Πρὸς Ἑβραίους

1Ἡ φιλαδελφία μενέτω, τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε·

1Μόνιμος καὶ σταθερὰ ἂς μένῃ εἰς τὰς καρδίας σας ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Χριστιανούς.

2διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους.

2Μὴ λησμονεῖτε ποτὲ νὰ ἀσκῆτε τὴν φιλοξενίαν· διότι χάρις εἰς τὴν φιλόξενον διάθεσίν των μερικοί, ὅπως ὁ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Λώτ, ἀξιώθηκαν, χωρὶς καὶ οἱ ἴδιοι νὰ τὸ καταλάβουν, νὰ φιλοξενήσουν ἀγγέλους.

3μιμνήσκεσθε τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι, τῶν κακουχουμένων ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι.

3Νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς φυλακισμένους, σὰν νὰ εἷσθε καὶ σεῖς δεμένοι μαζῆ των εἰς τὴν φυλακήν. Νὰ ἐνθυμῆσθε ἐπίσης καὶ αὐτούς ποὺ ταλαιπωροῦνται καὶ βασανίζονται σωματικῶς, διότι καὶ σεῖς ἔχετε σῶμα φθαρτὸν καὶ πιθανὸν νὰ πάθετε τὶς ἴδιες ταλαιπωρίες.

4Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός.

4῍Ας εἶναι τίμιος κατὰ πάντα ὁ γάμος καὶ ἡ κοίτη τῶν συζύγων ἀμόλυντος καὶ καθαρὰ διότι ὁ Θεὸς θὰ κρίνῃ καὶ θὰ καταδικάσῃ τοὺς πόρνους καὶ τοὺς μοιχούς.

5Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ᾿ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω·

5Ἡ διάθεσις τῆς ψυχῆς σας καὶ ἡ ὅλη σας συμπεριφορὰ νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένη ἀπὸ κάθε τάσιν φιλαργυρίας, ἀρκούμενοι καὶ εὐχαριστούμενοι εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἑκάστοτε ἔχετε. Νὰ ἐμπιστεύεσθε δὲ τὸν ἑαυτὸν σας εἰς τὸν Θεόν, διότι αὐτὸς εἶπε· <δὲν θὰ σὲ ἀφήσω ποτὲ καὶ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψω>.

6ὥστε θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν· Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;

6Ὥστε ἔχοντες πεποίθησιν εἰς τὴν πρόνοιαν τοῦ Κυρίου, νὰ λέγωμεν μὲ θάρρος· <ὁ Κύριος εἶναι βοηθός μου καὶ δὲν θὰ φοβηθῶ τίποτε. Τί θά μου κάνῃ ὁ ὁποιοσδήποτε ἄνθρωπος;>

7Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν.

7Νὰ ἐνθυμῆσθε πάντοτε τοὺς πνευματικοὺς σας ἠγέτας καὶ προεστούς, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐδίδαξαν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. Νὰ φέρνετε εἰς τὸν νοῦν σας καὶ νὰ μελετᾶτε μὲ εὐλάβειαν τὸ κατὰ Θεὸν τέλος τοῦ βίου καὶ τῆς ἐναρέτου συμπεριφορᾶς των καὶ νὰ μιμῆσθε τὴν πίστιν.

8Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας.

8Ἀλλ᾿ ἐὰν οἱ ἄνθρωποι ἔρχωνται καὶ παρέρχωνται, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ χθὲς καὶ σήμερον καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων εἶναι ὁ ἴδιος καὶ ἀναλλοίωτος, καὶ ἡ διδασκαλία του εἶναι αἰωνία καὶ ἀληθής. Κρατήσατέ την σταθερά,

9διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες.

9καὶ μὴ ἀφίνετε τὸν ἑαυτὸν σας νὰ παρασύρεται καὶ νὰ παραπλανᾶται ἀπὸ λογιῶν-λογιῶν διδασκαλίας, ξένας καὶ διαφορετικὰς ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ. Διότι εἶναι καλόν, οἰκοδομητικὸν καὶ ἀσφαλές, νὰ στερεώνεται ἡ καρδία εἰς τὴν ὀρθὴν διδασκαλίαν μὲ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου καὶ ὄχι εἰς τὰς ψευδοδιδασκαλίας τῶν Ἑβραίων, περὶ φαγητῶν καθαρῶν καὶ ἀκαθάρτων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν τίποτε δὲν ὠφελήθησαν, ὅσοι ἐπρόσεχαν εἰς τὰς διακρίσεις αὐτὰς τῶν φαγητῶν.

10ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες·

10Ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, ἔχομεν ἱερώτατον θυσιαστήριον, τὴν ἁγίαν Τράπεζαν, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν παρατίθεται οὐράνιος καὶ ἀνεκτίμητος τροφή, τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Κυρίου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θυσιαστήριον δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ φάγουν ὅσοι ἐξακολουθοῦν νὰ λατρεύουν καὶ νὰ ὑπηρετοῦν τὸν Θεὸν εἰς τὴν παλαιὰν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, (δηλαδὴ οὔτε οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ἀρχιερεῖς τῆς Π. Διαθήκης).

11ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ Ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς·

11Συμβολικῶς δὲ εἰκονίζετο αὐτῇ ἡ ἀπαγόρευσις εἰς τὴν Π. Διαθήκην. Διότι τὰ σώματα τῶν ζῴων ἐκείνων, ποὺ ἐθυσιάζοντο κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ ἐξιλασμοῦ καὶ τὸ αἷμα των ἐφέρετο ἀπὸ τὸν ἀρχιερέα εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας, δὲν ἐτρώγοντο ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ἀλλὰ ἐκαίοντο ἐξ ὁλοκλήρου ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰσραήλ.

12διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε.

12Δι᾿ αὐτό, σύμφωνα μὲ τὸν προφητικὸν αὐτὸν συμβολισμόν, καὶ ὁ Ἰησοῦς, διὰ νὰ ἁγιάσῃ μὲ τὸ ἰδικὸν του αἷμα τὸν νέον λαὸν τῆς χάριτος ἐσταυρώθη ἔξω ἀπὸ τὴν πύλην τῆς Ἱερουσαλήμ.

13τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες·

13Λοιπόν, κόπτοντες καὶ ἡμεῖς κάθε δεσμὸν πρὸς τὰς παλαιὰς αὐτὰς καὶ συμβολικὰς διατάξεις, ἂς ἐξερχώμεθα πρὸς τὸν Χριστὸν ἔξω ἀπὸ τὴν ἰουδαϊκὴν θρησκείαν καὶ νοοτροπίαν, καὶ ἂς πάρωμεν ἐπάνω μας τὸν χλευασμὸν καὶ τὸν ἐμπαιγμόν, ποὺ πρῶτος ὑπέμεινε δι᾿ ἡμᾶς ὁ Χριστός.

14οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν.

14῍Ας μὴ δενώμεθα μὲ τὰ παλαιὰ σχήματα καὶ τὰ πράγματα γενικῶς τοῦ κόσμου. Διότι δὲν ἔχομεν ἐδῶ μόνιμον πατρίδα καὶ κατοικίαν, ἀλλὰ μὲ ἐνδιαφέρον καὶ πόθον ζητοῦμεν νὰ κερδήσωμεν τὴν μέλλουσαν καὶ αἰωνίαν, δηλαδὴ τὴν οὐράνιον βασίλειαν τοῦ Κυρίου.

15δι᾿ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ᾿ ἔστι καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

15Διὰ μέσου, λοιπόν, τοῦ Κυρίου μας, ὡς ἀρχιερέως καὶ μεσίτου, ἂς προσφέρωμεν πρὸς τὸν Θεὸν πάντοτε θυσίαν δοξολογίας καὶ εὐχαριστίας· δηλαδὴ θυσίαν, ἡ ὁποία σὰν καρπὸς καὶ ἔκφρασις θερμῆς εὐγνωμοσύνης καὶ λατρείας πρὸς τὸν Θεόν, θὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὰ χείλη μας, τὰ ὁποῖα θὰ δοξολογοῦν τὸ ἅγιον ὄνομα του.

16τῆς δὲ εὐποιίας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.

16Μὴ λησμονεῖτε τὴν ἀγαθοεργίαν καὶ τὸ καθῆκον σας νὰ κάμνετε καὶ τοὺς ἄλλους μετόχους τῶν ἀγαθῶν, ποὺ σᾶς δίδει ὁ Θεός, διότι εἰς τοιαύτας θυσίας εὐχαριστεῖται ὁ Θεὸς καὶ ὄχι εἰς θυσίας ζῴων.

17Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο.

17Νὰ πείθεσθε καὶ νὰ ὑποτάσσεσθε μὲ προθυμίαν, χωρὶς δισταγμοὺς καὶ δυσφορίας, εἰς τοὺς πνευματικοὺς προϊσταμένους σας. Διότι αὐτοὶ ἀγρυπνοῦν διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας, ἐπειδὴ θὰ δώσουν λόγον διὰ σᾶς εἰς τὸν Χριστόν. Ὑπακούετε, λοιπόν, εἰς αὐτοὺς μὲ προθυμίαν, ὥστε νᾳ ἐκτελοῦν τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς πνευματικῆς καθοδηγήσεώς σας μὲ χαρὰν καὶ ὄχι μὲ στεναγμούς· διότι τὸ νὰ στενάζουν ἀπὸ τὴν ἰδικὴν σας ἀπείθειαν, εἶναι ἐπιζήμιον εἰς σᾶς τοὺς ἰδίους. Θὰ φέρῃ ἐπάνω σας τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ.

18Προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν· πεποίθαμεν γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσι καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι.

18Προσεύχεσθε δι᾿ ἡμᾶς· διότι ἔχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ συνείδησίς μας μᾶς παρέχει τὴν καλὴν καὶ δικαίαν πληροφορίαν ὅτι, ὅπως εἰς τὸ παρελθὸν ἔτσι καὶ τώρα, θέλομεν πάντοτε καὶ εἰς ὅλα νὰ συμπεριφερώμεθα πρὸς ὅλους καλῶς.

19περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν.

19Σᾶς παρακαλῶ δὲ νὰ κάμετε τοῦτο περισσότερον δι᾿ ἐμέ, νὰ προσεύχεσθε εἰδικώτερον περὶ ἐμοῦ, διὰ νὰ ἐπανέλθω κοντὰ σας τὸ συντομώτερον.

20Ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν,

20Ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ὁποῖος ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν καὶ ἀνέλαβεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἐκ δεξιῶν του τὸν μεγάλον ποιμένα τῶν λογικῶν προβάτων, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος προσέφερεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ ὡς λυτρωτικὴν θυσίαν τὸ αἷμα του, διὰ νὰ συνάψῃ καὶ ἐπικυρώσῃ τὴν αἰωνίαν διαθήκην,

21καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

21εἴθε νὰ σᾶς καταρτίσῃ εἰς κάθε καλὸν ἔργον, ὥστε νὰ πράττετε πάντοτε τὸ θέλημα αὐτοῦ· νὰ ἐνεργήσῃ καὶ πραγματοποιήσῃ εἰς τὰς καρδίας σας κάθε τί, ποὺ εἶναι εὐάρεστον ἐνώπιόν του, διὰ τῆς μεσιτείας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

22Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως· καὶ γὰρ διὰ βραχέων ἐπέστειλα ὑμῖν.

22Σᾶς παρακαλῶ δέ, ἀδελφοί, πάρετε μὲ προθυμίαν καὶ δεχθῆτε μέσα στὶς καρδιὲς σας τὰ λόγια αὐτὰ τῆς προτροπῆς καὶ παρηγορίας, ποὺ σᾶς ἔγραψα, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε δὲν εἶναι πολλά, διότι μὲ συντομίαν σᾶς ἔγραψα.

23Γινώσκετε τὸν ἀδελφὸν Τιμόθεον ἀπολελυμένον, μεθ᾿ οὗ, ἐὰν τάχιον ἔρχηται, ὄψομαι ὑμᾶς.

23Μάθετε δέ, ὅτι ὁ ἀδελφὸς Τιμόθεος εἶναι πλέον ἐλεύθερος. Θὰ σᾶς ἴδω δὲ μαζῆ μὲ αὐτόν, ἐὰν ἔλθῃ σύντομα νὰ μὲ συναντήση, ὁπότε θὰ σᾶς ἐπισκεφθῶμεν καὶ οἱ δύο μαζῆ.

24Ἀσπάσασθε πάντας τοὺς ἡγουμένους ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ἁγίους. Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας.

24Διαβιβάσατε τοὺς ἀδελφικούς μου χαιρετισμοὺς εἰς ὅλους τοὺς προεστοὺς σας καὶ εἰς ὅλους τοὺς πιστούς. Οἱ ἀδελφοὶ τῆς Ἰταλίας σᾶς ἀσπάζονται.

25Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.

25Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ εἴθε νὰ εἶναι μαζῆ μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.