Πρὸς Γαλάτας

Η χριστιανική ελευθερία¹Τῇ ἐλευθερίᾳ οὖν, ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε. ¹Σταθῆτε, λοιπόν, καὶ μένετε στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν ἐλευθερίαν, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Χριστὸς μᾶς ἠλευθέρωσε καὶ μὴ βάζετε πάλιν τὸν ἑαυτὸν σας κάτω ἀπὸ τὸν ζυγὸν τῆς δουλείας τῶν τυπικὼν διατάξεων τοῦ Νόμου. ²Ἴδε ἐγὼ Παῦλος λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν περιτέμνησθε, Χριστὸς ὑμᾶς οὐδὲν ὠφελήσει. ²Ἰδοὺ ἐγὼ ὁ Παῦλος σᾶς τὸ λέγω καὶ σᾶς τὸ διαβεβαιώνω, ὅτι ἐὰν περιτέμνεσθε, ὅπως σᾶς συνιστοῦν οἱ ψευδοδιδάσκαλοι, ὁ Χριστὸς τίποτε δὲν θὰ σᾶς ὠφελήσῃ. ³μαρτύρομαι δὲ πάλιν παντὶ ἀνθρώπῳ περιτεμνομένῳ ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶν ὅλον τὸν νόμον ποιῆσαι. ³Καταθέτω καὶ πάλιν ἐπίσημον μαρτυρίαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἰς κάθε ἄνθρωπον ποὺ περιτέμνεται, ὅτι ὑποχρεοῦται νὰ τηρήσῃ ὅλον τὸν Νόμον, (ἐφ᾿ ὅσον ἀπὸ αὐτὸν περιμένει τὴν δικαίωσιν καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν Χριστόν). ⁴Κατηργήθητε ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ οἵτινες ἐν νόμῳ δικαιοῦσθε, τῆς χάριτος ἐξεπέσατε· ⁴Σεῖς οἱ ὁποῖοι ἐπιμένετε καὶ προσπαθῆτε νὰ εὕρετε τὴν δικαίωσιν διὰ τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, δὲν ἔχετε πλέον καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν Χριστόν, ἐγίνατε ἔκπτωτοι ἀπὸ τὴν χάριν τοῦ Χριστοῦ. Δὲν εἷσθε ὅπως ἡμεῖς. ⁵ἡμεῖς γὰρ Πνεύματι ἐκ πίστεως ἐλπίδα δικαιοσύνης ἀπεκδεχόμεθα. ⁵Διότι ἡμεῖς διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ ἔχομεν λάβει, πληροφορούμεθα καὶ περιμένομεν μὲ βεβαιότητα τὴν ἐλπίδα τῆς δικαιώσεως ἀπὸ τὴν πίστιν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Νόμου. ⁶ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ πίστις δι᾿ ἀγάπης ἐνεργουμένη. ⁶Διότι εἰς τὴν νέαν ζωὴν καὶ πολιτείαν τὴν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, οὔτε ἡ περιτομὴ ἔχει καμμίαν ἰσχὺν διὰ τὴν δικαίωσιν οὔτε ἡ ἀκροβυστία, ἀλλὰ ἰσχύει μόνον ἡ πίστις, ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται μὲ τὰ ἔργα τῆς ζωντανῆς καὶ ἀληθινῆς ἀγάπης. ⁷Ἐτρέχετε καλῶς· τίς ὑμᾶς ἐνέκοψε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι; ⁷Ἐτρέχατε εἰς τὸν δρόμον τοῦ καταρτισμοῦ σας καλά. Ποιὸς τώρα ἔβαλε προσκόμματα εἰς τὸν δρόμον σας καὶ σᾶς ἀνέκοψε τὴν ὁρμήν, ὥστε νὰ μὴ πείθεσθε καὶ νὰ μὴ ἐπαναπαύεσθε εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου; ⁸ἡ πεισμονὴ οὐκ ἐκ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς. ⁸Τὸ πεῖσμα καὶ ἡ ἰσχυρογνωμοσύνη σας αὐτῇ δὲν προέρχεται ἀπὸ τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος ὅπως προηγουμένως, ἔτσι καὶ τώρα σᾶς καλεῖ εἰς τὴν δικαίωσιν καὶ τὴν σωτηρίαν. ⁹μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ. ⁹Μὴ νομίσετε δὲ ὅτι εἶναι ἀσήμαντον γεγονὸς νὰ τηρῆτε καὶ μερικὰς ἔστω διατάξεις τοῦ Νόμου. Διότι μικρὸ προζύμι μεταβάλλει καὶ ζυμώνει ὅλο τὸ ζυμάρι. ¹⁰ἐγὼ πέποιθα εἰς ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ ὅτι οὐδὲν ἄλλο φρονήσετε· ὁ δὲ ταράσσων ὑμᾶς βαστάσει τὸ κρίμα, ὅστις ἂν ᾖ. ¹⁰Ἐν τούτοις ἐγὼ ἔχω διὰ σᾶς πεποίθησιν, πού μοῦ ἐμπνέει ὁ Κύριος, ὅτι κανένα ἄλλο φρόνημα ξένο πρὸς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ δὲν θὰ υἱοθετήσετε. Ἐκεῖνος δὲ ὁ ὁποῖος σᾶς ἀναταράσσει μὲ τὰς ψευδοδιδασκαλίας του θὰ βαστάσῃ ἐπάνω του τὴν δικαίαν κρίσιν καὶ κατάκρισιν ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, ὁποιοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι αὐτός. ¹¹ἐγὼ δέ, ἀδελφοί, εἰ περιτομὴν ἔτι κηρύσσω, τί ἔτι διώκομαι; ἄρα κατήργηται τὸ σκάνδαλον τοῦ σταυροῦ. ¹¹Μὴ ἀκούετε δὲ τοὺς ψευδαδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ διαδίδουν, ὅτι ἐγὼ διδάσκω τὴν τήρησιν τῆς περιτομῆς. Ἀδελφοί, ἐὰν ἐγὼ κηρύττω τώρα καὶ συνιστῶ τὴν περιτομήν, διατὶ νὰ καταδιώκωμαι ἀκόμη ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους; Διότι ἐν τοιαύτη περιπτώσει ἔχει ἐξαλειφθὴ πλέον τὸ σκάνδαλον, ποὺ δημιουργεῖται μεταξὺ τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὸ κήρυγμά μου περὶ τοῦ λυτρωτικοὺ σταυρικοῦ θανάτου. ¹²ὄφελον καὶ ἀποκόψονται οἱ ἀναστατοῦντες ὑμᾶς. ¹²Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι σᾶς ἀναστατώνουν μὲ τὰς συκοφαντίας καὶ τὰς ψευδεῖς διδασκαλίας των ὄχι μόνον ἂς περιτμηθοῦν, ἂν θέλουν, ἀλλὰ καὶ ἂς ἀκρωτηριασθοῦν ἀκόμη. ¹³Ὑμεῖς γὰρ ἐπ᾿ ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε, ἀδελφοί· μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἀφορμὴν τῇ σαρκί, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀγάπης δουλεύετε ἀλλήλοις. ¹³Διότι σεῖς, ἀδελφοί, ἔχετε κληθῇ ἀπὸ τὸν Κύριον, νὰ γίνετε καὶ νὰ μείνετε ἐλεύθεροι. Μόνον προσέξατε, μήπως αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν τὴν χρησιμοποιήσετε ὡς ἀφορμὴ διὰ σαρκικὴν ζωήν. Ἀλλὰ τουναντίον πρέπει νὰ ὑπηρετῆτε σὰν δοῦλοι ὁ ἔνας τὸν ἄλλον διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. ¹⁴ὁ γὰρ πᾶς νόμος ἐν ἑνὶ λόγῳ πληροῦται, ἐν τῷ, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. ¹⁴Ὅλος ἄλλωστε ὁ Νόμος συγκεφαλαιώνεται πλήρως εἰς ἕνα λόγον· εἰς τὴν ἐντολήν: <θὰ ἀγαπήσῃς τὸν πλησίον σου, ὅπως τὸν εὐατόν σου>. ¹⁵εἰ δὲ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε, βλέπετε μὴ ὑπ᾿ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε. ¹⁵Ἐὰν ὅμως δαγκώνετε καὶ κατατρώγετε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον, πρᾶγμα ποὺ μαρτυρεῖ ἔλλειψιν ἀγάπης, προσέξατε, μήπως ἀλληλοκαταστραφῆτε καὶ ἀφανισθῆτε μεταξὺ σας. Τα αμαρτωλά έργα και ο καρπός του Πνεύματος¹⁶Λέγω δὲ πνεύματι περιπατεῖτε καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε. ¹⁶Ἐννοῶ δὲ τοῦτο, ὅτι πρέπει νὰ ζῆτε καὶ νὰ συμπεριφέρεσθε μεταξὺ σας σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ἔτσι δὲν θὰ ἐκτελέσετε τὴν ἐπιθυμίαν τῆς σαρκὸς (ἡ ὁποία ἐπιθυμία, καθὸ ἁμαρτωλή, δημιουργεῖ καταστρεπτικὰς ἔριδας μεταξὺ σας). ¹⁷ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός· ταῦτα δὲ ἀντίκειται ἀλλήλοις, ἵνα μὴ ἃ ἐὰν θέλητε ταῦτα ποιῆτε. ¹⁷Διότι ἡ σάρξ, ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος, ἐπιθυμεῖ καὶ ἐπιζητεῖ ἀντίθετα πρὸς τὸ πνεῦμα, καὶ τὸ πνεῦμα, ἡ ἀνωτέρα φύσις τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἐμπνέεται ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ἐπιθυμεῖ ἀντίθετα πρὸς τὴν σάρκα. Αὐτὰ δὲ ἀντιτίθενται καὶ ἀνταγωνίζονται τὸ ἕνα τὸ ἄλλο, ὥστε νὰ μὴ πράττετε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλετε. ¹⁸εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε, οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον. ¹⁸Ἐάν, λοιπόν, ὁδηγῆσθε καὶ ἐμπνέεσθε ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, δὲν εἷσθε πλέον κάτω ἀπὸ τὸν ζυγὸν τοῦ Νόμου. ¹⁹φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός, ἅτινά ἐστι μοιχεία πορνεία, ἀκαθαρσία, ἀσέλγεια, ¹⁹Εἶναι δὲ φανερὰ τὰ ἔργα, εἰς τὰ ὁποῖα παρασύρει τὸν ἄνθρωπον ἡ διεφθαρμένη σαρκικὴ φύσις του· εἶναι δὲ αὐτὰ τὰ πονηρὰ ἔργα ἡ μοιχεία, ἡ πορνεία, κάθε πρᾶξις διαφθορᾶς, ποὺ κάμνει τὸν ἄνθρωπον ἀκάθαρτον, ἡ ἀκολασία καὶ ἡ μανία διὰ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς ἡδονῆς, ²⁰εἰδωλολατρία, φαρμακεία, ἔχθραι, ἔρεις, ζῆλοι, θυμοί, ἐριθεῖαι, διχοστασίαι, αἱρέσεις, ²⁰ἡ εἰδωλολατρία, ἡ μαγεία. Εἶναι δὲ ἀκόμη αἱ ἐχθρότητες καὶ αἱ ἀντιπάθειαι, αἱ φιλονεικίαι καὶ αἱ ἔριδες, αἱ ζηλοφθονίαι, οἱ θυμοί, οἱ φατριασμοί, ποὺ διαιροῦν τοὺς ἀνθρώπους εἰς κόμματα, αἱ διχόνιαι, αἱ αἱρέσεις, ποὺ ὁδηγοὺν εἰς σχίσματα, ²¹φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κῶμοι καὶ τὰ ὅμοια τούτοις, ἃ προλέγω ὑμῖν καθὼς καὶ προεῖπον, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν. ²¹οἱ φθόνοι, οἱ φόνοι, αἱ μέθαι, αἱ ἄσωτοι καὶ ἄσεμνοι διασκεδάσεις καὶ τὰ ἄλλα ὅμοια πρὸς αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα σᾶς προλέγω, ὅπως ἄλλωστε καὶ κατὰ τὴν πρώτην ἐπίσκεψίν μου, ὅταν σᾶς ἐκήρυξα τὸ Εὐαγγέλιόν μου, σᾶς εἴχα εἴπει, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διαπράττουν τέτοια ἁμαρτήματα καὶ δὲν μετανοοῦν δι᾿ αὐτά, δὲν θὰ κληρονομήσουν τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. ²²ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, ²²Ὁ καρπὸς ὅμως, τὸν ὁποῖον τὸ Ἅγιον Πνεῦμα παράγει εἰς τὰς καλοπροαιρέτους καὶ πιστὰς καρδίας, εἶναι ἡ ἀγάπη πρὸς ὅλους, ἡ χαρὰ ἀπὸ τὴν λύτρωσιν ποὺ δίδει ὁ Χριστός, ἡ εἰρήνη ποὺ παρέχει ἡ ἀγαθὴ συνείδησις, ἡ μακροθυμία πρὸς ἐκείνους ποὺ πταίουν ἀπέναντι μας, ἡ καλωσύνη καὶ ἡ διάθεσις νὰ εἵμεθα ἐξυπηρετικοὶ πρὸς τοὺς ἄλλους, ἡ ἀγαθότης τῆς καρδίας, ἡ ἀξιοπιστία εἰς τοὺς λόγους καὶ τὰς ὑποσχέσεις μας, ²³πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος. ²³ἡ πραότης ἀπέναντι ἐκείνων, ποὺ μᾶς φέρονται κατὰ τρόπον ἐξοργιστικόν, ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ ἀποφυγὴ κάθε πονηρᾶς ἐπιθυμίας καὶ πράξεως. Ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν αὐτὰς τὰς ἀρετάς, δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν ἰσχύει ὁ νόμος. ²⁴οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. ²⁴Οἱ δὲ ἀληθινοὶ ὀπαδοὶ καὶ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ ἔχουν σταυρώσει καὶ νεκρώσει τὸν παλαιὸν σαρκικὸν ἄνθρωπον, μαζῆ μὲ τὰ πάθη καὶ τὰς ἁμαρτωλὰς ἐπιθυμίας του. ²⁵Εἰ ζῶμεν πνεύματι, πνεύματι καὶ στοιχῶμεν. ²⁵Ἐὰν πράγματι ζῶμεν τὴν ζωὴν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πρέπει νὰ πορευθώμεθα καὶ νὰ συμπεριφερώμεθα σύμφωνα μὲ ὅσα τὸ Πνεῦμα μᾶς διδάσκει. ²⁶μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες. ²⁶῍Ας μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, προσκαλοῦντες καὶ ἐξερεθίζοντες ὁ ἔνας τὸν ἄλλον εἰς ἀντιθέσεις καὶ φιλονεικίας καὶ φθονοῦντες ὁ ἔνας τὸν ἄλλον.