Πρὸς Φιλιππησίους

¹Ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, χαρὰ καὶ στέφανός μου, οὕτω στήκετε ἐν Κυρίῳ, ἀγαπητοί. ¹Ὥστε ἀδελφοί μου, ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, οἱ ὁποῖοι διὰ τὰς ἀρετὰς σας καὶ εἰδικώτερα διὰ τὴν ἀγάπην σας εἷσθε δι᾿ ἐμὲ χαρὰ ἐν Κυρίῳ καὶ στέφανος δόξῃς, σᾶς παρακαλῶ καὶ σᾶς προτρέπω νὰ στέκεσθε καὶ νὰ μένετε σταθεροὶ εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν, ὅπως σᾶς εἶπα καὶ προηγούμενως. Προτροπές²Εὐοδίαν παρακαλῶ καὶ Συντύχην παρακαλῶ τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν Κυρίῳ· ²Παρακαλῶ τὴν Εὐοδίαν καὶ τὴν Συντύχην παρακαλῶ νὰ ἔχουν τὸ ἴδιο κατὰ Χριστὸν φρόνημα, ὥστε νὰ ὁμονοοῦν μεταξὺ των. ³ναὶ ἐρωτῶ καὶ σέ, Σύζυγε γνήσιε, συλλαμβάνου αὐταῖς, αἵτινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συνήθλησάν μοι μετὰ καὶ Κλήμεντος καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου, ὧν τὰ ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς. ³Ἰδιαιτέρως δὲ παρακαλῶ καὶ σέ, Σύζυγε, ποὺ εἷσαι γνήσιος καὶ εἰλικρινὴς μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ καὶ πολίτης τῆς Ἐκκλησίας του, νὰ βοηθῇς, νὰ καθοδηγῇς καὶ νὰ στηρίζῃς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐταλαιπωρήθησαν καὶ ἠγωνίσθησαν διὰ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου μαζῆ μὲ ἐμὲ καὶ μὲ τὸν Κλήμεντα καὶ μὲ τοὺς ἄλλους συνεργάτας μου, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα εἶναι γραμμένα ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τὸ βιβλίον τῆς αἰωνίας ζωῆς. ⁴Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε. ⁴Χαίρετε πάντοτε μὲ τὴν ἁγίαν καὶ πλουσίαν χαράν, ποὺ δίδει ὁ Κύριος· πάλιν θὰ πῶ· χαίρετε. ⁵τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ Κύριος ἐγγύς. ⁵Ἡ ἐπιείκειά σας, ἡ ὑποχωρητικότης καὶ ἀνεξικακίας σας ἂς γίνῃ γνωστὴ καὶ ἂς διδάξῃ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, πιστοὺς καὶ ἀπίστους· ὁ Κύριος εἶναι κοντά, ἔρχεται διὰ νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν καθένα κατὰ τὰ ἔργα του. ⁶μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν, ⁶Μὴ ἀφίνετε καθόλου τὸν ἑαυτὸν σας νὰ καταληφθῇ ἀπὸ ἀγωνιώδεις μερίμνας καὶ φροντίδας, ἀλλὰ διὰ κάθε τι ποὺ σᾶς χρειάζεται ἢ διὰ κάθε δυσκολίαν, ποὺ παρουσιάζεται ἐμπρὸς σας, κάμνετε γνωστὰ τὰ αἰτήματά σας εἰς τὸν Θεὸν διὰ τῆς προσευχῆς καὶ τῆς δεήσεως, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συνοδεύωνται πάντοτε μὲ ἔκφρασιν εὐγνωμοσύνης καὶ εὐχαριστίας διὰ τὰ ὑλικὰ καὶ πνευματικὰ ἀγαθά, ποὺ μᾶς δίδει ὁ Θεός. ⁷καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ⁷Καὶ ἡ εἰρήνη, ποὺ χαρίζει ὁ Θεὸς εἰς τοὺς ἀνθρώπους του καὶ ἡ ὁποίαν, καθ᾿ ὃ τελεία καὶ ὑπερφυσική, ξεπερνάει κάθε νοῦν ἀνθρώπων καὶ ἀγγέλων, θὰ φρουρήσῃ τὰς καρδίας σας, τὰ φρονήματα καὶ τὰς σκέψεις σας διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ⁸Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε· ⁸Λοιπὸν ἀδελφοί, ὅσα εἶναι ἀληθινά, ὅσα εἶναι τίμια καὶ σεβαστά, ὅσα εἶναι δίκαια ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅσα εἶναι ἀμόλυντα καὶ καθαρά, ὅσα εἶναι ἀγαπητὰ καὶ εὐάρεστα εἰς τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους, ὅσα ἔχουν καὶ δίδουν καλὴν φήμην καὶ ὑπόληψιν, κάθε ἀρετὴν καὶ κάθε τι τὸ ἄξιον ἐπαίνου, αὐτὰ καὶ μόνα νὰ συλλογίζεσθε. ⁹ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν. ⁹Αὐτά ποὺ ἐμάθατε καὶ παρελάβατε καὶ ἔχετε ἀκούσει ἀπὸ τὴν προφορικήν μου διδασκαλίαν, καὶ αὐτά που εἴδατε εἰς τὴν ὅλην μου ζωὴν καὶ συμπεριφοράν, αὐτὰ νὰ πράττετε. Καὶ ὁ Θεός, ὁ θησαυρὸς καὶ ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, θὰ εἶναι μαζῆ σας. Ευχαριστίες για τα βοηθήματα¹⁰Ἐχάρην δὲ ἐν Κυρίῳ μεγάλως ὅτι ἤδη ποτὲ ἀνεθάλετε τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ φρονεῖν· ἐφ᾿ ᾧ καὶ ἐφρονεῖτε ἠκαιρεῖσθε δέ. ¹⁰Παρὰ πολὺ ἐχάρην μὲ τὴν ἐν Κυρίῳ χαράν, διότι ἐπὶ τέλους ἐξαναβλάστησε τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ἡ συμπάθεια τῆς καρδίας σας δι᾿ ἐμέ· καὶ εἴχατε μὲν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν τὸ ἴδιο ἐνδιαφέρον καὶ φρόνημα δι᾿ ἐμέ, δὲν σᾶς παρουσιάζετο ὅμως εὐκαιρία νὰ τὸ ἐκδηλώσετε ἐμπράκτως. ¹¹οὐχ ὅτι καθ᾿ ὑστέρησιν λέγω· ἐγὼ γὰρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμι αὐτάρκης εἶναι. ¹¹Δὲν λέγω αὐτὰ ὡς παράπονον, διότι εὑρίσκομαι εἰς στέρησιν καὶ ἀνάγκην, διότι ἐγὼ ἔμαθα νὰ ἀρκοῦμαι εἰς ὅσα ἔχω, ὑπὸ οἰασδήποτε περιστάσεις καὶ ἂν εὑρίσκομαι. ¹²οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι οἶδα καὶ περισσεύειν· ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσι μεμύημαι καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν, καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι· ¹²Γνωρίζω νὰ ὑπομένω μὲ ταπείνωσιν τὴν ἔλλειψιν ἐνδύματος καὶ τροφῆς, τὴν πεῖναν καὶ τὴν φτώχειαν· γνωρίζω πῶς νὰ φέρωμαι καὶ ὅταν ἔχω μὲ τὸ παραπάνω τὰ ὑλικὰ ἀγαθά· εἰς κάθε τι πού μοῦ συμβαίνει καὶ εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις τῆς ζωῆς ἔχω μάθει τὸ μυστικὸν καὶ νὰ χορταίνω καὶ νὰ πεινῶ καὶ νὰ κάμνω καλὴν χρῆσιν τῶν ἀγαθῶν, ὅταν τὰ ἔχω ἄφθονα καὶ νὰ ὑπομείνω μὲ εἰρήνην τὴν στέρησιν. ¹³πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ. ¹³Τὰ πάντα ἠμπορῶ καὶ κατορθώνω μὲ τὴν δύναμιν, πού μο δίδει ὁ Χριστός. ¹⁴πλὴν καλῶς ἐποιήσατε συγκοινωνήσαντές μου τῇ θλίψει. ¹⁴Ἀλλὰ καὶ σεῖς καλῶς ἐπράξατε καὶ εἷσθε ἀξιέπαινοι, ποὺ ἐγίνατε συμμέτοχοι εἰς τὴν θλῖψιν καὶ στέρησίν μου. ¹⁵οἴδατε δὲ καὶ ὑμεῖς, Φιλιππήσιοι, ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας, οὐδεμία μοι ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι, ¹⁵Ξεύρετε δὲ καὶ ἐνθυμεῖσθε καὶ σεῖς, ὦ Φιλιππήσιοι, ὅτι εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ εὐαγγελικοῦ μου κηρύγματος πρὸς σᾶς, ὅταν διὰ πρώτην φορὰ ἦλθον εἰς τοὺς Φιλίππους καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐξεκίνησα διὰ τὴν Μακεδονίαν, καμμία Ἐκκλησία δὲν ἐπεκοινώνησε μαζῆ μου μὲ λογαριασμὸν δοσοληψίας, καμμία δέν μοῦ προσέφερε τίποτε καὶ ἀπὸ καμμίαν δὲν ἔλαβα βοήθειαν, παρὰ μόνον ἀπὸ σᾶς. ¹⁶ὅτι καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς εἰς τὴν χρείαν μοι ἐπέμψατε. ¹⁶Διότι καὶ ὅταν ἤμουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ μιὰ καὶ δυὸ φορές μοῦ ἐστείλατε βοηθήματα διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς ἰδικάς μου καὶ τοῦ ἔργου μου. ¹⁷οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα, ἀλλ᾿ ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν. ¹⁷Σᾶς τὰ γράφω αὐτά, ὄχι διότι ἐγὼ ἐνδιφέρομαι καὶ ζητῶ τὸ δῶρον, ἀλλὰ διότι ἐνδιαφέρομαι καὶ ζητῶ τὸν πνευματικὸν καρπόν, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν καλὴν αὐτὴν πρᾶξιν σας, θὰ προκύψῃ πλούσιος διὰ σᾶς. ¹⁸ἀπέχω δὲ πάντα καὶ περισσεύω· πεπλήρωμαι δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ᾿ ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ. ¹⁸Ἔχω δὲ τώρα ὅλα μὲ τὸ παραπάνω, ὥστε καὶ νά μοῦ περισσεύουν· εἷμαι γεμᾶτος ἀπὸ ὅλα, ἀφοῦ ἔλαβα ἀπὸ τὸν Ἐπαφρόδιτον αὐτά πού μοῦ ἐστάλησαν ἀπὸ σᾶς καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι εὐῶδες ἄρωμα, θυσία εὐπρόσδεκτος καὶ εὐάρεστος εἰς τὸν Θεόν. ¹⁹ὁ δὲ Θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ¹⁹Ὁ δὲ Θεός μου, ὁ ὁποῖος ἀνταμείβει καὶ βραβεύει τὰ καλὰ ἔργα τῆς ἀγάπης, θὰ πληρώσῃ καὶ θὰ ἰκανοποιήσῃ κάθε ἀνάγκην σας, σύμφωνα μὲ τὸν ἄπειρον πλοῦτον τῶν ἀνεκτιμήτων ἀγαθῶν του, διὰ νὰ δοξάζεται ἔτσι ἡ ἄπειρος ἀγαθότης του, διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἐδίδαξε καὶ ἔδιξε τὸ ὕψος τῆς ἀγάπης. ²⁰Τῷ δὲ Θεῷ καὶ πατρὶ ἡμῶν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. ²⁰Εἰς δὲ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα ἡμῶν ἂς εἶναι καὶ ἂς ἀναπέμπεται ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. Χαιρετισμοί και τελική ευλογία²¹Ἀσπάσασθε πάντα ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί. ²¹Χαιρετήσατε κάθε πιστόν, ὁ ὁποῖος ἐκλήθη καὶ παίρνει τὴν ἁγιότητα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σᾶς χαιρετοῦν ὅλοι οἱ ἀδελφοί, ποὺ εὑρίσκονται μαζῆ μου. ²²ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἅγιοι, μάλιστα δὲ οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας. ²²Σᾶς χαιρετοῦν ὅλοι οἱ Χριστιανοί, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν Ρώμην, μάλιστα δὲ αὐτοί που ἀνήκουν καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Καίσαρος. ²³Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν. ²³Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴθε νὰ εἶναι μαζῆ μὲ ὅλους σας· ἀμὴν