Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Β΄

Ευχές και τελικές συμβουλές¹Τὸ λοιπόν, προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται, καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς, ¹Ἐν τέλει, ἀδελφοί, σᾶς λέγομεν τοῦτο· προσεύχεσθε γιὰ μᾶς, διὰ νὰ ἀπλώνεται παντοῦ, χωρὶς ἐμπόδια, ὁ λόγος τοῦ Κυρίου καὶ νὰ δοξάζεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, καθὼς ἀπλώνεται καὶ δοξάζεται καὶ μεταξὺ σας. ²καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις. ²Προσεύχεσθε ἀκόμη νὰ ἀπαλλαγῶμεν καὶ γλυτώσωμεν ἀπὸ τοὺς ἀδίκους καὶ πονηροὺς ἀνθρώπους. Διότι, ἡ πίστις δὲν γίνεται ἀπὸ ὅλους δεκτή, ἀλλ᾿ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἔχουν τὴν ἀγαθὴν διάθεσιν. ³πιστὸς δέ ἐστιν ὁ Κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. ³Εἶναι δὲ ἀξιόπιστος ὁ Κύριος, ὁ ὀποῖος θὰ σᾶς στηρίξῃ εἰς τὴν ὀρθὴν πίστιν, καὶ θὰ σᾶς προφυλάξῃ ἀπὸ τὰς δολίας ἐπιβουλὰς τοῦ πονηροῦ. ⁴Πεποίθαμεν δὲ ἐν Κυρίῳ ἐφ᾿ ὑμᾶς ὅτι ἃ παραγγέλλομεν ὑμῖν καὶ ποιεῖτε καὶ ποιήσετε. ⁴Ἔχομεν δὲ διὰ σᾶς πεποίθησιν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐμπνέει ὁ Κύριος, ὅτι ἐκεῖνα, ποὺ σᾶς παραγγέλλομεν, καὶ τώρα τὰ ἐφαρμόζετε καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ τὰ ἐφαρμόζετε. ⁵Ὁ δὲ Κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ. ⁵Εἴθε δὲ ὁ Κύριος νὰ καθοδηγῇ τὰς καρδίας σας εἰς τὴν ἀγάπην πρὸς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὴν ὑπομονήν, τὴν ὁποίαν ὁ Χριστὸς μᾶς ἔχει παρουσιάσει. ⁶Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν παρέλαβον παρ᾿ ἡμῶν. ⁶Παραγγέλλομεν δὲ εἰς σᾶς, ἀδελφοί, ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, νὰ κρατῆτε τὸν ἑαυτὸν σας εἰς ἀπόστασιν ἀπὸ κάθε ἀδελφόν, ὁ ὁποῖος συμπεριφέρεται ἄτακτα καὶ δὲν πορεύεται σύμφωνα μὲ τὴν παράδοσιν, τὴν ὁποίαν καὶ αὐτοί ποὺ ἀτακτοῦν ἔχουν παραλάβει ἀπὸ ἡμᾶς. ⁷αὐτοὶ γὰρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν, ⁷Σεῖς δὲ οἱ ἴδιοι γνωρίζετε καλά, πῶς πρέπει νὰ μᾶς μιμῆσθε, διότι δὲν ἐφέρθημεν ποτὲ μὲ ἀταξίαν ἀνάμεσά σας. ⁸οὐδὲ δωρεὰν ἄρτον ἐφάγομεν παρά τινος, ἀλλ᾿ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, νύκτα καὶ ἡμέραν ἐργαζόμενοι, πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν· ⁸Οὔτε καὶ δωρεὰν ἐφάγαμεν τὸ ψωμὶ μας οὔτε καὶ συντηρηθήκαμεν ἀπὸ κανένα, ἀλλ᾿ ἐπρομηθευόμεθα αὐτά, ποὺ μᾶς ἐχρειάζοντο διὰ τὴν συντήρισίν μας, μὲ κόπον καὶ μόχθον, ἐργαζόμενοι νύκτα καὶ ἡμέραν διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρύνωμεν κανένα ἀπὸ σᾶς. ⁹οὐχ ὅτι οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν, ἀλλ᾿ ἵνα ἑαυτοὺς τύπον δῶμεν ὑμῖν εἰς τὸ μιμεῖσθαι ἡμᾶς. ⁹Καὶ τοῦτο, ὄχι διότι δὲν εἴχαμεν ἐξουσίαν καὶ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ σᾶς τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς μας, ἀλλὰ διὰ νὰ δώσωμεν τὸν εὐατὸν μας παράδειγμα, ὥστε νὰ μᾶς μιμῆσθε. ¹⁰καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι, μηδὲ ἐσθιέτω. ¹⁰Διότι, καὶ ὅταν ἥμεθα μεταξὺ σας, αὐτὴν τὴν ἐντολὴν καὶ νουθεσίαν σᾶς ἐδίδαμεν, ὅτι, ἐὰν κανεὶς δὲν θέλῃ νὰ ἐργάζεται, δὲν πρέπει οὔτε καὶ νὰ τρώγῃ. ¹¹ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους, ἀλλὰ περιεργαζομένους· ¹¹Σᾶς ὑπενθυμίζομεν πάλιν αὐτὴν τὴν ἐντολήν, διότι ἀκούομεν, ὅτι μερικοὶ φέρονται μεταξὺ σας κατὰ τρόπον ἄτακτον, ὅτι δὲ κάμνουν καμμίαν ἐργασίαν, ἀλλὰ περιεργάζονται τοὺς ἄλλους καὶ τὰς ὑποθέσεις τῶν ἄλλων. ¹²τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν καὶ παρακαλοῦμεν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα μετὰ ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν. ¹²Εἰς αὐτοὺς παραγγέλλομεν καὶ τοὺς παρακαλοῦμεν ἐξ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, νὰ ἐργάζωνται μὲ ἡσυχίαν καὶ τρώγουν εἰρηνικοὶ τὸ ψωμί ποὺ θὰ κερδίζουν μὲ τὴν ἐργασίαν των. ¹³Ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, μὴ ἐκκακήσητε καλοποιοῦντες. ¹³Σεῖς δέ, ἀδελφοί, νὰ μὴ ἀποκάμνετε ποτέ, πράττοντες τὸ καλὸν πρὸς ὅλους. ¹⁴εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούει τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, καὶ μὴ συναναμίγνυσθαι αὐτῷ, ἵνα ἐντραπῇ· ¹⁴Ἐὰν δὲ κανεὶς δὲν ὑπακούῃ εἰς τοὺς λόγους μας, ποὺ περιέχει ἡ ἐπιστολὴ αὐτῇ, αὐτὸν νὰ τὸν ἔχετε ὑπ᾿ ὄψιν σας καὶ νὰ μὴ τὸν συναναστρέφεσθε, διὰ νὰ αἰσθανθῇ τὸ σφάλμα του, διὰ νὰ ἐντραπῇ καὶ διορθωθῇ. ¹⁵καὶ μὴ ὡς ἐχθρὸν ἡγεῖσθε, ἀλλὰ νουθετεῖτε ὡς ἀδελφόν. ¹⁵Καὶ μὴ τὸν θεωρεῖτε ὡς ἐχθρόν, ἀλλὰ νὰ τὸν συμβουλεύετε μὲ ἀγάπην ὡς ἀδελφόν. ¹⁶Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος τῆς εἰρήνης δῴη ὑμῖν τὴν εἰρήνην διὰ παντὸς ἐν παντὶ τρόπῳ. Ὁ Κύριος μετὰ πάντων ὑμῶν. ¹⁶Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος, ἡ πηγὴ καὶ ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, εἴθε νὰ σᾶς δώσῃ τὴν εἰρήνην παντοτεινὴν καὶ μὲ κάθε τρόπον, ὥστε νὰ εἷσθε σὰν ἄτομα καὶ σὰν κοινωνία, εἰρηνικοί. Εἴθε ὁ Κύριος νὰ εἶναι μαζῆ μὲ ὅλους σας. ¹⁷Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου, ὅ ἐστι σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ· οὕτω γράφω. ¹⁷Ὁ χαιρετισμὸς αὐτὸς ἐγράφη μὲ τὸ δικό μου τὸ χέρι, τοῦ Παύλου· αὐτὸ δὲ εἶναι σημεῖον γνησιότητος εἰς κάθε ἐπιστολήν μου. Ἔτσι γράφω πάντοτε τὰς ἐπιστολάς μου. ¹⁸Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν. ¹⁸Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴθε νὰ εἶναι μαζῆ μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.