Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Α΄ · Ε΄
Ἐπιστολή

Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Α΄

Κεφάλαιον Ε΄

1Περὶ δὲ τῶν χρόνων καὶ τῶν καιρῶν, ἀδελφοί, οὐ χρείαν ἔχετε ὑμῖν γράφεσθαι· 1Ὡς πρὸς δὲ τοὺς χρόνους καὶ τοὺς καιροὺς τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου δὲν ἔχετε ἀνάγκην, ἀδελφοί, νὰ σᾶς γράψωμεν ἡμεῖς, 2αὐτοὶ γὰρ ἀκριβῶς οἴδατε ὅτι ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ οὕτως ἔρχεται. 2διότι σεῖς ξέρετε πολὺ καλά, σύμφωνα μὲ ἐκεῖνα, ποὺ προφορικῶς σᾶς ἔχομεν διδάξει, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἡμέρα τῆς Παρουσίας τοῦ Κυρίου θὰ ἔλθῃ ἔξαφνα εἰς ὥραν, ποὺ δὲν περιμένομεν, ὅπως ἀκριβῶς ἔρχεται ὁ κλέπτῃς κατὰ τὴν νύκτα. (Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἔξαφνα ἔρχεται καὶ ἡ ἡμέρα τῆς ἐκδημίας μας ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτόν). 3ὅταν λέγωσιν, εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια, τότε αἰφνίδιος αὐτοῖς ἐφίσταται ὄλεθρος, ὥσπερ ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγωσιν. 3Διότι, ὅταν οἱ ἄνθρωποι λέγουν, <τώρα ὑπάρχει εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια>. τότε ἔρχεται ξαφνικὸς εἰς αὐτοὺς ὁ ὄλεθρος, ὅπως ἔξαφνα ἔρχεται καὶ ἡ ὠδίνη τοῦ τοκετοὺ εἰς τὴν ἔγκυον. Ἔτσι καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν θὰ ἀποφύγουν τὴν καταστροφήν. 4ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, οὐκ ἐστὲ ἐν σκότει, ἵνα ἡ ἡμέρα ὑμᾶς ὡς κλέπτης καταλάβῃ· 4Σεῖς ὅμως, ἀδελφοί, δὲν εὑρίσκεσθε εἰς τὸ σκότος τῆς ἀγνοίας καὶ τῆς πλάνης, διὰ νὰ σᾶς καταλάβῃ σὰν κλέπτῃς ἀπροετοιμάστους καὶ ἀμετανοήτους ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου. 5πάντες ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε καὶ υἱοὶ ἡμέρας. οὐκ ἐσμὲν νυκτὸς οὐδὲ σκότους. 5Ὅλοι σεῖς εἷσθε τέκνα τοῦ φωτός, παιδιά τῆς ἡμέρας τοῦ Θεοῦ. Δὲν εἵμεθα ἄνθρωποι τῆς νύκτας καὶ τοῦ σκότους (ὥστε νὰ μὴ ξέρωμεν ποὺ βαδίζομεν ἢ νὰ κοιμώμεθα τὸν βαρὺν ὕπνον τῆς ἀμεριμνησίας). 6ἄρα οὖν μὴ καθεύδωμεν ὡς καὶ οἱ λοιποί, ἀλλὰ γρηγορῶμεν καὶ νήφωμεν. 6Ἄρα, λοιπόν, ἂς μὴ κοιμώμεθα τὸν ὕπνον τῆς ρᾳθυμίας καὶ ἀπροσεξίας, ὅπως οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, ποὺ ζοῦν μακρὰν ἀπὸ τὸν Χριστόν, ἀλλ᾿ ἂς εἵμεθα ἄγρυπνοι, προσεκτικοὶ καὶ ἐγκρατεῖς. 7οἱ γὰρ καθεύδοντες νυκτὸς καθεύδουσι, καὶ οἱ μεθυσκόμενοι νυκτὸς μεθύουσιν· 7Διότι ἐκεῖνοι ποὺ κοιμῶνται, κοιμῶνται κατὰ τὸ διάστημα τῆς νυκτός, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μεθοῦν, μεθοῦν κατὰ τὴν νύκτα. (Οἱ πνευματικῶς κοιμισμένοι καὶ ἀπρόσεκτοι ἄνθρωποι εὑρίσκονται εἰς τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ ἔξαφνα θὰ ἀντικρύσουν τὴν ἡμέραν τοῦ Κυρίου). 8ἡμεῖς δὲ ἡμέρας ὄντες νήφωμεν, ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καὶ ἀγάπης καὶ περικεφαλαίαν ἐλπίδα σωτηρίας· 8Ἡμεῖς ὅμως οἱ Χριστιανοί, ἀφοῦ εἵμεθα τέκνα τῆς ἡμέρας, ἂς ζῶμεν μὲ προσοχὴν καὶ ἐγκράτειαν ἀγωνιζόμενοι συνεχῶς ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας. Ἂς ἐνδυθῶμεν ὡς ἄλλον πνευματικὸν θώρακα, ποὺ θὰ ἀσφαλίζῃ τὴν ψυχὴν μας ἀπὸ τὰ βέλη τῆς ἁμαρτίας, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην· καὶ ἂς φορέσωμεν σὰν περικεφαλαίαν, ποὺ θὰ περιφρουρῇ τὸν νοῦ μας ἀπὸ τὴν πλάνην, τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας. 9ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ὀργὴν, ἀλλ᾿ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, 9Αὐτῇ δὲ ἡ ἐλπίς θὰ μᾶς πληροφορῇ πάντοτε, ὅτι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔχει τάξει δι᾿ ὀργὴν καὶ καταδίκην, ἀλλὰ μᾶς ἔχει προορίσει νὰ ἀποκτήσωμεν ὡς ἀναφαίρετον θησαυρὸν μας τὴν σωτηρίαν διὰ μέσου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, 10τοῦ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα εἴτε γρηγορῶμεν εἴτε καθεύδωμεν ἅμα σὺν αὐτῷ ζήσωμεν. 10ὁ ὁποῖος ἀπέθανε πρὸς χάριν ἡμῶν, διὰ νὰ ζήσωμεν ὅλοι οἱ πιστοὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν εἰς τὴν αἰωνιότητα, εἴτε μᾶς εὔρῃ ἡ Δευτέρα Παρουσία του ζῶντας ἀκόμη εἰς τὴν γῆν εἴτε μᾶς εὔρῃ κοιμηθέντας ἐν Κυρίῳ. 11Διὸ παρακαλεῖτε ἀλλήλους καὶ οἰκοδομεῖτε εἷς τὸν ἕνα, καθὼς καὶ ποιεῖτε. 11Διὰ τοῦτο παρηγορεῖτε καὶ ἐνισχύετε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον καὶ οἰκοδομεῖτε εἰς τὴν κατὰ Θεὸν πίστιν καὶ ζωὴν ὁ καθένας τὸν πλησίον του, ὅπως ἄλλωστε καὶ πράττετε. Προτροπές και ασπασμοί12Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, εἰδέναι τοὺς κοπιῶντας ἐν ὑμῖν καὶ προϊσταμένους ὑμῶν ἐν Κυρίῳ καὶ νουθετοῦντας ὑμᾶς, 12Σᾶς παρακαλοῦμεν, ἀδελφοί, νὰ περιβάλλετε μὲ ἐκτίμησιν καὶ σεβασμὸν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κοπιάζουν μεταξὺ σας καὶ εἶναι προϊστάμενοί σας κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, καὶ σᾶς συμβουλεύουν καὶ σᾶς καθοδηγοῦν εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν. 13καὶ ἡγεῖσθαι αὐτοὺς ὑπερεκπερισσοῦ ἐν ἀγάπῃ διὰ τὸ ἔργον αὐτῶν. εἰρηνεύετε ἐν αὐτοῖς. 13Νὰ τοὺς τιμᾶτε καὶ νὰ τοὺς σέβεσθε μὲ τὸ παραπάνω διὰ τὸ μεγάλον ἔργον των. Νὰ ἔχετε εἰρήνην μεταξὺ σας. 14Παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, νουθετεῖτε τοὺς ἀτάκτους, παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους, ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν, μακροθυμεῖτε πρὸς πάντας. 14Σᾶς παρακαλοῦμεν, ἀδελφοί, νὰ συβουλεύετε καὶ καθοδηγῆτε αὐτούς ποὺ συμπεριφέρονται ἄτακτα, νὰ παρηγορῆτε καὶ νὰ ἐνισχύετε τοὺς ὀλιγοψύχους, νὰ στηρίζετε καὶ νὰ βοηθῆτε τοὺς ἀσθενεῖς κατὰ τὴν πίστιν, νὰ δείχνετε μεγαλοκαρδίαν καὶ ἀνωτερότητα πρὸς ὅλους. 15ὁρᾶτε μή τις κακὸν ἀντὶ κακοῦ τινι ἀποδῷ, ἀλλὰ πάντοτε τὸ ἀγαθὸν διώκετε καὶ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας. 15Προσέχετε, μήπως τυχὸν κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἀνταποδώσῃ εἰς κάποιον κακὸν ἀντὶ κακοῦ, ἀλλὰ πάντοτε προσπαθεῖτε μὰ ζῆλον νὰ πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ μεταξὺ σας καὶ εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως. 16Πάντοτε χαίρετε, 16Πάντοτε καὶ εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις τῆς ζωῆς σας νὰ χαίρετε. 17ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε, 17Συνεχῶς καὶ ἀκατάπαυστα νὰ προσεύχεσθε πρὸς τὸν Θεόν. 18ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς ὑμᾶς. 18Διὰ κάθε τί, εὐχάριστον ἢ δυσάρεστον, νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν· διότι αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸ ἐφανέρωσεν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς σᾶς διὰ μέσου τοῦ κηρύγματός μας. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἴθε νὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σας. Ἀμήν. 19τὸ Πνεῦμα μὴ σβέννυτε, 19Τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ εἶναι φῶς καὶ φωτιά, μὴ τὰ σβήνετε καὶ μὴ τὰ ἀχρηστεύετε. 20προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε. 20Μὴ ἐξουθενώνετε τὰς προφητείας, ποὺ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἀποκαλύπτει διὰ μέσου τῶν πιστῶν. 21πάντα δὲ δοκιμάζετε, τὸ καλὸν κατέχετε· 21Ἐρευνᾶτε καὶ ξεχωρίζετε ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τὰς προφητείας καὶ ὅ,τι καλὸν καὶ ὠφέλιμον διὰ σᾶς εὕρετε νὰ τὸ κρατῆτε καλά. 22ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε. 22Ἀπὸ κάθε εἰδὸς πονηρίας νὰ φεύγετε μακρυά. 23Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἁγιάσαι ὑμᾶς ὁλοτελεῖς, καὶ ὁλόκληρον ὑμῶν τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ἀμέμπτως ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τηρηθείη. 23Αὐτὸς δὲ ὁ Θεός, ἡ πηγὴ καὶ ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, εἴθε νὰ σᾶς καταστήσῃ ἁγίους πλήρως καὶ τελείως, καὶ ὁλόκληρον τὸ πνεῦμα σας καὶ ἡ ψυχὴ σας καὶ τὸ σῶμα σας εἴθε νὰ διατηρηθοῦν ἀνεπίληπτα καὶ ἄμεμπτα κατὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 24πιστὸς ὁ καλῶν ὑμᾶς, ὃς καὶ ποιήσει. 24Εἶναι κατὰ πάντα ἀξιόπιστος ὁ Θεός, ποὺ σᾶς ἔχει καλέσει καὶ ὁ ὁποῖος καὶ θὰ πραγματοποιήση αὐτά ποὺ σᾶς ηὐχήθην· εἷμαι δι᾿ αὐτὸ βέβαιος. 25Ἀδελφοί, προσεύχεσθε καὶ περὶ ἡμῶν. 25Ἀδελφοί, προσεύχεσθε καὶ δι᾿ ἡμᾶς. 26Ἀσπάσασθε τοὺς ἀδελφοὺς πάντας ἐν φιλήματι ἁγίῳ. 26Ἀσπασθῆτε ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς μὲ φίλημα ἅγιον. 27Ὁρκίζω ὑμᾶς τὸν Κύριον ἀναγνωσθῆναι τὴν ἐπιστολὴν πᾶσι τοῖς ἀδελφοῖς. 27Σᾶς ἐξορκίζω εἰς τὸν Κύριον νὰ ἀναγνωσθῇ αὐτῇ ἡ ἐπιστολὴ εἰς ὅλους τοὺς ἁγίους ἀδελφούς. 28Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν· ἀμήν. 28

Τέλος του Ε΄ κεφαλαίου Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Β΄ →
Σελίδα από · στίχοι