Πρὸς Κορινθίους Α΄
Η σωστή εκδήλωση των χαρισμάτων στη λατρεία1-25
1Διώκετε τὴν ἀγάπην· ζηλοῦτε δὲ τὰ πνευματικά, μᾶλλον δὲ ἵνα προφητεύητε.
Λοιπόν, ἀγωνίζεσθε, μὲ ἐπιμονὴν νὰ ἀποκτήσετε τὴν ἀγάπην. Νὰ ἐπιθυμῆτε μὲ φλογερὸν ζῆλον τὰ πνευματικὰ χαρίσματα· περισσότερον δὲ ἀπὸ κάθε ἄλλον τὸ χάρισμα καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ ἐξαγγέλλετε τὸ θέλημα καὶ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ εἰς τοὺς πιστούς.
2ὁ γὰρ λαλῶν γλώσσῃ οὐκ ἀνθρώποις λαλεῖ, ἀλλὰ τῷ Θεῷ· οὐδεὶς γὰρ ἀκούει, πνεύματι δὲ λαλεῖ μυστήρια·
Διότι ἐκεῖνος ποὺ ὁμιλεῖ ξένας γλώσσας, δὲν ὁμιλεῖ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, ἀφοῦ ὡς ξενόγλωσσον δὲν τὸν ἐννοοῦν, ἀλλ᾿ ὁμιλεῖ πρὸς τὸν Θεόν· διότι κανεὶς δὲν τὸν ἀκούει μὲ ἐνδιαφέρον, ἀφοῦ δὲν τὸν καταλαβαίνει, ἐφ᾿ ὅσον αὐτὸς μὲ τὸ πνεῦμα του, ποὺ ἔχει βέβαια τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, λαλεῖ ἀγνώστους καὶ μυστηριώδεις ἀληθείας.
3ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν.
Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ ἐξαγγέλει εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὸ θέλημα καὶ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ ὁμιλεῖ κατὰ τρόπον ὠφέλιμον καὶ οἰκοδομητικὸν καὶ ἐνθαρρύνει καὶ παρηγορεῖ τοὺς πιστοὺς μὲ τὴν διδασκαλίαν του.
4ὁ λαλῶν γλώσσῃ ἑαυτὸν οἰκοδομεῖ, ὁ δὲ προφητεύων ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ.
Ἐκεῖνος ποὺ ὁμολεῖ ξένην γλῶσσαν, οἰκοδομεῖται βέβαι ὁ ἴδιος ἀπὸ τὰ νοήματά ποὺ τοῦ ἐμπνέει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ διδάσκει τὰς ἀληθείας τῆς πίστεως, οἰκοδομεῖ ὅλο τὸ πλῆθος τῶν πιστῶν, ποὺ τὸν ἀκούουν.
5θέλω δὲ πάντας ὑμᾶς λαλεῖν γλώσσαις, μᾶλλον δὲ ἵνα προφητεύητε· μείζων γὰρ ὁ προφητεύων ἢ ὁ λαλῶν γλώσσαις, ἐκτὸς εἰ μὴ διερμηνεύῃ, ἵνα ἡ ἐκκλησία οἰκοδομὴν λάβῃ.
Καὶ ἐγὼ βέβαια θέλω νὰ ὁμιλῆτε ὅλοι σας ξένας γλώσσας, ἀφοῦ τόσον πολὺ τὸ ἐπιθυμεῖτε. Περισσότερον ὅμως θέλω νὰ ἔχετε τὸν πλοῦτον τῆς γνώσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ ἐξαγγέλλετε τὸ θέλημα καὶ τὴν βουλὴν τοῦ Κυρίου. Διότι ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικῆς οἰκοδομῇς καὶ ἐξυπηρετήσεως τῶν πιστῶν, εἶναι ἀνώτερος ἐκεῖνος, ποὺ διδάσκει, ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ ὁμιλεῖ ξένας γλώσσας, ἐκτὸς ἐὰν ὁ ἴδιος ἐξηγῇ ὅσα λέγει, διὰ νὰ οἰκοδομηθῇ εἰς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν ἀρετὴν ἡ Ἐκκλησία, οἱ πιστοί.
6νυνὶ δέ, ἀδελφοί, ἐὰν ἔλθω πρὸς ὑμᾶς γλώσσαις λαλῶν, τί ὑμᾶς ὠφελήσω, ἐὰν μὴ ὑμῖν λαλήσω ἢ ἐν ἀποκαλύψει ἢ ἐν γνώσει ἢ ἐν προφητείᾳ ἢ ἐν διδαχῇ;
Τώρα ὅμως ἀδελφοί, ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι ἔρχομαι πρὸς σᾶς ὁμιλῶν ξένας γλώσσας. Τί ἔχω νὰ σᾶς ὠφελήσω, ἐὰν δὲν σᾶς ὁμιλήσω ἢ μὲ ἀποκάλυψιν Θεοῦ ἢ μὲ γνῶσιν ποὺ θὰ γίνῃ κτῆμα σας ἢ μὲ προφητείαν ἢ μὲ διδασκαλίαν οἰκοδομητικήν;
7ὅμως τὰ ἄψυχα φωνὴν διδόντα, εἴτε αὐλὸς εἴτε κιθάρα, ἐὰν διαστολὴν τοῖς φθόγγοις μὴ διδῷ, πῶς γνωσθήσεται τὸ αὐλούμενον ἢ τὸ κιθαριζόμενον;
Ὅμως τὰ μουσικὰ ὄργανα, ποὺ εἶναι βέβαια ἄψυχα, ὅταν βγάζουν ἦχον, εἴτε αὐλὸς εἶναι εἴτε κιθάρα, ἐὰν δὲν ξεχωρίσουν καὶ ἐναρμονίσουν τοὺς μουσικοὺς φθόγγους, πῶς θὰ γίνῃ γνωστὸν καὶ κατανοητὸν αὐτὸ ποὺ παίζει ὁ αὐλὸς ἢ ἡ κιθάρα;
8καὶ γὰρ ἐὰν ἄδηλον φωνὴν σάλπιγξ δῷ, τίς παρασκευάσεται εἰς πόλεμον;
Καὶ ἐὰν πάλιν ἡ πολεμικὴ σάλπιγξ βγάλὴ φωνὴν χωρὶς νόημα καὶ σημασίαν, ποιὸς θὰ παρασκευασθῇ εἰς πόλεμον καὶ θὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν μάχην;
9οὕτω καὶ ὑμεῖς διὰ τῆς γλώσσης ἐὰν μὴ εὔσημον λόγον δῶτε, πῶς γνωσθήσεται τὸ λαλούμενον; ἔσεσθε γὰρ εἰς ἀέρα λαλοῦντες.
Ἔτσι καὶ σεῖς, ἐὰν μὲ τὴν γλῶσσαν σας δὲν πῆτε λόγον, ποὺ νὰ ἔχῃ νόημα καὶ σημασίαν σαφῆ καὶ καταληπτὴν εἰς τοὺς ἄλλους, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθοῦν τὰ λεγόμενά σας; Διότι θὰ εἷσθε σὰν νὰ ὁμιλῆτε εἰς τὸν ἀέρα.
10τοσαῦτα εἰ τύχοι γένη φωνῶν ἐστιν ἐν κόσμῳ, καὶ οὐδὲν αὐτῶν ἄφωνον·
Ὑπάρχουν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἐγὼ δὲν γνωρίζω πόσα εἰδ᾿ γλωσσῶν καὶ κανένα ἀπὸ αὐτὰ δὲν εἶναι χωρὶς νόημα, χωρὶς σημασίαν.
11ἐὰν οὖν μὴ εἰδῶ τὴν δύναμιν τῆς φωνῆς, ἔσομαι τῷ λαλοῦντι βάρβαρος καὶ ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ βάρβαρος.
Ἐάν, λοιπόν, ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὴν σημασίαν τῆς γλώσσης καὶ δὲν ἐννοῶ τὰ νοήματα ποὺ ἀναπτύσσονται μὲ αὐτήν, θὰ εἷμαι διὰ τὸν ὁμιλοῦντα ξενόγλωσσος βάρβαρος, ὅπως καὶ ὁ ὁμιλῶν τὴν ξένην γλῶσσαν θὰ εἶναι δι᾿ ἐμὲ βάρβαρος.
12οὕτω καὶ ὑμεῖς, ἐπεὶ ζηλωταί ἐστε πνευμάτων, πρὸς τὴν οἰκοδομὴν τῆς ἐκκλησίας ζητεῖτε ἵνα περισσεύητε.
Ἔτσι καὶ σεῖς, ἐπειδὴ ἔχετε ζῆλον καὶ ἐπιθυμεῖτε πολὺ νὰ ἀποκτήσετε πνευματικὰ χαρίσματα, ζητεῖτε ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ σᾶς δώσῃ μὲ τὸ παραπάνω ἐκεῖνα ποὺ βοηθοῦν καὶ συνεργοῦν εἰς τὴν πνευματικὴν ὠφέλειαν καὶ πρόοδον τῶν πιστῶν.
13Διόπερ ὁ λαλῶν γλώσσῃ προσευχέσθω ἵνα διερμηνεύῃ.
Δι᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐκεῖνος ποὺ ὁμιλεῖ ξένην γλῶσσαν, ἂς παρακαλῇ τὸν Θεὸν νὰ τοῦ δοθῇ τὸ χάρισμα, διὰ νὰ ἐξηγῇ καὶ νὰ ἑρμηνεύῃ τὴν γλῶσσαν αὐτήν.
14ἐὰν γὰρ προσεύχωμαι γλώσσῃ, τὸ πνεῦμά μου προσεύχεται, ὁ δὲ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστι.
Διότι, ἐὰν μὲ τὸ χάρισμα τῆς γλώσσης προσεύχωμαι εἰς τὸν Θεόν, ἡ καρδιά μου καὶ ἡ ψυχή μου, ποὺ εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πλημμυρίζουν ἀπὸ ἱερὰ συναισθήματα καὶ ὠφελοῦνται ἀπὸ τὴν προσευχήν. Ἡ διάνοιά μου ὅμως μένει στεῖρα καὶ ἄκαρπος, διότι δὲν κατανοεῖ καὶ δὲν προσφέρει καμμίαν πνευματικὴν ὠφέλειαν εἰς τοὺς ἄλλους.
15τί οὖν ἐστι; προσεύξομαι τῷ πνεύματι, προσεύξομαι δὲ καὶ τῷ νοΐ· ψαλῶ τῷ πνεύματι, ψαλῶ δὲ καὶ τῷ νοΐ.
Τί λοιπὸν πρέπει νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου; Θὰ προσευχηθῶ μὲ τὸ πνευματικὸν χάρισμα, ἀλλὰ θὰ προσευχηθῶ καὶ μὲ τὸν νοῦν, κατανοῶν καὶ ἑρμηνεύων τὸ περιεχόμενον, τῆς προσευχῆς. Θὰ ψάλλω μὲ τὸ πνευματικὸν χάρισμα τῆς γλώσσης, θὰ ψάλλω ὅμως καὶ μὲ τὸν νοῦν.
16ἐπεὶ ἐὰν εὐλογήσῃς τῷ πνεύματι, ὁ ἀναπληρῶν τὸν τόπον τοῦ ἰδιώτου πῶς ἐρεῖ τὸ ἀμήν ἐπὶ τῇ σῇ εὐχαριστίᾳ; ἐπειδὴ τί λέγεις οὐκ οἶδε·
Διότι ἐὰν διὰ τοῦ πνευματικοῦ σου χαρίσματος δοξολογήσῃς τὸν Θεὸν εἰς τὴν ξένην γλῶσσαν, τότε ἐκεῖνο ποὺ ἔχει τὴν θέσιν τοῦ ἀκροατοῦ, ὁ ἁπλοὺς ποὺ δὲν γνωρίζει τὴν γλῶσσαν, πῶς θὰ εἴπῃ τὸ ἀμὴν διὰ τὴν εὐχαριστίαν σου; Βεβαίως δὲν θὰ τὸ εἴπῃ, διότι δὲν γνωρίζει τί λέγεις.
17σὺ μὲν γὰρ καλῶς εὐχαριστεῖς, ἀλλ᾿ ὁ ἕτερος οὐκ οἰκοδομεῖται.
Διότι σὺ μὲν καλὰ εὐχαριστεῖς τὸν Θεὸν εἰς τὴν ξένην γλῶσσαν· ὁ ἄλλος ὅμως δὲν οἰκοδομεῖται πνευματικῶς.
18εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου, πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσαις λαλῶν·
Εὐχαριστῶ τὸν Θεόν μου, διότι μου ἔδωσε τὸ χάρισμα νὰ ὁμιλῶ ξένας γλώσσας περισσότερον ἀπὸ ὅλους σας.
19ἀλλ᾿ ἐν ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους διὰ τοῦ νοός μου λαλῆσαι, ἵνα καὶ ἄλλους κατηχήσω, ἢ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ.
Ἀλλ᾿ εἰς τὴν σύναξιν τῶν πιστῶν ἐπιθυμῶ καὶ θέλω νὰ πῶ πέντε σαφῆ καὶ καθαρὰ λόγια, ποὺ νὰ τὰ καταλαβαίνῃ ὁ ἰδικός μου νοῦς καὶ ὁ νοῦς τῶν ἄλλων, διὰ νὰ τοὺς διδάξω τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ, παρὰ νὰ εἴπω χιλιάδας λόγους εἰς ξένην καὶ ἄγνωστον δι᾿ αὐτοὺς γλῶσσαν.
20Ἀδελφοί, μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν, ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε, ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε.
Ἀδελφοί, μὴ γίνεσθε σὰν μικρὰ παιδιά κατὰ τὸν νοῦν καὶ κατὰ τὴν σκέψιν, ἀλλὰ νὰ γίνεσθε ἀπονήρευτοι καὶ ἀθῶοι σὰν τὰ νήπια κατὰ τὴν κακίαν. Κατὰ δὲ τὸν νοῦν καὶ τὴν σύνεσιν καὶ τὴν ὀρθοφροσύνην νὰ γίνεσθε τέλειοι.
21ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται ὅτι ἐν ἑτερογλώσσοις καὶ ἐν χείλεσιν ἑτέροις λαλήσω τῷ λαῷ τούτῳ, καὶ οὐδ᾿ οὕτως εἰσακούσονταί μου λέγει Κύριος.
Εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην ἔχει γραφῆ, ὅτι <θὰ ὁμιλήσω εἰς τὸν λαὸν τοῦτον, τὸν ἰουδαϊκόν, διὰ μέσου ἀνθρώπων ποὺ ὁμιλοῦν ξένας γλώσσας καὶ μὲ χείλη ξένων λαῶν, ἀλλ᾿ ἀκόμη οὔτε μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, τὸν θαυμαστὸν καὶ ὑπερφυσικόν, θὰ μὲ ἀκούσουν>, λέγει ὁ Κύριος.
22ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν οὐ τοῖς πιστεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις, ἡ δὲ προφητεία οὐ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν.
Ὥστε αἱ ξέναι γλῶσσαι δίδονται διὰ νὰ εἶναι ὑπερφυσικὸν σημεῖον ὄχι εἰς τοὺς πιστεύοντας, ἀλλ᾿ εἰς τοὺς ἀπίστους, μήπως καὶ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν πίστιν. Τὸ δὲ χάρισμα τῆς προφητείας καὶ διδασκαλίας ὑπάρχει ὄχι διὰ τοὺς ἀπίστους, ἀλλὰ διὰ τοὺς πιστούς, ὥστε νὰ προοδεύουν καὶ νὰ ἐνισχύωνται εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν.
23Ἐὰν οὖν συνέλθῃ ἡ ἐκκλησία ὅλη ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ πάντες γλώσσαις λαλῶσιν, εἰσέλθωσι δὲ ἰδιῶται ἢ ἄπιστοι, οὐκ ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε;
Ἐάν, λοιπόν, συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ αὐτὸ μέρος οἱ πιστοὶ καὶ ὅλοι ὁμιλοῦν ξένας γλώσσας, εἰσέλθουν δὲ ἄνθρωποί ποὺ δὲν ἔχουν χαρίσματα ἢ εἶναι καὶ ἐντελῶς ἄπιστοι, δὲν θὰ ποῦν ὅτι εἷσθε ἔξαλλοι καὶ τρελλοί;
24ἐὰν δὲ πάντες προφητεύωσιν, εἰσέλθῃ δέ τις ἄπιστος ἢ ἰδιώτης, ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων, ἀνακρίνεται ὑπὸ πάντων,
Ἐὰν ὅμως ὅλοι διδάσκουν μὲ ἁπλότητα καὶ σαφήνειαν, ἔλθῃ δὲ εἰς τὸν τόπον τῆς συγκεντρώσεώς σας ἔνας ἄπιστος ἢ κάποιος ἁπλοϊκὸς χωρὶς πνευματικὸν χάρισμα, ἀποκαλύπτεται τότε μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἀπὸ ὅλους ὁποῖος πράγματι εἶναι αὐτὸς καὶ ἐρευνᾶται ἡ καρδία του ἀπὸ ὅλους·
25καὶ οὕτω τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ φανερὰ γίνεται· καὶ οὕτω πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον προσκυνήσει τῷ Θεῷ, ἀπαγγέλλων ὅτι ὁ Θεὸς ὄντως ἐν ὑμῖν ἐστι.
καὶ ἔτσι τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας του γίνονται φανερά· καὶ ὡς ἀποτέλεσμα θὰ ἔλθῃ ὅτι αὐτὸς θὰ πέσῃ μὲ τὸ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν, θὰ προσκυνήσῃ τὸν Θεὸν καὶ θὰ ὁμολογήσῃ δημοσίᾳ μὲ συναίσθησιν καὶ μετάνοιαν, ὅτι <πράγματι ὁ Θεὸς εἶναι μεταξὺ σας>.
Όλα γίνονται με τάξη26-40
26Τί οὖν ἐστιν, ἀδελφοί; ὅταν συνέρχησθε, ἕκαστος ὑμῶν ψαλμὸν ἔχει, διδαχὴν ἔχει, γλῶσσαν ἔχει, ἀποκάλυψιν ἔχει, ἑρμηνείαν ἔχει· πάντα πρὸς οἰκοδομὴν γινέσθω.
Τί πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀδελφοί; Ὅταν συναθροίζεσθε εἰς τὸν τόπον τῆς λατρείας καὶ τῆς προσευχῆς, ὁ καθένας σας ἢ ψαλμὸν ἔχει ἢ διδασκαλίαν ἔχει ἢ γλῶσσαν ἢ κάποιαν ἀποκάλυψιν ἢ ἐξήγησιν καὶ ἀνάλυσιν τῶν θείων λόγων, ὅλα αὐτὰ τὰ χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, ἂς γίνωνται πρὸς πνευματικὴν ὠφέλειαν τῶν πιστῶν.
27εἴτε γλώσσῃ τις λαλεῖ, κατὰ δύο ἢ τὸ πλεῖστον τρεῖς, καὶ ἀνὰ μέρος, καὶ εἷς διερμηνευέτω·
Ἐὰν μερικοὶ ὁμιλοῦν γλώσσας, ἂς ὁμιλοῦν ἀπὸ δύο ἢ τὸ πολὺ τρεῖς καὶ μὲ τὴν σειρὰν του ὁ καθένας· ἔνας δὲ ἂς ἑρμηνεύῃ ὅσα λέγει ἐκεῖνος, ποὺ ὁμιλεῖ εἰς ξένην γλῶσσαν.
28ἐὰν δὲ μὴ ᾖ διερμηνευτής, σιγάτω ἐν ἐκκλησίᾳ, ἑαυτῷ δὲ λαλείτω καὶ τῷ Θεῷ.
Ἐὰν δὲ δὲν ὑπάρχῃ διερμηνεύς, τότε αὐτός ποὺ ἔχει τὸ χάρισμα τῆς γλώσσης ἂς σιωπᾷ κατὰ τὴν σύναξιν. ῍Ας ὁμιλῇ δὲ μὲ τὸν ἑαυτὸν του καὶ μὲ τὸν Θεόν.
29προφῆται δὲ δύο ἢ τρεῖς λαλείτωσαν, καὶ οἱ ἄλλοι διακρινέτωσαν·
Προφῆται δὲ πάλιν δύο ἢ τρεῖς ἂς ὁμιλοῦν καὶ οἱ ἄλλοι ἂς κρίνουν καὶ ἂς διακρίνουν, ἂν ὁ προφήτης εἶναι πραγματικὸς ἢ ἐὰν εἶναι ἀπατεών.
30ἐὰν δὲ ἄλλῳ ἀποκαλυφθῇ καθημένῳ, ὁ πρῶτος σιγάτω.
Ἐὰν δὲ ἐν τῷ μεταξὺ εἰς ἄλλον, ποὺ κάθεται, ἀποκαλυφθοῦν ἀλήθειαι ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, ἂς ὁμιλήσῃ αὐτὸς καὶ ὁ πρῶτος ἂς σιωπήσῃ.
31δύνασθε γὰρ καθ᾿ ἕνα πάντες προφητεύειν, ἵνα πάντες μανθάνωσι καὶ πάντες παρακαλῶνται·
Διότι ἠμπορεῖτε ὅλοι σας ὁ ἔνας μετὰ τὸν ἄλλον νὰ προφητεύετε καὶ νὰ διδάσκετε, ὥστε ὅλοι νὰ μανθάνουν, καὶ ὅλοι νὰ παρηγοροῦνται, νὰ ἐνισχύωνται εἰς τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀρετήν.
32καὶ πνεύματα προφητῶν προφήταις ὑποτάσσεται·
Διότι καὶ τὰ χαρίσματα τῆς προφητείας ὑποτάσσονται εἰς τοὺς προφήτας καὶ ἔτσι ἠμποροῦν αὐτοὶ νὰ ὁμιλοῦν καὶ νὰ σιωποῦν, ὅταν τὸ κρίνουν.
33οὐ γάρ ἐστιν ἀκαταστασίας ὁ Θεὸς, ἀλλὰ εἰρήνης.
Διότι ὁ Θεὸς μας δὲν εἶναι Θεὸς ἀταξίας καὶ συγχύσεως, ἀλλ᾿ εἰρήνης καὶ τάξεως.
34Ὡς ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων, αἱ γυναῖκες ὑμῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις σιγάτωσαν· οὐ γὰρ ἐπιτέτραπται αὐταῖς λαλεῖν, ἀλλ᾿ ὑποτάσεσθαι, καθὼς καὶ ὁ νόμος λέγει.
Κατὰ τὴν τάξιν δέ ποὺ ἐπικρατεῖ εἰς ὅλας τὰς Ἐκκλησίας τῶν Χριστιανῶν, αἱ γυναῖκες σας εἰς τὰς συγκεντρώσεις τῶν πιστῶν ἂς σιωποῦν. Διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς αὐτὰς νὰ ὁμιλοῦν καὶ νὰ διδάσκουν, ἀλλὰ νὰ ὑποτάσσωνται, ὅπως καὶ ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ λέγει.
35εἰ δέ τι μαθεῖν θέλουσιν, ἐν οἴκῳ τοὺς ἰδίους ἄνδρας ἐπερωτάτωσαν· αἰσχρὸν γάρ ἐστι γυναιξὶν ἐν ἐκκλησίᾳ λαλεῖν.
Ἐὰν δὲ καὶ θέλουν νὰ μάθουν κάτι ποὺ δὲν γνωρίζουν ἢ κάτι ποὺ ἐλέχθη εἰς τὴν σύναξιν καὶ δὲν τὸ ἐννόησαν, ἂς ἐρωτοῦν δι᾿ αὐτὸ τοὺς ἄνδρας των εἰς τὸ σπίτι. Διότι εἶναι ἀπρεπὲς καὶ ἄκοσμον διὰ τὰς γυναίκας νὰ ὁμιλοῦν καὶ νὰ διδάσκουν εἰς τὴν σύναξιν τῶν πιστῶν κατὰ τὴν ὥραν τῆς λατρείας.
36ἢ ἀφ᾿ ὑμῶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθεν, ἢ εἰς ὑμᾶς μόνους κατήντησεν;
Αὐτὸ γίνεται εἰς τὰς ἄλλας Ἐκκλησίας. ῍Η μήπως τυχὸν φρονεῖτε ὅτι ἡ ἰδικὴ σας Ἐκκλησία εἶναι ἀρχαιοτέρα καὶ ἀνωτέρα ἀπὸ τὰς ἄλλας καὶ ὅτι ἀπὸ σᾶς ἐβγῆκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἡ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον εἰς σᾶς ἐλέχθη καὶ ἔμεινε;
37Εἴ τις δοκεῖ προφήτης εἶναι ἢ πνευματικός, ἐπιγινωσκέτω ἃ γράφω ὑμῖν, ὅτι τοῦ Κυρίου εἰσὶν ἐντολαί·
Ἐὰν κανεὶς νομίζῃ, ὅτι εἶναι προφήτης ἢ ὅτι ἔχει πνευματικὸν χάρισμα, ἂς προσπαθήσῃ νὰ καταλάβῃ καλὰ αὐτά, ποὺ σᾶς γράφω, διότι εἶναι ἐντολαὶ τοῦ Κυρίου καὶ ὄχι ἰδικαί μου.
38εἰ δέ τις ἀγνοεῖ, ἀγνοείτω.
Ἐὰν ὅμως κανεὶς ἐπιμένῃ νὰ τὰ ἀγνοῇ, ἂς μένῃ εἰς τὴν ἄγνοιάν του καὶ ἂς δώσῃ λόγον δι᾿ αὐτήν.
39Ὥστε, ἀδελφοί, ζηλοῦτε τὸ προφητεύειν, καὶ τὸ λαλεῖν γλώσσαις μὴ κωλύετε·
Ὥστε, ἀδελφοί, νὰ ἐπιθυμῆτε καὶ νὰ ἐπιδιώκετε μὲ ζῆλον τὸ οἰκοδομητικὸν χάρισμα τῆς προφητείας καὶ διδασκαλίας. Ἀλλὰ νὰ μὴ ἐμποδίζετε καὶ τὸ νὰ ὁμιλοῦν ξένας γλώσσας.
40πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν γινέσθω.
Ὅλα νὰ γίνωνται μὲ κοσμιότητα, μὲ εὐπρέπειαν καὶ μὲ τάξιν.