Πρὸς Τιμόθεον Β΄

1Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί·

1Μάθε δὲ τοῦτο· ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν, θὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸν δρόμον τῆς Ἐκκλησίας καιροὶ δύσκολοι, περιστάσεις ἐπικίνδυνοι,

2ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι,

2διότι οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζονικοί, ὑπερήφανοι, φιλοκατήγοροι καὶ ὕβρισται, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς, ἀχάριστοι, χωρὶς ἱερὸν καὶ ὅσιον,

3ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι,

3γυμνοὶ καὶ ἀπὸ τὴν στοιχειώδη στοργὴν πρὸς τοὺς οἰκείους, ἀδιάλλακτοι καὶ ἀσυμβίβαστοι, διαβολεῖς καὶ συκοφάνται, ἄγριοι καὶ σκληροί, χωρὶς καμμίαν ἀγάπην πρὸς τὸ ἀγαθόν,

4προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι,

4προδόται, παράφοροι καὶ αὐθάδεις, φουσκωμένοι καὶ σκοτισμένοι ἀπὸ οἴησιν, θὰ ἀγαποῦν περισσότερον τὰς ἡδονὰς παρὰ τὸν Θεόν·

5ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. καὶ τούτους ἀποτρέπου.

5ἄνθρωποι ποὺ θὰ ἔχουν τὸ ἐξωτερικὸν σχῆμα καὶ τὴν ἐμφάνισιν τῆς εὐσεβείας, θὰ ἔχουν ὅμως ἀρνηθῇ τὴν δύναμίν της. Φεῦγε μακρυὰ ἀπὸ αὐτούς,

6ἐκ τούτων γάρ εἰσιν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας καὶ αἰχμαλωτίζοντες γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις, ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις,

6(διότι ἄλλως ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸ κῦρος σου). Ἐπειδὴ ἀπὸ κάτι τέτοιους προέρχονται ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσδύουν μὲ δολιότητα εἰς τὰ σπίτια καὶ σύρουν μὲ τὸ μέρος των σὰν αἰχμαλώτους γυναικάρια, ποὺ ἔχουν σωρὸν ἁμαρτίες ἐπάνω των καὶ ἄγονται καὶ φέρονται ἀπὸ ποικίλας ἐπιθυμίας.

7πάντοτε μανθάνοντα καὶ μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα.

7Εἶναι αὐταί, ποὺ πάντοτε ζητοῦν νὰ μάθουν, διὰ λόγους περιεργείας καὶ μόνον, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν ποτὲ νὰ φθάσουν εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας.

8ὃν τρόπον δὲ Ἰαννῆς καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσεῖ, οὕτω καὶ οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ, ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν.

8Ὅπως δὲ οἱ μάγοι τοῦ Φαραώ, ὁ Ἰαννῆς καὶ ὁ Ἰαμβρῆς, ἀντεστάθησαν κατὰ τοῦ Μωϋσέως, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἀνθίστανται ἐναντίον τῆς ἀληθείας· ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν χαλασμένον καὶ διεστραμμένον τὸν νοῦν, ἀπρόκοπτοι καὶ ἀποτυχημένοι εἰς τὴν πίστιν.

9ἀλλ᾿ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον· ἡ γὰρ ἄνοια αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν, ὡς καὶ ἐκείνων ἐγένετο.

9Ἀλλὰ δὲν θὰ προκόψουν περισσότερον, διότι ἡ ἀμυαλωσύνη καὶ πνευματικὴ των γυμνότης θὰ γίνῃ ὁλοφάνερη εἰς ὅλους, ὅπως ἔγινε φανερὴ καὶ ἡ μωροκενοδοξία καὶ γυμνότης τῶν μάγων ἐκείνων.

10Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ,

10Σὺ ὅμως ἔχεις παρακολουθήσει τὴν διδασκαλίαν, τὴν συμπεριφορὰν καὶ ἀναστροφήν μου, τὰς ἁγνάς μου διαθέσεις, τὴν φωτισμένην καὶ ζωντανὴν πίστιν μου, τὴν μακροθυμίαν μου, τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ὑπομονήν μου.

11τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος.

11Ἔχεις παρακολουθήσει ἀκόμη ἐκ τοῦ πλησίον καὶ εἶδες τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰ παθήματα, πού μοῦ ἔγιναν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, εἰς τὸ Ἰκόνιον, εἰς τὰ Λύστρα. Πόσον φοβεροὺς διωγμοὺς ὑπέφερα τότε! Καὶ ὅμως ἀπὸ ὅλους μὲ ἐγλύτωσεν ὁ Κύριος!

12καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται·

12Ἀλλὰ καὶ ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν μὲ τὴν εὐσέβειαν, ποὺ διδάσκει καὶ ἐμπνέει ὁ Ἰησοῦς Χριστός, θὰ ὑποστοῦν διωγμούς.

13πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.

13Ἄνθρωποι δὲ κακοὶ καὶ μοχθηροί, πλάνοι καὶ ἀπατεῶνες θὰ προκόψουν εἰς τὸ χειρότερον πλανῶντες τοὺς ἄλλους, πλανώμενοι καὶ οἱ ἴδιοι.

14σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες,

14Σὺ ὅμως μένε σταθερὸς εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἔμαθες, καὶ τὴν ἀλήθειαν τῶν ὁποίων τὴν ἔχεις πλέον βεβαιωθῇ, ἔχων ὑπ᾿ ὄψιν σου καὶ ἀπὸ ποιὸν διδάσκαλον ἐδιδάχθης αὐτά.

15καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

15Καὶ μὴ λησμονῇς, ὅτι ἀπὸ αὐτὴν ἀκόμη τὴν πλέον ἁπαλὴν ἡλικίαν σου γνωρίζεις τὰς Ἁγίας Γραφάς, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ σὲ κάμουν σοφὸν καὶ συνετὸν εἰς τὰς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγοῦν εἰς τὴν σωτηρίαν, διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν,

16πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ,

16Ὅλη ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι θεόπνευστος, ἔχει γραφῆ μὲ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ ἐπομένως εἶναι ὠφέλιμη, διὰ νὰ ἀποκαλύπτῃ καὶ διδάσκῃ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ φανερώνῃ καὶ ἐλέγχῃ τὴν πλάνην καὶ τὴν κακίαν, διὰ νὰ διορθώνῃ καὶ ἀνορθώνῃ τοὺς παρεκτρεπομένους, διὰ νὰ μορφώνῃ τοὺς καλοπροαιρέτους εἰς κάθε ἀρετήν,

17ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος.

17ὥστε νὰ εἶναι ἔτσι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τέλειος καὶ ἀκέραιος, συγκροτημένος καὶ ἱκανὸς διὰ κάθε καλὸν ἔργον.