Πρὸς Τιμόθεον Β΄

Οι έσχατες ημέρες¹Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· ¹Μάθε δὲ τοῦτο· ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν, θὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸν δρόμον τῆς Ἐκκλησίας καιροὶ δύσκολοι, περιστάσεις ἐπικίνδυνοι, ²ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ²διότι οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζονικοί, ὑπερήφανοι, φιλοκατήγοροι καὶ ὕβρισται, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς, ἀχάριστοι, χωρὶς ἱερὸν καὶ ὅσιον, ³ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, ³γυμνοὶ καὶ ἀπὸ τὴν στοιχειώδη στοργὴν πρὸς τοὺς οἰκείους, ἀδιάλλακτοι καὶ ἀσυμβίβαστοι, διαβολεῖς καὶ συκοφάνται, ἄγριοι καὶ σκληροί, χωρὶς καμμίαν ἀγάπην πρὸς τὸ ἀγαθόν, ⁴προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι, ⁴προδόται, παράφοροι καὶ αὐθάδεις, φουσκωμένοι καὶ σκοτισμένοι ἀπὸ οἴησιν, θὰ ἀγαποῦν περισσότερον τὰς ἡδονὰς παρὰ τὸν Θεόν· ⁵ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. καὶ τούτους ἀποτρέπου. ⁵ἄνθρωποι ποὺ θὰ ἔχουν τὸ ἐξωτερικὸν σχῆμα καὶ τὴν ἐμφάνισιν τῆς εὐσεβείας, θὰ ἔχουν ὅμως ἀρνηθῇ τὴν δύναμίν της. Φεῦγε μακρυὰ ἀπὸ αὐτούς, ⁶ἐκ τούτων γάρ εἰσιν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας καὶ αἰχμαλωτίζοντες γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις, ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις, ⁶(διότι ἄλλως ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸ κῦρος σου). Ἐπειδὴ ἀπὸ κάτι τέτοιους προέρχονται ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσδύουν μὲ δολιότητα εἰς τὰ σπίτια καὶ σύρουν μὲ τὸ μέρος των σὰν αἰχμαλώτους γυναικάρια, ποὺ ἔχουν σωρὸν ἁμαρτίες ἐπάνω των καὶ ἄγονται καὶ φέρονται ἀπὸ ποικίλας ἐπιθυμίας. ⁷πάντοτε μανθάνοντα καὶ μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα. ⁷Εἶναι αὐταί, ποὺ πάντοτε ζητοῦν νὰ μάθουν, διὰ λόγους περιεργείας καὶ μόνον, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν ποτὲ νὰ φθάσουν εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας. ⁸ὃν τρόπον δὲ Ἰαννῆς καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσεῖ, οὕτω καὶ οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ, ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν. ⁸Ὅπως δὲ οἱ μάγοι τοῦ Φαραώ, ὁ Ἰαννῆς καὶ ὁ Ἰαμβρῆς, ἀντεστάθησαν κατὰ τοῦ Μωϋσέως, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἀνθίστανται ἐναντίον τῆς ἀληθείας· ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν χαλασμένον καὶ διεστραμμένον τὸν νοῦν, ἀπρόκοπτοι καὶ ἀποτυχημένοι εἰς τὴν πίστιν. ⁹ἀλλ᾿ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον· ἡ γὰρ ἄνοια αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν, ὡς καὶ ἐκείνων ἐγένετο. ⁹Ἀλλὰ δὲν θὰ προκόψουν περισσότερον, διότι ἡ ἀμυαλωσύνη καὶ πνευματικὴ των γυμνότης θὰ γίνῃ ὁλοφάνερη εἰς ὅλους, ὅπως ἔγινε φανερὴ καὶ ἡ μωροκενοδοξία καὶ γυμνότης τῶν μάγων ἐκείνων. Τελευταίες υποθήκες¹⁰Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, ¹⁰Σὺ ὅμως ἔχεις παρακολουθήσει τὴν διδασκαλίαν, τὴν συμπεριφορὰν καὶ ἀναστροφήν μου, τὰς ἁγνάς μου διαθέσεις, τὴν φωτισμένην καὶ ζωντανὴν πίστιν μου, τὴν μακροθυμίαν μου, τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ὑπομονήν μου. ¹¹τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος. ¹¹Ἔχεις παρακολουθήσει ἀκόμη ἐκ τοῦ πλησίον καὶ εἶδες τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰ παθήματα, πού μοῦ ἔγιναν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, εἰς τὸ Ἰκόνιον, εἰς τὰ Λύστρα. Πόσον φοβεροὺς διωγμοὺς ὑπέφερα τότε! Καὶ ὅμως ἀπὸ ὅλους μὲ ἐγλύτωσεν ὁ Κύριος! ¹²καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· ¹²Ἀλλὰ καὶ ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν μὲ τὴν εὐσέβειαν, ποὺ διδάσκει καὶ ἐμπνέει ὁ Ἰησοῦς Χριστός, θὰ ὑποστοῦν διωγμούς. ¹³πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. ¹³Ἄνθρωποι δὲ κακοὶ καὶ μοχθηροί, πλάνοι καὶ ἀπατεῶνες θὰ προκόψουν εἰς τὸ χειρότερον πλανῶντες τοὺς ἄλλους, πλανώμενοι καὶ οἱ ἴδιοι. ¹⁴σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, ¹⁴Σὺ ὅμως μένε σταθερὸς εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἔμαθες, καὶ τὴν ἀλήθειαν τῶν ὁποίων τὴν ἔχεις πλέον βεβαιωθῇ, ἔχων ὑπ᾿ ὄψιν σου καὶ ἀπὸ ποιὸν διδάσκαλον ἐδιδάχθης αὐτά. ¹⁵καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ¹⁵Καὶ μὴ λησμονῇς, ὅτι ἀπὸ αὐτὴν ἀκόμη τὴν πλέον ἁπαλὴν ἡλικίαν σου γνωρίζεις τὰς Ἁγίας Γραφάς, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ σὲ κάμουν σοφὸν καὶ συνετὸν εἰς τὰς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγοῦν εἰς τὴν σωτηρίαν, διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ¹⁶πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ, ¹⁶Ὅλη ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι θεόπνευστος, ἔχει γραφῆ μὲ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ ἐπομένως εἶναι ὠφέλιμη, διὰ νὰ ἀποκαλύπτῃ καὶ διδάσκῃ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ φανερώνῃ καὶ ἐλέγχῃ τὴν πλάνην καὶ τὴν κακίαν, διὰ νὰ διορθώνῃ καὶ ἀνορθώνῃ τοὺς παρεκτρεπομένους, διὰ νὰ μορφώνῃ τοὺς καλοπροαιρέτους εἰς κάθε ἀρετήν, ¹⁷ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος. ¹⁷ὥστε νὰ εἶναι ἔτσι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τέλειος καὶ ἀκέραιος, συγκροτημένος καὶ ἱκανὸς διὰ κάθε καλὸν ἔργον.