Πρὸς Κορινθίους Β΄

Τελικές προειδοποιήσεις και χαιρετισμοί¹Τρίτον τοῦτο ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς· ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ τριῶν σταθήσεται πᾶν ῥῆμα. ¹Διὰ τρίτην τώρα φορὰν ἔρχομαι πρὸς σᾶς. Ἡ Γραφὴ λέγει, ὅτι <εἰς τὴν μαρτυρίαν δύο μαρτύρων καὶ τριῶν θὰ σταθῇ καὶ θὰ εἶναι ἔγκυρος κάθε λόγος>. (Καὶ αὐτὰ τὰ τρία μου ταξίδια ἔχουν θέσιν τριῶν μαρτύρων). ²προείρηκα καὶ προλέγω, ὡς παρὼν τὸ δεύτερον, καὶ ἀπὼν νῦν γράφω τοῖς προημαρτηκόσι καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσιν, ὅτι ἐὰν ἔλθω εἰς τὸ πάλιν οὐ φείσομαι, ²Σᾶς τὸ ἔχω παραγγείλει, σᾶς τὸ λέγω ἐκ τῶν προτέρων καὶ τώρα. Σᾶς τὸ προεῖπα αὐτοπροσώπως τὴν δευτέραν φορὰν καὶ τώρα ποὺ εἷμαι ἀπὼν σᾶς τὸ λέγω καὶ γράφω πρὸς ἐκείνους ποὺ εἴχαν ἁμαρτήσει προηγουμένως καὶ εἴχαν δεχθῇ ἐλέγχους ἀπὸ ἐμέ, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς ὅλους, ποὺ ἐν τῷ μεταξὺ πιθανὸν νὰ παρεσύρθησαν εἰς τὴν ἁμαρτίαν καὶ μένουν εἰς αὐτήν, ὅτι ἐὰν ξαναέλθω δὲν θὰ διστάσω καὶ δὲν θὰ λυπηθῶ κανένα, ³ἐπεὶ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ, ὃς εἰς ὑμᾶς οὐκ ἀσθενεῖ, ἀλλὰ δυνατεῖ ἐν ὑμῖν. ³ἐπειδὴ καὶ σεῖς ζητεῖτε νὰ πάρετε ἀπόδειξιν ἐκ μέρους τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος μένει ἕντος μου καὶ λαλεῖ μὲ τὸ στόμα μου καὶ ὁ ὁποῖος εἰς σᾶς δὲν ἔχει φανῇ ἀσθενής, ἀλλὰ πολὺ δυνατὸς μὲ τὰ χαρίσματα καὶ τὰ δῶρα καὶ τὰ θαύματα, ποὺ ἔχει κάμει μεταξὺ σας διὰ μέσου ἡμῶν τῶν Ἀποστόλων. ⁴καὶ γὰρ εἰ ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας, ἀλλὰ ζῇ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ· καὶ γὰρ ἡμεῖς ἀσθενοῦμεν ἐν αὐτῷ, ἀλλὰ ζησόμεθα σὺν αὐτῷ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ εἰς ὑμᾶς. ⁴Διότι καὶ ἂν κατὰ τὴν ἀσθενῆ ἀνθρωπίνην του φύσιν ἔπαθε καὶ ἐσταυρώθη, ἐν τούτοις ζῇ καὶ δίδει ζωὴν ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ, ὡς Θεός ποὺ εἶναι καὶ αὐτός. Διότι καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι εἵμεθα ἀσθενεῖς ἐφ᾿ ὅσον ἐν τῷ ὀνόματί του διωκόμεθα, ὅπως ἐδιώχθη καὶ αὐτός, ἀλλὰ θὰ ζήσωμεν μαζῆ μὲ αὐτὸν ἀπὸ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν θὰ γνωρίσετε καὶ σεῖς. ⁵Ἑαυτοὺς πειράζετε εἰ ἐστὲ ἐν τῇ πίστει, ἑαυτοὺς δοκιμάζετε. ἢ οὐκ ἐπιγινώσκετε ἑαυτοὺς ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς ἐν ὑμῖν ἐστιν; εἰ μή τι ἀδόκιμοί ἐστε. ⁵Νὰ ἐξετάζετε, λοιπόν, τοὺς ἑαυτοὺς σας, ἐὰν εἷσθε καὶ μένετε εἰς τὴν ἀληθινὴν καὶ ζωντανὴν πίστιν· νὰ δοκιμάζετε συνεχῶς τοὺς ἑαυτοὺς σας. ῍Η δὲν γνωρίζετε τοὺς ἑαυτοὺς σας, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ἕντος ὑμῶν; Ἐκτὸς ἐὰν εἷσθε ἀκατάρτιστοι εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν. ⁶ἐλπίζω δὲ ὅτι γνώσεσθε ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἐσμὲν ἀδόκιμοι. ⁶Ἐλπίζω ὅμως ὅτι θὰ γνωρίσετε-καὶ θὰ σᾶς δοθοῦν πρὸς τοῦτο εὐκαιρίαι ὅταν ἔλθωμεν-ὅτι ἡμεῖς δὲν εἵμεθα ἀκατάρτιστοι καὶ ἄξιοι ἀποδοκιμασίας. ⁷εὔχομαι δὲ πρὸς τὸν Θεὸν μὴ ποιῆσαι ὑμᾶς κακὸν μηδέν, οὐχ ἵνα ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν, ἀλλ᾿ ἵνα ὑμεῖς τὸ καλὸν ποιῆτε, ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὦμεν. ⁷Εὔχομαι δὲ καὶ παρακαλῶ τὸν Θεὸν νὰ μὴ παρασυρθῆτε καὶ πράξετε σεῖς κανένα κακόν. Ὄχι διότι θέλω νὰ φανῶμεν ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοι δόκιμοι ὡς ἔχοντες ἀρετὴν καὶ ἐξουσίαν ἀπὸ τὸν Θεόν, ἀλλὰ θέλω σεῖς νὰ κάμνετε τὸ καλόν, ἡμεῖς δὲ νὰ φανῶμεν ἔτσι, ὡς ἐὰν δὲν ἔχωμεν καμμίαν ἐξουσίαν, ὡς ἐὰν εἶναι ἄχρηστος ἡ ἐξουσία, μας νὰ τιμωροῦμεν τοὺς πταίοντας. ⁸οὐ γὰρ δυνάμεθά τι κατὰ τῆς ἀληθείας, ἀλλ᾿ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας. ⁸Καὶ πράγματι δὲν ἠμποροῦμεν τίποτε καὶ δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ κάμνωμεν χρῆσιν τῆς ἐξουσίας μᾶς ἐναντίον ἐκείνων ποὺ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἐναντίον ἐκείνων ποὺ τὴν καταπατοῦν, διὰ νὰ τοὺς παιδαγωγήσωμεν εἰς τὴν μετάνοιαν. ⁹χαίρομεν γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενῶμεν, ὑμεῖς δὲ δυνατοὶ ἦτε· τοῦτο δὲ καὶ εὐχόμεθα, τὴν ὑμῶν κατάρτισιν. ⁹Διότι χαίρομεν, ὅταν ἡμεῖς μὲν φαινώμεθα ἀσθενεῖς καὶ χωρὶς ἐξουσίαν, σεῖς δὲ εἷσθε ἐνάρετοι καὶ δυνατοί. Αὐτὸ δὲ καὶ εὐχόμενος τὸν καταρτισμὸν σας εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν. ¹⁰Διὰ τοῦτο ταῦτα ἀπὼν γράφω, ἵνα παρὼν μὴ ἀποτόμως χρήσωμαι κατὰ τὴν ἐξουσίαν ἣν ἔδωκέ μοι ὁ Κύριος εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν. ¹⁰Διὰ τοῦτο τώρα ποὺ εἷμαι ἀπὼν σᾶς γράφω αὐτά, ὥστε ὅταν θὰ εἷμαι παρὼν μεταξὺ σας, νὰ μὴ χρησιμοποιήσω ἀπότομον τρόπον, σύμφωνα μὲ τὸ δικαίωμα καὶ τὴν δύναμιν πού μοῦ ἔδωκεν ὁ Κύριος, διὰ νὰ καταρτίζω καὶ οἰκοδομῶ καὶ ὄχι νὰ κρημνίζω. ¹¹Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλεῖσθε, τὸ αὐτὸ φρονεῖτε, εἰρηνεύετε, καὶ ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν. ¹¹Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρηγορεῖσθε καὶ ἐνθαρρύνεσθε, ἔχετε τὸ αὐτὸ φρόνημα, εἰρηνεύετε μὲ τὸν ἑαυτὸν σας καὶ μὲ τοὺς ἄλλους καὶ ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης θὰ εἶναι μαζῆ σας. ¹²Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν ἁγίῳ φιλήματι. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἅγιοι πάντες. ¹²Χαιρετήσατε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον μὲ ἐγκάρδιον καὶ ἅγιον φίλημα. Σας χαιρετοῦν ὅλοι οἱ ἐδῶ Χριστιανοί. ¹³Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ ἁγίου Πνεύματος μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν. ¹³Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ μετάδοσις ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τῶν δωρεῶν του, ὥστε νὰ συμμετέχετε εἰς αὐτὰς καὶ εἰς Αὐτό, ἂς εἶναι πάντοτε μαζῆ σας. Ἀμὴν