Πρὸς Τιμόθεον Α΄

Φροντίδες για διάφορες κατηγορίες πιστών¹Πρεσβυτέρῳ μὴ ἐπιπλήξῃς, ἀλλὰ παρακάλει ὡς πατέρα, νεωτέρους ὡς ἀδελφούς, ¹Μὴ ἐπιπλήξῃς, καὶ μάλιστα μὲ ἀπότομον τρόπον, γεροντότερον, ἀλλὰ νὰ τὸν προτρέπῃς καὶ νὰ τὸν παρηγορῆς σὰν πατέρα, τοὺς δὲ νεωτέρους κατὰ τὴν ἡλικίαν νὰ τοὺς συμβουλεύῃς καὶ νὰ τοὺς καθοδηγῇς σὰν ἀδελφούς. ²πρεσβυτέρας ὡς μητέρας, νεωτέρας ὡς ἀδελφὰς ἐν πάσῃ ἁγνείᾳ. ²Τὰς ἠλικιωμένας νὰ τὰς προτρέπῃς καὶ ἐνθαρρύνῃς σὰν μητέρας, τὰς νεωτέρας κατὰ τὴν ἡλικίαν νὰ τὰς νουθετῇς σὰν ἀδελφάς, κρατῶν τὸν εὐατόν σου εἰς πᾶσαν ἁγνότητα καὶ καθαρώτητα. ³Χήρας τίμα τὰς ὄντως χήρας. ³Νὰ τιμᾷς καὶ νὰ ὑπολήπτεσαι τὰς χήρας, τὰς πραγματικὰς χήρας, αὐτὰς αἱ ὁποῖαι ζοῦν μὲ σεμνότητα καὶ σωφροσύνην. ⁴εἰ δέ τις χήρα τέκνα ἢ ἔκγονα ἔχει, μανθανέτωσαν πρῶτον τὸν ἴδιον οἶκον εὐσεβεῖν καὶ ἀμοιβὰς ἀποδιδόναι τοῖς προγόνοις· τοῦτο γάρ ἐστι καλὸν καὶ ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. ⁴Ἐὰν δὲ καμμιὰ χήρα ἔχῃ παιδιά ἢ ἐγγόνια, ἂς μανθάνουν αὐτὰ νὰ σέβωνται πρῶτον τὴν οἰκογένειάν των καὶ νὰ ἀνταποδίδουν ἀμοιβὰς εἰς τοὺς προγόνους των, ἀπέναντι τῶν ὅσων ἔλαβαν ἀπὸ αὐτούς, ὅταν ὡς παιδιά εἴχαν ἀνάγκην διατροφῆς καὶ περιποιήσεως· διότι αὐτὸ εἶναι καλὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. ⁵ἡ δὲ ὄντως χήρα καὶ μεμονωμένη ἤλπικεν ἐπὶ Θεὸν καὶ προσμένει ταῖς δεήσεσι καὶ ταῖς προσευχαῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας· ⁵Ἡ δὲ πραγματικὴ χήρα, ἡ ἁγνὴ καὶ σεμνή, ἡ ὁποία μένει ἀπολύτως μονή, χωρὶς συγγενεῖς ἢ ἀπογόνους, ἔχει ἀναθέσει ὅλας τὰς ἐλπίδας της εἰς τὸν Θεὸν καὶ ἀφιερώνει τὰς ἡμέρας καὶ τὰς νύκτας της εἰς δεήσεις καὶ προσευχάς. ⁶ἡ δὲ σπαταλῶσα ζῶσα τέθνηκε. ⁶Ἡ χήρα ὅμως ποὺ ζῇ ἕνα σπάταλον καὶ τρυφηλὸν βίον, καίτοι ζῇ ἕνα σωματικῶς, ἔχει ἐν τούτοις ἀποθάνει πνευματικῶς ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν της. ⁷καὶ ταῦτα παράγγελλε, ἵνα ἀνεπίληπτοι ὦσιν. ⁷Καὶ αὐτὰ νὰ παραγγέλλῃς καὶ νὰ συμβουλεύῃς εἰς τὰς χήρας, διὰ νὰ εἶναι ἄμεμπτοι καὶ ἀκατηγόρητοι. ⁸εἰ δέ τις τῶν ἰδίων καὶ μάλιστα τῶν οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων. ⁸Ἐὰν δὲ κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους, περὶ τῶν ὁποίων ἔκαμα λόγον ἀνωτέρω, δὲν φροντίζῃ καὶ δὲν λαμβάνῃ πρόνοιαν διὰ τοὺς ἰδικοὺς του ἀνθρώπους καὶ μάλιστα τοὺς οἰκιακούς του, ἔχει ἀρνηθῆ τὴν πίστιν καὶ εἶναι χειρότερος ἀπὸ τὸν ἄπιστον, (ὁ ὁποῖος ἐπὶ τέλους ἠμπορεῖ νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς οἰκιακοὺς του). ⁹Χήρα καταλεγέσθω μὴ ἔλαττον ἐτῶν ἑξήκοντα γεγονυῖα, ἑνὸς ἀνδρὸς γυνή, ⁹Χήρα ἂς κατατάσσεται εἰς τὴν τάξιν τῶν χηρῶν, διὰ νὰ διακονῇ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ἐφ᾿ ὅσον δὲν εἶναι μικροτέρα τῶν ἐξήντα ἐτῶν καὶ ἔχει ὑπάρξει σύζυγος ἑνὸς μόνον ἀνδρός, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἔλθει εἰς δεύτερον γάμον. ¹⁰ἐν ἔργοις καλοῖς μαρτυρουμένη, εἰ ἐτεκνοτρόφησεν, εἰ ἐξενοδόχησεν, εἰ ἁγίων πόδας ἔνιψεν, εἰ θλιβομένοις ἐπήρκεσεν, εἰ παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ ἐπηκολούθησε. ¹⁰Πρέπει δὲ νὰ ἔχῃ ἐκ μέρους τῶν ἄλλων καὶ τὴν καλὴν μαρτυρίαν διὰ τὰ καλὰ της ἔργα· ἐὰν δηλαδὴ ἔθρεψε καὶ ἀνέθρεψε μὲ ἐπιμέλειαν τὰ τέκνα της, ἐὰν ἐφιλοξένησε μὲ προθυμίαν καὶ χωρὶς νὰ λυπηθῇ ἔξοδα ἀνθρώπους, ποὺ δὲν εἴχαν ποὺ νὰ μείνουν, ἐὰν ἔπλυνε τὰ πόδια τῶν Χριστιανῶν ποὺ ἤρχοντο ἀπὸ ὁδοιπορίαν, ἐὰν ἐπροθυμοποιήθη νὰ βοηθήσῃ τοὺς θλιβομένους, ἐὰν κατὰ τὸ μέτρον τῶν δυνάμεών της ἐπεδίωξε κάθε ἔργον καλωσύνης. ¹¹νεωτέρας δὲ χήρας παραιτοῦ· ὅταν γὰρ καταστρηνιάσωσι τοῦ Χριστοῦ, γαμεῖν θέλουσιν, ¹¹Νεωτέρας ὅμως χήρας νὰ μὴ τὰς δέχεσαι εἰς τὴν τάξιν τῶν διακονισσῶν, διότι ὅταν κυριευθοῦν ἀπὸ ἐπιθυμίας καὶ πόθους σαρκικῆς ζωῆς, ἀφανίζεται ἡ ἀγάπη των πρὸς τὸν Χριστὸν καὶ θέλουν νὰ ὑπανδρευθοῦν. ¹²ἔχουσαι κρίμα ὅτι τὴν πρώτην πίστιν ἠθέτησαν· ¹²Αὐταὶ δὲ ἐπωμίζονται εὐθύνην καὶ καταδίκην, διότι τὴν πρώτην αὐτῶν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ μένουν πισταὶ εἰς τὸν Χριστόν, τὴν κατεπάτησαν. ¹³ἅμα δὲ καὶ ἀργαὶ μανθάνουσι περιερχόμεναι τὰς οἰκίας, οὐ μόνον δὲ ἀργαὶ, ἀλλὰ καὶ φλύαροι καὶ περίεργοι, λαλοῦσαι τὰ μὴ δέοντα. ¹³Συγχρόνως δὲ αἱ νεώτεραι αὐταὶ χῆραι μανθάνουν νὰ εἶναι ἀργαὶ καὶ νὰ περιέρχωνται τὰ διάφορα σπίτια. Καὶ εἶναι ὄχι μόνον ἀργαί, ἀλλὰ καὶ φλύαροι καὶ περίεργοι, λέγουσαι ἐκεῖνά ποὺ δὲν πρέπει. ¹⁴βούλομαι οὖν νεωτέρας γαμεῖν, τεκνογονεῖν, οἰκοδεσποτεῖν, μηδεμίαν ἀφορμὴν διδόναι τῷ ἀντικειμένῳ λοιδορίας χάριν. ¹⁴Πρὸς ἀποφυγήν, λοιπόν, αὐτῶν τῶν κινδύνων, θέλω αἱ νεώτεραι χῆραι νὰ ὑπανδρεύωνται, νὰ ἀποκτον καὶ νὰ τρέφουν τὰ παιδιά των, νὰ γίνωνται καλαὶ νοικοκυραί, ὥστε νὰ μὴ δίδουν καμμίαν ἀφορμὴν εἰς τὸν ἐχθρὸν τῆς πίστεως, νὰ ἐμπαίζῃ αὐτὰς καὶ τὴν πίστιν μας. ¹⁵ἤδη γάρ τινες ἐξετράπησαν ὀπίσω τοῦ σατανᾶ. ¹⁵Διότι, καὶ τώρα πού σοῦ γράφω αὐτά, μερικαὶ παρεξετράπησαν εἰς ἁμαρτωλὴν ζωὴν ὀπίσω ἀπὸ τὸν σατανᾶ. ¹⁶εἴ τις πιστὸς ἢ πιστὴ ἔχει χήρας, ἐπαρκείτω αὐταῖς, καὶ μὴ βαρείσθω ἡ ἐκκλησία, ἵνα ταῖς ὄντως χήραις ἐπαρκέσῃ. ¹⁶Ἐὰν κανεὶς πιστὸς ἡ καμμιὰ πιστὴ ἔχῃ εἰς τὸ σπίτι του πτωχὰς καὶ ἐναρέτους χήρας, νὰ παρέχῃ εἰς αὐτὰς ὅ,τι χρειάζεται διὰ τὴν συντήρησίν των καὶ ἂς μὴ ἐπιβαρύνεται ἡ Ἐκκλησία, διὰ νὰ βοηθῇ ἅλλας πραγματικὰς καὶ ἀπροστατεύτους χήρας. ¹⁷Οἱ καλῶς προεστῶτες πρεσβύτεροι διπλῆς τιμῆς ἀξιούσθωσαν, μάλιστα οἱ κοπιῶντες ἐν λόγῳ καὶ διδασκαλίᾳ· ¹⁷Οἱ πρεσβύτεροι, οἱ ὁποῖοι προΐστανται κατὰ τρόπον καλὸν καὶ φροντίζουν καὶ κοπιάζουν διὰ τὸ ποίμνιόν των, ἂς κρίνωνται ἄξιοι μεγαλυτέρας ἀμοιβῆς, μάλιστα δὲ ἐκεῖνοι ποὺ κοπιάζουν εἰς τὸ κήρυγμα καὶ τὴν διδασκαλίαν. ¹⁸λέγει γὰρ ἡ γραφή· βοῦν ἀλοῶντα οὐ φιμώσεις. καί· ἄξιος ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ. ¹⁸Διότι καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ λέγει· <δὲν θὰ δέσης καὶ δὲν θὰ κλείσῃς τὸ στόμα τοῦ βωδιοῦ, ποὺ ἁλωνίζει>· καὶ <ὁ ἐργάτης εἶναι ἄξιος τοῦ μισθοῦ του>. ¹⁹κατὰ πρεσβυτέρου κατηγορίαν μὴ παραδέχου, ἐκτὸς εἰ μὴ ἐπὶ δύο ἢ τριῶν μαρτύρων. ¹⁹Μὴ δέχεσαι καὶ νὴν υἱοθετῇς κατηγορίαν ἐναντίον πρεσβυτέρου, παρὰ μόνον ὅταν ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν μαρτυρίαν δύο ἢ τριῶν μαρτύρων. ²⁰τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσι. ²⁰Αὐτούς ποὺ συνεχῶς ἁμαρτάνουν, χωρὶς νὰ ἔχουν προθυμίαν διορθώσεως, νὰ τοὺς ἐλέγχῃς ἐνώπιον ὅλων, διὰ νὰ ἔχουν καὶ οἱ ἄλλοι φόβον. ²¹διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων, ἵνα ταῦτα φυλάξῃς, χωρὶς προκρίματος μηδὲν ποιῶν κατὰ πρόσκλισιν. ²¹Σὲ ἐξορκίζω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων νὰ φυλάξῃς αὐτά, πού σοῦ γράφω χωρὶς καμμίαν προκατάληψιν καὶ χωρὶς νὰ κάμνῃς τίποτε κινούμενος ἀπὸ εὐμενῇ προδιάθεσιν τῆς καρδίας σου πρὸς τοὺς πταίστας. ²²χεῖρας ταχέως μηδενὶ ἐπιτίθει, μηδὲ κοινώνει ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις· σεαυτὸν ἁγνὸν τήρει. ²²Νὰ μὴ ἀπλώνῃς ταχέως καὶ χωρὶς προηγουμένην ἐξέτασιν τὰ χέρια σου, διὰ νὰ χειροτονήσῃς κάποιον οὔτε νὰ συμμετέχῃς καὶ νὰ ἀναλαμβάνῃς εὐθύνην εἰς ξένας ἁμαρτίας, εἰς ἁμαρτίας δηλαδὴ τὰς ὁποίας πιθανὸν νὰ διαπράξῃ ὁ χειροτονηθεὶς ἀναξίως· φύλαττε τὸν εὐατόν σου ἁγνὸν ἀπὸ ὅλα. ²³Μηκέτι ὑδροπότει, ἀλλ᾿ οἴνῳ ὀλίγῳ χρῶ διὰ τὸν στόμαχόν σου καὶ τὰς πυκνάς σου ἀσθενείας. ²³Νὰ μὴ πίνῃς πλέον νερὸ κατὰ τὸ φαγητόν σου, ἀλλὰ νὰ χρησιμοποιῇς καὶ ὀλίγον οἶνον διὰ τὸ στομάχι σου καὶ διὰ τὰς συχνὰς ἀσθενείας σου. ²⁴Τινῶν ἀνθρώπων αἱ ἁμαρτίαι πρόδηλοί εἰσι, προάγουσαι εἰς κρίσιν, τισὶ δὲ καὶ ἐπακολουθοῦσιν· ²⁴Μερικῶν ἀνθρώπων αἱ ἁμαρτίαι εἶναι ὁλοφάνεροι, ὥστε νὰ ὑποβοηθοῦν εἰς τὴν ὀρθὴν κρίσιν περὶ αὐτῶν. Εἰς μερικοὺς ὅμως ἀποκαλύπτονται κατόπιν. (Πρόσεχε, λοιπόν, νὰ μὴ χειροτονῇς κάτι τέτοιους ἀνθρώπους). ²⁵ὡσαύτως καὶ τὰ καλὰ ἔργα πρόδηλά ἐστι, καὶ τὰ ἄλλως ἔχοντα κρυβῆναι οὐ δύνανται. ²⁵Καὶ τὰ καλὰ ἐπίσης ἔργα εἶναι ὁλοφάνερα καὶ τὰ κακὰ ἔργα, ποὺ προσπαθοῦν οἱ πονηροὶ νὰ τὰ ἀποκρύψουν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν κρυμένα. Θὰ τὰ φανερώσῃ ὁ Θεός.