Πρὸς Τιμόθεον Α΄

¹Ὅσοι εἰσὶν ὑπὸ ζυγὸν δοῦλοι, τοὺς ἰδίους δεσπότας πάσης τιμῆς ἀξίους ἡγείσθωσαν, ἵνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία βλασφημῆται. ¹Ὅσοι δοῦλοι εἶναι κάτω ἀπὸ τὸν ζυγὸν τῶν ἀπίστων, ἂς θεωροῦν ἀξίους κάθε τιμῆς τοὺς κυρίους των καὶ ἂς φέρωνται ἀπέναντι αὐτῶν μὲ σεβασμὸν καὶ τιμήν, διὰ νὰ μὴ δίδουν ἀφορμὴν νὰ συκοφαντῆται καὶ νὰ ὑβρίζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. ²οἱ δὲ πιστοὺς ἔχοντες δεσπότας μὴ καταφρονείτωσαν, ὅτι ἀδελφοί εἰσιν, ἀλλὰ μᾶλλον δουλευέτωσαν, ὅτι πιστοί εἰσι καὶ ἀγαπητοὶ οἱ τῆς εὐεργεσίας ἀντιλαμβανόμενοι. ²Ὅσοι δὲ ἔχουν ὡς κυρίους των πιστοὺς Χριστιανούς, ἂς μὴ τοὺς περιφρονοῦν καὶ ἂς μὴ παίρνουν πολὺ θάρρος ἀπέναντί των, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι εἶναι ἀδελφοὶ διὰ τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ ἂς δουλεύουν περισσότερον, διότι αὐτοί ποὺ ἀπολαμβάνουν τοὺς καρποὺς τῆς καλῆς ἐργασίας των, εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαπητοὶ Χριστιανοί. ³Ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει. εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσι λόγοις τοῖς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῇ κατ᾿ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ, ³Αὐτὰ νὰ διδάσκῃς καὶ νὰ προτρέπῃς τοὺς Χριστιανοὺς νὰ τὰ τηροῦν. Ἐὰν κανεὶς διδάσκῃ διαφορετικὰ καὶ δὲν μένῃ μὲ ὑποταγὴν καὶ πίστιν προσηλωμένος εἰς τοὺς ἁγίους λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν, ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν ἀληθινὴν εὐσέβειαν, Οι αιρετικοί, η φιλαργυρία τους και ο πραγματικός πλούτος⁴τετύφωται, μηδὲν ἐπιστάμενος, ἀλλὰ νοσῶν περὶ ζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἐξ ὧν γίνεται φθόνος, ἔρις, βλασφημίαι, ὑπόνοιαι πονηραί, ⁴αὐτὸς εἶναι σκοτισμένος καὶ φουσκωμένος ἀπὸ ἀλαζονείαν καὶ ἔπαρσιν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τίποτε τὸ ὀρθὸν καὶ οἰκοδομητικόν, ἀλλὰ κατέχεται ἀπὸ ἀσθένειαν καὶ ἀσχολεῖται μὲ νοσηρὸν τρόπον γύρῳ ἀπὸ ματαίας συζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας προέρχεται φθόνος, φιλονεικία, βλασφημίαι, ὑποψίαι ἀστήρικτοι καὶ ἄδικοι. ⁵διαπαρατριβαὶ διεφθαρμένων ἀνθρώπων τὸν νοῦν καὶ ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας, νομιζόντων πορισμὸν εἶναι τὴν εὐσέβειαν· ἀφίστασο ἀπὸ τῶν τοιούτων. ⁵Ἀπὸ αὐτὰς ἀκόμη προέρχονται ἀνωφελεῖς καὶ μάταιαι ἀσχολίαι ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν διεφθαρμένον τὸν νοῦν καὶ ἔχουν στερηθῇ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὴν εὐσέβειαν σὰν ἕνα μέσον βιοπορισμοὺ καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἄλλων. Φεῦγε μακρυὰ ἀπὸ κάτι τέτοιους ἀνθρώπους. ⁶ἔστι δὲ πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας. ⁶Εἶναι πράγματι ἡ εὐσέβεια μεγάλος βιοπορισμός, ὅταν ὅμως ἀκολουθῆται ἀπὸ τὴν ὀλιγάρκειαν. ⁷οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα· ⁷Ὅλοι ἂς εἵμεθα ὀλιγαρκεῖς, διότι τίποτε δὲν ἐφέραμεν εἰς τὸν κόσμον κατὰ τὴν γέννησίν μας. Εἶναι δὲ ὁλοφάνερον, ὅτι καὶ τίποτε δὲν ἠμποροῦμεν νὰ βγάλωμεν ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ νὰ πάρωμεν μαζῆ μας κατὰ τὴν ὥραν τοῦ θανάτου μας. ⁸ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα. ⁸Ὅταν δὲ ἔχωμεν τὰς ἀπαραιτήτους τροφάς, κατοικίαν καὶ σκεπάσματα διὰ νὰ σκεπαζώμεθα, εἰς αὐτὰ θὰ ἀρκούμεθα. ⁹οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν. ⁹Ἐκεῖνοι που κατέχονται ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν χρημάτων καὶ θέλουν νὰ πλουτήσουν, περιπίπτουν μέσα εἰς πειρασμὸν καὶ εἰς παγίδα, ποὺ τοὺς στήνει ὁ διάβολος, καὶ εἰς ἐπιθυμίας πολλὰς καὶ βλαβεράς, αἱ ὁποῖαι βυθίζουν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν καταστροφὴν καὶ τὴν ἀπώλειαν. ¹⁰ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία, ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς. ¹⁰Διότι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία. Καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἐκυριεύθησαν ἀπὸ αὐτὴν καὶ τὴν σφοδρὰν ἐπιθυμίαν, ποὺ γεννᾷ ἡ φυλαργυρία διὰ τὸ χρῆμα, παρεπλανήθησαν καὶ ἐξέκοψαν ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ ἐκάρφωσαν τὸν εὐτὸν τους μὲ πολλὰς ὀδύνας καὶ πόνους, σὰν μὲ φοβερὰ καρφιά. Τελικές συμβουλές¹¹Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα. ¹¹Σὺ δέ, ὢ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἀπόφευγε ὅλα αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα καὶ πάθη. Ἐπιδίωκε δὲ νὰ ἀποκτήσῃς τὴν δικαιοσύνην, τὴν εὐσέβειαν, τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπη, τὴν ὑπομονήν, τὴν πρᾳότητα. ¹²ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως· ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν ἐκλήθης καὶ ὡμολόγησας τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων. ¹²Νὰ ἀγωνίζεσαι δὲ πάντοτε τὸν καλὸν καὶ ἔνδοξον ἀγῶνα τῆς χριστιανικῆς πίστεως καὶ ζωῆς. Πιάσε γερά καὶ κράτησε σφικτὰ τὴν αἰώνιον ζωήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχεις κληθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἔδωσες τὴν καλὴν ὁμολογίαν τῆς ὑγιοῦς πίστεώς σου ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων πρὸ τοῦ βαπτίσματός σου. ¹³Παραγγέλλω σοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζωοποιοῦντος τὰ πάντα καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν, ¹³Παραγγέλω εἰς σὲ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ὡς πηγὴ καὶ χορηγὸς τῆς ζωῆς ζωοποιεῖ τὰ πάντα, καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐμαρτύρησεν ἐμπρὸς εἰς τὸν Πόντιον Πιλᾶτον τὴν καλὴν ὁμολογίαν, ὅτι εἶναι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ βασιλεὺς τῶν πάντων καὶ ὁ μόνος διδάσκαλος τῆς ἀληθείας, ¹⁴τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον, ἀνεπίληπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ¹⁴σοῦ παραγγέλλω νὰ κρατήσῃς καὶ νὰ διατηρήσῃς τὴν ἐντολήν, ποὺ ἔλαβες, καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ποὺ ἀνέλαβες κατὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὴν χειροτονίαν σου, ἀμόλυντον, ἄμεμπτον καὶ ἀνωτέραν ἀπὸ κάθε κατηγορίαν μέχρι τῆς ἐνδόξου καὶ ἐπισήμου ἐμφανίσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ¹⁵ἣν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων, ¹⁵τὴν ὁποίαν ἔνδοξον ἐμφάνισιν θὰ δείξῃ ὁ Θεὸς κατὰ τοὺς καθωρισμένους καιρούς, ὁ μακάριος καὶ ὁ μόνος ἐξουσιαστής, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ ὁ κύριος τῶν κυριευόντων· ¹⁶ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν, φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων οὐδὲ ἰδεῖν δύναται· ᾧ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον· ἀμήν. ¹⁶αὐτός, ὁ ὁποῖος μόνος ἔχει ἀπὸ τὸν ἑαυτὸν του τὴν ἀθανασίαν καὶ αἰωνιότητα, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς τὸ ἀπλησίαστον δι᾿ ὅλα τὰ δημιουργήματα φῶς καὶ τὸ ὁποῖον κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους οὔτε εἶδε οὔτε ἠμπορεῖ νὰ ἵδῃ. Εἰς αὐτὸν δὲ ἀνήκει ἡ τιμὴ καὶ ἡ αἰωνία καὶ ἀκατάλυτος ἐξουσία. Ἀμήν. ¹⁷Τοῖς πλουσίοις ἐν τῷ νῦν αἰῶνι παράγγελλε μὴ ὑψηλοφρονεῖν, μηδὲ ἠλπικέναι ἐπὶ πλούτου ἀδηλότητι, ἀλλ᾿ ἐν τῷ Θεῷ τῷ ζῶντι, τῷ παρέχοντι ἡμῖν πάντα πλουσίως εἰς ἀπόλαυσιν, ¹⁷Εἰς τοὺς πλουσίους τῆς παρούσης ζωῆς παραγγέλλε νὰ μὴ ἀλαζονεύωνται καὶ ὑπερηφανεύωνται οὔτε νὰ θεμελιώνουν τὰς ἐλπίδας των εἰς τὴν ἀβεβαιότητα τοῦ πλούτου, ἀλλὰ νὰ ἐλπίζουν εἰς τὸν ζῶντα Θεόν, ὁ ὁποῖος παρέχει τὰ πάντα εἰς ἡμᾶς πλουσίως, διὰ νὰ τὰ ἀπολαμβάνωμεν· ¹⁸ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐμεταδότους εἶναι, κοινωνικούς, ¹⁸παράγγελλε εἰς αὐτοὺς νὰ πράττουν ἀγαθὰ ἔργα, νὰ γίνωνται πλούσιοι ὄχι εἰς ἄψυχα καὶ ἐπικίνδυνα χρήματα, ἀλλ᾿ εἰς καλὰ ἔργα. Νὰ εἶναι πρόθυμοι εἰς μετάδοσιν τῶν ἀγαθῶν, ποὺ τοὺς ἔχει δώσει ὁ Θεός, καταδεκτικοὶ καὶ ὁμιλητικοί, ¹⁹ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεμέλιον καλὸν εἰς τὸ μέλλον, ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς αἰωνίου ζωῆς. ¹⁹διὰ νὰ ἀποθησαυρίζουν πρὸς μεγάλην των ὠφέλειαν θεμέλιον καλὸν καὶ ἀμετακίνητον εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ κερδήσουν καὶ κρατήσουν πάντοτε τὴν αἰώνιον ζωὴν ²⁰Ὦ Τιμόθεε, τὴν παραθήκην φύλαξον, ἐκτρεπόμενος τὰς βεβήλους κενοφωνίας καὶ ἀντιθέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως, ²⁰Ὦ Τιμόθεε, τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην τῶν ἀληθειῶν τοῦ Εὐαγγελίου φύλαξε τὴν ἀκεραίαν καὶ ἀνόθευτον καὶ ἀπόφευγε τὰς ἀνιέρους ματαιολογίας καὶ ἀντιλογίας τῆς πλάνης ἡ ὁποία φέρει τὸ πλαστὸν καὶ ψεύτικον ὄνομα τῆς γνώσεως. ²¹ἥν τινες ἐπαγγελλόμενοι περὶ τὴν πίστιν ἠστόχησαν. Ἡ χάρις μετὰ σοῦ· ἀμήν. ²¹Αὐτὴν δὲ τὴν ψεύτικην γνῶσιν ἔχοντες μερικοὶ ὡς ἐπάγγελμά των καὶ ἔργον των ἐξέπεσαν ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ ἐπλανήθησαν. Εἴθε ἡ χάρις νὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σου. Ἀμήν.