Πρὸς Ἐφεσίους · Γ΄
Ἐπιστολή

Πρὸς Ἐφεσίους

Κεφάλαιον Γ΄

Η διακονία του Παύλου στο μυστήριο της σωτηρίας1Τούτου χάριν ἐγὼ Παῦλος ὁ δέσμιος τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ ὑπὲρ ὑμῶν τῶν ἐθνῶν, 1Ἀκριβῶς, διότι εἷσθε μέλῃ τῆς οἰκογενείας τοῦ Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, ἐγὼ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, φυλακισμένος διὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, παρακαλῶ τὸν Θεὸν διὰ σᾶς τοὺς ἐθνικούς, πρὸς χάριν τῶν ὁποίων εἷμαι δέσμιος. 2εἴγε ἠκούσατε τὴν οἰκονομίαν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τῆς δοθείσης μοι εἰς ὑμᾶς, 2Εἷμαι ἰδικὸς σας ἀπόστολος. Καὶ βεβαίως θὰ ἔχετε πληροφορηθῆ τὸν θαυμαστὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον μὲ ἐκάλεσεν εἰς τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμα ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, πού μοῦ ἐδόθη εἰδικώς, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσω σᾶς τοὺς ἐθνικούς. 3ὅτι κατὰ ἀποκάλυψιν ἐγνώρισέ μοι τὸ μυστήριον, καθὼς προέγραψα ἐν ὀλίγῳ, 3Διότι ὁ Θεὸς μὲ ὑπερφυσικὴν φανέρωσίν μοῦ ἔκαμε γνωστὴν τὴν ἕως τότε κρυμμένην καὶ ἄγνωστον ἀλήθειαν, σχετικῶς μὲ τὴν ἰδικήν σας σωτηρίαν, ὅπως δι᾿ ὀλίγων προηγουμένως σᾶς ἔγραψα. 4πρὸς ὃ δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τὴν σύνεσίν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ, 4Σύμφωνα δὲ μὲ αὐτά, ὅταν τὰ διαβάσετε καλά, ἠμπορεῖτε νὰ ἐνοήσατε τὴν σοφίαν καὶ τὴν γνῶσιν, ποὺ ἔχω σχετικῶς μὲ τὸ μέγα μυστήριον τῆς διὰ τοῦ Χριστοῦ σωτηρίας ὄχι μόνον τῶν Ἑβραίων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐθνικών. 5ὃ ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καὶ προφήταις ἐν Πνεύματι, 5Αὐτὸ τὸ μυστήριον δὲν εἶχε γνωστοποιηθῆ εἰς τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ἄλλων γενεῶν, ὅπως μὲ ἀποκάλυψιν Θεοῦ ἐφανερώθη τώρα εἰς τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους του καὶ εἰς τοὺς χριστιανοὺς προφήτας διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 6εἶναι τὰ ἔθνη συγκληρονόμα καὶ σύσσωμα καὶ συμμέτοχα τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ ἐν τῷ Χριστῷ διὰ τοῦ εὐαγγελίου, 6Ἀπεκαλύφθη δηλαδὴ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὅτι τὰ ἔθνη, ἠνωμένα εἰς ἕνα πνευματικὸν σῶμα μὲ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων Χριστιανούς, εἶναι συγκληρονόμα καὶ συμμέτοχα εἰς τὴν περὶ λυτρώσεως ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ. Ἀποκτοῦν δὲ τέτοια προνόμια τὰ ἔθνη διὰ τῆς ἐνώσεώς των μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν πίστιν των εἰς τὸ Εὐαγγέλιον. 7οὗ ἐγενόμην διάκονος κατὰ τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. 7Αὐτοῦ δὲ τοῦ Εὐαγγελίου ἔγινα ἐγὼ ὑπηρέτης, σύμφωνα μὲ τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μου ἐδόθη κατὰ τὸν θαυμαστὸν ἐκεῖνον τρόπον, ποὺ ἐνήργησεν ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἐμὲ τὸν διώκτην τοῦ Χριστοῦ νὰ μὲ κάμῃ Ἀπόστολόν του. 8ἐμοὶ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη, ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τὸν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ 8Πράγματι εἰς ἐμέ, τὸν πλέον ἐλάχιστον ἀπὸ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ἐδόθη αὐτῇ ἡ χάρις νὰ κηρύττω μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν τὸ χαρμόσυνον μήνυμα καὶ νὰ κάμνω γνωστὸν τὸν ἀνεξερεύνητον καὶ ἀκατάληπτον ἀπὸ κάθε διάνοιαν πλοῦτον τῶν εὐλογιῶν τοῦ Χριστοῦ πρὸς ὅλους μας. 9καὶ φωτίσαι πάντας τίς ἡ οἰκονομία τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπὸ τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ, τῷ τὰ πάντα κτίσαντι διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, 9Καὶ νὰ φωτίσω ὅλους, ποιὰ εἶναι ἡ σοφὴ καὶ θαυμαστὴ τακτοποίησις τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία μέχρι πρὸ ὀλίγου ἧτο μυστηριώδης καὶ κρυμμένη ἀπ᾿ ἀρχῆς διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε καὶ ἀνεδημιούργησε τὰ πάντα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. 10ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διὰ τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ, 10Ἔμεινε δὲ ἄγνωστος καὶ ἀπόκρυφος αὐτῇ ἡ ἀλήθεια, διὰ νὰ γίνῃ τώρα γνωστὴ εἰς τὰ πνευματικὰ τάγματα τοῦ οὐρανοῦ, εἰς τὰς Ἀρχὰς καὶ τὰς Ἐξουσίας, διὰ μέσου τῆς Ἐκκλησίας, ἡ πολυποίκιλος εἰς μορφὰς καὶ τρόπους ἐνεργείας σοφία τοῦ Θεοῦ. 11κατὰ πρόθεσιν τῶν αἰώνων, ἣν ἐποίησεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, 11Ἔγινε δὲ τώρα, εἰς τοὺς καιροὺς μας, γνωστὴ διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Κυρίου μας, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον προαιωνίως εἶχε συλλάβει ἐν τῇ πανσοφίᾳ του ὁ Θεός. 12ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν παρρησίαν καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐν πεποιθήσει διὰ πίστεως αὐτοῦ. 12Διὰ μέσου δὲ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἴδιον προσωπικῶς παίρνομεν καὶ ἔχομεν θάρρος πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πλησιάζομεν πρὸς αὐτὸν μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ γίνωμεν δεκτοί. Ὅλα δὲ αὐτὰ διὰ τῆς πίστεώς μας πρὸς τὸν Χριστόν. 13διὸ αἰτοῦμαι μὴ ἐκκακεῖν ἐν ταῖς θλίψεσί μου ὑπὲρ ὑμῶν, ἥτις ἐστὶ δόξα ὑμῶν. 13Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ σᾶς παρακαλῶ καὶ σᾶς ζητῶ νὰ μὴ ἀποθαρρύνεσθε καὶ ἀποκάμνετε διὰ τὰς ἰδικάς μου θλίψεις, ποὺ ὑποφέρω πρὸς χάριν σας καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι δόξα καὶ καύχημά σας. Η αγάπη του Χριστού14Τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, 14Ἐπειδὴ λοιπὸν δὲν εἷσθε πλέον ξένοι, ἀλλ᾿ ἀγαπητὰ μέλῃ τῆς οἰκογενείας τοῦ Θεοῦ, γονατίζω ἐμπρὸς εἰς τὸν Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, 15ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται, 15ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὅλα τὰ ἀγγελικὰ τάγματα τῶν οὐρανῶν καὶ ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς ἐπῆραν ὕπαρξιν καὶ ὀνομασίαν, 16ἵνα δῷη ὑμῖν κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον, 16καὶ τὸν παρακαλῶ γονατιστὸς νὰ σᾶς δώσῃ, σύμφωνα μὲ τὸν ἄπειρον πλοῦτον τῆς δόξῃς του, νὰ ἐνισχυθῆτε καὶ νὰ ἐνδυναμωθῆτε εἰς τὸν ἐσωτερικὸν ἄνθρωπον μὲ τὴν δύναμιν καὶ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, 17κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, 17διὰ νὰ κατοικήσῃ ὁ Χριστὸς μέσα εἰς τὰς καρδίας σας διὰ τῆς πίστεως. 18ἐν ἀγάπῃ ἐρριζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι, ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις, τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος, 18Νὰ μένετε δὲ διὰ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸν καὶ μεταξὺ σας ριζωμένοι βαθειὰ καὶ θεμελιωμένοι ἀκλόνητα, διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ καταλάβετε μαζῆ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους, ποῖον εἶναι τὸ πλάτος καὶ τὸ μῆκος καὶ τὸ βάθος καὶ τὸ ὕψος τῶν ἀνεκτιμήτων δωρεῶν τῆς συγκαταβάσεως τοῦ Χριστοῦ πρὸς ἡμᾶς. 19γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ. 19Καὶ νὰ γνωρίσετε καλὰ τὴν ἀγάπην, ποὺ ἔχει ὁ Χριστὸς πρὸς ἡμᾶς καὶ ἡ ὁποία ξεπερνᾷ κέθε ὅριον τῆς ἀνθρωπίνης γνώσεως, διὰ νὰ γεμίσετε ἔτσι ἀπὸ ὅλα τὰ πλούσια καὶ πολυάριθμα χαρίσματα, ποὺ πηγάζουν καὶ δίδονται ἀπὸ τὸν Θεόν. 20Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑπὲρ πάντα ποιῆσαι ὑπερεκπερισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν, κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἡμῖν, 20Εἰς δὲ τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ὡς παντοδύναμος ἠμπορεῖ μὲ τὸ παραπάνω νὰ πραγματοποιήσῃ αὐτά, ποὺ ἐμεῖς ζητοῦμεν ἡ βάζομεν μὲ τὸν νοῦν μας, νὰ τὰ πραγματοποιήσῃ δὲ σύμφωνα μὲ τὴν εἰδικὴν δύναμίν του, ποὺ ἐνεργεῖ μέσα μας εἰς ἐπιτυχίαν τοῦ προορισμοῦ μας, 21αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων· ἀμήν. 21εἰς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα μέσα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ποὺ ἔχει οἰκοδομηθῇ ἐπὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς ὅλας τὰς γενεᾶς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Τέλος του Γ΄ κεφαλαίου Κεφάλαιον Δ΄ →
Σελίδα από · στίχοι