰ ἀγγέλους, ποὺ ἐκρατοῦσαν ἑπτὰ πληγάς, τὰς τελευταίας τιμωρίας ἐναντίον τῶν ἀσεβῶν τῆς γῆς, πρὸ τῆς μεγάλης κρίσεως, διότι μέσα εἰς αὐτὰς ἐμαζεύθηκε συμπυκνωμένη ὁλόκληρος ἡ φοβερὰ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ.

2καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί, καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας τὰς κιθάρας τοῦ Θεοῦ.

2Καὶ εἶδα σὰν θάλασσαν ὑαλίνην τὴν ὁλοφάνερον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ κτίσιν, ἡ ὁποία τώρα ἧτο ἀνακατεμένη μὲ φωτιά, προμήνυμα τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἶδα τοὺς νικητὰς εἰς τὸν ἀγῶνα των ἐναντίον τοῦ θηρίου καὶ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ νὰ στέκωνται ἐπάνω εἰς τὴν ὑαλίνην θάλασσαν καὶ νὰ ἔχουν τὰς κιθάρας τοῦ Θεοῦ.

3καὶ ἄδουσι τὴν ᾠδὴν Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ᾠδὴν τοῦ ἀρνίου λέγοντες· Μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, Κύριε, ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ· δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί σου, ὁ βασιλεὺς τῶν ἐθνῶν.

3Καὶ αὐτοί, ὅπως ἄλλοτε ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ Μωϋσῆς ἔψαλλε διὰ τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ψάλλουν τὴν ᾠδὴν τοῦ Μωϋσέως καὶ τὴν ᾠδὴν πρὸς δόξαν τοῦ Ἀρνίου, λέγοντες· <Μεγάλα καὶ θαυμαστὰ εἶναι τὰ ἔργα σου, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ. Ἀπολύτως δίκαιαι καὶ κατὰ πάντα ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί σου, οἱ σοφοὶ τρόποι, ποὺ χρησιμοποιεῖς διὰ τὴν καθοδήγησιν καὶ σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων, σύ ποὺ εἷσαι ὁ βασιλεὺς τῶν ἐθνῶν.

4τίς οὐ μὴ φοβηθῇ, Κύριε, καὶ δοξάσῃ τὸ ὄνομά σου; ὅτι μόνος ὅσιος, ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐφανερώθησαν.

4Ποιὸς δὲν θὰ φοβηθῇ, Κύριε, καὶ δὲν θὰ δοξάσῃ τὸ ὄνομά σου; Διότι σὺ εἷσαι ὁ μόνος ἅγιος καὶ ἀμίαντος καὶ ἕνεκα τούτου θὰ ἔλθουν ὅλα τὰ ἔθνη καὶ θὰ προσκυνήσουν ἐνώπιόν σου, διότι τὸ ἅγιον θέλημά σου, αἱ δίκαιαι κρίσεις καὶ ἀποφάσεις σου ἔγιναν πλέον φανεραί>.

5Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ οὐρανῷ,

5Καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ εἶδα, ὅτι ἀνοίχθηκε ὁ ἅγιος ναὸς τῆς ἐπουρανίου σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.

6καὶ ἐξῆλθον οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ πληγὰς ἐκ τοῦ ναοῦ, οἳ ἦσαν ἐνδεδυμένοι λίνον καθαρὸν λαμπρὸν καὶ περιεζωσμένοι περὶ τὰ στήθη ζώνας χρυσᾶς.

6Καὶ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸν ναὸν οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι, ποὺ εἴχαν τὰς ἑπτὰ πληγάς, διὰ νὰ τιμωρήσουν τοὺς ἀσεβεῖς. Καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοὶ ἐφοροῦσαν ἔνδυμα λινόν, κατακάθαρον καὶ ὁλόλαμπρον, καὶ ἦσαν ζωσμένοι γύρῳ ἀπὸ τὰ στήθη μὲ ζώνας χρυσᾶς.

7καὶ ἓν ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων ἔδωκε τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις ἑπτὰ φιάλας χρυσᾶς, γεμούσας τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

7Καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ τέσσαρα ζῷα ἔδωκεν εἰς τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους ἑπτὰ χρυσὲς φιάλες, γεμᾶτες ἀπὸ θυμὸν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος, αἰώνιος καὶ ἀναλοίωτος, ζῇ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

8καὶ ἐγεμίσθη ὁ ναὸς ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐκ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ καὶ ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ·

8Καὶ ἐγέμισεν ὁ ναὸς ἀπὸ καπνόν, ὁ ὁποῖος ἐσυμβόλιζε τὴν παρουσίαν τοῦ ἐνδόξου καὶ παντοδυνάμου Θεοῦ.

9καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναὸν ἄχρι τελεσθῶσιν αἱ ἑπτὰ πληγαὶ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων.

9Καὶ κανεὶς δὲν ἠμποροῦσε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν ναόν, ὅπου ἧτο παρὼν ὁ ὠργισμένος ἐναντίον τῶν ἀσεβῶν Θεός, μέχρις ὅτου λάβουν τέλος αἱ ἑπτὰ πληγαὶ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων ἐναντίον τῶν ἁμαρτωλῶν.