Πέτρου Α΄

Το ακρογωνιαίο λιθάρι και ο λαός του Θεού¹Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς, ¹Λοιπόν, ἐφ᾿ ὅσον ἐγίνατε νέοι ἄνθρωποι μὲ τὸν σωτήριον καὶ ζωοποιὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ πετάξετε ἀπὸ πάνω σας κάθε κακίαν καὶ κάθε δολιότητα καὶ κάθε εἰδὸς ὑποκρισίας καὶ φθόνου καὶ ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς κατακρίσεις καὶ ἐπικρίσεις ἐναντίον τοῦ πλησίον. ²ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε, ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε εἰς σωτηρίαν, ²Σὰν βρέφη δὲ νεογέννητα μὲ ἐπιθυμίαν μεγάλην ποθήσατε τὸ ἀνόθευτον καὶ θρεπτικὸν πνευματικὸν γάλα τῆς θείας Χάριτος καὶ διδασκαλίας, διὰ νὰ μεγαλώσετε μὲ αὐτὸ καὶ προχωρήσετε ἀσφαλεῖς εἰς τὸν δρόμον τῆς σωτηρίας. ³εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος. ³Καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ αἰσθανθῆτε τὸν ἔντονον αὐτὸν πόθον τῆς πνευματικῆς τροφῆς, ἐφ᾿ ὅσον ἐγευθήκατε καὶ ἀπὸ τὴν προσωπικὴν σας πεῖραν ἐγνωρίσατε, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι πάντοτε εὐεργετικὸς καὶ ἀγαθός. ⁴Πρὸς ὃν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπὸ ἀνθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον, παρὰ δὲ Θεῷ ἐκλεκτὸν, ἔντιμον, ⁴Νὰ προσέρχεσθε δὲ πάντοτε μὲ ἱερὸν πόθον καὶ εὐλάβειαν πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς Ἐκκλησίας, ζωὴ καὶ πηγὴ τῆς ζωῆς, ποὺ ἀπὸ μὲν τοὺς ἀνθρώπους ἔχει ἀποδοκιμασθῆ καὶ περιφρονηθῆ, ὅπως ἐφάνηκε ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς σταυρώσεως, ἐνώπιον ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκλεκτὸς καὶ τιμημένος. ⁵καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε, οἶκος πνευματικὸς, ἱεράτευμα ἅγιον, ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ⁵Καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι νὰ οἰκοδομῆσθε ἐπάνω εἰς αὐτὸν σὰν λίθοι ζωντανοί, ὥστε νὰ εἷσθε πνευματικὸς οἶκος καὶ κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ, ἱεράτευμα ἅγιον, διὰ νὰ προσφέρετε διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ θυσίας πνευματικάς, τὰς ὁποίας μὲ εὐχαρίστησιν καὶ εὐμένειαν δέχεται ὁ Θεός. ⁶διότι περιέχει ἐν τῇ γραφῇ· ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτὸν, ἔντιμον, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ᾿ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ, ⁶Διότι περιέχεται εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφὴν ἡ θεόπνευστος αὐτῇ φράσις· <ἰδού, θέτω εἰς τὴν Σιὼν ἀκρογωνιαῖον, θεμελιακὸν λίθον, ποὺ θὰ βαστάζῃ καὶ θὰ συγκρατῇ στερεὰ τὸ οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας, λίθον ἐκλεκτόν, πολύτιμον, καὶ ἐκεῖνος που πιστεύει καὶ στηρίζεται ἐπάνω εἰς αὐτὸν δὲν θὰ ἐντροπιασθῇ>. ⁷ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν, ἀπιστοῦσιν δὲ λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας καὶ λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου· ⁷Διὰ σᾶς, λοιπόν, ποὺ πιστεύετε εἰς τὸν Χριστόν, ἐπιφυλάσσεται αὐτῇ ἡ τιμή. Δι᾿ ἐκείνους ὅμως ποὺ ἀπειθοῦν κατὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐπαναστατοῦν, ἰσχύει ὁ ἄλλος λόγος τῆς Γραφῆς, <λίθον, τὸν ὁποῖον ἐπεριφρόνησαν καὶ ἀπέρριψαν ὡς ἀκατάλληλον οἱ οἰκοδομοῦντες, αὐτὸς ἔγινε κεφαλὴ γωνίας, ἀγκωνάρι θεμελιακὸ καὶ πολύτιμο διὰ τὴν πνευματικὴν οἰκοδομήν. Ἔγινε ὅμως καὶ λίθος, ἐπάνω εἰς τὸν ὁποῖον σκοντάπτουν οἱ ἄπιστοι, καὶ πέτρα, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κρημνίζονται>. ⁸οἳ προσκόπτουσι τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες, εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν. ⁸Αὐτοὶ σκοντάπτουν εἰς τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου, ἐπειδὴ ἀπειθοῦν καὶ ἐπαναστατοῦν ἐναντίον αὐτοῦ. Εἰς αὐτὸ δὲ τὸ σκόνταμμα καὶ τὸ ὀλέθριον κρήμνισμα, προωρίσθησαν ἀπὸ τὸν Θεόν, σύμφωνα μὲ τὴν πρόγνωσίν του πρὸς τιμωρίαν των, διὰ τὴν διεστραμμένην καὶ κακκὴν διάθεσίν των. ⁹Ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς· ⁹Σεῖς ὅμως εἷσθε <γένος ἐκλεκτόν, ἱερατεῖον μὲ βασιλικὴν τὴν καταγωγήν, ἔθνος ἅγιον, καθιερωμένον εἰς τὸν Θεόν, ξεχωριστὸς λαὸς μέσα εἰς τὴν οἰκουμένην, ἰδιαίτερον κτῆμα καὶ περιουσία τοῦ ἀπείρου Θεοῦ>, διὰ νὰ διαλαλῆτε μὲ τὰ λόγια καὶ τὸ παράδειγμά σας τὰς ἀρετὰς ἐκείνου, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐκάλεσεν ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς πλάνης καὶ τῆς ἁμαρτίας εἰς τὸ λαμπρὸν καὶ ἀξιοθαύμαστον πνευματικὸν του φῶς. ¹⁰οἵ ποτε οὐ λαὸς, νῦν δὲ λαὸς Θεοῦ, οἱ οὐκ ἠλεημένοι, νῦν δὲ ἐλεηθέντες. ¹⁰Σεῖς, οἱ ὁποῖοι κάποτε δὲν ἤσασθε οὔτε κάν λαός, ἐνῶ τώρα εἷσθε λαὸς τοῦ Θεοῦ· σεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἴχατε προηγουμένως πάρει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ τώρα ἔχετε ἐλεηθῇ. Πως πρέπει να ζούν οι χριστιανοί¹¹Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους, ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς, ¹¹Ἀγαπητοί, σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, σὰν πνευματικοὺς ἀνθρώπους καὶ πολίτας τοῦ οὐρανοῦ, προσωρινοὺς καὶ παρεπιδήμους μέσα εἰς τὸν φθαρτὸν καὶ ἁμαρτωλὸν αὐτὸν κόσμον, νὰ ἀπέχετε ἀπὸ τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας, αἱ ὁποῖαι ἀντιστρατεύονται καὶ πολεμοῦν τὴν ψυχήν. ¹²τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἔχοντες καλήν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, ἐκ τῶν καλῶν ἔργων ἐποπτεύσαντες δοξάσωσι τὸν Θεὸν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς. ¹²Νὰ ἔχετε πάντοτε καλὴν καὶ ἀνεπίληπτον τὴν συμπεριφορὰν σας μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρῶν, ὥστε ἐνῶ σᾶς κατηγοροῦν ὡς κακοποιούς, ὅταν θὰ ἴδουν τὴν ἀνεπίληπτον ζωὴν σας καὶ τὰ καλὰ σας ἔργα, θὰ παρακινηθοῦν ἀπὸ αὐτὰ νὰ δοξάσουν τὸν Θεὸν κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐκεῖνος θὰ σᾶς ἐπισκεφθῇ καὶ θὰ παρουσιάσῃ ὁλόλαμπρον τὴν ἀθωότητα καὶ ἀρετὴν σας. ¹³Ὑποτάγητε οὖν πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον, εἴτε βασιλεῖ, ὡς ὑπερέχοντι, ¹³Ὑποταχθῆτε, λοιπόν, κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου εἰς κάθε ἄνθρωπον, ποὺ κατέχει κάποιαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν εἴτε εἰς τὸν βασιλέα ὡς πρὸς ἀνώτερον ἄρχοντα ¹⁴εἴτε ἡγεμόσιν, ὡς δι᾿ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν μὲν κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν· ¹⁴εἴτε εἰς τοὺς διοικητὰς ἐπαρχιῶν, ὡς πρὸς ἄρχοντας ποὺ στέλλονται ἀπὸ αὐτὸν διὰ τὴν τιμωρίαν μὲν τῶν κακοποιῶν διὰ τὸν ἔπαινον δὲ καὶ τὴν ἀσφάλειαν ἐκείνων, ποὺ πράττουν τὸ καλόν. ¹⁵ὅτι οὕτως ἐστὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν· ¹⁵Διότι ἔτσι εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ· μὲ τὴν κατὰ Θεὸν νομιμοφροσύνην καὶ μὲ τὴν ἀγαθοεργίαν σας νὰ φιμώνετε καὶ νὰ σταματᾶτε τὴν ἄγνοιαν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐπικρίνουν, χωρὶς καὶ νὰ γνωρίζουν ποῖοι πράγματι εἷσθε. ¹⁶ὡς ἐλεύθεροι, καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ᾿ ὡς δοῦλοι Θεοῦ. ¹⁶Ὑποταχθῆτε, λοιπόν, κατὰ Θεὸν εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας σὰν ἠθικὼς ἐλεύθεροι ἄνθρωποι καὶ ὄχι σὰν ἄνθρωποι, ποὺ ἔχουν τὴν ἐλευθερίαν ὡς πρόφασιν καὶ καμουφλάρισμα τῆς κακίας, ἀλλὰ σὰν ἀληθινοὶ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ. ¹⁷πάντας τιμήσατε, τὴν ἀδελφότητα ἀγαπᾶτε, τὸν Θεὸν φοβεῖσθε, τὸν βασιλέα τιμᾶτε. ¹⁷Ἀποδώσατε τὴν ὀφειλομένην τιμὴν εἰς ὅλους. Ἀγαπᾶτε ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς σας Χριστιανούς, νὰ φοβῆσθε καὶ νὰ σέβεσθε τὸν Θεόν· νὰ τιμᾶτε τὸν βασιλέα. Το παράδειγμα του Χριστού¹⁸οἱ οἰκέται ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς. ¹⁸Οἱ δοῦλοι ἂς ὑποτάσσωνται μὲ φόβον Θεοῦ εἰς κάθε τι, ποὺ διατάσσουν οἱ κύριοί των, ὄχι μόνον εἰς τοὺς καλοὺς καὶ ἐπιεκεῖς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἰδιοτρόπους, ποὺ ποτὲ δὲν ἰκανοποιοῦνται, ἀλλὰ πάντοτε γογγύζουν. ¹⁹τοῦτο γὰρ χάρις, εἰ διὰ συνείδησιν Θεοῦ ὑποφέρει τις λύπας, πάσχων ἀδίκως. ¹⁹Διότι τοῦτο εἶναι χάρις Θεοῦ, ἐὰν μὲ τὴν συνείδησιν, ὅτι αὐτὸ θέλει ὁ Θεός, ὑποφέρῃ κανεὶς λύπας, ταλαιπωρούμενος καὶ πάσχων ἀδίκως. ²⁰ποῖον γὰρ κλέος, εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε; ἀλλ᾿ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες ὑπομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ Θεῷ. ²⁰Διότι ποία εἶναι ἡ δόξα καὶ ὁ ἔπαινός σας, ἐὰν δείξετε ὑπομονήν, ὅταν διαπράξετε σφάλματα καὶ ἐξ αἰτίας αὐτῶν σᾶς δέρουν; Ἀλλ᾿ ἐὰν δείξετε ὑπομονήν, καθ᾿ ὅν χρόνον πάσχετε καὶ ταλαιπωρεῖσθε, μολονότι πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐκτελεῖτε εὐσυνειδήτως τὸ καθῆκον σας, τοῦτο εἶναι εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ δόξα διὰ σᾶς. ²¹εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ὑμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ· ²¹Διότι εἰς αὐτὸ ἀκριβῶς ἔχετε κληθῇ, διὰ νὰ ἐκτελῆτε τὸ καθῆκον σας, καὶ διὰ νὰ πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ ὅταν ἀκόμη ἀδικῆσθε καὶ ταλαιπωρῆσθε ἀδίκως. Διότι καὶ ὁ Χριστὸς ἔπαθε πρὸς χάριν ἡμῶν καὶ ὑπέμεινε σταυρόν, διὰ νὰ σώσῃ ἀκόμη καὶ αὐτοὺς τοὺς σταυρωτὰς του, ἀφήσας εἰς σᾶς τέλειον παράδειγμα πρὸς μίμησιν, διὰ νὰ ἀκολουθήσετε καὶ βαδίσετε ἀκριβῶς ἐπάνω εἰς τὰ ἴχνη του. ²²ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ· ²²Αὐτὸς δὲν ἔκαμε ποτὲ καμμίαν ἀπολύτως ἁμαρτίαν· <οὔτε δὲ καὶ εἰς τὸ στόμα του εὑρέθη ποτὲ δόλος ἢ ἔστω καὶ ὁ παραμικρότερος ἁμαρτωλὸς λόγος>. ²³ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως· ²³Αὐτός, ἐνῶ ἐχλευάζετο καὶ ὑβρίζετο ἀπὸ τοὺς βασανιστὰς του, δὲν ἐχλεύαζε καὶ δὲν ὕβριζεν αὐτούς. Ἐνῶ ἔπασχεν ἀδίκως, δὲν ἀπειλοῦσεν ἐκδικήσεις, ἀλλὰ παρέδιδε καὶ ἐνεπιστεύετο τὸν ἑαυτὸν του εἰς τὸν Θεόν, ποὺ κρίνει πάντοτε μὲ δικαιοσύνην. ²⁴ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰάθητε. ²⁴<Αὐτὸς ἐπῇρε καὶ ἐβάστασεν ἐπάνω του τὰς ἁμαρτίας μας καὶ προσέφερε διὰ τοῦ σώματός του θυσίαν ἐπάνω εἰς τὸ ξύλον τοῦ σταυροῦ, διὰ νὰ λάβωμεν ἡμεῖς τὴν λύτρωσιν καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας>, νὰ ζήσωμεν δὲ μὲ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀρετήν. <Χάρις εἰς τὰς πληγὰς αὐτοῦ ἔχετε καὶ σεῖς θεραπευθῇ ἀπὸ τὴν θανατηφόρον νόσον τῆς ἁμαρτίας>. ²⁵ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενα, ἀλλ᾿ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν. ²⁵Διότι ἤσασθε προηγουμένως ἄρρωστοι πνευματικῶς· <ἤσασθε πρόβατά ποὺ ἐπλανῶντο> μὲ ἄμεσον τὸν κίνδυνο νὰ κατασπαραχθοῦν ἀπὸ τοὺς λύκους. Ἀλλὰ τώρα ἐγυρίσατε εἰς τὸν καλὸν Ποιμένα καὶ τὸν ἀκοίμητον φρουρὸν καὶ ὑπερασπιστὴν τῶν ψυχῶν σας.