Ἀποκάλυψις Ἰωάννου

1Καὶ ἐδόθη μοι κάλαμος ὅμοιος ῥάβδῳ, λέγων· Ἔγειρε καὶ μέτρησον τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ·

1Καί μοῦ ἐδόθη ἔνας κάλαμος ὅμοιος μὲ ράβδον καὶ ἔνας ἄγγελος μοῦ εἶπε· <σήκω καὶ μέτρησε τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ θυσιαστήριον, ποὺ εἶναι ἐμπρὸς εἰς αὐτόν, καὶ ἐκείνους ποὺ προσκυνοῦν εἰς τὸν ναὸν αὐτὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ἀνήκουν εἰς τὸν Χριστόν.

2καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε ἔξω καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσι, καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσι μῆνας τεσσαράκοντα δύο.

2Τὴν δὲ αὐλὴν τὴν ἐξωτερικήν, ποὺ περιβάλλει τὸν ναόν, βγάλε την ἔξω ἀπὸ τὸ μέτρημα καὶ μὴ τὴν μετρήσῃς, διότι αὐτῇ παρεχωρήθη εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ποὺ μαζῆ μὲ τοὺς ἀπιστοῦντας Ἑβραίους δὲν θὰ ἔχουν πιστεύσει εἰς τὸν Χριστόν, καὶ θὰ καταπατήσουν τὴν ἁγίαν πόλιν σαράντα δύο μῆνας, διάστημα δηλαδὴ προκαθωρισμένον ἀπὸ τὸν Θεόν.

3καὶ δώσω τοῖς δυσὶ μάρτυσί μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους.

3Καὶ ἐγώ, ὁ Χριστός, θὰ δώσω φωτισμὸν καὶ δύναμιν εἰς τοὺς δύο μαγάλους μάρτυράς μου (ὅπως ἄλλοτε ἔδωσα εἰς τὸν Ἠλίαν καὶ εἰς τὸν Μωϋσέα) καὶ θὰ προφητεύσουν καὶ θὰ κηρύξουν τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ χιλίας διακοσίας ἐξήκοντα ἡμέρας, σαράντα δύο δηλαδὴ μῆνας, καὶ θὰ φοροῦν σάκκους, διὰ νὰ συμβολίζεται ἡ μετάνοια, τὴν ὁποίαν θὰ κηρύσσουν>.

4οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι.

4Οἱ δύο αὐτοὶ προφῆται θὰ εἶναι σὰν δύο κατάκαρποι ἐλαῖαι καὶ σὰν δύο ἀναμμένοι λύχνοι, ποὺ εἶναι στημένοι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς.

5καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θελήσει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτω δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι.

5Καὶ ἐὰν κανεὶς σκεφθῇ καὶ θελήσῃ νὰ τοὺς παρενοχλήσῃ καὶ κακοποιήσῃ, φωτιὰ ξεπετιέται ἀπὸ τὸ στόμα των καὶ κατατρώγει τοὺς ἐχθροὺς των. Καὶ ἐὰν κανεὶς ἐπιχειρήσῃ νὰ τοὺς βλάψῃ καὶ κακοποιήσῃ, αὐτός, σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ φονευθῇ. (Διότι τὸ παντοδύναμον χέρι τοῦ Θεοῦ προστατεύει τοὺς δύο προφήτας).

6οὗτοι ἔχουσιν ἐξουσίαν τὸν οὐρανόν κλεῖσαι, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ, ὁσάκις ἐὰν θελήσωσι.

6Αὐτοὶ ἔχουν πάρει ἐξουσίαν ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ κλείσουν, ὅπως ἄλλοτε ὁ Ἠλίας, κατὰ θαυματουργικὸν τρόπον τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ μὴ στέλλῃ βροχὴν κατὰ τὰς ἡμέρας, ποὺ αὐτοὶ θὰ κηρύττουν καὶ θὰ προφητεύουν. Καὶ ἔχουν ἀπὸ τὸν Θεὸν ἐξουσίαν εἰς τὰ νερὰ τῆς γῆς νὰ τὰ μεταβάλλουν εἰς αἷμα καὶ νὰ κτυπήσουν τὴν γῆν μὲ κάθε εἰδὸς πληγῇς, ὄσες φορὲς θὰ θελήσουν.

7καὶ ὅταν τελέσωσι τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου ποιήσει μετ᾿ αὐτῶν πόλεμον καὶ νικήσει αὐτοὺς καὶ ἀποκτενεῖ αὐτούς.

7Καὶ ὅταν ἐκπληρώσουν τὴν ἀποστολὴν των καὶ κηρύξουν τὴν μαρτυρίαν των καὶ συμπληρωθοῦν οἱ σαράντα δύο μῆνες, τότε τὸ θηρίον, ποὺ ἀναβαίνει ἀπὸ τὸν Ἅδην, ὁ ἀντίχριστος, θὰ κάμῃ πόλεμον ἐναντίον αὐτῶν καὶ θὰ τοὺς νικήσῃ καὶ θὰ τοὺς φονεύσῃ.

8καὶ τὸ πτῶμα αὐτῶν ἐπὶ τῆς πλατείας τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἥτις καλεῖται πνευματικῶς Σόδομα καὶ Αἴγυπτος, ὅπου καὶ ὁ Κύριος αὐτῶν ἐσταυρώθη.

8Καὶ τὰ πτώματα των θὰ ἀφεθοῦν ἄταφα εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς μεγάλης πόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπου καὶ ὁ Κύριος αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἐσταυρώθη, καὶ ἡ ὁποία διὰ τὴν φαυλότητα καὶ εἰδωλολατρικὴν ζωὴν τῶν κατοίκων της ὀνομάζεται ἀλληγορικῶς Σόδομα καὶ Αἴγυπτος.

9καὶ βλέπουσιν ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν τὸ πτῶμα αὐτῶν ἡμέρας τρεῖς καὶ ἥμισυ, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν οὐκ ἀφήσουσι τεθῆναι εἰς μνῆμα.

9Καὶ βλέπουν οἱ ἁμαρτωλοὶ καὶ ἀμετανόητοι ἀπὸ τοὺς διαφόρους λαοὺς καὶ τὰς φυλὰς καὶ τὰς γλώσσας καὶ τὰ ἔθνη τὰ πτώματα αὐτῶν τρεῖς κατὰ συνέχειαν καὶ μισὴ ἡμέρας, (διάστημα, ποὺ συμβολίζει τριάμιση ἔτη, ὅσον θὰ ἔχῃ διαρκέσει καὶ ἡ ἀποστολὴ τῶν δύο αὐτῶν μαρτύρων), καὶ δὲν θὰ ἀφήσουν νὰ τεθοῦν τὰ πτώματα εἰς μνῆμα, (διὰ νὰ δείξουν ἔτσι τὴν περιφρόνησίν τους πρὸς αὐτούς).

10καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ᾿ αὐτοῖς, καὶ εὐφρανθήσονται καὶ δῶρα πέμψουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.

10Καὶ οἱ ἀμετανόητοι αὐτοὶ κάτοικοι τῆς γῆς θὰ χαίρουν διὰ τὸν τραγικὸν θάνατον τῶν δύο αὐτῶν μαρτύρων καὶ θὰ εὐφρανθοῦν καὶ θὰ ἀνταλλάξουν μεταξὺ των δῶρα, διότι ἔλειψαν πλέον οἱ δύο αὐτοὶ προφῆται, ποὺ συνεκλόνισαν καὶ κατέθλιψαν μὲ τὸ ἐλεγκτικὸν τους κήρυγμα τοὺς ἀμετανοήτους κατοίκους τῆς γῆς.

11καὶ μετὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ, πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς.

11Ὕστερα ὅμως ἀπὸ τρεῖς ἡμέρας καὶ μισή, Πνεῦμα ζωοποιόν, ποὺ ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸν Θεόν, εἰσῆλθεν εἰς τοὺς δύο νεκροὺς μάρτυρας καὶ ἐστάθηκαν ζωντανοὶ καὶ ἰσχυροὶ εἰς τὰ πόδια των καὶ φόβος μεγάλος ἔπεσε καὶ κατεβάρυνε ἐκείνους, ποὺ ἔβλεπαν αὐτοὺς ἀναστημένους.

12καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν αὐτοῖς· Ἀνάβητε ὧδε. καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν.

12Καὶ ἤκουσα μεγάλην φωνὴν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν νὰ λέγῃ πρὸς αὐτούς· <ἀνεβῆτε ἐδῶ>. Καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν μὲ τὴν νεφέλην καὶ τοὺς εἶδαν καὶ κατεπτοήθησαν οἱ ἐχθροὶ των.

13Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας, καὶ τὸ δέκατον τῆς πόλεως ἔπεσε, καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων χιλιάδες ἑπτά, καὶ οἱ λοιποὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο καὶ ἔδωκαν δόξαν τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ.

13Καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἔγινε μεγάλος σεισμὸς καὶ τὸ ἐν δέκατον τῆς ἁμαρτωλῆς πόλεως, ποὺ ἐφόνευσε τοὺς μάρτυρας, ἐκρημνίσθη καὶ ἐφονεύθησαν μὲ τὸν σεισμὸν ἑπτὰ χιλιάδες ἄνθρωποι (ὄχι ὅλοι οἱ ἁμαρτωλοί, διὰ νὰ δοθῇ δίδαγμα καὶ εὐκαιρία εἰς τοὺς ὑπολοίπους, ὅπως μετανοήσουν). Καὶ οἱ ἄλλοι, ὅταν εἶδαν τὴν τιμωρίαν αὐτὴν τῆς θείας δικαιοσύνης, κατελήφθησαν ἀπὸ φόβον καὶ ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν αὐτοῦ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ.

14Ἡ οὐαὶ ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν· ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη ἰδοὺ ἔρχεται ταχύ.

14Ἡ οὐαί, δηλαδὴ ἡ πληγῇ ἡ δευτέρα ἐπέρασε. Ἡ πληγῇ ἡ τρίτη ἰδοὺ ἔρχεται σύντομα.

15Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισε· καὶ ἐγένοντο φωναὶ μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαι· Ἐγένετο ἡ βασιλεία τοῦ κόσμου τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

15Καὶ τότε ἐσάλπισεν ὁ ἕβδομος ἄγγελος. Καὶ ἔγιναν φωναὶ μεγάλαι, ἀλαλαγμοὶ θριάμβου εἰς τὸν οὐρανόν, ποὺ ἔλεγαν· < ἐπραγματοποιήθη καὶ ἐπεκράτησεν ὁριστικῶς ἡ βασιλεία τοῦ Κυρίου μας καὶ τοῦ Χριστοῦ του ἐπὶ ὅλου τοῦ κόσμου καὶ θὰ βασιλεύσῃ χωρὶς διακοπὴν εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας τῶν αἰώνων>.

16καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι οἱ ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ, οἳ κάθηνται ἐπὶ τοὺς θρόνους αὐτῶν, ἔπεσαν ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ

16Καὶ οἱ εἰκόσι τέσσαρες πρεσβύτεροι, ποὺ κάθηνται ἐπάνω εἰς τοὺς θρόνους των, ἐμπρὸς εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ, ἔπεσαν μὲ τὰ πρόσωπα κατὰ γῆς καὶ ἐπροσκύνησαν τὸν Θεὸν

17λέγοντες· Εὐχαριστοῦμέν σοι, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὅτι εἴληφας τὴν δύναμίν σου τὴν μεγάλην καὶ ἐβασίλευσας,

17λέγοντες· <σὲ εὐχαριστοῦμεν, Κύριε ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ, σέ ποὺ ὑπάρχεις ἐξ ἑαυτοῦ πάντοτε καὶ ὑπῆρχες πρὸ πάντων τῶν αἰώνων χωρὶς καμμίαν ποτὲ ἀρχὴν καὶ θὰ ὑπάρχῃς εἰς τὸ αἰώνιον μέλλον χωρὶς τέλος ποτέ, διότι ἀνέλαβες τὴν δύναμίν σου τήν μεγάλην καὶ ἐβασίλευσες.

18καὶ τὰ ἔθνη ὠργίσθησαν, καὶ ἦλθεν ἡ ὀργή σου καὶ ὁ καιρὸς τῶν ἐθνῶν κριθῆναι καὶ δοῦναι τὸν μισθὸν τοῖς δούλοις σου τοῖς προφήταις καὶ τοῖς ἁγίοις τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου, τοῖς μικροῖς καὶ τοῖς μεγάλοις, καὶ διαφθεῖραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν.

18Καὶ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἀσεβῆ ἔθνη κατελήφθησαν ἀπὸ μανίαν καὶ παραφορὰν ἐναντίον σου καὶ ἦλθεν ἡ δικαία σου ὀργή, ποὺ τὰ ἐτιμώρησε. Καὶ ἦλθε ἐπίσης ὁ καιρὸς τῆς ἀναστάσεως ὅλων τῶν νεκρῶν, διὰ νὰ κριθοῦν καὶ νὰ δώσῃς σύ, ὡς δίκαιος κριτής, τὴν ἀνταμοιβὴν εἰς τοὺς δούλους σου, εἰς τοὺς προφήτας καὶ τοὺς ἁγίους, εἰς ὅλους ποὺ φοβοῦνται τὸ ὄνομά σου, εἰς τοὺς μικροὺς καὶ εἰς τοὺς μεγάλους, καὶ διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν προκλητικὴν των φαυλότητα διαφθείρουν τὴν γῆν>.

19Καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὤφθη ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης Κυρίου ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ, καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ σεισμὸς καὶ χάλαζα μεγάλη.

19Καὶ τότε ἀνοίχθηκε ὁ ἀχειροποίητος ναὸς τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ὅλοι εἶδαν τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου, ποὺ εὑρίσκεται μέσα εἰς τὸν ναὸν (εἶδαν τὸν τελικὸν θρίαμβον τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἔνδοξον βασιλείαν, τὴν ἡτοιμασμένην ἀπὸ καταβολῆς κόσμου) καὶ ἔγιναν ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ σεισμὸς καὶ χάλαζα πυκνὴ καὶ χονδρή (ποὺ ἐσυμβόλιζαν, ὅπως καὶ εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ κατὰ τὴν παράδοσιν τοῦ Νόμου, τὴν παντοδύναμον παρουσίαν τοῦ Θεοῦ).