Ἰακώβου

Η σκληρότητα των πλουσίων¹Ἄγε νῦν οἱ πλούσιοι, κλαύσατε ὀλολύζοντες ἐπὶ ταῖς ταλαιπωρίαις ὑμῶν ταῖς ἐπερχομέναις. ¹Καὶ τώρα ἡ σειρὰ σας πλούσιοι· κλάψατε μὲ ὀλολυγμοὺς καὶ θρήνους διὰ τὰς δυστυχίας καὶ ταλαιπωρίας, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται κατεπάνω σας. ²ὁ πλοῦτος ὑμῶν σέσηπε καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν σητόβρωτα γέγονεν, ²Ὁ πλοῦτος σας, ποὺ μὲ ἀδικίας εἴχατε ἀποκτήσει καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ἐστηρίξατε τὰς ἐλπίδας σας, ἔχει σαπίσει καὶ τὰ πολυτελὴ ἐνδύματά σας ἔχουν σκοροφαγωθῆ μέσα εἰς τὰς ἰματιοθήκας σας. ³ὁ χρυσὸς ὑμῶν καὶ ὁ ἄργυρος κατίωται, καὶ ὁ ἰὸς αὐτῶν εἰς μαρτύριον ὑμῖν ἔσται καὶ φάγεται τὰς σάρκας ὑμῶν. ὡς πῦρ ἐθησαυρίσατε ἐν ἐσχάταις ἡμέραις. ³Ὁ χρυσὸς καὶ ὁ ἄργυρος, ποὺ ἐθησαυρίσατε, ἔχουν κατασκουριάσει καὶ ἡ σκουριὰ των θαμένῃ ὡς φοβερὰ μαρτυρία ἐναντίον τῆς ἰδιοτελείας καὶ σκληρότητός σας καὶ θὰ καταφάγῃ τὰς σάρκας σας σὰν φωτιά. Ἐσυσσωρεύσατε θησαυρούς, ἀλλὰ εἰς καταδίκην σας κατὰ τὰς μεγάλας ἐκείνας ἡμέρας τῆς Κρίσεως. ⁴Ἰδοὺ ὁ μισθὸς τῶν ἐργατῶν τῶν ἀμησάντων τὰς χώρας ὑμῶν ὁ ἀπεστερημένος ἀφ᾿ ὑμῶν κράζει, καὶ αἱ βοαὶ τῶν θερισάντων εἰς τὰ ὦτα Κυρίου Σαβαὼθ εἰσεληλύθασιν. ⁴Ἰδοὺ ὁ μισθὸς τῶν ἐργατῶν, ποὺ ἐθέρισαν τὰ ἀπέραντα χωράφια σας καὶ τὸν ὁποῖον σεῖς ἀδίκως καὶ πλεονεκτικῶς κατεκρατήσατε, κραυγάζει ἐναντίον σας. Καὶ οἱ ὁμαδικαὶ βοαὶ τῶν θεριστῶν, ποὺ τοὺς ἀδικήσατε, ἔχουν φθάσει σὰν ἐπίκλησις δικαιοσύνης μέσα εἰς τὰ αὐτιὰ τοῦ Κυρίου τῶν Δυνάμεων. ⁵ἐτρυφήσατε ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐσπαταλήσατε, ἐθρέψατε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν ἡμέρᾳ σφαγῆς. ⁵Ἐζήσατε μὲ ἀπολαύσεις καὶ ἡδονὰς εἰς τὴν γῆν καὶ ἐσπαταλήσατε εἰς ἁμαρτωλὰς διασκεδάσεις, σὰν ἄσωτοι, τὰ ἀγαθὰ σας. Ἐκαλοθρέψατε καὶ ἐπαχύνατε τὰς καρδίας καὶ τὰ σώματά σας, σὰν θρεφτάρια ποὺ προορίζονται διὰ τὴν ἡμέραν τῆς σφαγῇς των. Σὰν ἡμέρα σφαγῇς καὶ ὀλέθρου θὰ ξεσπάσῃ ἐναντίον σας ἡ δικαία κρίσις τοῦ Θεοῦ. ⁶κατεδικάσατε, ἐφονεύσατε τὸν δίκαιον· οὐκ ἀντιτάσσεται ὑμῖν. ⁶Κατεδικάσατε τὸν ἀθῶον, ἐφονεύσατε τὸν δίκαιον. Δὲν ἀντιστέκεται εἰς τὴν μοχθηρότητα καὶ ἀσυνειδησίαν σας. Προτροπή για υπομονή⁷Μακροθυμήσατε οὖν, ἀδελφοί, ἕως τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου. ἰδοὺ ὁ γεωργὸς ἐκδέχεται τὸν τίμιον καρπὸν τῆς γῆς, μακροθυμῶν ἐπ᾿ αὐτῷ ἕως λάβῃ ὑετὸν πρώϊμον καὶ ὄψιμον. ⁷Σεῖς δέ, ἀδελφοί, ποὺ ταλαιπωρεῖσθε καὶ πάσχετε ἀπὸ τὰς ἀδικίας καὶ τὰς πιέσεις τῶν ἀπλήστων καὶ σκληρῶν πλουσίων, δείξατε μακροθυμίαν καὶ ὑπομονὴν ἕως τὴν Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου. Μιμηθῆτε τὸν γεωργόν, ὁ ὁποῖος ἰδού, ὕστερα ἀπὸ τοὺς κόπους τῆς σπορᾶς, περιμένει μὲ ὑπομονὴν καὶ ἐλπίδα τὸν πολύτιμον καρπὸν τῆς γῆς. Καὶ μακροθυμεῖ δι᾿ αύτόν, ἕως ὅτου πάρῃ ἀπὸ τὸν Θεὸν τὴν βροχὴν τὴν πρώϊμον καὶ τὴν βροχὴν τὴν ὄψιμον, ποὺ εὐνοεῖ τὴν καρποφορίαν. ⁸μακροθυμήσατε καὶ ὑμεῖς, στηρίξατε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου ἤγγικε. ⁸Δεῖξτε καὶ σεῖς ὑπομονήν, στηρίξτε εἰς τὴν πίστιν τὰς καρδίας σας, διότι ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου ἔχει πλησιάσει. (Ἡ ὥρα τῆς ἐκδημίας μας ἀπὸ τὸν κόσμον εἶναι κοντὰ καὶ ἡ μεγάλη ἡμέρα τῆς Κρίσεως, ποὺ θὰ δικαιωθῶμεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, δὲν θὰ ἀργήσῃ). ⁹Μὴ στενάζετε κατ᾿ ἀλλήλων, ἀδελφοί, ἵνα μὴ κριθῆτε· ἰδοὺ ὁ κριτὴς πρὸ τῶν θυρῶν ἕστηκεν. ⁹Ἀδελφοί, μὴ στενάζετε καὶ δυσφορεῖτε ὁ ἔνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου, διὰ νὰ μὴ καταδικασθῆτε ἀπὸ τὸν Κριτήν. Ἰδοὺ ὁ Κριτὴς ἔφθασε, στέκεται ἐμπρὸς εἰς τὴν θύραν. ¹⁰ὑπόδειγμα λάβετε, ἀδελφοί, τῆς κακοπαθείας καὶ τῆς μακροθυμίας τοὺς προφήτας, οἳ ἐλάλησαν τῷ ὀνόματι Κυρίου. ¹⁰Πάρετε, ἀδελφοί μου, ὡς παράδειγμα κακοπαθείας, ὑπομονῆς καὶ μεγαλοκαρδίας τοὺς προφήτας, οἱ ὁποῖοι σὰν ἀπεσταλμένοι καὶ πρεσβευταὶ τοῦ Θεοῦ ἐλάλησαν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐξ ὀνόματος τοῦ Κυρίου. ¹¹ἰδοὺ μακαρίζομεν τοὺς ὑπομένοντας· τὴν ὑπομονὴν Ἰὼβ ἠκούσατε, καὶ τὸ τέλος Κυρίου εἴδετε, ὅτι πολύσπλαγχνός ἐστιν ὁ Κύριος καὶ οἰκτίρμων. ¹¹Ἰδού, μακαρίζομεν καὶ καλοτυχίζομεν ἐκείνους, ποὺ δεικνύουν ὑπομονήν. Ἀπὸ τὴν Ἀγ. Γραφὴν ἔχετε ἀκούσει καὶ μάθει τὴν ὑπομονὴν τοῦ Ἰὼβ καὶ εἴδατε τὸ χαρούμενον καὶ εὐτυχισμένον τέλος, ποὺ ἔδωσεν εἰς τὴν δοκιμασίαν του ὁ Κύριος. Διότι ὁ Κύριος εἶναι πολυεύσπλαγχνος καὶ γεμᾶτος συμπάθειαν καὶ στοργήν. Γενικές προτροπές¹²Πρὸ πάντων δέ, ἀδελφοί μου, μὴ ὀμνύετε, μήτε τὸν οὐρανὸν μήτε τὴν γῆν μήτε ἄλλον τινὰ ὅρκον· ἤτω δὲ ὑμῶν τὸ ναὶ ναὶ, καὶ τὸ οὒ οὔ, ἵνα μὴ εἰς ὑποκρίσιν πέσητε. ¹²Πρὸ πάντων δέ, ἀδελφοί μου, μὴ καταφεύγετε εἰς τοὺς ὅρκους. Μὴ ὁρκίζεσθε οὔτε εἰς τὸν οὐρανὸν οὔτε εἰς τὴν γῆν οὔτε κανένα ἄλλον ὅρκον. Νὰ λέγετε πάντοτε τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸ <ναί>, ποὺ θὰ πῆτε, νὰ εἶναι ἀληθινὸν καὶ πραγματικὸν <ναί> καὶ τὸ <ὄχι>, νὰ εἶναι πράγματι <ὄχι>, διὰ νὰ μὴ περιπέσετε εἰς τὴν κρίσιν καὶ καταδίκην ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ. ¹³Κακοπαθεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσευχέσθω· εὐθυμεῖ τις; ψαλλέτω. ¹³Ὑπάρχει μεταξὺ σας κανείς, ποὺ ταλαιπωρεῖται καὶ θλίβεται; ῍Ας προσεύχεται, ζητῶν ἀπὸ τὸν Θεὸν παρηγορίαν καὶ λύτρωσιν. Εὑρίσκεται κανεὶς εἰς κατάστασιν εὐθυμίας; ῍Ας ψάλλῃ, δοξολογῶν τὸν Θεόν. ¹⁴ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ᾿ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου· ¹⁴Εἶναι κανεὶς μεταξὺ σας ἀσθενής; ῍Ας προσκαλέσῃ τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἂς προσευχηθοῦν ἐπάνω ἀπὸ αὐτὸν καὶ δι᾿ αὐτὸν πρὸς τὸν Θεόν, ἀλείψαντες αὐτὸν μὲ ἔλαιον εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. ¹⁵καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα, καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος· κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ. ¹⁵Καὶ ἡ προσευχὴ αὐτῇ, ποὺ θὰ ἐμπνέεται ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ θὰ γίνεται μὲ πίστιν, θὰ θεραπεύσῃ καὶ θὰ σώσῃ τὸν ἄρρωστον ἀπὸ τὴν σωματικὴν ἀσθένειαν, καὶ θὰ τὸν σηκώσῃ ὁ Κύριος ἀπὸ τὸ κρεββάτι τῆς ἀρρώστιας· καὶ ἐὰν ὁ ἀσθενὴς ἔχῃ κάμει ἁμαρτίας, θὰ τοῦ συγχωρηθον ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ. ¹⁶ἐξομολογεῖσθε ἀλλήλοις τὰ παραπτώματα, καὶ εὔχεσθε ὑπὲρ ἀλλήλων, ὅπως ἰαθῆτε· πολὺ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη. ¹⁶Νὰ ἐξομολογῆσθε μὲ εἰλικρινῆ μετάνοιαν καὶ συντριβὴν μεταξὺ σας τὰ ἁμαρτήματά σας καὶ νὰ προσεύχεσθε ὁ ἔνας ὑπὲρ τοῦ ἄλλου, διὰ νὰ θεραπευθῆτε καὶ ἀπὸ τὰς σωματικὰς καὶ ἀπὸ τὰς πνευματικὰς ἀσθενείας. Διότι δέησις, ἡ ὁποία προσφέρεται μὲ πίστιν πολλὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἐκ μέρους τοῦ δικαίου, ἔχει μεγάλην δύναμιν καὶ φέρει θαυμαστὰ ἀποτελέσματα. ¹⁷Ἠλίας ἄνθρωπος ἦν ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν, καὶ προσευχῇ προσηύξατο τοῦ μὴ βρέξαι, καὶ οὐκ ἔβρεξεν ἐπὶ τῆς γῆς ἐνιαυτοὺς τρεῖς καὶ μῆνας ἕξ· ¹⁷Ὁ προφήτης Ἠλίας ἧτο ἄνθρωπος ὅμοιος μὲ ἡμᾶς, μὲ τὴν αὐτὴν ἀσθενῆ ἀνθρωπίνην φύσιν. Καὶ ἐν τούτοις μὲ θερμὴν προσευχὴν πίστεως προσηυχήθη, διὰ νὰ μὴ βρέξῃ, καὶ δὲν ἔβρεξεν ὁ Θεὸς ἐπάνω εἰς τὴν γῆν τρία ἔτη καὶ ἓξ μῆνας. ¹⁸καὶ πάλιν προσηύξατο, καὶ ὁ οὐρανὸς ὑετὸν ἔδωκε καὶ ἡ γῆ ἐβλάστησε τὸν καρπὸν αὐτῆς. ¹⁸Καὶ πάλιν προσηυχήθη, διὰ νὰ βρέξῃ, καὶ ὁ οὐρανὸς ἔδωκε πλουσίαν βροχὴν καὶ ἐβλάστησεν καὶ ἐκαρποφόρησε ἡ γῆ. ¹⁹Ἀδελφοί μου, ἐάν τις ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπὸ τῆς ἀληθείας, καὶ ἐπιστρέψῃ τις αὐτόν, ¹⁹Ἀδελφοί, ἐὰν κανεὶς ἀπὸ σᾶς παραπλανηθῇ καὶ φύγῃ μακρυὰ ἀπὸ τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν, καὶ ὁ ἀδελφὸς τὸν ἐπαναφέρῃ εἰς τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ, ²⁰γινωσκέτω ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν. ²⁰ἂς γνωρίζῃ, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἐπαναφέρει ἔναν ἁμαρτωλὸν ἀπὸ τὸν δρόμον τῆς πλάνης του εἰς τὸν δρόμον τῆς ἀληθείας, θὰ σώσῃ μίαν ψυχὴν ἀπὸ τὸν αἰώνιον θάνατον καὶ θὰ ἐξαλείψῃ πλῆθος ἁμαρτιῶν, τὰς ὁποίας ὁ παραπλανηθεὶς ἁμαρτωλὸς εἶχε διαπράξει.