Πρὸς Ἐφεσίους · ΣΤ΄
Ἐπιστολή

Πρὸς Ἐφεσίους

Κεφάλαιον ΣΤ΄

Παιδιά και γονείς1Τὰ τέκνα ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν ὑμῶν ἐν Κυρίῳ· τοῦτο γάρ ἐστι δίκαιον. 1Τὰ τέκνα νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς γονεῖς σας εἰς κάθε τι, ποὺ εἶναι σύμφωνον μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου· διότι τοῦτο εἶναι κατὰ Θεὸν καὶ κατὰ φύσιν δίκαιον. 2τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα, ἥτις ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη ἐν ἐπαγγελίᾳ, 2Ἄλλωστε ἡ πρώτη ἐντολὴ εἰς τὸν δεκάλογον τοῦ Μωϋσέως, ποὺ συνοδεύεται μὲ ὑπόσχεσιν ἀμοιβῆς εἶναι αὐτῇ· <τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, 3ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ ἔσῃ μακροχρόνιος ἐπὶ τῆς γῆς. 3διὰ νὰ ἔλθουν ὅλα καλὰ εἰς τὴν ζωήν σου καὶ διὰ νὰ ζήσΗς μακρὸν καὶ χαρούμενον χρόνον εἰς τὴν γῆν>. 4καὶ οἱ πατέρες μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ᾿ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου. 4Καὶ οἱ πατέρες προσέχετε νὰ μὴ ἐξερεθίζετε καὶ νὰ μὴ ἐξωθῆτε εἰς θυμὸν καὶ ὀργὴν τὰ τέκνα σας, ἀλλὰ ἀνατρέφετε αὐτὰ μὲ παιδαγωγίαν καὶ συμβουλὴν σύμφωνον μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου. Δούλοι και κύριοι5Οἱ δοῦλοι ὑπακούετε τοῖς κυρίοις κατὰ σάρκα μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐν ἁπλότητι τῆς καρδίας ὑμῶν ὡς τῷ Χριστῷ, 5Οἱ δοῦλοι νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς κατὰ σάρκα κυρίους σας μὲ φόβον καὶ τρόμον, μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν τῆς καρδίας σας, σὰν νὰ ὑπακούετε εἰς τὸν Χριστόν. 6μὴ κατ᾿ ὀφθαλμοδουλίαν ὡς ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλ᾿ ὡς δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ, ποιοῦντες τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐκ ψυχῆς, 6Ὄχι δὲ μὲ ὑποκριτικὴν ἐξωτερικὴν ὑποταγήν, ποὺ γίνεται ἔτσι γιὰ τὰ μάτια καὶ ἐφ᾿ ὅσον σᾶς βλέπουν οἱ κύριοί σας, ὅπως κάμνουν αὐτοί ποὺ ἐπιδιώκουν νὰ ἀρέσουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ νὰ ὑπακούετε σὰν δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ, πράττοντες τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ μὲ ὅλην σας τὴν ψυχήν· 7μετ᾿ εὐνοίας δουλεύοντες ὡς τῷ Κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις, 7μὲ τὴν καλὴν καὶ εὐμενῆ διάθεσιν, σὰν νὰ ὑπηρετῆτε τὸν Κύριον καὶ ὄχι ἀνθρώπους. 8εἰδότες ὅτι ὃ ἐάν τι ἕκαστος ποιήσῃ ἀγαθόν, τοῦτο κομιεῖται παρὰ τοῦ Κυρίου, εἴτε δοῦλος εἴτε ἐλεύθερος. 8Νὰ ξέρετε δὲ ὅτι ἐκεῖνο τὸ ἀγαθόν, ποὺ θέλει πράξει κάθε ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θὰ πάρῃ πάλιν ἀπὸ τὸν Κύριον ἀνταμειβόμενος δι᾿ αὐτό, εἴτε δοῦλος εἶναι εἴτε ἐλεύθερος. 9Καὶ οἱ κύριοι, τὰ αὐτὰ ποιεῖτε πρὸς αὐτούς, ἀνιέντες τὴν ἀπειλήν, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμῶν αὐτῶν ὁ Κύριός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς καὶ προσωποληψία οὐκ ἔστι παρ᾿ αὐτῷ. 9Καὶ οἱ κύριοι κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον νὰ συμπεριφέρεσθε πρὸς τοὺς δούλους σας μὲ καλωσύνην καὶ μὲ ἀγάπην, ἀφίνοντες κατὰ μέρος τὰς ἀπειλὰς καὶ τὰς τιμωρίας. Νὰ γνωρίζετε δὲ ὅτι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι ἔχετε ὡς ἐξουσιαστὴν σας τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ὁ ὁποῖος δὲν μεροληπτεῖ χαριστικῶς ὑπὲρ κανενός, (ἀλλὰ θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν καθένα τὸ πρέπον εἴτε δοῦλος εἶναι αὐτὸς εἴτε ἐλεύθερος). Η πανοπλία του χριστιανού10Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί μου, ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. 10Λοιπόν, ἀδελφοί μου, γίνεσθε ἰσχυροὶ καὶ δυνατοὶ πνευματικῶς διὰ τοῦ Κυρίου καὶ διὰ τῆς ἀκατανικήτου αὐτοῦ δυνάμεως. 11ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου· 11Ἐνδυθῆτε ὅλα τὰ ὅπλα τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ ἠμπορῆτε νὰ ἀντισταθῆτε εἰς τὰς δολίας καὶ πονηρὰς μεθόδους καὶ παγίδας τοῦ διαβόλου. 12ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. 12Διότι ὁ ἀγῶν, ποὺ ἔχομεν ἀναλάβει, δὲν εἶναι ἀγὼν πρὸς ἀνθρώπους μὲ αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς πονηρὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας, πρὸς τὰ πλήθη τῶν πονηρῶν πνευμάτων, πρὸς τοὺς καταχθονίους κοσμοκράτορας, ποὺ κυριαρχοῦν ἐπὶ ἀνθρώπων εὑρισκομένων εἰς τὸ βαθὺ σκότος τοῦ ἁμαρτωλοῦ τούτου αἰῶνος. Ὁ ἀγὼν μας διεξάγεται ἀναντίον τῶν πνευματικῶν αὐτῶν πονηρῶν ὄντων καὶ γίνεται χάριν τῆς κληρονομίας τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. 13διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καὶ ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι. 13Διὰ τοῦτο πάρετε ἐπάνω σας ὅλα τὰ ὅπλα, ποὺ δίνει ὁ Θεός, διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ ἀντισταθῆτε κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν πονηρῶν πειρασμῶν καὶ κινδύνων, καὶ ἀφοῦ ἐκτελέσετε μὲ κάθε ἀκρίβειαν ὅλα τὰ καθήκοντά σας καὶ νικήσετε, νὰ σταθῆτε σταθερὰ εἰς τὴν θέσιν σας. 14στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, 14Σταθῆτε, λοιπόν, ἀκλόνητοι εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, ἀφοῦ ζωσθῆτε τὴν ἀλήθειαν, ὡσὰν τὴν ζώνην ποὺ σφίγγουν εἰς τὴν μέσην των οἱ πολεμισταί, διὰ νὰ εἶναι εὐκίνητοι, καὶ ἐνδυθῆτε σὰν ἄλλον θώρακα τὴν δικαιοσύνην, διὰ νὰ εἷσθε ἀπρόσβλητοι ἀπὸ τὰ βέλη τῆς ἀδικίας καὶ τῆς ἰδιοτελείας. 15καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, 15Καὶ ὅπως οἱ πολεμισταὶ φοροῦν εἰς τὰ πόδια των ὑποδήματα, διὰ νὰ τρέχουν μὲ ἀσφάλειαν καὶ εὐκολίαν, καὶ σεῖς φορέσατε τὴν ἐτοιμασίαν, ποὺ ἀπαιτεῖ τὸ Εὐαγγέλιον τῆς εἰρήνης, διὰ νὰ κινῆσθε μὲ ἄνεσιν καὶ δραστηριότητα. 16ἐν πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι· 16Μαζῆ δὲ μὲ ὅλα αὐτὰ πάρετε ἐπάνω σας καὶ κρατεῖτε σταθερὰν σὰν ἄλλην ἀσπίδα τὴν πίστιν, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἠμπορέσετε νὰ ἐξουδετερώσετε καὶ σβήσετε ὅλους τοὺς φλογοβόλους πειρασμοὺς τοῦ πονηροῦ, ποὺ ὁμοιάζουν μὲ πύρινα βέλη. 17καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος, ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ, 17Καὶ δεχθῆτε σὰν ἄλλην περικεφαλαίαν τὴν πεποίθησιν τῆς σωτηρίας (διὰ νὰ ἀσφαλίζετε καὶ προφυλάσσετε ἔτσι τὸν νοῦν σας ἀπὸ λογισμοὺς ἀμφιβολίας). Πάρετε καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία εἶναι ὁ ἄδολος καὶ φωτεινὸς λόγος τοῦ Θεοῦ. 18διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως, προσευχόμενοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν Πνεύματι, καὶ εἰς αὐτὸ τοῦτο ἀγρυπνοῦντες ἐν πάσῃ προσκαρτερήσει καὶ δεήσει περὶ πάντων τῶν ἁγίων, 18Νὰ παρακαλῆτε δὲ μὲ κάθε προσευχὴν καὶ δέησιν τὸν Κύριον νὰ σᾶς βοηθήσῃ, διὰ νὰ ἀξιοποιήσετε τὸν πνευματικὸν αὐτὸν ὁπλισμόν, προσευχόμενοι εἰς κάθε καιρὸν μὲ τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Νὰ ἐπιμένετε δὲ πολὺ εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ ἔργον τῆς προσευχῆς. Νὰ εἷσθε ἄγρυπνοι μὲ κάθε ἐγκαρτέρησιν καὶ μὲ δέησιν δι᾿ ὅλους γενικῶς τοὺς Χριστιανούς. 19καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ, ἵνα μοι δοθῇ λόγος ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου, ἐν παρρησίᾳ γνωρίσαι τὸ μυστήριον τοῦ εὐαγγελίου, 19Ἰδιαιτέρως σᾶς παρακαλῶ νὰ προσεύχεσθε καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ, νά μοῦ δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ ἱκανότης νὰ ὁμιλῶ μὲ δύναμιν καὶ κατάλληλον τρόπον, διὰ νὰ κάμω γνωστήν, μὲ θάρρος καὶ ἀφοβίαν, τὴν μέχρι πρὸ ὀλίγου κρυμμένην ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου. 20ὑπὲρ οὗ πρεσβεύω ἐν ἁλύσει, ἵνα ἐν αὐτῷ παρρησιάσωμαι ὡς δεῖ με λαλῆσαι. 20Διὰ τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν τοῦ Εὐαγγελίου εἷμαι πρεσβευτῆς τοῦ Θεοῦ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ἁλυσοδεμένος ὅμως κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν. Νὰ προσεύχεσθε, λοιπόν, διὰ νὰ ὁμιλήσω μὲ θάρρος περὶ τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως πρέπει νὰ ὁμιλήσω. Αποστολή του Τυχικού και τελική ευλογία21Ἵνα δὲ εἰδῆτε καὶ ὑμεῖς τὰ κατ᾿ ἐμέ, τί πράσσω, πάντα ὑμῖν γνωρίσει Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος ἐν Κυρίῳ, 21Διὰ νὰ μάθετε δὲ καὶ σεῖς τὰ κατ᾿ ἐμέ, τί δηλαδὴ πράττω, μολονότι εἷμαι φυλακισμένος, θὰ σᾶς ἐπισκεφθῇ ὁ Τυχικός, ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος εἰς τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ σᾶς τὰ γνωστοποιήσῃ ὅλα. 22ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν. 22Δι᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔστειλα αὐτὸν πρὸς σᾶς, διὰ νὰ μάθετε ἀπὸ αὐτὸν τὰ καθ᾿ ἡμᾶς καὶ νὰ παρηγορήσῃ καὶ στηρίξῃ τὰς καρδίας σας, ποὺ εἶναι θλιμμένες ἐξ αἰτίας τῆς φυλακίσεώς μου. 23Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καὶ ἀγάπη μετὰ πίστεως ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. 23Ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἂς εἶναι εἰς ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς εἰρήνη καὶ ἀγάπη μαζῆ μὲ τὴν πίστιν. 24Ἡ χάρις μετὰ πάντων τῶν ἀγαπώντων τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν ἀφθαρσίᾳ· ἀμήν. 24Ἡ χάρις εἴθε νὰ εἶναι μαζῆ μὲ ὅλους ἐκείνους, ποὺ τρέφουν ἁγνὴν καὶ ἄφθαρτον ἀγάπην πρὸς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀμήν.

Τέλος του ΣΤ΄ κεφαλαίου Πρὸς Φιλιππησίους →
Σελίδα από · στίχοι