Πρὸς Ῥωμαίους

1Ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν.

1Ἡμεῖς δέ, οἱ προωδευμένοι καὶ φωτισμένοι εἰς τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀρετήν, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀνεχώμεθα καὶ νὰ ὑπομένωμεν τὰς πνευματικὰς ἀσθενείας τῶν ἀδυνάτων ἀδελφῶν, νὰ μὴ φερώμεθα δὲ μὲ αὐταρέσκειαν καὶ νὰ μὴ ἐπιζητοῦμεν ὅ,τι εὐχαριστεῖ τὸν εὐατὸν μας.

2ἕκαστος ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν·

2Ὁ καθένας σας ἂς προσπαθῇ νὰ ἀρέσῃ εἰς τὸν πλησίον του, ὄχι διὰ λόγους κολακείας καὶ ἰδιοτελείας, ἀλλὰ διὰ νὰ τὸν ὑποβοηθῇ εἰς τὸ καλὸν καὶ νὰ τὸν οἰκοδομῇ εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν.

3καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν, ἀλλὰ καθὼς γέγραπται· οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾿ ἐμέ.

3Διότι καὶ ὁ Χριστὸς δὲν ἐπιζητοῦσε ὅ,τι ἧτο ἀρεστὸν καὶ εὐχάριστον εἰς τὸν ἑαυτόν του, ἀλλ᾿ ἐμόχθησε καὶ ἐθυσιάσθη καὶ ὑπέμεινε ταλαιπωρίας καὶ ἐξευτελισμοὺς διὰ τοὺς ἄλλους, ὅπως ἄλλωστε εἶναι γραμμένον καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην: <Οἱ ἐμπαιγμοὶ καὶ αἱ ὕβρεις ἐκείνων, ποὺ σὲ βλασφημοῦν, ὦ Πάτερ, ἔπεσαν ἐπάνω εἰς ἐμέ>.

4ὅσα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν προεγράφη, ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν.

4Αὐτὸ δὲ ἀναφέρεται καὶ εἰς ἡμᾶς, διότι ὅσα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔχουν γραφῆ εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, ἐγράφησαν πρὸς νουθεσίαν καὶ ἡμῶν, ἵνα μὲ τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν παρηγορίαν καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ἁγίων Γραφῶν κρατοῦμεν καὶ ἔχωμεν πάντοτε ζωντανὴν τὴν ἐλπίδα.

5ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν,

5Ὁ δὲ Θεός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ πηγὴ καὶ ὁ δοτὴρ τῆς παρηγορίας καὶ τῆς ἐνισχύσεως, εὔχομαι νὰ σᾶς δώσῃ νὰ ἔχετε τὸ ἴδιο φρόνημα μεταξὺ σας, τὰς αὐτὰς πεποιθήσεις καὶ κατευθύνσεις σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

6ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν Θεὸν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

6διὰ νὰ δοξάζετε ὅλοι μαζῆ μὲ ἕνα στόμα καὶ μὲ μιὰ καρδίᾳ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

7διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ἡμᾶς εἰς δόξαν Θεοῦ.

7Ἀκριβῶς δὲ αὐτὸ καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ δέχεσθε μὲ ἀγάπην καὶ καλωσύνην καὶ νὰ ἐξυπηρετῆτε μὲ προθυμίαν ὁ ἔνας τὸν ἄλλον, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ Χριστὸς σᾶς ἐδέχθη μὲ ἄπειρον ἀγάπην ὡς ἀδελφοὺς του εἰς δόξαν τοῦ Θεοῦ.

8Λέγω δὲ Χριστὸν Ἰησοῦν διάκονον γεγενῆσθαι περιτομῆς ὑπὲρ ἀληθείας Θεοῦ, εἰς τὸ βεβαιῶσαι τὰς ἐπαγγελίας τῶν πατέρων,

8Ἐδέχθη δὲ ὅλους ἀδιακρίτως, Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς, διότι σᾶς λέγω ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθε κατὰ πρῶτον νὰ ὑπηρετήσῃ καὶ ὁδηγήσῃ εἰς σωτηρίαν τοὺς Ἑβραίους τῆς περιτομῆς, διὰ νὰ φανῇ ἡ θεία ἀλήθεια καὶ ἀποδειχθοῦν βέβαιοι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς πατέρας τῶν Ἑβραίων.

9τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσαι τὸν Θεόν, καθὼς γέγραπται· διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι, Κύριε, καὶ τῷ ὀνοματί σου ψαλῶ.

9Συγχρόνως δὲ νὰ καλέσῃ καὶ τὰ ἔθνη νὰ δοξάσουν τὸν Θεὸν διὰ τῆς συμμετοχὴς των εἰς τὸ ἔλεος καὶ τὴν σωτηρίαν, ποὺ αὐτὸς τοὺς προσφέρει. Ἔτσι ἄλλωστε ἔχει γραφῆ εἰς τοὺς ψαλμούς, ὅπου ὁ Χριστὸς παρουσιάζεται νὰ λέγῃ πρὸς τὸν Πατέρα· <διὰ τοῦτο, Κύριε, θὰ σὲ δοξάσω μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ θὰ ὑμνολογήσω τὸ ὄνομά σου>.

10καὶ πάλιν λέγει· εὐφράνθητε ἔθνη μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.

10Καὶ πάλιν ἄλλου ἡ Γραφὴ λέγει· <εὐφρανθῆτε καὶ χαρῆτε σεῖς οἱ ἐθνικοὶ μαζῆ μὲ τοὺς Ἑβραίους, ποὺ εἶναι λαὸς τοῦ Θεοῦ>.

11καὶ πάλιν· αἰνεῖτε τὸν Κύριον πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἐπαινσατε αὐτὸν πάντες οἱ λαοί.

11Καὶ εἰς ἄλλο χωρίον λέγει· <ὑμνεῖτε καὶ ἐγκωμιάζετε τὸν Κύριον ὅλα τὰ ἔθνη, ποὺ ἔχουν πιστεύσει, καὶ ἐπαινέσατε αὐτὸν ὅλοι οἱ λαοί, Ἑβραῖοι καὶ ἐθνικοί>.

12καὶ πάλιν Ἡσαΐας λέγει· ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί, καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν· ἐπ᾿ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.

12Καὶ πάλιν ὁ Ἠσαῒας λέγει· <θὰ ἀναφανῇ ἀπὸ τὴν ρίζαν τοῦ Ἰεσσαὶ βλαστὸς καὶ αὐτὸς θὰ εἶναι ἐκεῖνος που θὰ ἐγερθῇ καὶ ἀνυψωθῇ, διὰ νὰ γίνῃ ἄρχων καὶ κυβερνήτης ἐθνῶν. Εἰς αὐτὸν ὅλα τὰ ἔθνη θὰ στηρίξουν τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας των>.

13ὁ δὲ Θεὸς τῆς ἐλπίδος πληρώσαι ὑμᾶς πάσης χαρᾶς καὶ εἰρήνης ἐν τῷ πιστεύειν, εἰς τὸ περισσεύειν ὑμᾶς ἐν τῇ ἐλπίδι ἐν δυνάμει Πνεύματος ἁγίου.

13Εἴθε, λοιπόν, ὁ Θεός, ποὺ ἔδωσε εἰς τοὺς ἐθνικοὺς αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, νὰ σᾶς γεμίσῃ μὲ κάθε χαρὰν καὶ εἰρήνην διὰ τῆς σταθερᾶς καὶ φωτισμένης πίστεως σας πρὸς αὐτόν, διὰ νὰ ἔχετε καὶ νὰ κρατῆτε πλουσίαν αὐτὴν τὴν ἐλπίδα μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

14Πέπεισμαι δέ, ἀδελφοί μου, καὶ αὐτὸς ἐγὼ περὶ ὑμῶν, ὅτι καὶ αὐτοὶ μεστοί ἐστε ἀγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι καὶ ἀλλήλους νουθετεῖν.

14Ἔχω δὲ ἐγὼ ὁ ἴδιος τὴν πεποίθησιν, ἀδελφοί μου, γιὰ σᾶς, ὅτι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι εἷσθε γεμάτοι ἀπὸ ἀγαθότητα καὶ ἀρετήν, πλήρεις ἀπὸ κάθε γνῶσιν τῶν ἀληθειῶν τοῦ Θεοῦ καὶ ὅτι ἔχετε τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ συμβουλεύετε καὶ νὰ καθοδηγῆτε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον.

15τολμηρότερον δὲ ἔγραψα ὑμῖν, ἀδελφοί, ἀπὸ μέρους, ὡς ἐπαναμιμνήσκων ὑμᾶς, διὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ

15Εἰς μερικὰ βέβαια σημεῖα τῆς ἐπιστολῆς μου, ἀδελφοί, σᾶς ἔγραψα ἐντονώτερα καὶ δριμύτερα, μὲ τὸν σκοπὸν νὰ ἐπαναφέρω ζωηρὰ εἰς τὴν μνήμην σας τὰς ἀληθείας, ποὺ ξεύρετε. Καὶ τὸ ἔκαμα αὐτὸ κατὰ καθῆκον, σύμφωνα μὲ τὴν εἰδικὴν χάριν πού μοῦ ἔδωσε ὁ Θεός, σὰν Ἀπόστολος ποὺ εἷμαι.

16εἰς τὸ εἶναί με λειτουργὸν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὰ ἔθνη, ἱερουργοῦντα τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἵνα γένηται ἡ προσφορὰ τῶν ἐθνῶν εὐπρόσδεκτος, ἡγιασμένη ἐν Πνεύματι ἁγίῳ.

16Μὲ ἀξίωσε δηλαδὴ νὰ εἷμαι ὑπηρέτης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς καὶ σὰν ἄλλην λατρείαν καὶ θυσίαν νὰ τελῶ τὸ ἱερὸν ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ ἑλκυσθοῦν οἱ ἐθνικοὶ εἰς τὴν πίστιν καὶ νὰ γίνουν αἱ ψυχαὶ καὶ ἡ ζωὴ τῶν θυσία εὐπρόσδεκτος εἰς τὸν Θεόν, ἁγιασμένη ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον.

17ἔχω οὖν καύχησιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τὰ πρὸς τὸν Θεόν·

17Ἔχω, λοιπόν, καὶ ἐγὼ βαθεῖαν ἠθικὴν ἱκανοποίησιν καὶ καύχησιν μὲ τὴν δύναμιν καὶ τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ τὴν κατὰ Θεὸν πνευματικὴν αὐτὴν ἐργασίαν.

18οὐ γὰρ τολμήσω λαλεῖν τι ὧν οὐ κατειργάσατο Χριστὸς δι᾿ ἐμοῦ εἰς ὑπακοὴν ἐθνῶν λόγῳ καὶ ἔργῳ,

18Αὐτὸ δὲ τὸ ἔργον μου ὀφείλεται εἰς τὸν Κύριον. Διὰ τοῦτο καί ποτὲ δὲν θὰ τολμήσω νὰ ὁμιλήσω μὲ ἀλαζονείαν, ὅτι ὑπάρχει τάχα κάτι ἀπὸ τὰ ἔργα μου, τὸ ὁποῖον αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς νὰ μὴ τὸ ἔχῃ πραγματοποιήσει, χρησιμοποιῶν ἐμὲ ὡς ὄργανον τῆς εὐδοκίας του. Αὐτὸς μὲ ἐφώτιζε καὶ μὲ ἐνίσχυεν, ὥστε μὲ τὴν διδασκαλίαν μου, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ κατὰ Θεὸν ἔργα μου νὰ κηρύττω καὶ νὰ καλῷ τοὺς ἐθνικοὺς νὰ πιστεύσουν καὶ νὰ ὑπακούσουν εἰς τὸν Θεόν.

19ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων, ἐν δυνάμει Πνεύματος Θεοῦ, ὥστε με ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκέναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ,

19Αὐτὸς ἐπεκύρωνε καὶ ἐνίσχυε τὸ κήρυγμά μου μὲ τὴν δύναμιν ὑπερφυσικῶν ἔργων καὶ καταπληκτικῶν θαυμάτων, ποὺ ἐπραγματοποιοῦντο μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἐγὼ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ διὰ μεγάλης γύρῳ περιοδείας μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ νὰ κηρύξω ἀνελλιπῶς καὶ πλήρως τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.

20οὕτω δὲ φιλοτιμούμενον εὐαγγελίζεσθαι οὐχ ὅπου ὠνομάσθη Χριστός, ἵνα μὴ ἐπ᾿ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ,

20Ἔτσι δὲ μὲ ἐβοήθησεν ὁ Κύριον νὰ θεωρῶ μεγάλην μου τιμὴν καὶ μετὰ ζήλου νὰ ἀγωνίζωμαι, διὰ νὰ κηρύττω τὸ Εὐαγγέλιον ὄχι ἐκεῖ ὅπου ἔχει κηρυχθῇ ὁ Χριστός, διὰ νὰ μὴ κτίζω ἐπάνω εἰς ξένον θεμέλιον.

21ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι συνήσουσι.

21Ἀλλ᾿ ἐκήρυξα ἀλλοῦ, ὅπως ἄλλωστε ἔχει γραφῆ εἰς τὴν Π. Διαθήκην· <οἱ ἐθνικοὶ καὶ εἰδωλολάτραι εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ἀνηγγέλθη τὸ κήρυγμα περὶ τοῦ Χριστοῦ, θὰ τὸν ἴδουν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔχουν ἀκούσει, θὰ ἀκούσουν καὶ θὰ ἐννοήσουν αὐτὸ τὸ κήρυγμα>.

22Διὸ καὶ ἐνεκοπτόμην τὰ πολλὰ τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς·

22Ἀκριβῶς διότι ὑπῆρχον πολλαὶ περιοχαί, ὅπου δὲν εἶχεν ἀκουσθῇ τὸ περὶ τοῦ Χριστοῦ κήρυγμα, ἐμποδίσθηκα πολλὲς φορὲς νὰ ἔλθω εἰς σᾶς.

23νυνὶ δὲ μηκέτι τόπον ἔχων ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις, ἐπιποθίαν δὲ ἔχων τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν,

23Τώρα ὅμως, ποὺ δὲν ἔχω πλέον ἀπασχόλησιν εἰς τὰ μέρη αὐτά, διότι εἰς κάθε τόπον ἔγινε γνωστὸν τὸ περὶ Χριστοῦ κήρυγμα, ποθῶ πολὺ σφοδρῶς καὶ ἀπὸ πολλὰς χρόνια νὰ ἔλθω εἰς σᾶς.

24ὡς ἐὰν πορεύωμαι εἰς τὴν Σπανίαν, ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς· ἐλπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς καὶ ὑφ᾿ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ, ἐὰν ὑμῶν πρῶτον ἀπὸ μέρους ἐμπλησθῶ.

24Ὅταν, λοιπόν, θὰ ἐπιχειρήσω τὸ ταξίδιόν μου διὰ τὴν Ἰσπανίαν, θὰ ἔλθω πρὸς σᾶς, διότι ἐλπίζω, καθὼς θὰ διαβαίνω, νὰ σταματήσω εἰς τὴν πόλιν σας, νὰ σᾶς ἴδω καί, ἀφοῦ πρῶτον ἀπολαύσω τὴν χαρὰν ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνίαν σας, νὰ προπεμφθῶ ἀπὸ σᾶς πρὸς τὴν Ἰσπανίαν.

25νυνὶ δὲ πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλὴμ διακονῶν τοῖς ἁγίοις.

25Τώρα δὲ πηγαίνω εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἐκτελῶν συγχρόνως ὑπηρεσίαν χάριν τῶν ἐκεῖ Χριστιανῶν.

26ηὐδόκησαν γὰρ Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ.

26Διότι μὲ ἀγάπην καὶ χαρὰν ἀπεφάσισαν οἱ Χριστιανοὶ τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἀχαΐας νὰ κάμουν κάποιον ἔρανον μεταξὺ των διὰ τοὺς πτωχοὺς ἐκ τῶν Χριστιανῶν, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

27ηὐδόκησαν γὰρ καὶ ὀφειλέται αὐτῶν εἰσιν· εἰ γὰρ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τὰ ἔθνη, ὀφείλουσι καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι αὐτοῖς.

27Ἀπὸ καλωσύνην βέβαια τὸ ἀπεφάσισαν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὑποχρέωσιν ἀφοῦ εἶναι καὶ ὀφείλεται εἰς αὐτούς. Διότι ἐὰν οἱ ἐθνικοὶ ἐπῆραν μέρος εἰς τὰς πνευματικὰς δωρεάς, τὰς ὁποίας εἴχαν οἱ Ἰουδαῖοι, ὀφείλουν καὶ αὐτοί, κατὰ λόγον δικαιοσύνης, νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσουν μὲ τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ των.

28τοῦτο οὖν ἐπιτελέσας, καὶ σφραγισάμενος αὐτοῖς τὸν καρπὸν τοῦτον, ἀπελεύσομαι δι᾿ ὑμῶν εἰς τὴν Σπανίαν·

28Ὅταν, λοιπόν, ἐκτελέσω τὴν ἀποστολήν μου καὶ παραδώσω εἰς αὐτοὺς ἀσφαλῶς τὸ προϊὸν αὐτὸν τῆς συνεισφορᾶς καὶ ἀγάπης, θὰ ἀναχωρήσω διὰ μέσου τῆς χώρας σας εἰς τὴν Ἰσπανίαν.

29οἶδα δὲ ὅτι ἐρχόμενος πρὸς ὑμᾶς ἐν πληρώματι εὐλογίας τοῦ εὐαγγελίου Χριστοῦ ἐλεύσομαι.

29Γνωρίζω δέ, ὅτι ἐρχόμενος εἰς σᾶς, θὰ ἔλθω μὲ πλουσίας τὰς εὐλογίας τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ.

30Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεόν,

30Σᾶς παρακαλῶ δὲ θερμῶς, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης, ποὺ χαρίζει εἰς τὰς καρδίας μας τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, νὰ ἀγωνισθῆτε μαζῆ μου εἰς τὰς προσευχὰς καὶ νὰ παρακαλῆτε τὸν Κύριον δι᾿ ἐμέ.

31ἵνα ῥυσθῶ ἀπὸ τῶν ἀπειθούντων ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ ἵνα ἡ διακονία μου ἡ εἰς Ἱερουσαλὴμ εὐπρόσδεκτος γένηται τοῖς ἁγίοις,

31Αἴτημα τῆς προσευχῆς σας ἂς εἶναι, νὰ γλυτώσω ἀπὸ τοὺς ἀπίστους Ἰουδαίους, ποὺ ἔγιναν πλέον ἐχθροὶ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἐμοῦ καὶ δεύτερον νὰ γίνῃ δεκτὴ μὲ προθυμίαν καὶ χαρὰν ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ Χριστιανοὺς αὐτή μου ἡ ὑπηρεσία τῆς μεταφορᾶς τῶν βοηθημάτων.

32ἵνα ἐν χαρᾷ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς διὰ θελήματος Θεοῦ καὶ συναναπαύσωμαι ὑμῖν.

32Νὰ προσεύχεσθε, διὰ νὰ εὐοδωθῇ τὸ ταξίδιόν μου εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὥστε, Θεοῦ θέλοντος, μὲ χαρὰν νὰ ἔλθω εἰς σᾶς, διὰ νὰ γευθὼ μαζῆ σας ἀνάπαυσιν καὶ χαρὰν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπικοινωνίαν μας.

33ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.

33Ὁ δὲ Θεός, ἡ πηγὴ καὶ ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, ἂς εἶναι πάντοτε μαζῆ μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.