Πρὸς Τίτον

Ο χριστιανός στην κοινωνία¹Ὑπομίμνησκε αὐτοὺς ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι, πειθαρχεῖν, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑτοίμους εἶναι, ¹Ὑπενθύμιζε δὲ εἰς αὐτοὺς νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, νὰ πειθαρχοῦν καὶ νὰ εἶναι ἕτοιμοι διὰ κάθε καλὸν ἔργον. ²μηδένα βλασφημεῖν, ἀμάχους εἶναι, ἐπιεικεῖς, πᾶσαν ἐνδεικνυμένους πρᾳότητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους. ²Νὰ μὴ κακολογοῦν κανένα· νὰ εἶναι ἀόργητοι καὶ ἀφιλόνεικοι, ἐπιεικεῖς καὶ ὑποχωρητικοί, νὰ δείχνουν καὶ νὰ φέρωνται μὲ κάθε πρᾳότητα πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. ³Ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις, ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ διάγοντες, στυγητοί, μισοῦντες ἀλλήλους· ³Διότι ἥμεθα κάποτε καὶ ἡμεῖς μωροὶ καὶ ἀναίσθητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεόν, δοῦλοι εἰς ἁμαρτωλὰς ἐπιθυμίας καὶ διαφόρους ἡδονάς, καὶ ἐπεράσαμεν τὸν καιρὸν μᾶς βυθισμένοι εἰς τὴν κακίαν καὶ τὸ φθόνον, μισητοὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ μισοῦντες ὁ ἔνας τὸν ἄλλον. Παραμονή Φώτων Ώρα Θ⁴ὅτε δὲ ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ, ⁴Ὅταν ὅμως ἐφανερώθηκε ἡ ἀγαθότης καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ, ⁵οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ κατὰ τὸν αὐτοῦ ἔλεον ἔσωσεν ἡμᾶς διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινώσεως Πνεύματος ἁγίου, ⁵ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης ποὺ τάχα ἐκάμαμε ἡμεῖς, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ ἄπειρον ἔλεός του μᾶς ἔσωσε διὰ μέσου τοῦ βαπτίσματος, τοῦ λουτροῦ αὐτοῦ τῆς ἀναγεννήσεως καὶ διὰ τοῦ ξεκαινουργώματος, ποὺ χαρίζει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ⁶οὗ ἐξέχεεν ἐφ᾿ ἡμᾶς πλουσίως διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν, ⁶τὸ ὁποῖον ὁ Θεὸς ἔχυσε καὶ ἔδωσεν εἰς ἡμᾶς πλουσίως διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Σωτῆρος μας. ⁷ἵνα δικαιωθέντες τῇ ἐκείνου χάριτι κληρονόμοι γενώμεθα κατ᾿ ἐλπίδα ζωῆς αἰωνίου. ⁷Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ δικαιωθῶμεν μὲ τὴν σωτήριον χάριν Ἐκείνου καὶ νὰ γίνωμεν κληρονόμοι τῆς αἰωνίου ζωῆς, σύμφωνα μὲ τὴν χαρμόσυνον ἐλπίδα, ποὺ ὁ ἴδιος μᾶς ἔχει δώσει. Η αντιμετώπιση των αιρετικών⁸Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· ⁸Αὐτὸς δὲ ὁ λόγος, πού σοῦ γράφω, εἶναι κατὰ πάντα ἀληθινὸς καὶ ἀξιόπιστος. Καὶ περὶ αὐτῶν τῶν μεγάλων ἀληθειῶν θέλω νὰ διαβεβαιώνῃς καὶ νὰ πείθῃς τοὺς Χριστιανούς, διὰ νὰ φροντίζουν, ὅσοι ἔχουν πιστεύσει εἰς τὸν Θεόν, νὰ μὴ μένουν εἰς τὴν ἁπλῆν πίστιν, ἀλλὰ νὰ πρωτοστατοῦν μὲ ζῆλον εἰς τὰ καλὰ ἔργα. Αὐτὰ δέ ποὺ εἶπα παραπάνω εἶναι ἔργα τὰ καλὰ καὶ τὰ ὠφέλιμα εἰς τοὺς ἀνθρώπους. ⁹μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιίστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. ⁹Νὰ ἀντιπαρέρχεσαι δὲ καὶ νὰ ἀποφεύγῃς τὰς ἀνοήτους συζητήσεις καὶ τὰς γενεαλογίας περὶ εὐγενοῦς καταγωγῆς καὶ τὰς φιλονεικίας καὶ τὰς μάχας γύρῳ ἀπὸ τὰ ζητήματα τοῦ Ἰουδαϊκοὺ νόμου· διότι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνωφελῆ καὶ μάταια. ¹⁰αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, ¹⁰Αἱρετικὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ὕστερα ἀπὸ πρώτην καὶ δευτέραν συμβουλὴν μένει μὲ πεῖσμα εἰς τὴν πλάνην του, παράτησέ τον καὶ μὴ συζητῇς πλέον μαζῆ του. ¹¹εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος. ¹¹Γνωρίζων, ὅτι ὁ τοιοῦτος ἔχει πλέον παρεκκλίνει ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν καὶ διαστροφῆ καὶ ἁμαρτάνει, ἐλεγχόμενος καὶ καταδικαζόμενος ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν του, ἀπὸ τὴν συνείδησίν του. Επίλογος¹²Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. ¹²Ὅταν στείλω εἰς σὲ τὸν Ἀρτεμᾶν ἢ τὸν Τυχικόν, φρόντισε μὲ κάθε τρόπον νὰ ἔλθῃς νὰ μὲ συναντήσῃς εἰς τὴν Νικόπολιν, διότι ἐκεῖ ἔχω ἀποφασίσει νὰ περάσω τὸν χειμῶνα. ¹³Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. ¹³Τὸν Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ τὸν Ἀπολλὼ νὰ τοὺς κατευοδώσῃς καὶ νὰ τοὺς ἐφοδιάσῃς μὲ πολλὴν ἐπιμέλειαν, ὥστε νὰ μὴ τοὺς λείπῃ τίποτε εἰς τὸ ταξίδι των. ¹⁴μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι. ¹⁴Ἂς φροντίζουν δὲ καὶ ὅλοι οἱ ἰδικοὶ μας νὰ πρωτοστατοῦν εἰς τὰ καλὰ ἔργα καὶ μάλιστα εἰς τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας τῶν ἀδελφῶν, διὰ νὰ μὴ μένουν ἄκαρποι. ¹⁵Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ᾿ ἐμοῦ πάντες. ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν. ¹⁵Σὲ χαιρετοῦν ὅλοι ὅσοι εἶναι μαζῆ μου· χαιρέτησε ὅλους ἐκείνους, ποὺ μᾶς ἀγαποῦν διὰ τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ. Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἂς εἶναι μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.