Πρὸς Τιμόθεον Β΄
1Διαμαρτύρομαι οὖν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ,
Σὲ ἐξορκίζω, λοιπόν, ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν Δευτέραν αὐτοῦ Παρουσίαν καὶ τὴν ἔνδοξον βασιλείαν του μέλλει νὰ κρίνῃ ζῶντας καὶ νεκρούς,
2κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ.
κήρυξε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ· συμπαράστεκε καὶ ἐπίβλεπε μὲ ἀγάπην καὶ προσοχὴν τοὺς πιστοὺς ὄχι μόνο εἰς εὐκαιρίας καταλλήλους, ἀλλὰ καὶ εἰς περιστάσεις ποὺ φαίνονται ἀπρόσφοροι, ἐλέγξε, ἐπίπληξε, παρηγόρησε καὶ ἐνίσχυσε μὲ κάθε μακροθυμίαν καὶ κατάληλον διδασκαλίαν.
3ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν,
Διότι θὰ ἔλθῃ καιρός, ποὺ οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἀνέχωνται τὴν ὑγιᾶ καὶ ἁγίαν διδασκαλίαν, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰς κλίσεις καὶ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἁμαρτωλῆς καρδίας των θὰ ἐπισωρεύουν εἰς τὸν ἑαυτὸν τους ποικίλους ψευδοδιδασκάλους, ὥστε νὰ ἀκούουν ἀπὸ αὐτοὺς διάφορα καὶ παράδοξα, ποὺ θὰ τέρπουν τὰ αὐτιὰ των.
4καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν, ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται.
Καὶ τὴν μὲν ἀλήθειαν δὲν θὰ τὴν προσέχουν, ἀλλὰ θὰ γυρίζουν ἀλλοῦ τὰ αὐτιὰ των. Θὰ ἐκτραποῦν δὲ καὶ θὰ στραφοῦν εἰς μυθολογίας καὶ ψευδολογίας.
Ανάγνωσμα · Κυρ. πρό Φώτων, 5-8
5σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον.
Σὺ ὅμως πρόσεχε ἄγρυπνος εἰς ὅλα ὅσα διδάσκει ὁ Θεὸς καὶ ἐπιβάλλει τὸ καθῆκόν σου. Κοπίασε καὶ ταλαιπωρήσουν εἰς τὴν διακονίαν σου, κάμε ἔργον κήρυκος τοῦ Εὐαγγελίου, ἐκπλήρωσε εἰς τέλειον βαθμὸν τὴν ὑπηρεσίαν, ποὺ ἀνέλαβες ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ.
6ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκε.
Δὲν θὰ εἷμαι πλέον ἐν τῇ ζωῇ, διὰ νὰ σὲ καθοδηγῶ, διότι ἐγὼ χύνω τώρα τὸ αἷμα μου θυσίαν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐκδημίας μου ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν ἔχει πλησιάσει.
7τὸν καλὸν ἀγῶνα ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα·
Ἔχω ἀγωνισθῇ τὸν καλὸν ἀγῶνα διὰ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, ἔφθασα εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ποὺ μὲ ἔχει τάξει ὁ Κύριος, ἔχω τηρήσει κατὰ θεωρίαν καὶ πρᾶξιν τὴν πίστιν.
8λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοὶ, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.
Λοιπόν μοῦ ἐπιφυλάσσεται ὁ στέφανος, ποὺ βραβεύει τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀρετήν, καὶ τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος, ποὺ εἶναι ὁ δίκαιος κριτής, θά μοῦ δώσῃ ὡς ἀνταμοιβὴν κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς Δευτέρας Παρουσίας. Καὶ θὰ τὸν δώσῃ ὄχι μόνον εἰς ἐμέ, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους ὅσοι ἔχουν ἀγαπήσει καὶ ποθήσει μὲ καθαρὰν καὶ ἁγίαν καρδίαν τὴν ἔνδοξον ἐμφάνισίν του.
Τελευταίες παραγγελίες9-18
9Σπούδασον ἐλθεῖν πρός με ταχέως·
Προσπάθησε ὅσον ἠμπορεῖς νὰ ἔλθῃς σύντομα πρὸς ἐμέ.
10Δημᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα, καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην, Κρήσκης εἰς Γαλατίαν, Τίτος εἰς Δαλματίαν·
Διότι ὁ Δημᾶς μὲ ἐγκατέλειψεν, ἀγαπήσας καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν ματαιότητα καὶ τρυφὴν τοῦ παρόντος κόσμου, καὶ ἐπῆγεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ὁ Κρήσκης ἐπῆγεν εἰς τὴν Γαλατίαν,·ὁ Τίτος εἰς τὴν Δαλματίαν.
11Λουκᾶς ἐστι μόνος μετ᾿ ἐμοῦ. Μᾶρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ· ἔστι γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν.
Ὁ Λουκᾶς μόνος εἶναι μαζῆ μου. Ἐρχόμενος πάρε τὸν Μᾶρκον καὶ φέρε τὸν μαζῆ σου, διότι μοῦ εἶναι χρήσιμος εἰς ἐξυπηρέτησίν μου.
12Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον.
Τὸν Τυχικὸν ἔχω στείλει εἰς τὴν Ἔφεσον.
13τὸν φαιλόνην ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρῳάδι παρὰ Κάρπῳ, ἐρχόμενος φέρε, καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα τὰς μεμβράνας.
Τὸν ταξιδιωτικόν μου μανδύαν, ποὺ ἀφῆκα εἰς τὸ σπίτι τοῦ Καρποῦ εἰς τὴν Τρῳάδα, φέρε τον καθὼς θὰ ἔλθῃς. Φέρε δὲ καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα δὲ τὰς μεμβράνας.
14Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐνεδείξατο· ἀποδῴη αὐτῷ ὁ Κύριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ·
Ὁ Ἀλέξανδρος ὁ χαλκουργός μοῦ ἐπροξένησε πολλὰ κακά. Ἂς τοῦ ἀποδώσῃ ὁ Κύριος σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα του.
15ὃν καὶ σὺ φυλάσσου· λίαν γὰρ ἀνθέστηκε τοῖς ἡμετέροις λόγοις.
Ἀπὸ αὐτὸν νὰ φυλάγεσαι καὶ σύ, διότι παρὰ πολὺ ἀντέδρασε καὶ ἐπολέμησε τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ ποὺ κηρύττομεν ἡμεῖς.
16Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον· μὴ αὐτοῖς λογισθείη·
Μάθε δὲ ὅτι κατὰ τὴν πρώτην μου ἀπολογίαν κανεὶς δὲν μοῦ συμπαραστάθηκε νὰ καταθέσῃ ὑπὲρ ἐμοῦ, ἀλλ᾿ ὅλοι μὲ ἐγκατέλειψαν. Εἴθε νὰ μὴ τοὺς τὸ καταλογίσῃ ὁ Κύριος.
17ὁ δὲ Κύριός μοι παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέ με, ἵνα δι᾿ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ καὶ ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη· καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος.
Ὅμως ὁ Κύριός μου ἐστάθη εἰς τὸ πλευρόν μου καὶ μὲ ἐνεδυνάμωσε, ὥστε δι᾿ ἐμοῦ καὶ ἐκεῖ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου νὰ ἐκτεθῇ εἰς ὅλην του τὴν πληρότητα τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ νὰ τὸ ἀκούσουν ὅλοι οἱ ἐθνικοί. Καὶ ἐγλύτωσα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ λέοντος.
18καὶ ῥύσεταί με ὁ Κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον· ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ μὲ γλυτώσῃ ὁ Κύριος ἀπὸ κάθε πονηρὸν ἔργον καὶ θὰ μὲ σώσῃ εἰς τὴν ἐπουράνιον του βασιλείαν. Πρὸς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
Τελευταίοι χαιρετισμοί19-22
19Ἄσπασαι Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον.
Χαιρέτησε τὴν Πρίσκαν καὶ τὸν Ἀκύλαν καὶ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ὀνησιφόρου.
20Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ, Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα.
Ὁ Ἔραστος ἔμεινεν εἰς τὴν Κόρινθον· τὸν δὲ Τρόφιμον τὸν ἀφῆκα ἀσθενῆ εἰς τὴν Μίλητον.
21σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν. Ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος καὶ Πούδης καὶ Λίνος καὶ Κλαυδία καὶ οἱ ἀδελφοὶ πάντες.
Φρόντισε νὰ ἔλθῃς πρὸ τοῦ χειμῶνος. Σὲ χαιρετᾷ ὁ Ἐὔβουλος καὶ ὁ Πούδης καὶ ὁ Λίνος καὶ ἡ Κλαυδία καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί.
22Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μετὰ τοῦ πνεύματός σου. Ἡ χάρις μεθ᾿ ὑμῶν· ἀμήν.
Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἴθε νὰ εἶναι μετὰ τοῦ πνεύματός σου. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας ἂς εἶναι μαζῆ σας. Ἀμήν.