Πρὸς Τιμόθεον Β΄

¹Διαμαρτύρομαι οὖν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, ¹Σὲ ἐξορκίζω, λοιπόν, ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν Δευτέραν αὐτοῦ Παρουσίαν καὶ τὴν ἔνδοξον βασιλείαν του μέλλει νὰ κρίνῃ ζῶντας καὶ νεκρούς, ²κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ. ²κήρυξε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ· συμπαράστεκε καὶ ἐπίβλεπε μὲ ἀγάπην καὶ προσοχὴν τοὺς πιστοὺς ὄχι μόνο εἰς εὐκαιρίας καταλλήλους, ἀλλὰ καὶ εἰς περιστάσεις ποὺ φαίνονται ἀπρόσφοροι, ἐλέγξε, ἐπίπληξε, παρηγόρησε καὶ ἐνίσχυσε μὲ κάθε μακροθυμίαν καὶ κατάληλον διδασκαλίαν. ³ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν, ³Διότι θὰ ἔλθῃ καιρός, ποὺ οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἀνέχωνται τὴν ὑγιᾶ καὶ ἁγίαν διδασκαλίαν, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰς κλίσεις καὶ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἁμαρτωλῆς καρδίας των θὰ ἐπισωρεύουν εἰς τὸν ἑαυτὸν τους ποικίλους ψευδοδιδασκάλους, ὥστε νὰ ἀκούουν ἀπὸ αὐτοὺς διάφορα καὶ παράδοξα, ποὺ θὰ τέρπουν τὰ αὐτιὰ των. ⁴καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν, ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται. ⁴Καὶ τὴν μὲν ἀλήθειαν δὲν θὰ τὴν προσέχουν, ἀλλὰ θὰ γυρίζουν ἀλλοῦ τὰ αὐτιὰ των. Θὰ ἐκτραποῦν δὲ καὶ θὰ στραφοῦν εἰς μυθολογίας καὶ ψευδολογίας. ⁵σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον. ⁵Σὺ ὅμως πρόσεχε ἄγρυπνος εἰς ὅλα ὅσα διδάσκει ὁ Θεὸς καὶ ἐπιβάλλει τὸ καθῆκόν σου. Κοπίασε καὶ ταλαιπωρήσουν εἰς τὴν διακονίαν σου, κάμε ἔργον κήρυκος τοῦ Εὐαγγελίου, ἐκπλήρωσε εἰς τέλειον βαθμὸν τὴν ὑπηρεσίαν, ποὺ ἀνέλαβες ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. ⁶ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκε. ⁶Δὲν θὰ εἷμαι πλέον ἐν τῇ ζωῇ, διὰ νὰ σὲ καθοδηγῶ, διότι ἐγὼ χύνω τώρα τὸ αἷμα μου θυσίαν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐκδημίας μου ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν ἔχει πλησιάσει. ⁷τὸν καλὸν ἀγῶνα ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· ⁷Ἔχω ἀγωνισθῇ τὸν καλὸν ἀγῶνα διὰ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, ἔφθασα εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ποὺ μὲ ἔχει τάξει ὁ Κύριος, ἔχω τηρήσει κατὰ θεωρίαν καὶ πρᾶξιν τὴν πίστιν. ⁸λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοὶ, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ. ⁸Λοιπόν μοῦ ἐπιφυλάσσεται ὁ στέφανος, ποὺ βραβεύει τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀρετήν, καὶ τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος, ποὺ εἶναι ὁ δίκαιος κριτής, θά μοῦ δώσῃ ὡς ἀνταμοιβὴν κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς Δευτέρας Παρουσίας. Καὶ θὰ τὸν δώσῃ ὄχι μόνον εἰς ἐμέ, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους ὅσοι ἔχουν ἀγαπήσει καὶ ποθήσει μὲ καθαρὰν καὶ ἁγίαν καρδίαν τὴν ἔνδοξον ἐμφάνισίν του. Τελευταίες παραγγελίες⁹Σπούδασον ἐλθεῖν πρός με ταχέως· ⁹Προσπάθησε ὅσον ἠμπορεῖς νὰ ἔλθῃς σύντομα πρὸς ἐμέ. ¹⁰Δημᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα, καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην, Κρήσκης εἰς Γαλατίαν, Τίτος εἰς Δαλματίαν· ¹⁰Διότι ὁ Δημᾶς μὲ ἐγκατέλειψεν, ἀγαπήσας καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν ματαιότητα καὶ τρυφὴν τοῦ παρόντος κόσμου, καὶ ἐπῆγεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ὁ Κρήσκης ἐπῆγεν εἰς τὴν Γαλατίαν,·ὁ Τίτος εἰς τὴν Δαλματίαν. ¹¹Λουκᾶς ἐστι μόνος μετ᾿ ἐμοῦ. Μᾶρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ· ἔστι γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν. ¹¹Ὁ Λουκᾶς μόνος εἶναι μαζῆ μου. Ἐρχόμενος πάρε τὸν Μᾶρκον καὶ φέρε τὸν μαζῆ σου, διότι μοῦ εἶναι χρήσιμος εἰς ἐξυπηρέτησίν μου. ¹²Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον. ¹²Τὸν Τυχικὸν ἔχω στείλει εἰς τὴν Ἔφεσον. ¹³τὸν φαιλόνην ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρῳάδι παρὰ Κάρπῳ, ἐρχόμενος φέρε, καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα τὰς μεμβράνας. ¹³Τὸν ταξιδιωτικόν μου μανδύαν, ποὺ ἀφῆκα εἰς τὸ σπίτι τοῦ Καρποῦ εἰς τὴν Τρῳάδα, φέρε τον καθὼς θὰ ἔλθῃς. Φέρε δὲ καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα δὲ τὰς μεμβράνας. ¹⁴Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐνεδείξατο· ἀποδῴη αὐτῷ ὁ Κύριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ· ¹⁴Ὁ Ἀλέξανδρος ὁ χαλκουργός μοῦ ἐπροξένησε πολλὰ κακά. Ἂς τοῦ ἀποδώσῃ ὁ Κύριος σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα του. ¹⁵ὃν καὶ σὺ φυλάσσου· λίαν γὰρ ἀνθέστηκε τοῖς ἡμετέροις λόγοις. ¹⁵Ἀπὸ αὐτὸν νὰ φυλάγεσαι καὶ σύ, διότι παρὰ πολὺ ἀντέδρασε καὶ ἐπολέμησε τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ ποὺ κηρύττομεν ἡμεῖς. ¹⁶Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον· μὴ αὐτοῖς λογισθείη· ¹⁶Μάθε δὲ ὅτι κατὰ τὴν πρώτην μου ἀπολογίαν κανεὶς δὲν μοῦ συμπαραστάθηκε νὰ καταθέσῃ ὑπὲρ ἐμοῦ, ἀλλ᾿ ὅλοι μὲ ἐγκατέλειψαν. Εἴθε νὰ μὴ τοὺς τὸ καταλογίσῃ ὁ Κύριος. ¹⁷ὁ δὲ Κύριός μοι παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέ με, ἵνα δι᾿ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ καὶ ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη· καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος. ¹⁷Ὅμως ὁ Κύριός μου ἐστάθη εἰς τὸ πλευρόν μου καὶ μὲ ἐνεδυνάμωσε, ὥστε δι᾿ ἐμοῦ καὶ ἐκεῖ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου νὰ ἐκτεθῇ εἰς ὅλην του τὴν πληρότητα τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ νὰ τὸ ἀκούσουν ὅλοι οἱ ἐθνικοί. Καὶ ἐγλύτωσα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ λέοντος. ¹⁸καὶ ῥύσεταί με ὁ Κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον· ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. ¹⁸Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ μὲ γλυτώσῃ ὁ Κύριος ἀπὸ κάθε πονηρὸν ἔργον καὶ θὰ μὲ σώσῃ εἰς τὴν ἐπουράνιον του βασιλείαν. Πρὸς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. Τελευταίοι χαιρετισμοί¹⁹Ἄσπασαι Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον. ¹⁹Χαιρέτησε τὴν Πρίσκαν καὶ τὸν Ἀκύλαν καὶ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ὀνησιφόρου. ²⁰Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ, Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα. ²⁰Ὁ Ἔραστος ἔμεινεν εἰς τὴν Κόρινθον· τὸν δὲ Τρόφιμον τὸν ἀφῆκα ἀσθενῆ εἰς τὴν Μίλητον. ²¹σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν. Ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος καὶ Πούδης καὶ Λίνος καὶ Κλαυδία καὶ οἱ ἀδελφοὶ πάντες. ²¹Φρόντισε νὰ ἔλθῃς πρὸ τοῦ χειμῶνος. Σὲ χαιρετᾷ ὁ Ἐὔβουλος καὶ ὁ Πούδης καὶ ὁ Λίνος καὶ ἡ Κλαυδία καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί. ²²Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μετὰ τοῦ πνεύματός σου. Ἡ χάρις μεθ᾿ ὑμῶν· ἀμήν. ²²Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἴθε νὰ εἶναι μετὰ τοῦ πνεύματός σου. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας ἂς εἶναι μαζῆ σας. Ἀμήν.