Πρὸς Κορινθίους Β΄

Η εισφορά για την εκκλησία της Ιερουσαλήμ¹Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας, ¹Φέρω δὲ εἰς γνῶσιν σας, ἀδελφοί, τὴν δωρεάν, ποὺ ἔχει δώσει ὁ Θεὸς εἰς τὰς Ἐκκλησίας τῆς Μακεδονίας (που τὰς ἠξίωσε δηλαδὴ νὰ προσφέρουν τὸ βοήθημα τῆς ἀγάπης των εἰς τοὺς στερουμένους των ἀδελφούς). ²ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν καὶ ἡ κατὰ βάθους πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς τὸ πλοῦτος τῆς ἁπλότητος αὐτῶν· ²Καὶ πρόκειται ὄντως περὶ θείας δωρεὰς καὶ ἐνισχύσεως, διότι ἐνῶ εὑρίσκοντο αἱ Ἐκκλησίαι αὐτὰ εἰς μεγάλην δοκιμασίαν θλίψεως, ἡ πλουσία χαρὰ των διὰ τὸ καλὸν ἔργον ποὺ ἐπρόκειτο νὰ κάμουν καὶ ἡ ἐσχάτη πτωχεία των, ἐξεχείλισαν καὶ ἐφάνησαν θαυμασταὶ εἰς τὴν μεγάλην ἁπλοχεριὰ των καὶ τὴν ὁλοπρόθυμον γενναιοδωρίαν των. ³ὅτι κατὰ δύναμιν, μαρτυρῶ, καὶ ὑπὲρ δύναμιν, αὐθαίρετοι. ³Βεβαιώνω, ὅτι ἔδωκαν, ὄχι μόνο τὸ κατὰ δύναμιν, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τὴν δύναμίν των, μὲ ἰδικὴν των πρωτοβουλίαν, χωρὶς κανεὶς νὰ τοὺς ὑποχρεώσῃ. ⁴μετὰ πολλῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν τὴν χάριν καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους, ⁴Καὶ μὲ πολλὰς θερμὰς παρακλήσεις μᾶς ἰκέτευαν νὰ τοὺς κάμωμεν τὴν χάριν, νὰ συμετάσχουν εἰς τὴν ἱερὰν αὐτὴν ὑπηρεσίαν τῆς προσφορᾳς καὶ συλογῃς βοηθημάτων διὰ τοὺς πτωχοὺς Χριστιανούς. ⁵καὶ οὐ καθὼς ἠλπίσαμεν, ἀλλ᾿ ἑαυτοὺς ἔδωκαν πρῶτον τῷ Κυρίῳ καὶ ἡμῖν διὰ θελήματος Θεοῦ, ⁵Καὶ δὲν ἔδωσαν, ὅπως καὶ ὅσα ἡμεῖς ἠλπίζαμεν καὶ ἐπεριμέναμεν, ἀλλ᾿ ἔδωσαν πρῶτα τὸν εὐατὸν τοὺς εἰς τὸν Κύριον καὶ ἔπειτα εἰς ἡμᾶς, κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου. ⁶εἰς τὸ παρακαλέσαι ἡμᾶς Τίτον, ἵνα καθὼς προενήρξατο οὕτω καὶ ἐπιτελέσῃ εἰς ὑμᾶς καὶ τὴν χάριν ταύτην. ⁶Καὶ αὐτὸ ἔκαμεν ἡμᾶς νὰ παρακαλέσωμεν τὸν Τίτον, ὅπως ἄλλοτε ἤρχισεν ἀπὸ τὴν Κόρινθον τὸ ἔργον τῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ τῶν πτωχῶν, ἔτσι καὶ τώρα νὰ ὁλοκλήρωση καὶ ἀποτελειώση τὸ γεμάτο χάριν Θεοῦ αὐτὸ ἔργον μεταξὺ σας. ⁷ἀλλ᾿ ὥσπερ ἐν παντὶ περισσεύετε, πίστει καὶ λόγῳ καὶ γνώσει καὶ πάσῃ σπουδῇ καὶ τῇ ἐξ ὑμῶν ἐν ἡμῖν ἀγάπῃ, ἵνα καὶ ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι περισσεύητε. ⁷Καὶ σεῖς, λοιπόν, τώρα, ὅπως εἰς κάθε τί ἀγαθὸν εἷσθε πλούσιοι, εἰς τὴν πίστιν καὶ εἰς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας καὶ εἰς κάθε καλὴν δραστηριότητα καὶ εἰς τὴν ἀγάπην σας πρὸς ἡμᾶς, φροντίσατε νὰ φανῆτε πλούσιοι καὶ γενναιόδωροι καὶ εἰς τὴν χάριν αὐτὴν τῆς ἀγαθοεργίας. ⁸Οὐ κατ᾿ ἐπιταγὴν λέγω, ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρων σπουδῆς καὶ τὸ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γνήσιον δοκιμάζων· ⁸Δὲν σᾶς δίδω ἐντολὴν καὶ διαταγήν. Ἀλλὰ σᾶς παρουσιάζω τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν δραστηριότητα τῶν ἄλλων διὰ τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς φιλανθρωπίας, διὰ νὰ ἀποδείξω καὶ παρουσιάσω τὸ γνήσιον τῆς ἰδικῆς σας ἀγάπης. ⁹γινώσκετε γὰρ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι δι᾿ ὑμᾶς ἐπτώχευσε πλούσιος ὤν, ἵνα ὑμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε. ⁹Διότι γνωρίζετε τὴν ἀνεκτίμητον δωρεὰν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι δηλαδὴ ἐνῶ ἧτο ἀπείρως πλούσιος εἰς ὅλας τὰς τελειότητας τῆς θείας του ὑποστάσεως, ἔγινε πτωχὸς πρὸς χάριν σας, διὰ νὰ γίνετε σεῖς πνευματικῶς πλούσιοι μὲ τὴν πτωχείαν ἐκείνου. ¹⁰καὶ γνώμην ἐν τούτῳ δίδωμι· τοῦτο γὰρ ὑμῖν συμφέρει, οἵτινες οὐ μόνον τὸ ποιῆσαι, ἀλλὰ καὶ τὸ θέλειν προενήρξασθε ἀπὸ πέρυσι· ¹⁰Δίδω, λοιπόν, ἁπλῶς γνώμην εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, διότι αὐτό, τὸ νὰ προσφέρετε μὲ γενναιοδωρίαν, συμφέρει καὶ σᾶς τοὺς ἰδίους. Σεῖς ἄλλωστε ἔχετε ἀρχίσει ἀπὸ πέρυσι, πρὶν δηλαδὴ ἐγὼ σᾶς προτρέψω, ὄχι μόνον νὰ κάνετε ἔρανον μεταξὺ σας, ἀλλὰ καὶ εἴχατε ἐκδηλώσει πρῶτοι τὴν θέλησίν σας διὰ τὸ καλὸν αὐτὸ ἔργον. ¹¹νυνὶ δὲ καὶ τὸ ποιῆσαι ἐπιτελέσατε, ὅπως καθάπερ ἡ προθυμία τοῦ θέλειν, οὕτω καὶ τὸ ἐπιτελέσαι ἐκ τοῦ ἔχειν. ¹¹Τώρα, λοιπόν, σύμφωνα μὲ τὴν καλὴν σας θέλησιν ὁλοκληρώσατε μὲ τὰς εἰσφορὰς σας τὸ καλὸν ἔργον, ὥστε ὅπως ἐδείχθη ἡ προθυμία τῆς καλῆς σας θελήσεως, ἔτσι νὰ ὁλοκληρωθῆ καὶ τὸ καλὸν ἔργον μὲ τὰς συνεισφορὰς σας, ἀνάλογα μὲ ὅσα ἔχετε. ¹²εἰ γὰρ ἡ προθυμία πρόκειται, καθὸ ἐὰν ἔχῃ τις εὐπρόσδεκτος, οὐ καθὸ οὐκ ἔχει. ¹²Διότι, ὅταν ἡ προθυμία ὑπάρχῃ, τότε εἶναι κανεὶς εὐπρόσδεκτος μὲ ὅ,τι ἔχει, καὶ ὄχι μὲ ὅ,τι δὲν ἔχει. ¹³οὐ γὰρ ἵνα ἄλλοις ἄνεσις, ὑμῖν δὲ θλῖψις, ἀλλ’ ἐξ ἰσότητος ἐν τῷ νῦν καιρῷ τὸ ὑμῶν περίσσευμα εἰς τὸ ἐκείνων ὑστέρημα, ¹³Διότι δὲν θέλω ποτὲ νὰ δώσετε περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἔχετε, ὥστε ἡ εἰσφορὰ σας αὐτῇ νὰ γίνῃ διὰ μὲν τοὺς ἄλλους ἄνεσις. διὰ σᾶς δὲ στέρησις καὶ στενοχωρία. Ἀλλὰ μὲ κανόνα τὴν ἰσότητα μεταξὺ ἀδελφῶν, ὥστε αὐτό ποὺ περισεύει εἰς σᾶς κατὰ τὴν παροῦσαν περίστασιν νὰ ἔλθῃ ὡς συμπλήρωμα εἰς τὴν στέρησιν ἐκείνων. ¹⁴ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα, ὅπως γένηται ἰσότης, ¹⁴Ἔτσι δὲ καὶ ὁ πλοῦτος τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς προσευχῆς ἐκείνων πρὸς τὸν Θεὸν νὰ συμπληρώσῃ τὸ ἰδικὸν σας ὑστέρημα, διὰ νὰ γίνῃ καὶ ἐπὶ τοῦ πνευματικοῦ αὐτοῦ πεδίου ἰσότης μεταξὺ σας. ¹⁵καθὼς γέγραπται· ὁ τὸ πολὺ οὐκ ἐπλεόνασε, καὶ ὁ τὸ ὀλίγον οὐκ ἠλαττόνησε. ¹⁵Ὅπως ἄλλωστε ἔχει γραφῆ καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην· <ἐκεῖνος ποὺ ἐμάζευσε τὸ πολὺ μάννα, δὲν ἠμπόρεσε νὰ τὸ κρατήσῃ ὡς περίσσευμα καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἐμάζεψε τὸ ὀλίγον δὲν ἐστερήθη (θαυματουργικῶς τοὺς ἐδόθη τὸ αὐτὸ ποσόν. Αὐτῇ ἡ ἰσότης ποὺ ἔγινε τότε μὲ θαῦμα Θεοῦ, ἂς γίνῃ σήμερον μεταξὺ σας μὲ τὴν καλὴν σας διάθεσιν ὡς ἔργον ἀγάπης). Ο Τίτος και οι δύο ανώνυμοι συνεργάτες¹⁶Χάρις δὲ τῷ Θεῷ τῷ διδόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου, ¹⁶Εὐχαριστία καὶ δόξα εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος δίδει εἰς τὴν καρδίαν τοῦ Τίτου τὴν ἰδίαν προθυμίαν καὶ φροντίδα διὰ σᾶς. ¹⁷ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς. ¹⁷Καὶ ἐδείχθη αὐτὸ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ, διότι τὴν παράκλησίν μου νὰ σᾶς ἐπισκεφθῇ καὶ σᾶς συμβουλεύσῃ τὴν ἐδέχθη εὐχαρίστως. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ ἴδιος ἧτο προθυμότερος ἀπὸ κάθε ἄλλην φοράν, ᾖλθε καὶ ἀπὸ τὴν ἰδικὴν του θέλησιν πρὸς σᾶς. ¹⁸συνεπέμψαμεν δὲ μετ᾿ αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν· - ¹⁸Μαζῆ του δὲ ἐστείλαμεν τὸν ἀδελφόν, τοῦ ὁποίου ὁ ἔπαινος διὰ τὸ ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου διαλαλεῖται μεταξὺ ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν. ¹⁹οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ χειροτονηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐκκλησιῶν συνέκδημος ἡμῶν σὺν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ᾿ ἡμῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου δόξαν καὶ προθυμίαν ἡμῶν· - ¹⁹Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλά ὁ ἀδελφὸς αὐτὸς ἐπεμαρτυρήθη καὶ ὁμοφώνως ἐξελέγη ἀπὸ τὰς Ἐκκλησίας ὡς συνοδοιπόρος καὶ συνεργάτης μας εἰς τὸ ἔργον τόσον τοῦ κηρύγματος ὅσον καὶ τῆς συλλογῆς βοηθημάτων διὰ τοὺς πτωχούς, τὸ ὁποῖον ἔργον ἐξυπηρετεται ἀπὸ ἡμᾶς, διὰ νὰ δοξάζεται ἔτσι αὐτὸς ὁ Κύριος, νὰ γινώμεθα δὲ καὶ ἡμεῖς προθυμότεροι εἰς κάθε καλὸν ἔργον. ²⁰στελλόμενοι τοῦτο, μή τις ἡμᾶς μωμήσηται ἐν τῇ ἁδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ᾿ ἡμῶν, ²⁰Προσέχομεν ὅμως τοῦτο· μήπως τυχὸν καὶ μᾶς κατηγορήσῃ κανεὶς ὡς ἀπαιτητικοὺς ἢ ὡς συμφεροντολόγους εἰς τὴν πλουσίαν συνεισφορὰν σας, ἡ ὁποία ἐνεργεται ἀπὸ ἡμᾶς. ²¹προνοούμενοι καλὰ οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων. ²¹Λαμβάνομεν δὲ πρόνοιαν καὶ φροντίδα νὰ φερώμεθα κατὰ τρόπον καλὸν καὶ ἀνεπίληπτον ὄχι μόνον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων. ²²συνεπέμψαμεν δὲ αὐτοῖς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν, ὃν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδαῖον ὄντα, νυνὶ δὲ πολὺ σπουδαιότερον πεποιθήσει πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς. ²²Ἐστείλαμεν δὲ μαζῆ μὲ αὐτοὺς τὸν ἀδελφὸν μας, τὸν ὁποῖον εἰς πολλὰς περιστάσεις καὶ πολλὲς φορὲς τὸν ἐδοκιμάσαμεν καὶ τὸν εἴδαμεν νὰ εἶναι πρόθυμος καὶ δραστήριος, τώρα δὲ εἶναι ἀκόμη περισσότερον πρόθυμος ἕνεκα τῆς μεγάλης πεποιθήσεως καὶ ἐμπιστοσύνης, ποὺ ἔχει εἰς τὴν γενναιοδωρίαν σας. ²³εἴτε ὑπὲρ Τίτου, κοινωνὸς ἐμὸς καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός· εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν, ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν, δόξα Χριστοῦ. ²³Εἴτε ὑπὲρ τοῦ Τίτου ὁμιλοῦμεν, λέγομεν ὅτι εἶναι σύντροφός μας καὶ συνεργάτης μας διὰ τὴν ἰδικὴν σας ἐξυπηρέτησιν· εἴτε διὰ τοὺς ἀδελφοὺς μας ὁμιλοῦμεν, λέγομεν ὅτι εἶναι σταλμένοι ἀπὸ τὰς Ἐκκλησίας καὶ ἀποτελοῦν μὲ τὸν ἅγιον βίον των δόξαν Χριστοῦ. ²⁴Τὴν οὖν ἔνδειξιν τῆς ἀγάπης ὑμῶν καὶ ἡμῶν καυχήσεως ὑπὲρ ὑμῶν εἰς αὐτοὺς ἐνδείξασθε εἰς πρόσωπον τῶν ἐκκλησιῶν. ²⁴Τώρα, λοιπόν, τὴν ἀπόδειξιν καὶ ἐπιβεβαίωσιν τῆς ἀγάπης σας πρὸς ἡμᾶς καὶ τοῦ ἰδικοὺ μας καυχήματος διὰ σᾶς, ἀποδείξατέ τα μὲ τὴν συμπεριφορὰν σας εἰς αὐτούς, μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι αὐτῇ ἡ καλὴ συμπεριφορὰ σας ἀναφέρεται καὶ εἰς αὐτὰς ταύτας τὰς Ἐκκλησίας, ποὺ τοὺς ἔστειλαν.