Πέτρου Β΄ · Γ΄
Ἐπιστολή

Πέτρου Β΄

Κεφάλαιον Γ΄

Η υπόσχεση για την επάνοδο του Κυρίου1Ταύτην ἤδη, ἀγαπητοί, δευτέραν ὑμῖν γράφω ἐπιστολήν, ἐν αἷς διεγείρω ὑμῶν ἐν ὑπομνήσει τὴν εἰλικρινῆ διάνοιαν, 1Αὐτὴν τώρα, ἀγαπητοί, δευτέραν πλέον ἐπιστολὴν σᾶς γράφω. Καὶ διὰ τῶν δύο αὐτῶν ἐπιστολῶν προσπαθῶ νὰ κρατῶ ἄγρυπνον καὶ προσεκτικὴν τὴν εἰλικρινὴ διάνοιάν σας μὲ τὴν ὑπόμνησιν, ποὺ σᾶς κάμνω, 2μνησθῆναι τῶν προειρημένων ῥημάτων ὑπὸ τῶν ἁγίων προφητῶν καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων ὑμῶν ἐντολῆς τοῦ Κυρίου καὶ σωτῆρος, 2διὰ νὰ ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα εἴχαν προφητευθῆ εἰς τοὺς καιροὺς τῆς Παλ. Διαθήκης ἀπὸ τοὺς ἁγίους προφήτας, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀποστόλων σας, ἡ ὁποία εἶναι θέλημα καὶ διδασκαλία του Κυρίου καὶ Σωτῆρος μας. 3τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες, ὅτι ἐλεύσονται ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐμπαῖκται, κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι 3Κρατεῖτε αὐτὰ ὡς πολύτιμον θησαυρόν, ἔχοντες ὑπ᾿ ὅψιν σας τοῦτο πρῶτον, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἔλθουν, κατὰ τοὺς τελευταίους καιρούς, ἄνθρωποι σκληρυμένοι εἰς τὴν ἁμαρτίαν, ποὺ θὰ πορεύωνται καὶ θὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὰς πονηρὰς των ἐπιθυμίας καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἐμπαίζουν τὴν διδασκαλίαν τοῦ Κυρίου. 4καὶ λέγοντες· ποῦ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία τῆς παρουσίας αὐτοῦ; ἀφ᾿ ἧς γὰρ οἱ πατέρες ἐκοιμήθησαν, πάντα οὕτω διαμένει ἀπ᾿ ἀρχῆς κτίσεως. 4Θὰ λέγουν δὲ πρὸς σᾶς· <ποῦ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Χριστοῦ, περὶ Δευτέρας Παρουσίας; Τίποτε δὲν ἔγινεν ἀκόμη. Διότι ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ οἱ πατέρες καὶ οἱ πρόγονοι μας ἀπέθαναν, ὅλα μένουν ἔτσι, ὅπως ἦσαν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας>. 5λανθάνει γὰρ αὐτοὺς τοῦτο θέλοντας, ὅτι οὐρανοὶ ἦσαν ἔκπαλαι καὶ γῆ ἐξ ὕδατος καὶ δι᾿ ὕδατος συνεστῶσα τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ, 5Τυφλωμένοι ὅμως αὐτοὶ ἀπὸ τὰ ἁμαρτωλὰ τους πάθη λησμονοῦν τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ οἱ οὐρανοὶ ὑπήρχαν ἀπὸ πολὺ παλαιοὺς χρόνους καθὼς καὶ ἡ γῆ, ἡ ὁποία μὲ τὸν παντοδύναμον λόγον τοῦ Θεοῦ, ἔγινε καὶ ὑφίσταται, ἀφοῦ ἀπὸ τὸ ὕδωρ ἐβγῆκε καὶ διὰ τοῦ ὕδατος ὑπάρχει. 6δι᾿ ὧν ὁ τότε κόσμος ὕδατι κατακλυσθεὶς ἀπώλετο· 6Μὲ τὸ ἴδιο ἀκριβῶς νερό, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Θεοῦ, ὁ τότε ἁμαρτωλὸς κόσμος κατεκλύσθη καὶ κατεστράφη. 7οἱ δὲ νῦν οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτοῦ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶ πυρί τηρούμενοι εἰς ἡμέραν κρίσεως καὶ ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων. 7Οἱ δὲ σημερινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ μὲ τὸν παντοδύναμον λόγον τοῦ Θεοῦ φυλάσσονται διὰ τὸ πῦρ καὶ διατηροῦνται διὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς Κρίσεως καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων. 8Ἓν δὲ τοῦτο μὴ λανθανέτω ὑμᾶς, ἀγαπητοί, ὅτι μία ἡμέρα παρὰ Κυρίῳ ὡς χίλια ἔτη, καὶ χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία. 8Ἕνα πρᾶγμα ἂς μὴ διαφεύγῃ τὴν προσοχὴν σας, ἀγαπητοί, ὅτι μία ἡμέρα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι ὅσον γιὰ μᾶς τὰ χίλια ἔτη· καὶ χίλια ἔτη δικά μας εἶναι σὰν μιὰ ἡμέρᾳ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. (Προσωρινοὶ καὶ ὀλιγοχρόνιοι καθὼς εἵμεθα μᾶς φαίνονται ἀτελείωτοι οἱ αἰῶνες καὶ ἴσως δυσφοροῦμεν). 9οὐ βραδύνει ὁ Κύριος τῆς ἐπαγγελίας, ὥς τινες βραδύτητα ἡγοῦνται, ἀλλὰ μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς, μὴ βουλόμενός τινας ἀπολέσθαι, ἀλλὰ πάντας εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι. 9Ὁ Κύριος ὅμως δὲν βραδύνει νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποσχέσεις του, ὅπως μερικοὶ νομίζουν βραδύτητα, ποὺ δὲν βλέπουν τὴν ταχείαν καὶ ἄμεσον ἐκπλήρωσιν. Ἀλλ᾿ ἂς ἔχουν ὑπ᾿ ὅψιν των, ὅτι μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς ὁ Κύριος, διότι δὲν θέλει οὔτε καὶ ὀλίγοι νὰ ἀπολεσθοῦν, ἀλλὰ θέλει νὰ προχωρήσουν ὅλοι εἰς τὴν μετάνοιαν καὶ σωτηρίαν. 10Ἥξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ἐν ᾗ οὐρανοὶ ῥοιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται. 10Θὰ ἔλθῃ βεβαίως ἡ μεγάλη ἡμέρα τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Θὰ ἔλθῃ ὅμως ἔξαφνα, σὰν κλέπτης κατὰ τὴν νύκτα. Καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν οἱ οὐρανοὶ θὰ παρέλθουν καὶ θὰ ἐξαφανισθοῦν μὲ ἀπερίγραπτον βοὴν καὶ κρότον. Τὰ δὲ ὑλικὰ στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται οἱ οὐρανοί, θὰ ἀναφλεγοῦν καὶ θὰ διαλυθοῦν καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ ἔργα, ποὺ ὑπάρχουν εἰς αὐτήν, θὰ κατακαοῦν. 11Τούτων οὖν πάντων λυομένων ποταποὺς δεῖ ὑπάρχειν ὑμᾶς ἐν ἁγίαις ἀναστροφαῖς καὶ εὐσεβείαις, 11Ἀφοῦ, λοιπόν, ὅλα αὐτὰ καὶ μὲ τέτοιον τρόπον πρόκειται νὰ διαλυθοῦν, σκεφθῆτε ποῖοι πρέπει νὰ εἷσθε σεῖς οἱ Χριστιανοὶ εἰς τὰς ἀγίας συναναστροφὰς σας καὶ τὰ ἔργα τῆς εὐσεβείας. 12προσδοκῶντας καὶ σπεύδοντας τὴν παρουσίαν τῆς τοῦ Θεοῦ ἡμέρας, δι᾿ ἣν οὐρανοὶ πυρούμενοι λυθήσονται καὶ στοιχεῖα καυσούμενα τήκεται! 12Νὰ περιμένετε δὲ ὄχι μὲ φόβον, ἀλλὰ μὲ ἐλπίδα καὶ χαράν, καὶ νὰ προχωρῆτε μὲ ὄρεξιν καὶ ἐνδιαφέρον πρὸς τὴν παρουσίαν τῆς μεγάλης ἐκείνης ἡμέρας τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ οὐρανοὶ φλεγόμενοι ἀπὸ τὸ πῦρ θὰ διαλυθοῦν καὶ τὰ ὑλικὰ στοιχεῖα τοῦ σύμπαντος καιόμενα καὶ αὐτὰ θὰ λυώσουν! 13καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ. 13Ἡμεῖς δέ, οἱ Χριστιανοί, καινούργιους οὐρανοὺς καὶ καινούργιαν γῆν, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ περιμένομεν, εἰς τοὺς ὁποίους πλέον μονίμως θὰ κατοικῇ ἡ δικαιοσύνη καὶ κάθε ἀρετή. 14Διό, ἀγαπητοί, ταῦτα προσδοκῶντες σπουδάσατε ἄσπιλοι καὶ ἀμώμητοι αὐτῷ εὑρεθῆναι ἐν εἰρήνῃ, 14Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοί, ἐφ᾿ ὅσον τόσον ὕψιστα καὶ ἐξαίσια γεγονότα περιμένομεν, προσπαθῆστε μὲ ζῆλον καὶ ἐπιμέλειαν νὰ εὑρεθῆτε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅταν θὰ ἔλθῃ ὡς κριτής, ἄσπιλοι καὶ ἔμεμπτοι (ὁπότε καὶ θὰ ἀντικρύσετε τὸν Κύριον μὲ εἰρήνην καὶ χαράν). 15καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν σωτηρίαν ἡγεῖσθε, καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν αὐτῷ δοθεῖσαν σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν, 15Τὸ δὲ γεγονός, ὅτι ὁ Κύριος ἀναβάλλει νὰ ἔλθῃ ἕνεκα τῆς μεγάλης αὐτοῦ μακροθυμίας, νὰ τὸ θεωρήσετε ὡς θεόσδοτον εὐκαιρίαν, ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν σωτηρίαν, ὅπως ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς ἡμῶν Παῦλος σᾶς ἔχει γράψει, σύμφωνα μὲ τὴν σοφίαν, ποὺ τοῦ ἔχει δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν. 16ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων, ἐν οἷς ἐστι δυσνόητά τινα, ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν. 16Ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐπιστολὰς του κάμνει λόγον περὶ τῶν μεγάλων αὐτῶν θεμάτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν μερικὰ δυσνόητα, ποὺ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτου εἰς τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν τὰ διαστρεβλώνουν, ὅπως ἄλλωστε διαστρεβλώνουν καὶ τὰς ἄλλας Γραφάς, διὰ νὰ καταλήξουν ἔτσι οἱ ἴδιοι θεληματικὰ εἰς τὴν αἰώνιον ἀπώλειαν. Τελική συνοπτική προτροπή17Ὑμεῖς οὖν, ἀγαπητοί, προγινώσκοντες φυλάσσεσθε, ἵνα μὴ τῇ τῶν ἀθέσμων πλάνῃ συναπαχθέντες ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ, 17Σεῖς λοιπόν, ἀγαπητοί, γνωρίζοντες αὐτὰ ἐκ τῶν προτέρων, νὰ λαμβάνετε τὰ μέτρα σας καὶ νὰ προφυλάσσεσθε, διὰ νὰ μὴ συναρπασθῆτε ἀπὸ τὴν πλάνην τῶν ἀσεβῶν ψευδοδιδασκάλων καὶ ἐκπέσετε ἀπὸ τὸ ἀκλόνητον στήριγμά σας, ἀπὸ τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν. 18αὐξάνετε δὲ ἐν χάριτι καὶ γνώσει τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. αὐτῷ ἡ δόξα καὶ νῦν καὶ εἰς ἡμέραν αἰῶνος· ἀμήν. 18Ἀλλὰ νὰ αὐξάνεσθε συνεχῶς εἰς τὴν χάριν καὶ τὴν γνῶσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἰς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ ἄπειρος δόξα καὶ τώρα καὶ εἰς τὴν ἀνέσπερον ἡμέραν τῆς αἰωνιότητος. Ἀμήν.

Τέλος του Γ΄ κεφαλαίου Ἰωάννου Α΄ →
Σελίδα από · στίχοι