Πρὸς Κορινθίους Β΄

Προτροπές για την καλύτερη απόδοση του εράνου¹Περὶ μὲν γὰρ τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους περισσόν μοί ἐστι τὸ γράφειν ὑμῖν· ¹Ὡς πρὸς μὲν τῆς ἱερὰν διακονίαν τῆς συνεισφορᾶς διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀδελφοὺς θεωρῶ περιττὸν νὰ σᾶς γράψω. ²οἶδα γὰρ τὴν προθυμίαν ὑμῶν ἣν ὑπὲρ ὑμῶν καυχῶμαι Μακεδόσιν, ὅτι Ἀχαΐα παρεσκεύασται ἀπὸ πέρυσι· καὶ ὁ ἐξ ὑμῶν ζῆλος ἠρέθισε τοὺς πλείονας. ²Διότι γνωρίζω καλὰ τὴν προθυμίαν σας, διὰ τὴν ὁποίαν, διὰ λογαριασμὸν ἰδικὸν σας, καυχώμαι μεταξὺ τῶν Μακεδόνων λέγων, ὅτι ἡ Ἀχαΐα εἶναι ἀπὸ πέρυσι ἕτοιμη. Καὶ ὁ ζῆλος, ποὺ προῆλθεν ἀπὸ σᾶς, ἐκέντησε καὶ παρεκίνησε ἔντονα τοὺς περισσοτέρους νὰ σᾶς μιμιθούν. ³ἔπεμψα δὲ τοὺς ἀδελφούς, ἵνα μὴ τὸ καύχημα ἡμῶν τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κενωθῇ ἐν τῷ μέρει τούτῳ, ἵνα, καθὼς ἔλεγον, παρεσκευασμένοι ἦτε, ³Ἔστειλα δὲ τοὺς ἀδελφοὺς εἰς σᾶς, διὰ νὰ μὴ παρουσιασθῇ κούφιο καὶ χωρὶς περιεχόμενον τὸ καύχημά μας διὰ τὴν προθυμίαν σας εἰς τὸ θέμα τοῦτο τῆς συνεισφορᾶς, διὰ νὰ εἷσθε προπαρασκευασμένοι, ὅπως ἔλεγα εἰς τοὺς Μακεδόνας. ⁴μήπως ἐὰν ἔλθωσι σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς, ἵνα μὴ λέγωμεν ὑμεῖς, ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ τῆς καυχήσεως. ⁴Μήπως τυχόν, ἐὰν ἔλθουν μαζῆ μου οἱ Μακεδόνες καὶ σᾶς εὔρουν ἀπροετοιμάστους, καταντροπιασθῶμεν ἡμεῖς, διὰ νὰ μὴ εἴπωμεν ὅτι καὶ σεῖς θὰ ἐντροπιασθῆτε, καὶ ἀποδειχθῇ ματαία ἡ καύχησίς μας διὰ τὴν ἰδικὴν σας γενναιοδωρίαν. ⁵ἀναγκαῖον οὖν ἡγησάμην παρακαλέσαι τοὺς ἀδελφοὺς ἵνα προέλθωσιν εἰς ὑμᾶς καὶ προκαταρτίσωσι τὴν προκατηγγελμένην εὐλογίαν ὑμῶν, ταύτην ἑτοίμην εἶναι, οὕτως ὡς εὐλογίαν καὶ μὴ ὡς πλεονεξίαν. ⁵Ἔκρινα, λοιπόν, ἀναγκαῖον νὰ παρακαλέσω τοὺς ἀδελφοὺς νὰ σᾶς ἐπισκεφθοῦν ἐνωρίτερον ἀπὸ ἐμὲ καὶ νὰ ὀργανώσουν ἐκ τῶν προτέρων τὸ ζήτημα τῆς εὐλογημένης αὐτῆς συνεισφορὰς σᾶς, τὴν ὁποίαν ἔχω προαναγγείλει εἰς τοὺς Μακεδόνας, ὥστε ὅταν θὰ ἔλθωμεν νὰ εἶναι ἑτοίμη σὰν καλὸν ἔργον καὶ καρπὸς τῆς ἀγάπης σας, καὶ ὄχι σὰν ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ μιᾶς φιλαργύρου καὶ πλεονεκτικᾶς καρδίας. ⁶Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ᾿ εὐλογίαις ἐπ᾿ εὐλογίαις καὶ θερίσει. ⁶῍Ας γνωρίζετε δὲ τοῦτο· ὅτι ἐκεῖνος ποὺ εἰς τὸ χωράφι του σπέρνει μὲ τσιγκουνιὰ λιγοστὸ σπόρο, θὰ θερίσῃ καὶ λίγο σιτάρι. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ σπέρνει ἁπλόχερα, θὰ θερίσῃ πολὺν καρπόν. (Ὁ καθένας δηλαδὴ θὰ ἀμειφθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν ἀνάλογα μὲ ὅσα δίνει, κατὰ τὴν δύναμίν του πάντοτε). ⁷ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης· ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός. ⁷Ὁ καθένας ἂς δίδῃ σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν διάθεσιν τῆς καρδίας του, ὄχι μὲ λύπην ἢ ἀπὸ ἀνάγκην. Διότι ὁ Θεὸς <ἀγαπᾷ ἐκεῖνον, ποὺ δίδει μὲ καλωσύνην καὶ γλυκύτητα>. ⁸δυνατὸς δὲ ὁ Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν, ⁸Εἶναι δὲ δυνατὸν ὁ Θεὸς νὰ σᾶς δώσῃ μὲ τὸ παραπάνω κάθε δωρεάν, ὥστε πάντοτε, σὲ κάθε τι, νὰ ἔχετε κάθε ἐπάρκειαν εἰς ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ ἔτσι νὰ προθυμοποῆσθε μὲ τὸ παραπάνω διὰ κάθε καλὸν ἔργον. ⁹καθὼς γέγραπται· ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. ⁹Μὲ τὸν τρόπον δὲ αὐτὸν θὰ πραγματοποιηθῇ καὶ εἰς σᾶς ἐκεῖνο ποὺ λέγει ἡ Γραφή· <ἐσκόρπισεν ἀφθόνως τὰς ἐλεημοσύνας του, ἔδωκεν εἰς τοὺς πτωχούς· ἡ ἀρετὴ του μένει καὶ διαλαλεῖται πάντοτε>. ¹⁰Ὁ δὲ ἐπιχορηγῶν σπέρμα τῷ σπείροντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγήσαι καὶ πληθύναι τὸν σπόρον ὑμῶν καὶ αὐξήσαι τὰ γενήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν· ¹⁰Ὁ δὲ Θεός, ὁ ὁποῖος <παρέχει ἐν ἀφθονία σπόρον εἰς τὸν γεωργόν ποὺ σπέρνει, καὶ ψωμὶ πρὸς τροφὴν ὅλων μας>, εἴθε νὰ χορηγήσῃ, νὰ εὐλογήσῃ καὶ νὰ πληθύνῃ τὴν σπορὰν τῶν χωραφιῶν σας καὶ τὰ ἄλλα ὑλικὰ ἀγαθὰ σας καὶ νὰ αὐξήσῃ ἔτσι τοὺς καρποὺς τῆς ἀγάπης καὶ τῆς καλωσύνης σας πρὸς τοὺς ἄλλους. ¹¹ἐν παντὶ πλουτιζόμενοι εἰς πᾶσαν ἁπλότητα, ἥτις κατεργάζεται δι᾿ ἡμῶν εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ· ¹¹Ἔτσι δὲ νὰ γίνεσθε πλούσιοι εἰς κάθε καλὸν ἔργον, εἰς κάθε γενναιοδωρίαν, ἡ ὁποία συνεργεῖ διὰ μέσου ἡμῶν, ποὺ ἐξυπηρετοῦμεν αὐτὴν τὴν διακονίαν, νὰ ἐκφράζωνται εὐχαριστίαι πρὸς τὸν Θεόν. ¹²ὅτι ἡ διακονία τῆς λειτουργίας ταύτης οὐ μόνον ἐστὶ προσαναπληροῦσα τὰ ὑστερήματα τῶν ἁγίων, ἀλλὰ καὶ περισσεύουσα διὰ πολλῶν εὐχαριστιῶν τῷ Θεῷ· ¹²Διότι ἡ διακονία αὐτῆς τῆς ἀγαθοεργίας σας, ὄχι μόνον προλαμβάνει καὶ θεραπεύει μὲ τὸ παραπάνω τὰς ἀνάγκας τῶν Χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ γεμίζει τὴν καρδίαν ἀπὸ εὐγνωμοσύνην, ὥστε νὰ ξεχειλίζουν πλούσιαι εὐχαριστίαι πρὸς τὸν Θεόν. ¹³διὰ τῆς δοκιμῆς τῆς διακονίας ταύτης δοξάζοντες τὸν Θεὸν ἐπὶ τῇ ὑποταγῇ τῆς ὁμολογίας ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ ἁπλότητι τῆς κοινωνίας εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς πάντας, ¹³Αὐτή ἡ εἰσφορὰ τῆς ἀγάπης σας δείχνει ποῖοι πράγματι εἷσθε καὶ οἱ ἀπολαμβάνοντες τὰς δωρεὰς σας δοξάζουν τὸν Θεόν, διὰ τὴν ἔμπρακτον ὑποταγὴν τῆς ὁμολογίας σας εἰς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τὴν γενναιοδωρίαν σας νὰ συμμετέχετε προθύμως εἰς τὰς ἀνάγκας αὐτῶν καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας ὅλων. ¹⁴καὶ αὐτῶν δεήσει ὑπὲρ ὑμῶν, ἐπιποθούντων ὑμᾶς διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐφ᾿ ὑμῖν. ¹⁴Καὶ αὐτοὶ μὲ τὰς δεήσεις, τὰς ὁποίας γιὰ σᾶς κάμνουν πρὸς τὸν Θεόν, μαρτυροῦν πόσον πολὺ σᾶς ποθοῦν διὰ τὴν πλουσίαν χάριν, ποὺ ὁ Θεὸς σᾶς ἔχει δώσει. ¹⁵χάρις τῷ Θεῷ ἐπὶ τῇ ἀνεκδιηγήτῳ αὐτοῦ δωρεᾷ. ¹⁵Εὐχαριστία δὲ καὶ δόξα ἀνήκει εἰς τὸν Θεὸν διὰ τὴν δωρεὰν του αὐτήν, τὴν ὁποίαν στόμα ἀνθρώπου εἶναι ἀδύνατον νὰ διηγηθῇ.